دادگاه کشی و اخطار به مردم زلزله زده روستای شیمی برای ناتوانی در بازپرداخت وام مسکن/ مردم روستا تنها روزی یک ساعت آب شرب دارند

 دلیل نامگذاری این روستا به نام شیمی دقیقا مشخص نیست و براساس اظهارات افرد محلی روستا، شاید در قدیم حضور یکی از شیمیدانان معروف در آن روستا دلیل این نامگذاری باشد.

این روستا که دارای آب و هوای معتدلی است چند سال پیش حدود 270 نفر جمعیت داشته اما به دلیل مشکل شدید کمبود آب مردم روستا به مهاجرت روی آورده و اکنون 170 نفر جمعیت با 50-60 خانوار در روستا زندگی می کنند.

مردم روستای شیمی تنها روزی یک ساعت آب شرب دارند

شغل اکثریت مردم روستای شیمی در گذشته دامداری و کشاورزی بوده است و بانوان نیز به شغل قالیبافی اشتغال داشتند به طوری که در هر خانه ای یک دار قالی برپا می بود اما اکنون هیچ کدام از این مشاغل در روستا جایگاهی ندارد زیرا به دلیل خشکسالی و کمبود آب، کشاورزی و دامداری دیگر رونقی ندارد و قالیبافی نیز به دلیل رکود بازار فرش و گرانی مواد اولیه دیگر به صرفه نیست.

شیمی روستایی است که قصه همیشگی کمبود آب روستاهای استان سمنان در آنجا هم تکرار شده است اما شیمی نه تنها با مشکل کمبود آب و بهره مندی روزانه یک الی دو ساعت آب شرب رنج می برد بلکه زلزله ای که سال 91 در منطقه رخ داد مشکلی بر مشکلات دیگر آنها افزود و باعث شد مردم روستا به دلیل ناتوانی در پرداخت اقساط وام مسکن در بازسازی خانه های تخریبی روستا که بر اثر زلزله پیش آمده بود اکنون راهروهای دادگاه را طی کنند.

کمبود آب در راس تمام مشکلات روستا قرار دارد

در همین خصوص عبدالحسین قاسمی رئیس شورای روستای شیمی در گفتگو با خبرنگار مرآت، با بیان اینکه مشکل کمبود آب آشامیدنی در راس تمام مشکلات روستا قرار دارد گفت: چند سالی است که درگیر مشکل کمبود آب هستیم اما سال 93 به اوج خود رسید به طوری که حدود 60 درصد جمعیتی که از روستا کوچ کردند به دلیل معضل آب در همین سال بود.

وی اضافه کرد: الان با توجه به اینکه امسال مقداری بارندگی شده روزی یک الی دو ساعت آب شرب داریم این در حالی است که در گذشته هر دو روز یک ساعت آب شرب داشتیم و برخی از خانوارها که منازلشان در ارتفاع بود همان یک ساعت آب را هم نداشتند  و برای تامین آب و شست و شو از استخر روستا آب برمی داشتند.

قاسمی کیفیت آب شرب روستا را خوب ارزیابی کرد و گفت: دولت با خریداری قناتی در روستای بالا دست ما و لوله کشی آب آن، آب مصرفی روستای شیمی و روستای کِلو و ده نو را تامین کرده است اما قنات فوق العلاده با کمبود آب مواجه است و آب مصرفی تامین نمی شود.

رئیس شورای روستای شیمی تصریح کرد: برای شستشو از آب استخری که از قنات داخل روستا برای آب کشاورزی است و از طریق جوب به داخل استخر ریخته می شود استفاده می شود.

وی به پیگیری ها و نامه نگاری های لازم برای کمبود آب روستا اشاره کرد و افزود: با نهادهای مختلف اعم از دفتر ریاست جمهوری، نماینده مردم دامغان در مجلس شورای اسلامی، مسئولین استانی و شهرستانی نامه نگاری کردیم اما نتیجه ای نگرفتیم.

قاسمی ادامه داد: در همایش توسعه روستا که در دی ماه 93 در سمنان برگزار شد رضوی معاون توسعه روستایی و مناطق محروم نهاد ریاست جمهوری حضور داشتند که با تقدیم نامه ای در خصوص رفع کمبود آب، مشکل آب روستا را با وی درمیان گذاشتم.

رئیس شورای روستای شیمی به نتیجه نگرفتن مکاتبات مربوط به آب روستا اشاره کرد و افزود: مثلا نامه ای که برای ریاست جمهوری نوشته بودیم آنها نامه را برای اداره آب و فاضلاب ارجاع دادند و پاسخی که آب و فاضلاب برای آنها می نوشت را برای ما می فرستادند و تمام. 

قاسمی از اینکه نهاد ریاست جمهوری خودشان نامه ها را پیگیری نمی کنند واز خود مردم روستا نمی پرسند که مشکلتان چیست و نامه را به فلان اداره مربوطه ارجاع می دهند انتقاد کرد.

وی گفت: اداره آب و فاضلاب در نامه ای که از ریاست جمهوری به آنها ارجاع شده بود جواب داده بودند که اینقدر لوله کشی انجام دادیم و این مقدارهزینه کردیم، در صورتی که وقتی آب نباشد لوله کشی چه فایده ای دارد. 

از اول انقلاب مشکل کمبود آب داشتیم

رئیس شورای روستای شیمی با بیان اینکه ما از اول انقلاب مشکل کمبود آب داشتیم، اظهار کرد: در این میان فقط دو یا سه سال و آن هم زمانی که تازه آب ده نو را خریداری کرده بودند ما مشکل کمبود آب نداشتیم اما به بعد آن همیشه این معظل وجود داشته و الان هم که وضعیت بدتر شده است.

قاسمی تصریح کرد: هر مسئولی که می آید برای رفع مشکلات روستا می گوید اول باید به مشکل کمبود آب بپردازیم و بعد به مشکلات دیگر رسیدگی کنیم اما هنوزم که هنوز است مشکل کمبود آب ما حل نشده است.

وی تامین آب کشاورزی را از یک رشته قنات که در روستا وجود دارد عنوان کرد و گفت: این قنات 8 سال است که لایروبی نشده است و هیچ بودجه ای از این بابت نمی دادند که به لایروبی اقدام کنیم جالب اینکه همیشه هم در اولویت جهاد کشاورزی بودیم برای اینکه جوب های آب کشاورزی را سیمانی کنند اما یک ریال هم پول ندادند و می گفتند بودجه نداریم.

رئیس شورای روستای شیمی تاکید کرد: فقط سال گذشته یک طرحی تحت عنوان ترسیب کربن که ازطرف سازمان یونیسف برای توسعه روستایی در نظر گرفته شده بود مبلغ 4-5 میلیون تومان برای لایروبی قنات هزینه شد که بعد از لایروبی کمی آب قنات بهتر شد.  

پیمانکار پول حفر 30 متر چاهک را گرفت اما 23 متر حفر کرد

قاسمی با بیان اینکه دولت از 7 سال پیش به این طرف تنها اقدامی که برای آب انجام دادند این بود که 2 حلقه چاهک برای روستا زدند ولی به آب نرسیدند، گفت: برای زدن این چاهک پیمانکاری که گرفتند به آنها پول حفر 30 متر چاه را دادند اما پیمانکار 23 متر حفر کردو به آبی هم که رسیدند خیلی کم بود و گفتند برای شرب کیفیت ندارد و بهره برداری هم نشد.

وی با اشاره به اینکه بر اثر خشکسالی کشاورزی و دامداری در روستا از بین رفته است، تصریح کرد: 80 درصد درختان خشک شده اند و دامداری هم به خاطر اینکه پشتوانه مالی نداشتند که دام ها را نگهداری کنند در حد خیلی کم و محدود است.

رئیس شورای روستای شیمی نبود شغل را یکی دیگر از معظلات اساسی روستا بیان کرد و گفت: مردم اینجا برای کسب درآمد به شهر می روند و کارگری می کنند و به همین خاطر هم مجبورند برای تامین معیشت از خانه و خانواده دور بمانند.

وی نوع کار مردم روستا در شهر را نیز به صورت کارگر میدانی و روزمزد بیان کرد و ادامه داد: آنها در ایام هفته کاری برای کارگری به شهر دامغان می روند و آخر هفته با دستمزد هایی که دریافت داشته اند به تهیه خوراک برای خانواده اقدام کرده و نزد خانواده در روستا بازمی گردند.

قاسمی با بیان اینکه در گذشته بانوان روستا به شغل شغل قالیبافی می پرداختند، افزود: الآن حدود 7 سال می شود که دیگر کسی در روستا دار قالی ندارد که دلیل ادامه نیافتن این شغل و هنر در روستا، رکود بازار فرش و همچنین گران بودن مواد اولیه  و عدم توانایی در خرید مواد اولیه است.

زلزله سال 91 در روستا مشکلی بر مشکلات دیگر روستا افزود

رئیس شورای روستای شیمی در ادامه به زلزله سال 91 در روستا که باعث تخریب 90 درصدی منازل روستا و ایجاد مشکلات دیگر شد هم اشاره کرد و گفت: بعد از زلزله برای ساخت منازل می خواستند وام مسکن به اهالی روستا بدهند اما چون مردم روستا از قشر محروم هستند و توان بازپرداخت وام را نداشتند قبول نمی کردند که این وام را دریافت کنند.

وی ادامه داد: وقتی مردم از دریافت وام امتناع می کردند استاندار وقت گفت اشکالی ندارد شما وام را بگیرید و چون خیلی از مردم تحت پوشش کمیته امداد و بهزیستی هستند آنها بازپرداخت را برایشان انجام می دهند و بقیه مردمی که کارگر هستند هم دولت یک فکری برایشان می کند این عین جمله ای بود که استاندار گفتند و مردم هم روی حرف استاندار این وام را گرفتند.

 قاسمی گفت: مبلغ این وام برای هر خانوار 11 میلیون و 500 هزار تومان بود که یک میلیون و 500 هزار تومان آن بلاعوض در نظر گرفتند و اقساط آن 12 ساله و به مبلغ 80 تا 100 هزار تومان متغییر است.

وی با اشاره به اینکه مردم این وام را گرفتند اما الآن نمی توانند اقساط آن را پرداخت کنند، ادامه داد: اگر مردم با اصرار استاندار وقت مجبور به گرفتن وام نمی شدند و خودشان با یک یا دو میلیون تومان برای خودشان مسکنی دست و پا می کردند و الآن زیر دین دولت نبودند.

وقتی نماینده دولت در استان به قول خود عمل نمی کند چگونه مردم به قول خود عمل کنند

رئیس شورای روستا با بیان اینکه برخلاف آنچه که استاندار گفته بود، نه بهزیستی در این زمینه پولی می دهد و نه کمیته امداد و دولت کمکی می کنند، افزود: مگر نه اینکه استاندار می گفت اگر ملت به مشکل برخوردند دولت هست اما حالا که ما به مشکل برخود کردیم دولت بیاید کمک کند.

قاسمی اضافه کرد: استاندار که نماینده رئیس جمهور است و یک قولی داده و به قولش عمل نکرده پس چگونه از مردم انتظار دارند که به قول خود عمل کنند و اقساط را پرداخت نمایند ضمن اینکه مردم قولی نداده بودند و اصلا نمی خواستند وام بگیرند ولی استاندار بر گرفتن وام اصرار کرد.

وی با تاکید بر اینکه مردم روستا دارند نان خالی می خورند حالا چگونه قسط خود را پرداخت نمایند، ادامه داد: حداقل دولت شغلی برای مردم روستا فراهم نماید و جایی آنها را به کار بگمارد و آن وقت مردم با داشتن درآمد با دیده منت قسط خود را پرداخت می کنند چون مردم که نمی خواهند مال دولت را بخورند.

قاسمی تصریح کرد: به طور مثال پیرزنی که در روستا زندگی می کند و هیچ درآمدی ندارد و با تحت پوشش قرار داشتن کمیته امداد هر دو ماهی 40 هزار تومان به وی می دهند و با یارانه 40 هزار تومانی که می گیرد و باید خرج و مخارج خود را بدهد حالا خانه هم ساخته است از کجا پول بیاورد که ماهی 100 هزار تومان قسط بدهد.

مردم توانایی پرداخت اقساط وام را ندارند

رئیس شورای روستای شیمی، دریافت این وام ها را از بانک مسکن و تجارت بیان کرد و افزود: برخی از مردم که توانایی مالی داشتند اقساط خود را پرداخت می کنند ولی بسیاری از مردم که توانایی مالی نداشتند اصلا هیچ کدام از اقساط را نتوانستند پرداخت نمایند.

وی اضافه کرد: بانک بارها در خصوص پرداخت نکردن اقساط اخطار داده و حتی کار به شکایت و دادگستری هم کشیده شده است و مردم به دادگاه رفتند و محکوم شدند که اقساط باید پرداخته شود اما مردم نمی توانند بپردازند.

قاسمی با اشاره به اینکه این اخطاریه ها و دادگاه کشی از سال 92 شروع شد و در سال 93 هم ادامه داشت، افزود: مردم و خود من هم به دادگاه رفتیم و جریان زلزله و اینکه این وام را با اجبار به مردم قبولاندند برای دادگاه توضیح دادیم ولی دادگاه پاسخ داد بنیاد مسکن طبق مدارکی که دارد بازپرداخت وام را می خواهد و به این نگاه نمی کند که وام را با زور دریافت کرده اید یا نه.

وی با بیان اینکه از دولت می خواهیم که این وام را برای مردم روستا بلاعوض قرار دهند، گفت: وقتی نماینده دولت احمدی نژاد آمده بود وضعیت را برای وی گفتیم و خواستیم که دولت به نوعی این وام را ببخشند خود نماینده رئیس جمهور گفتند ما چنین مشکلاتی را در برخی جاها داشتیم که در هیئت دولت مطرح شد و دولت هم آن وام را بخشید و بلاعوض کرد.

وجود معدن طلا و فیروزه نزدیک روستا

رئیس شورای روستای شیمی در ادامه به پتانسیل های روستا و وجود معدن طلا و فیروزه اشاره و اظهار کرد: در 4 کیلومتری روستا معدنی وجود دارد که اوایل فیروزه از آن استخراج می شد و بعد از چند بار دست به دست شدن بین شرکت های مختلف و استخراج از آن، معدن تعطیل شد.

قاسمی ادامه داد: بعد از یک مدت تعطیلی معدن، یک شرکت خصوصی معدن را خریداری نموده و با مدیریت یک مهندس با زدن چاهک دوسال به کارهای اکتشافی و تحقیقاتی پرداختند و به استخراج طلا اقدام نمودند و سپس شرکت معدن را به مدیریت جدید واگذار کرد که در نهایت از سال 91 معدن غیر فعال و استخراجی از آن صورت نمی گیرد.

وی به ایجاد اشتغال مردم روستای شیمی و روستاهای اطراف در صورت فعال شدن این معدن اشاره کرد و افزود: قبلا که معدن فعال بود افراد روستا در آنجا بکارگیری می شدند هر چند که حقوقی که می گرفتند کم بود و آنچه که حقشان بود را ندادند اما باز هم برایشان ایجاد اشتغال و خوب بود.

رئیس شورای روستای شیمی تصریح کرد: در خصوص فعال کردن معدن هم به استاندار و نماینده مردم در مجلس و هم فرماندار گفتیم اما نتیجه ای نداده است.

وی پتانسیل مهم روستا را نیروی انسانی دانست و تصریح کرد: جوانان سرمایه های ما هستند و باید برایشان ایجاد اشتغال شود تا به شهر مهاجرت نکنند و در روستا بمانند چرا که اگر روستاها خالی شود از نظر امنیتی واقعا کویر دچار مشکل خواهد شد.

قاسمی با بیان اینکه در حال حاضر روستا هیچ آثار تاریخی ندارد و یک سری بناهایی که داشته در اثر زلزله سال 91 تخریب شده بود، گفت: در 6 کیلومتری روستا مکانی قرار دارد به نام کوه زر قدیم که در زیر زمین و یک حالت پناهگاهی بوده است و در حفاظت میراث فرهنگی قرار دارد.

روستا خانه بهداشت ندارد / پوشش آنتن دهی تلویزیون دیجیتال ضعیف است

وی در خصوص مشکلات دیگر روستا بیان کرد: در روستای شیمی خانه بهداشت نداریم و هر کسی مریض شود باید خانه بهداشت روستای کوه زر که در 2 کیلومتری روستای ما واقع شده است برود.

رئیس شورای روستای شیمی به پیگیری های لازم برای حضور یک پزشک در روستا اشاره کرد و ادامه داد: قبل از عید نوروز بنا شده بود هفته ای یک روز پزشکی که به خانه بهداشت کوه زر می آید به اینجا نیز بیاید و ما هم مکان دهیاری را برای این امر آماده کردیم اما هنوز از آمدن پزشک خبری نشده است.

قاسمی از عدم اجرای طرح هادی در روستا خبر داد و گفت: دو سال پیش استانداری یک مصوبه ای داشتند و بنا شده بود 50 میلیون تومان برای اجرای طرح هادی در روستا کمک کنند اما حتی یک ریال هم کمک نکردند.

تجهیز مدارس به امکانات هوشمند و عدم استفاده بهینه از آن به دلیل نبود اینترنت پرسرعت

وی به وجود مدرسه مقطع ابتدایی در روستا اشاره کرد و افزود: دانش آموزان روستای کِلو نیز به این مدرسه می آیند که البته این مدرسه قبلا مدرسه بیش از100 دانش آموز داشت اما الآن به دلیل مهاجرت روستاییان به شهر حدود 30 دانش آموز در مدرسه روستا تحصیل می کنند.

رئیس شورای روستای شیمی، نبود اینترنت پرسرعت در روستا را موجب عدم استفاده مناسب و مفید از امکانات مدرسه هوشمند روستا بیان کرد و ادامه داد: سرعت اینترنت در روستا بسیار پایین است و به همین دلیل امکانات مدرسه هوشمند روستا بهینه استفاده نمی شود.

قاسمی پوشش آنتن دهی تلفن همراه را خوب ارزیابی کرد و گفت: آنتن دهی تلویزیون دیجیتال نیز در روستا پوشش داده می شود اما کیفیت لازم را ندارد و سیگنال های آن ضعیف است به صورتی که در برخی قسمت های روستا دریافت دیجیتال دارند ولی برخی قسمت ها یعنی حدود 80 درصد پوشش همه شبکه های دیجیتال وجود ندارد البته برای دریافت شبکه های یک و دو سه مشکلی وجود ندارد.  

وی جاده دسترسی روستا را هم مناسب دانست و خاطر نشان کرد: جاده منتهی به روستا آسفالت سرد است هر چند کمی پستی بلندی وجود دارد اما مشکل خاصی نسیت همچنین و برای رفت و آمد به روستا نیز در منطقه سرویس وجود دارد.