به بهانه سفر جهانگیری به کُردستان/
هزینه های گزاف و دستاوردهای ناچیز سفر معاون اول دولت تدبیر به کُردستان/سفرهایی که هدف آن نمایش سیاسی است نه خدمت رسانی
نکته ای که در سفر معاون اول دولت تدبیر و امید به کُردستان مشهود است، هزینه های گزاف و دوستاوردهای ناچیز این سفر است که با هدف نمایش سیاسی و نه خدمت رسانی به کُردستانی ها صورت گرفت.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از نوای آبیدر، "معاون اول رییس جمهور به کُردستان می آید، چند طرح بسیار کوچک را افتتاح می کند، بازدیدی از مرز باشماق و سدهای درحال ساخت انجام می دهد، از منطقه هورامان بازدید هوایی می کند!، در جلسه شورای اداری شرکت می کند و به تهران باز می گردد."
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, نوای آبیدر, نوای آبیدر,
این تمامی داستان سفر "اسحاق جهانگیری" معاون اول دولت تدبیر و امید به کُردستان است. سفری که پس از 2 سال از تشکیل دولت برای اولین بار و نه با حضور رییس جمهور انجام شد.
نکته جالب و البته قابل تامل در بی میلی و بی توجهی دولت به کُردستان، فعالیت پرشور ستادهای انتخاباتی روحانی در کُردستان بود که با شعارهای متعدد و البته فقط شعار! آراء صادقانه مردم این دیار که سالها محرومیت را به دوش کشیده اند را به نفع خود در صندوق های رای ریختند.
بازخوانی شعارهای حسن روحانی در مرداد ماه سال 92 در سالن آزادی سنندج را بارها در تریبون برخی سایت های خبری کُردستان دیده و شنیده ایم. شعارهایی که در آن زمان توانست بیشترین آمار را برای روحانی در کُردستان به ارمغان بیاورد.
یکی از کلیدی ترین شعارهای روحانی در سفر انتخاباتی خود به سنندج تشکیل کارگروه ویژه برای افزایش اعتبارات به کُردستان بود، امری که نه تنها انجام نشد، بلکه بسیاری از واحدهای صنعتی کُردستان به دلیل نبود اعتبارات و تسهیلات به تعطیلی کشیده شدند.
رفع محرومیت، ایجاد اشتغال و کاهش بیکاری از دیگر شعارهای رییس جمهور در سالن آزادی سنندج در سال 92 بود که پس از گذشت 2 سال از فعالیت دولت یازدهم عملا نه تنها این شعارها عملی نشده است بلکه کُردستان بار سنگین بیکاری 30 درصدی را به دوش می کشد و بیشتر از هر دوره ای فشار اقتصادی و گرد محرومیت را بر خود می بیند.
زمانی که مردم کُردستان که با شور شوق فراوان در پای صندوق های رای نام "حسن روحانی" را بر برگه های رای خود می نوشتند، هیچگاه فکر نمی کردند که رییس جمهور، نخواهد مردم کُردستان، مردم همیشه در صحنه و ولایت مدار این دیار را پس از2 سال ببیند و نارضایتی های آنان را بشوند و به جای حضور در میان مردم این خطه معاون اول خود را به کُردستان بفرستد؛ آنهم نه برای شندین مشکلات مردم، تحقق شعارهای انتخاباتی، رفع بحران بیکاری و مشکلات استان، بلکه برای افتتاح کارخانه بستنی، نان صنعتی و گردشی چند ساعته بر فراز طرح های سال های قبل کُردستان!
سفر معاون اول رییس جمهور و بی برنامگی دولت را در کلام نماینده مردم سنندج، کامیاران و دیواندره نیز به وضوح مشاهده می شود.
سید احسن علوی گفته بود که جای بسی تاسف است که مسئولین رده بالای کشوری برای افتتاح نانوایی به کُردستان می آیند و گویا فریاد مشکلات کُردستانی ها را نمی شنوند.
سفر معاون اول رییس جمهور برای افتتاح این نانوایی و کارخانه بستنی نه تنها دستاوردی برای کُردستان ندارد بلکه هزینه های گزافی بر دوش استان می گذارد؛ هزینه حمل و نقل دولتی ها که از تهران به کُردستان می آیند، هزینه حفاظت از این شخصیت ها و البته نیروهای نظامی و انتظامی که باید تا لحظه خروج مسئولین در آماده باش کامل به سر ببرند تا آنها در آرامش خاطر در کُردستان اقامت کنند.
نکته جالب دولتی ها و مسئولین کُردستانی در هنگام تغییر دولت این بود که همواره دولت نهم و خصوصا دولت دهم را متهم به صرف هزینه های گزاف برای سفرهای استانی، میتینگ ها و تشریفات می کنند، امری که در دولت یازدهم شدت بیشتری پیدا کرده است و دولت روحانی دقیقاً به سبک دولت دهم سفرهای استانی را ادامه داده است.
دولت دهم همواره به شفاف نبودن و عدم ارائه گزارش عملکرد متهم می شد، حال اگر نگاهی به کارنامه 2 ساله دولت یازدهم بیاندازیم، این عدم شفاف سازی در جای جای عملکرد این دولت نیز مشهود است.
سوالی که اذهان بسیاری از مردم را در این روزها به خود مشغول کرده است این است که آیا اگر جهانگیری به کُردستان سفر نمی کرد، این کارخانه های نه چندان بزرگ افتتاح نمی شد؟ آیا بازدید از طرح های استانی که کلید آن دردولت های قبلی زده شده است، کاری بسیار تخصصی است که از عهده مسئولین استانی بر نمی آید؟
چیزی که در این میان واضح است نمایش سیاسی دولتی ها در کُردستان است، استانی که حافظه خوبی از بی مهری ها و بی توجهی ها و البته تبعیض های دولت های قبلی و کنونی دارد.
نکته قابل تامل این است که این سفرهای یک روزه و نمایش های سیاسی دردهای مردم را که با بیکاری، توسعه نیافتگی، گرد و خاک، کم آبی و فساد اداری دست و پنجه نرم می کنند، دوا نمی کند. امری که تاکنون مورد توجه دولت قرار نگرفته است و قطعا اگر همین روند به پیش برود ضربات جبران ناپذیری بر کُردستان و ظرفیت های انسانی و طبیعی آن وارد خواهد شد که مسئول اصلی آن دولت و کابینه آن است.
انتهای پیام/پ
این تمامی داستان سفر "اسحاق جهانگیری" معاون اول دولت تدبیر و امید به کُردستان است. سفری که پس از 2 سال از تشکیل دولت برای اولین بار و نه با حضور رییس جمهور انجام شد.
,
نکته جالب و البته قابل تامل در بی میلی و بی توجهی دولت به کُردستان، فعالیت پرشور ستادهای انتخاباتی روحانی در کُردستان بود که با شعارهای متعدد و البته فقط شعار! آراء صادقانه مردم این دیار که سالها محرومیت را به دوش کشیده اند را به نفع خود در صندوق های رای ریختند.
,
بازخوانی شعارهای حسن روحانی در مرداد ماه سال 92 در سالن آزادی سنندج را بارها در تریبون برخی سایت های خبری کُردستان دیده و شنیده ایم. شعارهایی که در آن زمان توانست بیشترین آمار را برای روحانی در کُردستان به ارمغان بیاورد.
,
یکی از کلیدی ترین شعارهای روحانی در سفر انتخاباتی خود به سنندج تشکیل کارگروه ویژه برای افزایش اعتبارات به کُردستان بود، امری که نه تنها انجام نشد، بلکه بسیاری از واحدهای صنعتی کُردستان به دلیل نبود اعتبارات و تسهیلات به تعطیلی کشیده شدند.
,
رفع محرومیت، ایجاد اشتغال و کاهش بیکاری از دیگر شعارهای رییس جمهور در سالن آزادی سنندج در سال 92 بود که پس از گذشت 2 سال از فعالیت دولت یازدهم عملا نه تنها این شعارها عملی نشده است بلکه کُردستان بار سنگین بیکاری 30 درصدی را به دوش می کشد و بیشتر از هر دوره ای فشار اقتصادی و گرد محرومیت را بر خود می بیند.
,
زمانی که مردم کُردستان که با شور شوق فراوان در پای صندوق های رای نام "حسن روحانی" را بر برگه های رای خود می نوشتند، هیچگاه فکر نمی کردند که رییس جمهور، نخواهد مردم کُردستان، مردم همیشه در صحنه و ولایت مدار این دیار را پس از2 سال ببیند و نارضایتی های آنان را بشوند و به جای حضور در میان مردم این خطه معاون اول خود را به کُردستان بفرستد؛ آنهم نه برای شندین مشکلات مردم، تحقق شعارهای انتخاباتی، رفع بحران بیکاری و مشکلات استان، بلکه برای افتتاح کارخانه بستنی، نان صنعتی و گردشی چند ساعته بر فراز طرح های سال های قبل کُردستان!
, زمانی که مردم کُردستان که با شور شوق فراوان در پای صندوق های رای نام "حسن روحانی" را بر برگه های رای خود می نوشتند، هیچگاه فکر نمی کردند که رییس جمهور، نخواهد مردم کُردستان، مردم همیشه در صحنه و ولایت مدار این دیار را پس از2 سال ببیند و نارضایتی های آنان را بشوند و به جای حضور در میان مردم این خطه معاون اول خود را به کُردستان بفرستد؛ آنهم نه برای شندین مشکلات مردم، تحقق شعارهای انتخاباتی، رفع بحران بیکاری و مشکلات استان، بلکه برای افتتاح کارخانه بستنی، نان صنعتی و گردشی چند ساعته بر فراز طرح های سال های قبل کُردستان!, زمانی که مردم کُردستان که با شور شوق فراوان در پای صندوق های رای نام "حسن روحانی" را بر برگه های رای خود می نوشتند، هیچگاه فکر نمی کردند که رییس جمهور، نخواهد مردم کُردستان، مردم همیشه در صحنه و ولایت مدار این دیار را پس از2 سال ببیند و نارضایتی های آنان را بشوند و به جای حضور در میان مردم این خطه معاون اول خود را به کُردستان بفرستد؛ آنهم نه برای شندین مشکلات مردم، تحقق شعارهای انتخاباتی، رفع بحران بیکاری و مشکلات استان، بلکه برای افتتاح کارخانه بستنی، نان صنعتی و گردشی چند ساعته بر فراز طرح های سال های قبل کُردستان!,
سفر معاون اول رییس جمهور و بی برنامگی دولت را در کلام نماینده مردم سنندج، کامیاران و دیواندره نیز به وضوح مشاهده می شود.
,
سید احسن علوی گفته بود که جای بسی تاسف است که مسئولین رده بالای کشوری برای افتتاح نانوایی به کُردستان می آیند و گویا فریاد مشکلات کُردستانی ها را نمی شنوند.
,
سفر معاون اول رییس جمهور برای افتتاح این نانوایی و کارخانه بستنی نه تنها دستاوردی برای کُردستان ندارد بلکه هزینه های گزافی بر دوش استان می گذارد؛ هزینه حمل و نقل دولتی ها که از تهران به کُردستان می آیند، هزینه حفاظت از این شخصیت ها و البته نیروهای نظامی و انتظامی که باید تا لحظه خروج مسئولین در آماده باش کامل به سر ببرند تا آنها در آرامش خاطر در کُردستان اقامت کنند.
,
نکته جالب دولتی ها و مسئولین کُردستانی در هنگام تغییر دولت این بود که همواره دولت نهم و خصوصا دولت دهم را متهم به صرف هزینه های گزاف برای سفرهای استانی، میتینگ ها و تشریفات می کنند، امری که در دولت یازدهم شدت بیشتری پیدا کرده است و دولت روحانی دقیقاً به سبک دولت دهم سفرهای استانی را ادامه داده است.
,
دولت دهم همواره به شفاف نبودن و عدم ارائه گزارش عملکرد متهم می شد، حال اگر نگاهی به کارنامه 2 ساله دولت یازدهم بیاندازیم، این عدم شفاف سازی در جای جای عملکرد این دولت نیز مشهود است.
,
سوالی که اذهان بسیاری از مردم را در این روزها به خود مشغول کرده است این است که آیا اگر جهانگیری به کُردستان سفر نمی کرد، این کارخانه های نه چندان بزرگ افتتاح نمی شد؟ آیا بازدید از طرح های استانی که کلید آن دردولت های قبلی زده شده است، کاری بسیار تخصصی است که از عهده مسئولین استانی بر نمی آید؟
,
چیزی که در این میان واضح است نمایش سیاسی دولتی ها در کُردستان است، استانی که حافظه خوبی از بی مهری ها و بی توجهی ها و البته تبعیض های دولت های قبلی و کنونی دارد.
, چیزی که در این میان واضح است نمایش سیاسی دولتی ها در کُردستان است، استانی که حافظه خوبی از بی مهری ها و بی توجهی ها و البته تبعیض های دولت های قبلی و کنونی دارد., چیزی که در این میان واضح است نمایش سیاسی دولتی ها در کُردستان است، استانی که حافظه خوبی از بی مهری ها و بی توجهی ها و البته تبعیض های دولت های قبلی و کنونی دارد.,
نکته قابل تامل این است که این سفرهای یک روزه و نمایش های سیاسی دردهای مردم را که با بیکاری، توسعه نیافتگی، گرد و خاک، کم آبی و فساد اداری دست و پنجه نرم می کنند، دوا نمی کند. امری که تاکنون مورد توجه دولت قرار نگرفته است و قطعا اگر همین روند به پیش برود ضربات جبران ناپذیری بر کُردستان و ظرفیت های انسانی و طبیعی آن وارد خواهد شد که مسئول اصلی آن دولت و کابینه آن است.
,
,
انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه