خام فروشی محصولات کشاورزی و دامپروری جفایی در حق دیواندره

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از خبرنگار سارال خبر-از آنجا که یکی از استراتژیهای مهم و کلیدی دولت تدبیر و امید در بهبود معیشت و رفع مشکلات اقتصادی مردم، رهیافت اقتصاد مقاومتی و توسعه درونزاست و در این راستا بهترین و موثرترین گام در توسعه روستایی و جلوگیری از افزایش بی رویه مهاجرت به شهرها به سبب قدرت دافعه روستاها و قدرت چشم نواز مشاغل کاذب در شهرها، توسعه اشتغال و افزایش درآمدهای غیر کشاورزی در مناطق روستایی، ایجاد و توسعه صنایع تبدیلی و تکمیلی کشاورزی و صنایع روستایی با استفاده از توان داخلی و درونی ست.چرا که فی الواقع همین صنایع تبدیلی و تکمیلی موثرترین راهکار برای کاهش حجم ضایعات کشاورزی نیز تلقی می گردد.
با این تفاسیر، اگر بخواهیم وضعیت شهرستان را از این منظر بیشتر مورد مداقه و وارسی قرار دهیم به این مهم دست می یازیم که بیش از دو سوم ترکیب و تراکم جمعیتی شهرستان را روستانشینان تشکیل می دهند که فقدان امکانات و تسهیلات مناسب، بیکاری و نداشتن زیرساختهای توسعه ای در روستاها، به افزایش مهاجرت آنان به شهرها و فعالیتشان در مشاغل کاذبی همچون دست فروشی،دوره گردی و.. منجر گردیده که علاوه بر زشتی و بی نظمی در سیمای عمومی شهر، به آسیبهای اجتماعی متعاقب آن نیز دامن می زند. یقینا مهمترین معضل و آسیب در حوزه توسعه یافتگی شهرستان، معضل خام فروشی و فقدان صنایع تبدیلی و فرآوری ست. این مهم زمانی دردناک و قابل تامل است که شهرستان به دلیل دارا بودن شرایط مناسب جغرافیایی(چهارفصل)، مراتع، اراضی غنی کشاورزی، منابع طبیعی بکر و دست نخورده و منابع زیرزمینی، یکی از قطبهای مهم دامپروری، گیاهان دارویی و مواد لبنی و.. در استان و کشور محسوب می گردد که متاسفانه به دلیل اهمال و اعمال سیاستهای کلیشه ای در گذشته و گاه بدون برنامه به توسعه نامتوازن و ناپایدار و عدم استفاده بهینه و مطلوب از این قابلیتها منجر شده است.
سه محصول و کالای مهم در این منطقه، علاوه بر کالای استراتژیک گندم که تابع سیاستهای کلان اقتصادی است، شیر، معادن زیرزمینی و دام و طیور می باشد که *طبق برآوردها میزان تولید شیر 29000 تن، گوشت قرمز 5000 تن و پنیر 3750 تن در سال بوده که در این زمینه بیش از 10000 خانوار درشهرستان از این طریق امرار معاش می نمایند و علاوه بر آن وجود کانی های فلزی و غیرفلزی مثل سنگ آهک، آهن، پلی متان، گچ و انواع سنگهای تزئینی بر ظرفیتها و پتانسیلهای توسعه ای این شهرستان افزوده است* که متاسفانه فعلا در مرحله بالقوه جولان می دهد و نیاز دارد با پوست اندازی و برنامه ریزی مناسب، اصولی و راهبردی به مرحله بالفعل درآید و عواید و ارزش افزوده آن با ایجاد صنایع تبدیلی و تکمیلی و جلوگیری از صادرات مواد خام به کشاورزان و دامداران منطقه عودت داده شود که یقینا خروجی استعمال و کاربست صنایع تبدیلی و تکمیلی میتواند به امنیت غذایی ساکنین، افزایش بهره وری بخش کشاورزی و معدنی، اشتغال پایدار، توسعه پایدار در روستاها و بالا بردن سهم سرمایه گذاری بخش خصوصی سرازیر گردد.
ذکر واقعیتهای موجود در شهرستان به واسطه توسعه نیافتگی و فقدان رونق اقتصادی با وجود این همه ظرفیتها و قابلیتها که پیشتر به آن اشاره گردید قطعا تکدر خاطر مردم و ساکنین منطقه و حتی مسئولین را به بار خواهد آورد. در اینجا چند سوال و جواب برای فهم دقیقتر، عینی تر و ملموس مسئله قابل طرح است که آیا..
- تا کی مردم این دیار شاهد آن باشند که تانکرهای حمل شیر و فراورده های لبنی در روستاها جولان داده و در معرض دید همگان دفیله بدهند و همین محصولات به استانهای همجوار چون زنجان، همدان، اهواز و.. اعزام و آنان نیز با اقداماتی همچون سورتینگ، بسته بندی، نگهداری، عمل آوری ، فرآوری و با برندی خاص تحویل مشتریان و حتی خود دامداران منطقه داده شود؟
-آیا چنین ظرفیت و توانی در خود شهرستان یافت نمی شود؟
-و تا کی شاهد آن باشیم که سنگهای آهن، آهک و تزئینی ما با وجود اینکه یکی از قطبهای مهم اکتشافات معدنی هستیم از طریق تریلرها از روستاها و شهرمان خارج شده و تنها عیدی و دستمایه ی ساکنین از سرمایه های طبیعی و خدادادی ، گرد و غبار، آلودگی صوتی و تصادفات جاده ای ناشی از تردد این تریلرها باشد؟چرا که همین اکتشافات معدنی پس از فرآوری محصول با قیمتی چند برابر و مضاعف به خودمان بازگردانده می شود و در مکانهایمان به کار می بریم آنهم در صورتیکه قدرت خریدمان چنین اجازه ای را بدهد؟!!!!!!!
-و تا کی تنها زمینه سرمایه گذاری در توسعه شهرستان، ایجاد ، تاسیس و راه اندازی واحدهای مرغداری صنعتی باشد و هم اکنون در دیواندره قریب به 92 واحد مرغداری وجود دارد( 47 واحد بهره بردار و 45 واحد در دست احداث) و تا حدی در این راستا پیش رفته ایم که به درجه اشباع و نقطه جوش رسیده ایم و به گزافه نیست که بگوییم دیواندره شهر مرغداری صنعتی است و لاغیر...
-بدون تردید نقش دولت در خروج و برون رفت از معضل خام فروشی محصولات مهم و حیاتی شهرستان، نقشی بسیار مهم و راهگشاست چرا که با عنایت به اصل 44 قانون اساسی و همچنین خروج دولت از حالت تصدی گری در حوزه اقتصاد و طراحی نقش دولت بعنوان تسهیلگر، می تواند با کانالیزه کردن سرمایه گذاری خصوصی و سمت و سو دادن آن به حوزه صنایع تبدیلی و تکمیلی به توسعه بیشتر شهرستان کمک شایانی نماید.

امید است که مسئولین استانی و شهرستان و  نمایندگان با وضع قوانین خاص در حیطه صنایع تبدیلی و تکمیلی محصولات و کالاهای کلیدی شهرستان قدم همت گذاشته و با اتخاذ تدابیری هوشمندانه ، ارزشمند و با استفاده از اهرمهای تشویقی و حمایتی و رفع موانع بوروکراتیک و.. زمینه تسهیل سرمایه گذاری را فراهم نموده و از یکنواختی ، تک محوری بودن سرمایه گذاری و عدم برنامه ریزی منسجم و کاربردی ممانعت بعمل آورند که مسلما ادامه چنین پراکسیس و روند کنونی، نه تنها به توسعه شهرستان کمکی نمی نماید بلکه در بلندمدت به افزایش صادرات مواد خام،خام فروشی، توسعه ناپایدار و نامتوازن، مهاجرت بی رویه، بیکاری، حاشیه نشینی و آسیبهای ناشی از آن می انجامد.
•آمار و ارقام از سایت فرمانداری دیواندره گرفته شده است.

انتهای پیام/پ