پای صحبت یک هنرمند همدانی:

فعالیت انجمن مجسمه سازان در همدان

فعالیت انجمن مجسمه سازان در همدان
از میان خیابان‌های شهر همدان که می‌گذری، جای خالی خیلی چیزها چشمان.... تو را می آزارد. رنگ های شاد؛ یادمان‌ها و نمادهای تاریخی، اجتماعی و هنری؛ مجسمه‌های درون‌میدانی، پردیس‌های زیبا که مردم را هر روز به سوی خود دعوت می‌کند؛ گالری‌ها و مراکز هنری شهری و...
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از آوای فامنین، از میان خیابان‌های شهر همدان که می‌گذری، جای خالی خیلی چیزها چشمان تشنه و زیبایی دوست تو را می آزارد. رنگ های شاد؛ یادمان‌ها و نمادهای تاریخی، اجتماعی و هنری؛ مجسمه‌های درون‌میدانی، پردیس‌های زیبا که مردم را هر روز به سوی خود دعوت می‌کند؛ گالری‌ها و مراکز هنری شهری و... برای همین با یکی از هنرمندان مجسمه‌ساز استان گفت‌وگویی کرده‌ایم تا  ریشه این زشتی‌های آزار‌دهنده چشم در بافت شهر خویش را پیدا کنیم.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, آوای فامنین,

 آقای باغستانی کمی از خودتان بگویید.
امین باغستانی هستم. 33 ساله، کارشناس ارشد انیمیشن از دانشگاه تربیت مدرس. هنر را  از کودکی با نقاشی و طراحی، معرق و منبت چوب با راهنمایی خانواده‌ام  آغاز کردم.دوران دبیرستان به تصویرسازی و کاریکاتور روی آوردم. در دانشگاه هم، مجسمه‌سازی را دنبال کردم.  از سوابق و فعالیت‌های خود می‌توانم به این موارد اشاره کنم: عضو انجمن انیمیشن ایران آسیفا؛تا آنجایی که می‌دانم شما از اعضای اصلی انجمن مجسمه‌سازی همدان هستید. ایده شکل‌گیری این انجمن از کجا پا گرفت؟
- زمانی که از تهران به همدان برگشتم، نبودِ فضا برای گردهمایی مجسمه‌سازان همدانی را به خوبی احساس کردم. چند مجسمه‌ساز را به شکل جسته گریخته می‌شناختم. به اداره فرهنگ و ارشاد رفتم و از آنها فهرست هنرمندان این رشته را خواستم. با آنها تماس گرفتم تا میزان تمایل آنها برای گرد هم آمدن و گفت وگو و تبادل ایده را جویا شوم.
 چه سالی؟
 اردیبهشت 93 بود.-  
- در آغاز، نشست‌های ما در فرهنگسرای بوعلی بود. سپس به مجتمع آوینی آمدیم و درخواست اتاق کردیم.
 خوشحال می‌شویم اگر کمی درباره چشم‌اندازها و دستاوردهای تشکیل این انجمن برای ما بگویید.
- برنامه‌های ما خیلی گسترده است. نخستین چیزی که ما دنبال آن هستیم این است که می‌خواهیم یک خانه هنرمندان در همدان داشته باشیم تا با گرد‌آوردن هنرمندان در کنارهم از این  مهجور بودن و نا‌‌آشنا بودن با یکدیگر، از این فضای بی‌توجهی مسئولان به هنرمندان استان بیرون بیاییم. ما از دست اندرکاران می‌خواهیم که یک فضایی، ساختمانی، تالاری، باغی، هر جایی که ما بتوانیم در آن جمع بشویم برای شاخه‌های گوناگون هنری  این خانه هنرمندان در نظر بگیرند. چون اکنون استان همدان به جایی رسیده است که هم از نظر کیفیت و هم کمیت نیازمند چنین فضایی است. چشم‌انداز دیگر ما راه‌اندازی یک  انجمن مردم نهاد است که به وسیله آن بتوانیم با مسئولان شهرداری برای بهره‌گیری از مجسمه‌ها در فضاهای شهری به یک همکاری دوجانبه برسیم. برگزاری جشنواره‌ها و فراخوان از هنرمندان برای انتخاب بهترین نمادها برای مکان‌های گوناگون شهر یکی از این دست کارهایی است که در زیباسازی شهر مؤثر است. دنبال کردن بیمه هنرمندان هم یکی از هدف‌های ما برای تشکیل این انجمن است.
 در حال حاضر با چه کمبودهایی روبه‌رو هستید؟
- متأسفانه ما در شهر همدان چیزی به نام گالری نداریم که هنرمندان با نمایش آثار خودشان در این گالری دیده بشوند و هم با فروش آثار خود تا اندازه‌ای نیازهای مالی خود را تأمین و پشتیبانی کنند.
 چه ایرادی دارد ما در این شهر چندین گالری خصوصی داشته باشیم؟ در تهران یک گالری برای هنرمندان نوپا هست. هنرمندان جوان و جویای نام کارهای خود را رایگان در این گالری می‌گذارند. اگر فروش کرد همه درآمد اثر را به خودش می دهند.
 دلیل اینکه چنین چیزی در همدان نیست از کجا ناشی می‌شود؟
- هنوز موضوع گالری شخصی در همدان به خوبی جا نیفتاده است. چون این بخش به شکل کامل در تملک بخش دولتی است. در این شهر هنرمند کارهای خود را صرفاً به خاطر ارضای نفس خویش  به نمایش می‌گذارد و می‌داند که از نگاه مالی برای او هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. من از همین جا ازکسانی که دوستدار هنر هستند و پشتوانه مالی خوبی هم دارند خواهشمندم چندین گالری خصوصی در این شهر افتتاح کنند تا هم خودشان و هم هنرمند به یک رفاه مالی مناسب برسد. این رخداد برای شعور جامعه هم بسیار خوب است. به جای اینکه مردم آثار تجاری فاقد ارزش را از دست‌فروشان لب خیابان بخرند، به گالری‌ها می‌روند. با این کار هم با آثار هنری و وجه هنری یک اثر بیشتر آشنا می‌شوند و هم آثار هنری مورد علاقه خود را از گالری هنری می‌خرند. از دید من این اتفاق می‌تواند شعور هنری  و زیبایی‌شناسی مردم همدان را بسیار بالاتر از آنچه که اکنون هست ارتقا دهد.
 با توجه به مطرح شدن این پرسش کنجکاو شدم بدانم در‌آمد مجسمه‌سازان از کجاست؟
خب یک بخش از درآمدهای مجسمه‌سازان از سفارش‌های زیباسازی شهرداری تأمین می‌شود. البته آن هم گاه به گاه است و سال به سال.  به هر حال هر کسی هم که کار نکند باید هزینه‌های خودش را از جیب خودش تأمین کند. بسیاری از هنرمندان استان دربیرون از استان در قشم و کیش و ترکیه و جاهای دیگر مشغول به کار هستند. در تهران هم بخش خصوصی مشتری بچه‌هاست. هتل‌ها و ویلاهای شمال شهر. اکنون در همدان 2 نهاد هستند که سفارش می‌دهند و آثار هنرمندان را می‌خرند: شهرداری و میراث فرهنگی.
 کمی هم درباره خود مجسمه‌سازی گفت وگو کنیم. تعریف شما از مجسمه‌سازی چیست؟ به چه چیزهایی مجسمه گفته می‌شود و چه فرمت‌هایی را می‌توان جزو مجسمه دانست؟
- یک سری از هنرها ممکن است دارای محدودیت‌هایی باشند. هنری مانند خوشنویسی دارای یک چنین مرزی هست. شما در نهایت می‌توانید ثلث، نستعلیق و چندین خط دیگر بنویسی. اما هنر تصویر‌سازی، هنر کاریکاتور، هنر نقاشی، هنر مجسمه‌سازی میدان عملکرد بیشتری دارند. نقاشی و کاریکاتور و تصویرسازی هنرهای دوبعدی هستند.
در این میان هنر مجسمه‌سازی به دلیل بهره‌مندی از 3 بُعد فضایی ارتباط مستقیم‌تری  با مخاطب خود دارد. می‌توانی لمسش کنی، درکش کنی، جا بجایش کنی، و به همین خاطر می‌تواند بسیار گیراتر و جذاب‌تر باشد.همچنین تنوع موادی که شما در مجسمه‌سازی از آن بهره‌گیری می‌کنی بسیار بیشتر است. از سنگ، فلز، چوب، یونولیت، گچ، بتون، بتون گلاسه، فایبر گلاس، برنز و.... قالب‌گیری، تراش، چسباندن تکه‌های مواد به یکدیگر به شکل بازیافت از مواد دور ریختنی و تکنیک‌های دیگر که موجب شده است  نتوان تعریف مشخص و جامعی از هنر مجسمه‌سازی به دست داد.
 و سخن پایانی...
- امیدوارم مدیران و مسئولان نهادهای دولتی به نگاهی برسند که به زیباسازی شهری اهمیت بیشتری بدهند. چشمان مردم همدان نیازمند آرامش و زیبایی در فضاهای شهری است. از سوی دیگر یکی از بهترین راه‌های جذب توریست ایجاد مرکزهای هنری و جذابیت‌های تازه است. مراکزی که در کنار آرامگاه بوعلی و باباطاهر و دیگر جاذبه‌ها به عنوان نماد و سمبل همدان گردند و هر کس با دیدن تصویر آن مرکز یا نماد  بی‌درنگ به یاد همدان بیفتد. و این نیازمند همکاری و پشتیبانی مدیریت شهری با هنرمندان است. به امید آن روز ما همچنان ایستاده‌ایم و پیش می‌رویم. سپاسگزارم.

گزارش:هستی‌پرست

,

 آقای باغستانی کمی از خودتان بگویید.
امین باغستانی هستم. 33 ساله، کارشناس ارشد انیمیشن از دانشگاه تربیت مدرس. هنر را  از کودکی با نقاشی و طراحی، معرق و منبت چوب با راهنمایی خانواده‌ام  آغاز کردم.دوران دبیرستان به تصویرسازی و کاریکاتور روی آوردم. در دانشگاه هم، مجسمه‌سازی را دنبال کردم.  از سوابق و فعالیت‌های خود می‌توانم به این موارد اشاره کنم: عضو انجمن انیمیشن ایران آسیفا؛تا آنجایی که می‌دانم شما از اعضای اصلی انجمن مجسمه‌سازی همدان هستید. ایده شکل‌گیری این انجمن از کجا پا گرفت؟
- زمانی که از تهران به همدان برگشتم، نبودِ فضا برای گردهمایی مجسمه‌سازان همدانی را به خوبی احساس کردم. چند مجسمه‌ساز را به شکل جسته گریخته می‌شناختم. به اداره فرهنگ و ارشاد رفتم و از آنها فهرست هنرمندان این رشته را خواستم. با آنها تماس گرفتم تا میزان تمایل آنها برای گرد هم آمدن و گفت وگو و تبادل ایده را جویا شوم.
 چه سالی؟
 اردیبهشت 93 بود.-  
- در آغاز، نشست‌های ما در فرهنگسرای بوعلی بود. سپس به مجتمع آوینی آمدیم و درخواست اتاق کردیم.
 خوشحال می‌شویم اگر کمی درباره چشم‌اندازها و دستاوردهای تشکیل این انجمن برای ما بگویید.
- برنامه‌های ما خیلی گسترده است. نخستین چیزی که ما دنبال آن هستیم این است که می‌خواهیم یک خانه هنرمندان در همدان داشته باشیم تا با گرد‌آوردن هنرمندان در کنارهم از این  مهجور بودن و نا‌‌آشنا بودن با یکدیگر، از این فضای بی‌توجهی مسئولان به هنرمندان استان بیرون بیاییم. ما از دست اندرکاران می‌خواهیم که یک فضایی، ساختمانی، تالاری، باغی، هر جایی که ما بتوانیم در آن جمع بشویم برای شاخه‌های گوناگون هنری  این خانه هنرمندان در نظر بگیرند. چون اکنون استان همدان به جایی رسیده است که هم از نظر کیفیت و هم کمیت نیازمند چنین فضایی است. چشم‌انداز دیگر ما راه‌اندازی یک  انجمن مردم نهاد است که به وسیله آن بتوانیم با مسئولان شهرداری برای بهره‌گیری از مجسمه‌ها در فضاهای شهری به یک همکاری دوجانبه برسیم. برگزاری جشنواره‌ها و فراخوان از هنرمندان برای انتخاب بهترین نمادها برای مکان‌های گوناگون شهر یکی از این دست کارهایی است که در زیباسازی شهر مؤثر است. دنبال کردن بیمه هنرمندان هم یکی از هدف‌های ما برای تشکیل این انجمن است.
 در حال حاضر با چه کمبودهایی روبه‌رو هستید؟
- متأسفانه ما در شهر همدان چیزی به نام گالری نداریم که هنرمندان با نمایش آثار خودشان در این گالری دیده بشوند و هم با فروش آثار خود تا اندازه‌ای نیازهای مالی خود را تأمین و پشتیبانی کنند.
 چه ایرادی دارد ما در این شهر چندین گالری خصوصی داشته باشیم؟ در تهران یک گالری برای هنرمندان نوپا هست. هنرمندان جوان و جویای نام کارهای خود را رایگان در این گالری می‌گذارند. اگر فروش کرد همه درآمد اثر را به خودش می دهند.
 دلیل اینکه چنین چیزی در همدان نیست از کجا ناشی می‌شود؟
- هنوز موضوع گالری شخصی در همدان به خوبی جا نیفتاده است. چون این بخش به شکل کامل در تملک بخش دولتی است. در این شهر هنرمند کارهای خود را صرفاً به خاطر ارضای نفس خویش  به نمایش می‌گذارد و می‌داند که از نگاه مالی برای او هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. من از همین جا ازکسانی که دوستدار هنر هستند و پشتوانه مالی خوبی هم دارند خواهشمندم چندین گالری خصوصی در این شهر افتتاح کنند تا هم خودشان و هم هنرمند به یک رفاه مالی مناسب برسد. این رخداد برای شعور جامعه هم بسیار خوب است. به جای اینکه مردم آثار تجاری فاقد ارزش را از دست‌فروشان لب خیابان بخرند، به گالری‌ها می‌روند. با این کار هم با آثار هنری و وجه هنری یک اثر بیشتر آشنا می‌شوند و هم آثار هنری مورد علاقه خود را از گالری هنری می‌خرند. از دید من این اتفاق می‌تواند شعور هنری  و زیبایی‌شناسی مردم همدان را بسیار بالاتر از آنچه که اکنون هست ارتقا دهد.
 با توجه به مطرح شدن این پرسش کنجکاو شدم بدانم در‌آمد مجسمه‌سازان از کجاست؟
خب یک بخش از درآمدهای مجسمه‌سازان از سفارش‌های زیباسازی شهرداری تأمین می‌شود. البته آن هم گاه به گاه است و سال به سال.  به هر حال هر کسی هم که کار نکند باید هزینه‌های خودش را از جیب خودش تأمین کند. بسیاری از هنرمندان استان دربیرون از استان در قشم و کیش و ترکیه و جاهای دیگر مشغول به کار هستند. در تهران هم بخش خصوصی مشتری بچه‌هاست. هتل‌ها و ویلاهای شمال شهر. اکنون در همدان 2 نهاد هستند که سفارش می‌دهند و آثار هنرمندان را می‌خرند: شهرداری و میراث فرهنگی.
 کمی هم درباره خود مجسمه‌سازی گفت وگو کنیم. تعریف شما از مجسمه‌سازی چیست؟ به چه چیزهایی مجسمه گفته می‌شود و چه فرمت‌هایی را می‌توان جزو مجسمه دانست؟
- یک سری از هنرها ممکن است دارای محدودیت‌هایی باشند. هنری مانند خوشنویسی دارای یک چنین مرزی هست. شما در نهایت می‌توانید ثلث، نستعلیق و چندین خط دیگر بنویسی. اما هنر تصویر‌سازی، هنر کاریکاتور، هنر نقاشی، هنر مجسمه‌سازی میدان عملکرد بیشتری دارند. نقاشی و کاریکاتور و تصویرسازی هنرهای دوبعدی هستند.
در این میان هنر مجسمه‌سازی به دلیل بهره‌مندی از 3 بُعد فضایی ارتباط مستقیم‌تری  با مخاطب خود دارد. می‌توانی لمسش کنی، درکش کنی، جا بجایش کنی، و به همین خاطر می‌تواند بسیار گیراتر و جذاب‌تر باشد.همچنین تنوع موادی که شما در مجسمه‌سازی از آن بهره‌گیری می‌کنی بسیار بیشتر است. از سنگ، فلز، چوب، یونولیت، گچ، بتون، بتون گلاسه، فایبر گلاس، برنز و.... قالب‌گیری، تراش، چسباندن تکه‌های مواد به یکدیگر به شکل بازیافت از مواد دور ریختنی و تکنیک‌های دیگر که موجب شده است  نتوان تعریف مشخص و جامعی از هنر مجسمه‌سازی به دست داد.
 و سخن پایانی...
- امیدوارم مدیران و مسئولان نهادهای دولتی به نگاهی برسند که به زیباسازی شهری اهمیت بیشتری بدهند. چشمان مردم همدان نیازمند آرامش و زیبایی در فضاهای شهری است. از سوی دیگر یکی از بهترین راه‌های جذب توریست ایجاد مرکزهای هنری و جذابیت‌های تازه است. مراکزی که در کنار آرامگاه بوعلی و باباطاهر و دیگر جاذبه‌ها به عنوان نماد و سمبل همدان گردند و هر کس با دیدن تصویر آن مرکز یا نماد  بی‌درنگ به یاد همدان بیفتد. و این نیازمند همکاری و پشتیبانی مدیریت شهری با هنرمندان است. به امید آن روز ما همچنان ایستاده‌ایم و پیش می‌رویم. سپاسگزارم.

گزارش:هستی‌پرست

,

 آقای باغستانی کمی از خودتان بگویید.
امین باغستانی هستم. 33 ساله، کارشناس ارشد انیمیشن از دانشگاه تربیت مدرس. هنر را  از کودکی با نقاشی و طراحی، معرق و منبت چوب با راهنمایی خانواده‌ام  آغاز کردم.دوران دبیرستان به تصویرسازی و کاریکاتور روی آوردم. در دانشگاه هم، مجسمه‌سازی را دنبال کردم.  از سوابق و فعالیت‌های خود می‌توانم به این موارد اشاره کنم: عضو انجمن انیمیشن ایران آسیفا؛تا آنجایی که می‌دانم شما از اعضای اصلی انجمن مجسمه‌سازی همدان هستید. ایده شکل‌گیری این انجمن از کجا پا گرفت؟
- زمانی که از تهران به همدان برگشتم، نبودِ فضا برای گردهمایی مجسمه‌سازان همدانی را به خوبی احساس کردم. چند مجسمه‌ساز را به شکل جسته گریخته می‌شناختم. به اداره فرهنگ و ارشاد رفتم و از آنها فهرست هنرمندان این رشته را خواستم. با آنها تماس گرفتم تا میزان تمایل آنها برای گرد هم آمدن و گفت وگو و تبادل ایده را جویا شوم.
 چه سالی؟
 اردیبهشت 93 بود.-  
- در آغاز، نشست‌های ما در فرهنگسرای بوعلی بود. سپس به مجتمع آوینی آمدیم و درخواست اتاق کردیم.
 خوشحال می‌شویم اگر کمی درباره چشم‌اندازها و دستاوردهای تشکیل این انجمن برای ما بگویید.
- برنامه‌های ما خیلی گسترده است. نخستین چیزی که ما دنبال آن هستیم این است که می‌خواهیم یک خانه هنرمندان در همدان داشته باشیم تا با گرد‌آوردن هنرمندان در کنارهم از این  مهجور بودن و نا‌‌آشنا بودن با یکدیگر، از این فضای بی‌توجهی مسئولان به هنرمندان استان بیرون بیاییم. ما از دست اندرکاران می‌خواهیم که یک فضایی، ساختمانی، تالاری، باغی، هر جایی که ما بتوانیم در آن جمع بشویم برای شاخه‌های گوناگون هنری  این خانه هنرمندان در نظر بگیرند. چون اکنون استان همدان به جایی رسیده است که هم از نظر کیفیت و هم کمیت نیازمند چنین فضایی است. چشم‌انداز دیگر ما راه‌اندازی یک  انجمن مردم نهاد است که به وسیله آن بتوانیم با مسئولان شهرداری برای بهره‌گیری از مجسمه‌ها در فضاهای شهری به یک همکاری دوجانبه برسیم. برگزاری جشنواره‌ها و فراخوان از هنرمندان برای انتخاب بهترین نمادها برای مکان‌های گوناگون شهر یکی از این دست کارهایی است که در زیباسازی شهر مؤثر است. دنبال کردن بیمه هنرمندان هم یکی از هدف‌های ما برای تشکیل این انجمن است.
 در حال حاضر با چه کمبودهایی روبه‌رو هستید؟
- متأسفانه ما در شهر همدان چیزی به نام گالری نداریم که هنرمندان با نمایش آثار خودشان در این گالری دیده بشوند و هم با فروش آثار خود تا اندازه‌ای نیازهای مالی خود را تأمین و پشتیبانی کنند.
 چه ایرادی دارد ما در این شهر چندین گالری خصوصی داشته باشیم؟ در تهران یک گالری برای هنرمندان نوپا هست. هنرمندان جوان و جویای نام کارهای خود را رایگان در این گالری می‌گذارند. اگر فروش کرد همه درآمد اثر را به خودش می دهند.
 دلیل اینکه چنین چیزی در همدان نیست از کجا ناشی می‌شود؟
- هنوز موضوع گالری شخصی در همدان به خوبی جا نیفتاده است. چون این بخش به شکل کامل در تملک بخش دولتی است. در این شهر هنرمند کارهای خود را صرفاً به خاطر ارضای نفس خویش  به نمایش می‌گذارد و می‌داند که از نگاه مالی برای او هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. من از همین جا ازکسانی که دوستدار هنر هستند و پشتوانه مالی خوبی هم دارند خواهشمندم چندین گالری خصوصی در این شهر افتتاح کنند تا هم خودشان و هم هنرمند به یک رفاه مالی مناسب برسد. این رخداد برای شعور جامعه هم بسیار خوب است. به جای اینکه مردم آثار تجاری فاقد ارزش را از دست‌فروشان لب خیابان بخرند، به گالری‌ها می‌روند. با این کار هم با آثار هنری و وجه هنری یک اثر بیشتر آشنا می‌شوند و هم آثار هنری مورد علاقه خود را از گالری هنری می‌خرند. از دید من این اتفاق می‌تواند شعور هنری  و زیبایی‌شناسی مردم همدان را بسیار بالاتر از آنچه که اکنون هست ارتقا دهد.
 با توجه به مطرح شدن این پرسش کنجکاو شدم بدانم در‌آمد مجسمه‌سازان از کجاست؟
خب یک بخش از درآمدهای مجسمه‌سازان از سفارش‌های زیباسازی شهرداری تأمین می‌شود. البته آن هم گاه به گاه است و سال به سال.  به هر حال هر کسی هم که کار نکند باید هزینه‌های خودش را از جیب خودش تأمین کند. بسیاری از هنرمندان استان دربیرون از استان در قشم و کیش و ترکیه و جاهای دیگر مشغول به کار هستند. در تهران هم بخش خصوصی مشتری بچه‌هاست. هتل‌ها و ویلاهای شمال شهر. اکنون در همدان 2 نهاد هستند که سفارش می‌دهند و آثار هنرمندان را می‌خرند: شهرداری و میراث فرهنگی.
 کمی هم درباره خود مجسمه‌سازی گفت وگو کنیم. تعریف شما از مجسمه‌سازی چیست؟ به چه چیزهایی مجسمه گفته می‌شود و چه فرمت‌هایی را می‌توان جزو مجسمه دانست؟
- یک سری از هنرها ممکن است دارای محدودیت‌هایی باشند. هنری مانند خوشنویسی دارای یک چنین مرزی هست. شما در نهایت می‌توانید ثلث، نستعلیق و چندین خط دیگر بنویسی. اما هنر تصویر‌سازی، هنر کاریکاتور، هنر نقاشی، هنر مجسمه‌سازی میدان عملکرد بیشتری دارند. نقاشی و کاریکاتور و تصویرسازی هنرهای دوبعدی هستند.
در این میان هنر مجسمه‌سازی به دلیل بهره‌مندی از 3 بُعد فضایی ارتباط مستقیم‌تری  با مخاطب خود دارد. می‌توانی لمسش کنی، درکش کنی، جا بجایش کنی، و به همین خاطر می‌تواند بسیار گیراتر و جذاب‌تر باشد.همچنین تنوع موادی که شما در مجسمه‌سازی از آن بهره‌گیری می‌کنی بسیار بیشتر است. از سنگ، فلز، چوب، یونولیت، گچ، بتون، بتون گلاسه، فایبر گلاس، برنز و.... قالب‌گیری، تراش، چسباندن تکه‌های مواد به یکدیگر به شکل بازیافت از مواد دور ریختنی و تکنیک‌های دیگر که موجب شده است  نتوان تعریف مشخص و جامعی از هنر مجسمه‌سازی به دست داد.
 و سخن پایانی...
- امیدوارم مدیران و مسئولان نهادهای دولتی به نگاهی برسند که به زیباسازی شهری اهمیت بیشتری بدهند. چشمان مردم همدان نیازمند آرامش و زیبایی در فضاهای شهری است. از سوی دیگر یکی از بهترین راه‌های جذب توریست ایجاد مرکزهای هنری و جذابیت‌های تازه است. مراکزی که در کنار آرامگاه بوعلی و باباطاهر و دیگر جاذبه‌ها به عنوان نماد و سمبل همدان گردند و هر کس با دیدن تصویر آن مرکز یا نماد  بی‌درنگ به یاد همدان بیفتد. و این نیازمند همکاری و پشتیبانی مدیریت شهری با هنرمندان است. به امید آن روز ما همچنان ایستاده‌ایم و پیش می‌رویم. سپاسگزارم.

,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

گزارش:هستی‌پرست

,
انجمن مجسمه سازان استان همدان
,
انجمن مجسمه سازان استان همدان
,
انجمن مجسمه سازان استان همدان
,
انجمن مجسمه سازان استان همدان
, انجمن مجسمه سازان استان همدان, انجمن مجسمه سازان استان همدان,

انتهای پیام/پ

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه