آموزه های زینبی(س)و نقد درون گفتمانی به مسئولان

آموزه های زینبی(س)و نقد درون گفتمانی به مسئولان
با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو)مهدی نجفی پژوهشگر حوزه علمیه؛در سالروز رحلت حضرت زینب(س)،بانوى حیا و عفت،مرزبان پاکى و پاکدامنى، دختر حضرت على علیه السلام و حضرت فاطمۀ  زهرا علیها السلام قرار داریم؛ آن حضرت در روز پنجم جمادى الاولى،سال پنجم یا ششم هجرت در مدینه منوره، خواستگاه حیا و پاکى، دیده به جهان گشود و در 15 رجب سال 63 هجری قمری از دار دنیا رحلت کرد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو), .,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

بر قلّۀ دانش

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

عبادت و انقطاع از خلق‏

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

آفتاب عفت‏

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

نماد کمال عقل‏

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

ایثار

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

 منابع:

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

[2] کهف، 65.

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

انتهای پیام/ر

,

 زینب کبری(س) هرچند مادر بزرگوارش را در پنج‏سالگى از دست داد، ولى ره توشه‏هایى گرانبها از حیا و پاکى در همین مدت کوتاه از مکتب مادر فرا گرفت . در دوران زندگى بابرکت‏خویش، مشکلات و رنجهاى فراوانى متحمل شد و بى‏شک مهمترین و تلخ‏ترین آن، واقعه کربلا و داستان اسارت بود . در تمام این سختی ها و حوادث تلخ،در کنار صبورى و بردبارى،درس حیا و عفت را به همه آموخت[1]

, [1],

اما آنچه نگاشتن در مورد این بانوی حافظ اسلام ناب را بیش از پیش ضروری می نماید سرآمدی این بانوی قهرمان کربلا در همۀ ابعاد ی یک انسان کامل می باشد،لذا شناخت این بانوی بزرگ و نیز شناساندن شخصیت عظیم به عموم جامعه امری انکار ناپذیر می باشد.از این رو  در ذکر فضائل مختلف و متعدد ما به برخی نکات تبرّکاً ذکر خواهیم کرد،باشد که عظمت حضرت زینب(س)برای همه  شیعیان و بلکه همه مردم جهان شناسانده شود.

, .,

بر قلّۀ دانش

,

وى در حدود 6 سالگى، شایستگى حفظ خطبه استدلالى، عمیق و جامع مادرش فاطمه زهراعلیها السلام را داشت و این نشانه بارزى از رشد فکرى و بلوغ اندیشه و تعقّل دخترى است که در دامان عصمت و طهارت پرورش یافت و به زلال روح و کمال معنوى و قرب الهى رسید.

,

برترین درجه علم،علمى است که از ذات الهى به انسان افاضه مى‏شود که به تعبیر قرآن مجید،علم «لَدُنّى» نام دارد:«و عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنّا عِلماً[2]«علم فراوانى از نزد خود به او(حضرت خضر)آموختیم». حضرت زینب‏علیها السلام به شهادت امام سجادعلیه السلام،داراى چنین علمى بود که خطاب به عمّه‏اش فرمود:
«أنْتِ بِحَمْدِاللَّه عالِمَةٌ غَیْرُ مُعَلَّمَةٍ و فَهِمَةٌ غَیْرُ مُفَهَّمَةٍ[3] «به حمداللَّه تو دانشمند معلم‏ندیده و فهمیده‏اى فهم نیاموخته هستى.»

, [2],
, [3],

یک سال پس از استقرار حضرت على‏علیه السلام در کوفه، زنان و دختران مشتاق دانش،به آن حضرت‏علیه السلام پیام فرستادند و گفتند:
«ما شنیده‏ایم که دختر شما، حضرت زینب‏علیها السلام همانند مادرش،زهراى مرضیّه،منبع سرشار دانش و داراى علوم و کمالات است. اگر اجازه بدهید به محضرش حاضر شده و از آن سرچشمه دانش بهره‏مند شویم».على‏علیه السلام اجازه داد تا دختر عالمه‏اش بانوان مسلمان کوفه را آموزش دهد و مشکلات علمى و دینى آنان را حل کند. زینب‏علیها السلام آمادگى خود را اعلام نمود و بعد از دیدارهاى مقدماتى، جلسه تفسیر قرآن براى آنان تشکیل داد و پرسش‏ها و شبهات آنان را جواب مى‏داد»[4]

,
, ., [4],

از سخنان آن حضرت‏علیها السلام در طول مسافرت کربلا، کوفه و شام، خطبه‏ها و سخنرانى‏هایى که در فرصت‏هاى مختلف در برابر ستمکاران و طاغیان آن زمان و مردم دیگر ایراد فرمود، به خوبى معلوم مى‏شود که مراتب علم و دانش و کمال آن بانوى بزرگوار از راه تحصیل و تعلیم و اکتسابى نبوده است[5]

, [5],

عبادت و انقطاع از خلق‏

,

عبادت آن بانوى مکرّمه‏علیها السلام تنها به معناى خاص «عبادت» نبود،بلکه تمام حرکات و سکنات، خروش و فریادها، سفرها و اسارت‏ها،بیدارگرى‏ها و مبارزات و حتى نفس‏هاى او از آنجا که به خاطر خداوند بود، همه از مراتبى عمیق و والا از اخلاص و عبادت خداوند متعال برخوردار بود.

, .,

اکثر شب‏ها را به تهجّد و تلاوت قرآن،صبح مى‏کرد.به گفته برخى از مورّخان،عبادت‏ها و نمازهاى شب پدر و مادر خود را از نزدیک دیده بود.. او در حماسه کربلا شاهد بود که برادرش،حضرت امام حسین‏علیه السلام به برادرش حضرت ابوالفضل‏علیه السلام فرمود:«اى برادر! نزد دشمن برو و یک شب را مهلت بگیر؛ شاید بتوانیم به نماز، دعا و خواندن قرآن استغفار در پیش‏گاه پروردگار مشغول شویم. خدا مى‏داند که من نماز، دعا و استغفار و خواندن قرآن را دوست دارم[6]

, [6],

آفتاب عفت‏

,

زینب کبرى‏علیها السلام بانویى سرشار از بینش و بصیرت بود که با سیره و سخن خود«فرهنگ برهنگى» و «برهنگى فرهنگى»دیروز و امروز را به خوبى مورد تعرّض قرار داد؛الگویى ماندگار از شخصیت عظیم خویش به یادگار گذارد و معیارهاى حرکت ارزشى و ضدارزشى را براى همیشه ترسیم کرد.

, .,

وى در پاسدارى از عفت و عصمت،سرآمد زنان و دختران روزگار بود و با الهام از پیام آسمانى قرآن و طبق آموزه‏هاى مادرش،فاطمه زهراعلیها السلام، حجاب و عفت را مانند گوهرى ارزشمند براى یک زن مسلمان مى‏دانست و بر این باور بود که زن هنگامى به خداى خود نزدیک‏تر است که خود را از معرض دید مردان بیگانه حفظ نماید[7]

, [7],

آن بانوى بزرگوار براى پاسدارى از مرزهاى حیا و عفاف بر سر یزید فریاد زد که:«آیا این از عدالت است که زنان و کنیزان خویش را پشت پرده نشانى و دختران رسول خداصلى الله علیه وآله را به صورت اسیر به این سو و آن سو بکشانى؟ نقاب آنان را دریدى و صورت‏هاى آنان را آشکار ساختى[8]

, [8],

نماد کمال عقل‏

,

برای پی بردن به عمق کمال و معرفت دینی حضرت می توان به جملۀ معروف حضرت زینب(س)در پاسخ به طعنۀ این زیاد لعنه الله علیه،بسنده نمود،ایشان در پاسخ طعنه پسر زیاد،مى‏فرمود:
«إنّى ما رَأَیْتُ إلاّ جَمیلا[9]:«من جز زیبایى ندیدم».

,
, [9],

این پاسخ را می توان به عنوان بالاترین مراتب توحید،عرفان،قرب به خداى متعال و رسم بندگى و عبودیت، و نیز  کمال ادب عاشق نسبت به معشوق دانست.

,

ایثار

,

ایثار را باید در تمام زندگی حضرت زینب سلام الله علیه تعریف نمود ،اما فرمایش امام سجاد(ع)می تواند به خوبی اوج ایثار آن بانوی فداکار را به ما نشان بدهد، امام زین‏العابدین‏علیه السلام مى‏فرمود:«عمه‏ام، زینب‏علیها السلام،در مدت اسارت،غذایى را که به عنوان سهمیه و جیره مى‏دادند، بین کودکان تقسیم مى‏کرد؛زیرا در شبانه‏روز به هر یک از ما یک قرص نان مى‏دادند.او سختى‏ها و تازیانه‏ها را به جان خود مى‏خرید و نمى‏گذاشت بر بازوى کودکان اصابت کند[10]

, [10],

باذکر برخی فضائل آن حضرت باید به نکته ای مهم اشاره داشت که خود سندی بر مظلومیت آن حضرت نزد شیعیان می باشد:

,

آموزه های زینبی(س) و نقد درون گفتمانی به مسئولان

,

با ذکر شمّه ای از فضائل و مناقب حضرت زینب(س)وقت آن رسیده است که نقدی درون گفتمانی را به متولیان فرهنگی جامعه  وارد بدانیم،مبنی بر اینکه به  راستی درک و شناخت مردم به ویژه بانوان جامعۀ اسلامی از فضیلت و عظمت شخصیت و فداکاری های آن حضرت در چه حد و میزان است؟به راستی چرا مسئولان در مباحث نشر فضائل و عظمت رسالت های حضرت زینب(س)در جامعه،بالأخص توسط نهادهای مسئول در نشر کتاب و نشریه.. و نیز در نشر فضائل آن حضرت در رسانه های تصویری و.... بسیار غافلانه انجام عمل کرده اند؟به راستی هزینه های بیت المال در امور فرهنگی در میان دولتمردان و مسئولان در چه راستایی  هزینه می گردد؟

,

 چرا هم اکنون در غرب برای یک بانویی پرستار در جنگ جهانی دوم،صدها کتاب ،مقاله،فیلم ،و مستندو....تولید و منتشرشده است و کمتر فرد غربی وجود دارد که از شخصیت و کردار و رفتار این بانوی پرستار حاضر در جنگ جهانی دوم مطلع نباشد، اما به راستی در نظام اسلامی  برای باز شناسی شخصیت بزرگ بانوئی که به نوعی اسلام نبوی  را باید مدیون فداکاری های آن حضرت دانست، چه فعالیت فرهنگی و پژوهشی برای معرفی زینب کبری(س) به عنوان الگوئی کامل برای بانوان جهان صورت پذیرفته است؟پاسخ این سوالات ناامید کننده، تلخ و گزنده، لیکن واضح و مبرهن است،متولیان فرهنگی کشور در بحث معرفی و  شناخت این بانوی بزرگ،غافلانه عمل کرده اند و باید در دنیا و آخرت خود  پاسخگوی این غفلت های غیر قابل قبول باشند.

, .,

بنابراین بر همۀ مسئولان فرهنگی کشور به ویژه وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی لازم  است با ترمیم بسیاری از نقائص موجود به ویژه تغییر نوع نگاه آن وزارتخانه به مسائل و موضوعات فرهنگی،در راستای بسط و گسترش تفکرو آموزه های  زینبی(س)در جامعه حرکت نمایند تا اوج عظمت این بانوی بی همتا، در جهان اسلام و دیگر جوامع بشری،روشن گردد.

,

 منابع:

,

[1] شیخ ذبیح الله محلاتى، ریاحین الشریعه، تهران، دارالکتب الاسلامیة، ج‏3، ص‏46 .

, [1],

[2] کهف، 65.

, [2],

[3] سفینة البحار،ج 1،ص 558.

, [3],

[4] ریاحین الشریعة،ج 3،ص 57.

, [4],

[5]  زندگى زینب‏ علیها السلام،رسولى محلاتى، ص 10.

, [5],

[6]  تاریخ طبرى، ج 6،ص 238.

, [6],

[7] ماهنامه مبلّغان،شماره 31، ص 18.

, [7],

[8] بحارالانوار،ج 45،ص 134.

, [8],

[9] بحارالانوار،ج 45،ص 116.

, [9],

[10] ماهنامه مبلّغان،شماره 33،رجب 1423، ص 43.

, [10],

انتهای پیام/ر

,
 
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه