وعده های دیروز شورای شهر که امروز در بدهی به رستورانها کباب می شوند

وعده های دیروز شورای شهر که امروز در بدهی به رستورانها کباب می شوند
شورای شهر و شهرداری شفت به یک رستوران بابت هزینه های صرف غذایی همایش ها، جلسات و پذیرایی از مهمان ها بدهی میلیونی دارد.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از صبح شفت، در سالهایی که قرار است کشور به مدد توصیه های مقام معظم رهبری و مدل اقتصاد مقاومتی از انواع بحرانهای مالی رها گردد، شنیدن اخباری مانندبدهی دهها میلیونی شهرداری شهر شفت، آنهم فقط برای هزینه غذای همایش ها،و پذیرایی های داخلی، خبر امیدوار کننده ای برای مردم نیست. زمانی که صاحب رستوران طرف قرارداد پس از گذشت سه ماه برای دریافت مطالبات خود به شهرداری مراجعه می نماید اما به بدترین شکل ممکن در برخورد با یک ارباب رجوع مواجه می شود و می شنود که هر کاری دلش میخواهد بکند و اینجا خبری از پول نیست.
اعتراض شهروند گرفتار و طلب کار به جایی نمی رسد و این همان شورای شهری است که وعده داده بود چنانچه مردم به آنها رای دهند کاری خواهند نمود که خروسهایشان هم تخم بگذارند اما اکنون چوب لای چرخ مردمی می گذارند که دل به آبادانی و توسعه پایدار شهر شان بسته اند.
در همین میان عنوان می گرددمجموعه شهرداری توان پرداخت هزینه هایی مانند حقوق پرسنل را ندارد و یاآنکه برگ چک برای مطالبات مردم در دست آنان نیست و مواردی از این دست که همگی طعم قرص سرگردانی برای مردم دارد و کسی نمی داند داد به کجا ببرد تادرمان بگیرد.
اما این تنها یک سوی بی برنامه بودن این مجموعه را می رساند. مجموعه ای که در ابتدایی ترین هزینه های خود مانده باشد آنگاه از جیب ضعیف مردم دهها میلیون تومان برای همایش هایی خرج می کند که در این شهر کوچک برگزارمی گردد.
همایشهایی که به تائید بسیاری از بزرگان کشور مشکلی را از مردم حل نمی کند و خروجی آن چیست به سمع و نظر مردم رسانده نمی شود. هزینه هایی که با توجه به شرایط موجود اقتصادی مردم و کشور، به جای حل مشکلات وباز کردن گره های کور زندگی آنها، گره ای محکمتر براموراتشان میزند.افرادی که سوگند یادکرده اند تا بهترین شرایط عمران و آبادانی، رفاه اجتماعی و توسعه پایدار را برای همشهریان خود به ارمغان آورند اما درکنار عوارض سنگینی که از مردم دریافت می کنند حتی در حل ابتدایی ترین معضل شهر که همان مشکل سد معبرها است ناتوان مانده اند.
حال سوال این است که از سوی مردم و مسئولین چه گزینش و تصوری از عملکردهای اینچنینی برخی افراد صورت گرفته است؟ افرادی که به خود اجازه میدهند دریافتی های عوارض مردم را بی رحمانه هزینه غذای همایش ها کنند.
کسانی که به گفته خودشان از پشتوانه مالی اداری خوبی برخوردار نیستند،خزانه آنها خالی است و حتی نمی توانند حقوق کارکنان را پرداخت نمایند.
کسانی که حتی توان خرید یک دست لباس معمولی برای رفتگران زحمتکش رانداشتند و این زحمت کشان بی ادعا با لباس های شخصی خود، بدون رعایت هیچگونه از استانداردهای بهداشتی و ایمنی لازم به پاکیزگی معابر و خیابان های شهر مشغولند.
شهری که سالهاست از وجود یک ناوگان حمل و نقل عمومی و داخلی بی بهره مانده و مردم برای طی کردن مسافت های کوتاه ، رساندن بیماران با استفاده از موتور سیکلت به بیمارستان شهر،هزینه زیاد و خطرات فراوانی را به جان می خرند، شاهد آنند که شورای شهرشان که مورد اطمینان و وثوق آنان بوده به خود اجازه برگزاری همایش هایی را می دهد که اکنون طلبکار آن ناچار است برای دریافت مطالبات خود به خواهش و التماس بیافتد.
سوال دیگر آن است که آیا در احکام صادره از سوی وزارت محترم کشور برای آنها چنین مجوزهایی در نظر گرفته شده است که بیت المال مردم صرف هزینه های بیهوده گردد. آیا شعار سال گذشته مقام معظم رهبری در زمینه اقتصاد مقاومتی این بوده است که بجای حل مشکلات مردم به فکر برگزاری برنامه های بی نتیجه باشند و به جای رسیدگی به امورات شهر و شهروندان از جیب آنان برای موارد غیر ضرور استفاده شود.
دولتی که خود سعی می کند با صرفه جویی در هزینه هایی مانند حذف یارانه بگیران پردرآمد، بخشی از معضلات اقتصادی جامعه و مردم را حل کند آیا چنین رفتاری را در بدنه مالی محاسباتی خود می پذیرد، مردمی که با پرداخت عوارض گزاف به شهرداری، انتظار داشتند این مبالغ جهت عمران و آبادانی ،تهیه لوازم و امکانات تفریحی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، گردشگری،اشتغال،
ازدواج آسان جوانان و امثالهم خرج گردد اکنون شاهد ولخرجی های اینچنینی مسئولان شهرداری خود باشند؟ آیا شایسته است تاوان انتخاب این مردم فهیم،نجیب، شهیدپرور و همیشه در صحنه این گونه رفتارها باشد که میزبان همایش ها و جلسات بی ثمری شوند که پول آن نیز به بدنه اقتصاد شهر برنگردد؟آیا پاسخ اعتماد مردم تحمل این همه رنج و عذاب و عقب افتادگی نسبت به شهرهای مجاور است .
اما بحث اصلی، رفتارهای اجتماعی متولیان شهر است که جای سوالات فراوانی را در ذهنمان باز می نماید. رفتارهای اجتماعی مانند اصول اولیه تکریم ازارباب رجوع توسط این عزیزان که شهرداری به عنوان یک مجموعه مردم نهاد باید در راس عمل به این رفتارهای ایرانی و اسلامی باشد. در همین خصوص و مورد رخ داد فوق در پی آنیم که:
۱٫بحث شرایط سخت مالی کشور و انواع صرفه جویی های مجموع کارگزاران شهر،در جایی مانند شهرداری چه معنایی دارد؟
۲٫فرهنگ صیانت از دارایی های مردم در گروه شهرداری این شهر در کدامبرنامه ها لحاظ گردیده است؟
۳٫مبحث اعتماد مردم به تصمیمات مالی برگزیدگان خود به چه میزان در مجموعه هایی مانند شهرداری لحاظ می گردد؟
۴٫مجموعه ای که توان مدیریت مالی بر همایش های خود را ندارد چطور میتواند ادعای مدیریت مالی بر یک شهر را داشته باشد؟
۵٫نهادهای نظارتی شهر در این خصوص به چه میزان یار و یاور مردم در احقاق مطالبات اجتماعی خود هستند؟
۶٫همدلی و همزبانی مردم و مسئولین و سفارشات موکد رهبر فرزانه نظام به چه میزان نصب العین مواردی اینچنینی است؟
۷٫ بازخورد منفی چنین رفتارهای نادرست مدنی در شهر چیست و تبعات آن برای اقتصاد مدنی شهرستان چه خواهد بود؟
۸٫با وجود چنین اخباری بحث جذب سرمایه گذار بومی و غیر بومی جهت عمران وآبادانی شهر چگونه است؟
۹٫بی انظباطی مالی رخ داده را به چه میزان می توان به سایر عملکردهای آن مجموعه تعمیم داد؟
در پایان امیدواریم مجموعه محترم شورای شهر شفت و شهردار محترم ترتیبی اتخاذ نمایند که معضل ایجاد شده طوری مرتفع گردد که تبعات آن برای شهر و مردم بیشتر نگردد. در این بین گروه شورای شهر حتما در میان خود از وجود انسانهای شریف و بزرگواری سود می جویند که در چنین مواردی مشکلات روی داده را آنچنان مدیریت می نمایند که از ایجاد خسارات های بیشترجلوگیری به عمل آید و امیدواریم با تلاش همه عزیزان، مشکلات ریز و درشت اینچنینی یکی پس از دیگری مرتفع گردد تا مردم از انتخابهای اصلح خود لذت کافی و وافی برده باشند و شرمسار خود نگردند.
انتهای پیام/ص

, شبکه اطلاع رسانی راه دانابه نقل از صبح شفت، , در سالهایی که قرار است کشور به مدد توصیه های مقام معظم رهبری و مدل اقتصاد مقاومتی از انواع بحرانهای مالی رها گردد، شنیدن اخباری مانندبدهی دهها میلیونی شهرداری شهر شفت، آنهم فقط برای هزینه غذای همایش ها،و پذیرایی های داخلی، خبر امیدوار کننده ای برای مردم نیست. زمانی که صاحب رستوران طرف قرارداد پس از گذشت سه ماه برای دریافت مطالبات خود به شهرداری مراجعه می نماید اما به بدترین شکل ممکن در برخورد با یک ارباب رجوع مواجه می شود و می شنود که هر کاری دلش میخواهد بکند و اینجا خبری از پول نیست., بدهی دهها میلیونی شهرداری شهر شفت،, هزینه غذای همایش ها, صاحب رستوران طرف قرارداد پس از گذشت سه ماه برای دریافت مطالبات خود به شهرداری مراجعه می نماید اما به بدترین شکل ممکن در برخورد با یک ارباب رجوع مواجه می شود و می شنود که هر کاری دلش میخواهد بکند و اینجا خبری از پول نیست.,
, اعتراض شهروند گرفتار و طلب کار به جایی نمی رسد و این همان شورای شهری است که وعده داده بود چنانچه مردم به آنها رای دهند کاری خواهند نمود که خروسهایشان هم تخم بگذارند اما اکنون چوب لای چرخ مردمی می گذارند که دل به آبادانی و توسعه پایدار شهر شان بسته اند.,
, در همین میان عنوان می گرددمجموعه شهرداری توان پرداخت هزینه هایی مانند حقوق پرسنل را ندارد و یاآنکه برگ چک برای مطالبات مردم در دست آنان نیست و مواردی از این دست که همگی طعم قرص سرگردانی برای مردم دارد و کسی نمی داند داد به کجا ببرد تادرمان بگیرد.,
, اما این تنها یک سوی بی برنامه بودن این مجموعه را می رساند. مجموعه ای که در ابتدایی ترین هزینه های خود مانده باشد آنگاه از جیب ضعیف مردم دهها میلیون تومان برای همایش هایی خرج می کند که در این شهر کوچک برگزارمی گردد. , جیب ضعیف مردم دهها میلیون تومان برای همایش هایی خرج می کند,
, همایشهایی که به تائید بسیاری از بزرگان کشور مشکلی را از مردم حل نمی کند و خروجی آن چیست به سمع و نظر مردم رسانده نمی شود. هزینه هایی که با توجه به شرایط موجود اقتصادی مردم و کشور، به جای حل مشکلات وباز کردن گره های کور زندگی آنها، گره ای محکمتر براموراتشان میزند.افرادی که سوگند یادکرده اند تا بهترین شرایط عمران و آبادانی، رفاه اجتماعی و توسعه پایدار را برای همشهریان خود به ارمغان آورند اما درکنار عوارض سنگینی که از مردم دریافت می کنند حتی در حل ابتدایی ترین معضل شهر که همان مشکل سد معبرها است ناتوان مانده اند.,
, حال سوال این است که از سوی مردم و مسئولین چه گزینش و تصوری از عملکردهای اینچنینی برخی افراد صورت گرفته است؟ افرادی که به خود اجازه میدهند دریافتی های عوارض مردم را بی رحمانه هزینه غذای همایش ها کنند.,
, کسانی که به گفته خودشان از پشتوانه مالی اداری خوبی برخوردار نیستند،خزانه آنها خالی است و حتی نمی توانند حقوق کارکنان را پرداخت نمایند.,
, کسانی که حتی توان خرید یک دست لباس معمولی برای رفتگران زحمتکش رانداشتند و این زحمت کشان بی ادعا با لباس های شخصی خود، بدون رعایت هیچگونه از استانداردهای بهداشتی و ایمنی لازم به پاکیزگی معابر و خیابان های شهر مشغولند., کسانی که حتی توان خرید یک دست لباس معمولی برای رفتگران زحمتکش رانداشتند,
, شهری که سالهاست از وجود یک ناوگان حمل و نقل عمومی و داخلی بی بهره مانده و مردم برای طی کردن مسافت های کوتاه ، رساندن بیماران با استفاده از موتور سیکلت به بیمارستان شهر،هزینه زیاد و خطرات فراوانی را به جان می خرند، شاهد آنند که شورای شهرشان که مورد اطمینان و وثوق آنان بوده به خود اجازه برگزاری همایش هایی را می دهد که اکنون طلبکار آن ناچار است برای دریافت مطالبات خود به خواهش و التماس بیافتد., شهری که سالهاست از وجود یک ناوگان حمل و نقل عمومی و داخلی بی بهره مانده, طلبکار آن ناچار است برای دریافت مطالبات خود به خواهش و التماس بیافتد.,
, سوال دیگر آن است که آیا در احکام صادره از سوی وزارت محترم کشور برای آنها چنین مجوزهایی در نظر گرفته شده است که بیت المال مردم صرف هزینه های بیهوده گردد. آیا شعار سال گذشته مقام معظم رهبری در زمینه اقتصاد مقاومتی این بوده است که بجای حل مشکلات مردم به فکر برگزاری برنامه های بی نتیجه باشند و به جای رسیدگی به امورات شهر و شهروندان از جیب آنان برای موارد غیر ضرور استفاده شود., آیا در احکام صادره از سوی وزارت محترم کشور برای آنها چنین مجوزهایی در نظر گرفته شده است که بیت المال مردم صرف هزینه های بیهوده گردد.,
, دولتی که خود سعی می کند با صرفه جویی در هزینه هایی مانند حذف یارانه بگیران پردرآمد، بخشی از معضلات اقتصادی جامعه و مردم را حل کند آیا چنین رفتاری را در بدنه مالی محاسباتی خود می پذیرد، مردمی که با پرداخت عوارض گزاف به شهرداری، انتظار داشتند این مبالغ جهت عمران و آبادانی ،تهیه لوازم و امکانات تفریحی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی، گردشگری،اشتغال،,
, ازدواج آسان جوانان و امثالهم خرج گردد اکنون شاهد ولخرجی های اینچنینی مسئولان شهرداری خود باشند؟ آیا شایسته است تاوان انتخاب این مردم فهیم،نجیب، شهیدپرور و همیشه در صحنه این گونه رفتارها باشد که میزبان همایش ها و جلسات بی ثمری شوند که پول آن نیز به بدنه اقتصاد شهر برنگردد؟آیا پاسخ اعتماد مردم تحمل این همه رنج و عذاب و عقب افتادگی نسبت به شهرهای مجاور است .,
, اما بحث اصلی، رفتارهای اجتماعی متولیان شهر است که جای سوالات فراوانی را در ذهنمان باز می نماید. رفتارهای اجتماعی مانند اصول اولیه تکریم ازارباب رجوع توسط این عزیزان که شهرداری به عنوان یک مجموعه مردم نهاد باید در راس عمل به این رفتارهای ایرانی و اسلامی باشد. در همین خصوص و مورد رخ داد فوق در پی آنیم که:,
, ۱٫بحث شرایط سخت مالی کشور و انواع صرفه جویی های مجموع کارگزاران شهر،در جایی مانند شهرداری چه معنایی دارد؟,
, ۲٫فرهنگ صیانت از دارایی های مردم در گروه شهرداری این شهر در کدامبرنامه ها لحاظ گردیده است؟,
, ۳٫مبحث اعتماد مردم به تصمیمات مالی برگزیدگان خود به چه میزان در مجموعه هایی مانند شهرداری لحاظ می گردد؟,
, ۴٫مجموعه ای که توان مدیریت مالی بر همایش های خود را ندارد چطور میتواند ادعای مدیریت مالی بر یک شهر را داشته باشد؟,
, ۵٫نهادهای نظارتی شهر در این خصوص به چه میزان یار و یاور مردم در احقاق مطالبات اجتماعی خود هستند؟,
, ۶٫همدلی و همزبانی مردم و مسئولین و سفارشات موکد رهبر فرزانه نظام به چه میزان نصب العین مواردی اینچنینی است؟,
, ۷٫ بازخورد منفی چنین رفتارهای نادرست مدنی در شهر چیست و تبعات آن برای اقتصاد مدنی شهرستان چه خواهد بود؟,
, ۸٫با وجود چنین اخباری بحث جذب سرمایه گذار بومی و غیر بومی جهت عمران وآبادانی شهر چگونه است؟,
, ۹٫بی انظباطی مالی رخ داده را به چه میزان می توان به سایر عملکردهای آن مجموعه تعمیم داد؟,
, در پایان امیدواریم مجموعه محترم شورای شهر شفت و شهردار محترم ترتیبی اتخاذ نمایند که معضل ایجاد شده طوری مرتفع گردد که تبعات آن برای شهر و مردم بیشتر نگردد. در این بین گروه شورای شهر حتما در میان خود از وجود انسانهای شریف و بزرگواری سود می جویند که در چنین مواردی مشکلات روی داده را آنچنان مدیریت می نمایند که از ایجاد خسارات های بیشترجلوگیری به عمل آید و امیدواریم با تلاش همه عزیزان، مشکلات ریز و درشت اینچنینی یکی پس از دیگری مرتفع گردد تا مردم از انتخابهای اصلح خود لذت کافی و وافی برده باشند و شرمسار خود نگردند., در پایان امیدواریم مجموعه محترم شورای شهر شفت و شهردار محترم ترتیبی اتخاذ نمایند,
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه