صنعتگر قائمشهری:
در حال نابود شدن هستیم/چرا دولت فکری برای واحدهای تولیدی در حال نابودی نمیکند
تقی رمضانی صنعتگر قائمشهری با بیان اینکه بیشترین نقش در رکود تولید را واردات بی رویه دارد، خاطر نشان کرد: در دولت هیچ توجهی به صنعت و تولید داخلی نمیشود و تمام نگاهها به خارج است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا رمضانی در گفتگو با بلاغ، با اشاره به نقش تخریبی بانکها در صنعت و تولید، اظهار داشت: بانکها تبدیل به بنگاههای اقتصادی شدند و به دنبال پر کردن جیب خود هستند نه به کار انداختن چرخ تولید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بلاغ,
وی با بیان اینکه اولین شرکت سازنده دستگاه وجین برنج بودهایم افزود: به دلیل حمایت نشدن و واردات بیرویه نمونه خارجی دستگاه، نتوانستیم تولید دستگاه وجین برنج را ادامه دهیم.
رمضانی با اشاره به حمایت نشدن توسط دولت، بیان کرد: دیگر هیچ رمقی برای تولید و ادامه کار برای تولیدکننده نمانده، شش سال خون دل خوردم، تلاش شبانهروزی کردهام، حالا تنها چیزی که برایم ماند، بدهی بانکی است، کجای دنیا به صنعتگر وام با این بهره داده میشود، وقتی سود تولید ما بسیار پایینتر از بهره بانکی است؟!
این صنعتگر در ادامه گفت: زمانی در خط تولید ما 12 نفر مشغول به کار بودند، اما حالا از پرداخت حقوق 2 کارگر مانده ام، دولت برای خودش قانونی تصویب میکند، دستمزد و بیمه کارگر را افزایش میدهد که هیچ نفعی به حال کارگر ندارد، بلکه بسیاری را خانهنشین کردند چون وقتی صنعتکر توان پرداخت اقساط و بدهی را ندارد، چگونه حقوق کارگران را پرداخت کند.
وی با بیان اینکه دیگر کسی انگیزهای برای ورود به عرصه تولید ندارد، اذعان داشت: سیاستهای بانکی و اقتصادی دولت به نفع دلالان و وارد کننگان است.
رمضانی با انتقاد از قانونهای دستوپا گیر در راه تولید و صنعت، بیان کرد: بیمه، دارایی، بانک و ... با رفتارهای قهری و جریمه ها و قانون های دستوپاگیر دلیلی بر ورشکستگی اکثر واحد های تولیدی هستند.
این صنعتگر در ادامه گفت: تمام زندگی من نزد بانک وثیقه است، خانه مسکونی و هر سرمایه و پس اندازی که داشتم را در این راه خرج کردم اما حال به جایی رسیدهام که از قولهای متعدد مسئولین ناامیدم و توانی هم برای ادامه این جنگ نا برابر ندارم.
, رمضانی با اشاره به حمایت نشدن توسط دولت، بیان کرد: دیگر هیچ رمقی برای تولید و ادامه کار برای تولیدکننده نمانده، شش سال خون دل خوردم، تلاش شبانهروزی کردهام، حالا تنها چیزی که برایم ماند، بدهی بانکی است، کجای دنیا به صنعتگر وام با این بهره داده میشود، وقتی سود تولید ما بسیار پایینتر از بهره بانکی است؟!
این صنعتگر در ادامه گفت: زمانی در خط تولید ما 12 نفر مشغول به کار بودند، اما حالا از پرداخت حقوق 2 کارگر مانده ام، دولت برای خودش قانونی تصویب میکند، دستمزد و بیمه کارگر را افزایش میدهد که هیچ نفعی به حال کارگر ندارد، بلکه بسیاری را خانهنشین کردند چون وقتی صنعتکر توان پرداخت اقساط و بدهی را ندارد، چگونه حقوق کارگران را پرداخت کند.
وی با بیان اینکه دیگر کسی انگیزهای برای ورود به عرصه تولید ندارد، اذعان داشت: سیاستهای بانکی و اقتصادی دولت به نفع دلالان و وارد کننگان است.
رمضانی با انتقاد از قانونهای دستوپا گیر در راه تولید و صنعت، بیان کرد: بیمه، دارایی، بانک و ... با رفتارهای قهری و جریمه ها و قانون های دستوپاگیر دلیلی بر ورشکستگی اکثر واحد های تولیدی هستند.
این صنعتگر در ادامه گفت: تمام زندگی من نزد بانک وثیقه است، خانه مسکونی و هر سرمایه و پس اندازی که داشتم را در این راه خرج کردم اما حال به جایی رسیدهام که از قولهای متعدد مسئولین ناامیدم و توانی هم برای ادامه این جنگ نا برابر ندارم.
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه