یاداشتی قرآنی
تنها خدا را رب خود بدانید
هر فرد در متن زندگی خود و در تمام لحظات تنها خدا را رب خود بداند و خود را تحت ربوبیت خداوند سبحان یاد کند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از “استادایرانی“،گناه خود یک حجاب است، حفظ دستورات و احکام خداوند لازمه ی این امر است، «آنچه بین تلاوت کننده و مستمع مهم است فهم مقصود متکلم است نه فهم کلام. فهم مقصود متکلم در تلاوت مهم است و این امر با تقوا (یعنی حفظ احکام الهی) امکانپذیر است چرا که خداوند سبحان حتی تعلیم خود را هم منوط به تقوا نموده است. تلاوت کننده ی قرآن اگر در وقت تلاوت خود را یک مستمع ببیند به این معنا که خداوند کلام خود را بر زبان او جاری می کند و کلام او مجرای کلام خداوند سبحان است. پس باید مقصود متکلم را از این تلاوت درک کند».
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, استادایرانی,گاه تلاوت از ناحیه ی «رب» انجام می شود؛ گاه از ناحیه ی «الله» و گاه از ناحیه ی «رحمان» و این ها با هم متفاوت اند. برای مثال کلمه «رب» در قرآن کریم هرجا آمده، مقید آمده و هیچ جا تنها و مطلق نیست مانند ربکم، ربه، ربک و… اما «رحمان» مطلق آمده است پس تجلی حق از ناحیه رب، الله و رحمان متفاوت است. بنابراین اگر در هنگام تلاوت، فرد تالی شد؛ آنگاه مورد قبول است و تالی نشد، تلاوت در مورد او صدق نمی کند.
هیچ مغزی بدون قشر رشد نمی کند و مغز در سایه ی این قشر رشد می کند و اگر آسیب ببیند مغز هم آسیب می بیند. اولوالالباب هم در یک قشری رشد کرده اند و آن قشر عمل به احکام ظاهری دین و مقید شدن به آداب الله است. پس اگر انسان بخواهد در تالی حق واقع شود و در گروه اولوالالباب قرار بگیرد باید خود را مقید به احکام ظاهری دین و آداب الله کند؛ یعنی مقید بودن به واجبات، محرمات، مستحبات و مکروهات. حال اگر این قشر آسیب دید و ترمیم هم نشد، مغز آسیب می بیند و فرد از اولوالالباب بودن ساقط می شود.
با اشاره به آیه ی «واذکر ربک فی نفسک» ، «ذکر خداوند فقط ذکر زبانی نیست و جنبه ی نفسانی هم دارد به این معنا که فرد در متن زندگی خود و در تمام لحظات تنها خدا را رب خود بداند و خود را تحت ربوبیت خداوند سبحان یاد کند».
نویسنده:سعادت فر
انتهی پیام/
گاه تلاوت از ناحیه ی «رب» انجام می شود؛ گاه از ناحیه ی «الله» و گاه از ناحیه ی «رحمان» و این ها با هم متفاوت اند. برای مثال کلمه «رب» در قرآن کریم هرجا آمده، مقید آمده و هیچ جا تنها و مطلق نیست مانند ربکم، ربه، ربک و… اما «رحمان» مطلق آمده است پس تجلی حق از ناحیه رب، الله و رحمان متفاوت است. بنابراین اگر در هنگام تلاوت، فرد تالی شد؛ آنگاه مورد قبول است و تالی نشد، تلاوت در مورد او صدق نمی کند.
,هیچ مغزی بدون قشر رشد نمی کند و مغز در سایه ی این قشر رشد می کند و اگر آسیب ببیند مغز هم آسیب می بیند. اولوالالباب هم در یک قشری رشد کرده اند و آن قشر عمل به احکام ظاهری دین و مقید شدن به آداب الله است. پس اگر انسان بخواهد در تالی حق واقع شود و در گروه اولوالالباب قرار بگیرد باید خود را مقید به احکام ظاهری دین و آداب الله کند؛ یعنی مقید بودن به واجبات، محرمات، مستحبات و مکروهات. حال اگر این قشر آسیب دید و ترمیم هم نشد، مغز آسیب می بیند و فرد از اولوالالباب بودن ساقط می شود.
,با اشاره به آیه ی «واذکر ربک فی نفسک» ، «ذکر خداوند فقط ذکر زبانی نیست و جنبه ی نفسانی هم دارد به این معنا که فرد در متن زندگی خود و در تمام لحظات تنها خدا را رب خود بداند و خود را تحت ربوبیت خداوند سبحان یاد کند».
,نویسنده:سعادت فر
,انتهی پیام/
,]
ارسال دیدگاه