شعر خوانی بانوی شاعر کهگیلویه و بویراحمد در جمع زائران حرم امام خمینی(ره)

بانوی شاعر کهگیلویه و بویراحمد در جمع زائران حرم امام خمینی(ره) شعری در رثای امام قرائت کرد.

[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو) بیش از 2 هزار نفر صبح امروز به مناسبت رحلت امام خمینی(ره) به حرم آن امام اعزام شدند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت زنان استان کهگیلویه و بویراحمد(ایل بانو),

در ابتدای برنامه به مناسبت میلاد امام عصر(عج) مولودی خوانی و قطعه شعری توسط بانوی شاعر سیده زهرا شرعی زاده در رثای امام خمینی(ره) قرائت کرد.

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

, .,

«جلوه روح خدا»

تو بمان و تو بمان، پاکتر از پاک،بمان

جامـه یِ تاک شد از داغِ تو صدچـاک،بمان

از زلالِ تو نشد روح عطش سیر از عشق

رحمت عشق ! براین قومِ عطشناک بمان

درکِ تو از دو جهان درکِ خدایی بـوده

فـاتح و راهبرِ قُلـه یِ اِدراک! بمـان

در شگفتم که چرا روی نهادید به خاک!

ای که با عشـق تـو رفتیـم بر افـلاک، بمان

جلوه یِ روحِ خـدا در تـو تَـجَـلّی کرده

مُردن و روح خداوندی؟ حـاشـاک، بمان

شبِ تاریک و همه در خطر گم شدنیـم

شمسِ من! تا به سحر روشنی خاک بمان

به خدا، از تو سرودن همه در سوگ تو بود

نه که من شاعرم ای شـاعر افلاک! بمان

عرشیِ خاک نشین آمد و درقُبّه یِ دل

داد زد، داد،که درحیرت پژواک بمان.

انتهای پیام/

]

شعر خوانی بانوی شاعر کهگیلویه و بویراحمد در جمع زائران حرم امام خمینی(ره)

ارسال دیدگاه

درباره ما

ارتباط با ما