یادداشت/

روش‌ های خوب برای مقابله با بحران کم‌ آبی

روش‌ های خوب برای مقابله با بحران کم‌ آبی
اگر الگوهای مصرف اصلاح و یا تغییر داده شود، بخش مهمی از هزینه‌های سنگین تولید نیز حذف خواهد شد که حفظ منابع ملی نیز در این معنا می‌گنجد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از صبح الوند، مهدی ناصر نژاد در یادداشتی نوشت:

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از , صبح الوند, ، مهدی ناصر نژاد در یادداشتی نوشت:,

بحران کم‌آبی کشورمان در سال‌های اخیر، مسئولان را به چاره‌جویی اساسی در این‌باره واداشته است و اظهارنظرهای متفاوت کارشناسان و تحلیل‌گران در خصوص نحوه مدیریت منابع آب و روش‌های کاهنده مصرف در بخش‌های خانگی، صنعتی و بخصوص کشاورزی، به طور مرتب در رسانه‌های مختلف انعکاس دارد.

,

در همین استان خودمان همدان، نظر کارشناسان امر این است که حتی روش‌های آبیاری مکانیزه در کشتزارها برای صرفه‌جویی در منابع آب کافی نیست و عالمانه‌ترین برنامه این است که الگوهای کشت و زرع در استان را تغییر داده و محصولاتی که آب‌بری فراوانی نیاز دارند یا به طور کلی از چرخه تولید استان حذف شده و یا سطح مزارع محدود و کاهش داده شوند و به جای آن توسعه سطح باغات و تولید محصول باغی در دستور کار نظام کشاورزی و کشاورزان و کشتکاران قرار گیرد.

,

به گفته کارشناسان کشاورزی برای تولید سیب‌زمینی به عنوان کشت نخست استان در هر هکتار کشت 10 تا 12 هزار مترمکعب آب لازم است که ادامه این روند به بحران کم‌آبی و کاهش سطح منابع آب‌های زیرزمینی دامن می‌زند. چنین اظهارنظرهای کارشناسی نسبت به سایر فعالیت‌های بخش کشاورزی وجود دارد و در واقع تمام این بحث‌های کارشناسی درست است و در عمل نیز قابل اجراست اما راهکارهای فراوان دیگری هم وجود دارد که می‌تواند به طور مستقیم به کاهش مصرف آب در کشورمان منتهی شود و به طور یقین هزینه اجرای آن نیز به مراتب کمتر از هزینه‌های جنبی تغییر الگوهای کشت و تولید است.

,

متأسفانه راهکارهای ممکن در بسیاری موارد از نظر مسئولان و برنامه‌ریزان مربوط مغفول مانده است و این تصور وجود دارد که بهترین روش برای جلوگیری از ضرر و زیان پاک کردن صورت مسأله است.

,

یکی از راهکارهای مغفول مانده به طور کلی صرفه‌جویی در جامعه، اصلاح الگوهای مصرف است. اگر الگوهای مصرف اصلاح و یا تغییر داده شود، بخش مهمی از هزینه‌های سنگین تولید نیز حذف خواهد شد که حفظ منابع ملی نیز در این معنا می‌گنجد. سالانه چقدر محصول از انواع مختلف در کشور بدون مصرف هدر رفته و یا تلف می‌شود؟ آیا نمی‌شود به گونه‌ای برنامه‌ریزی کنیم که مانع تلف شدن محصولات تولیدی و به تبع آن منابع ملی و در ادامه آن، آب باشیم؟

,

چرا سالیانه صدها تن محصول سیب‌زمینی در همدان بدون خریدار و بدون مصرف از چرخه اقتصادی خارج می‌شود؟، چرا سالیانه صدها تن محصولات باغی در همین استان همدان بدون مصرف مانده و ضایع و فاسد می‌شود؟، چرا سالیانه هزاران تن مواد غذایی و میوه و خشکبار و دیگر محصولات خوراکی در خانه‌های مردم غیرقابل مصرف شده و به زباله‌دانی‌ها که خود نابودکننده محیط زیست و منابع طبیعی و ملی‌است، برمی‌گردد؟، خیلی راحت و با سرمایه‌گذاری‌های به نسبت کمتری می‌توان از نابودی ذخایر کشور جلوگیری کرد.

,

برداشت اصولی و مکانیزه محصول، حمل‌ونقل ایمن سردخانه‌های مجهز، بسته‌بندی مناسب و ایمن، دانه‌بندی و تفکیک صنعتی و اصولی محصول برای مصرف بهینه و در نهایت جلوگیری از تقلب و سودجویی واسطه‌های بی‌رحم برای گندم‌نمایی و جوفروشی، به خودی خود صرفه‌جویی، تعادل تولید و حفظ منابع ملی هنگفتی را به دنبال خواهد داشت که علاوه بر مصرف کشور خودمان دستمایه صادرات به چند کشور را نیز فراهم می‌کند.

,

انتهای پیام/پ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه