کشاورزی شهرستان دیواندره و بی تدبیری مسئولان/خام فروشی و فقدان صنایع تبدیلی مشکل کشاورزی دیواندره
شهرستان دیواندره با وجود این توانایی های بالقوه در کشاورزی مورد بی مهری مسئولان و دست اندرکاران استانی قرار گرفته و به صورت بالفعل درنیامده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کردتودی ، کشاورز به فردی گفته میشود که برای تولید غذا و بهرهبرداری اقتصادی به کشت و کار در زمینهای کشاورزی و یا نگهداری دامهای اهلی میپردازد. یک کشاورز ممکن است در زمین خود به عنوان مالک و یا در زمینهای افراد دیگر به عنوان کارگرمشغول به کار باشد و در اصطلاح کشاورز به کسی که در تولید محصولات زراعی، باغی، دامی و طیور فعال است، صدق میکند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , کردتودی,شهرستان دیواندره با مساحتی معادل 3736 کیلومتر مربع در حدود 12.82 % از وسعت استان کردستان را شامل می شود که با توجه به تولید سالیانه ۳۰ هزار تن شیر و با 22 درصد جمعیت دامی استان کردستان رتبه اول و قطب دامپروری استان و اراضی کشاورزی در سطح منطقه بالغ بر 12000 هکتار یکی از مراکز کشاورزی کردستان است.
,باعنایت به عدم درامد کافی از کارکشاورزی و طولانی بودن ایام بیکاری درروستاها پس از برداشت محصولات کشاورزی و وجود علوفه سرشار در منطقه مردم در کنار کار کشاورزی تمایل شدیدی به دامداری و دامپروری نشان می دهد از طرفی کشاورزان عمده که زمینهای زیادی دارند پس از کار برداشت معمولاً برای استفاده از بازمانده محصولات در زمینها و وجود زمین مساعد برای چرای دام اقدام به خرید و نگهداری دام می نماید دامپروری از دیرباز در مناطق کردستان بویژه منطقه چهل چشمه و سارال دیواندره مرسوم و درامد سرشاری برای مردم منطقه داشته است .
,از جمله محصولات استراتژی و رایج در منطقه به ترتیب اولویت گندم، نخود، جو، یونجه و علوفه میباشد.
,شهرستان دیواندره با وجود این تواناییهای بالقوه در کشاورزی مورد بی مهری مسئولان و دست اندرکاران استانی قرار گرفته و به صورت بالفعل درنیامده است برای جمعیت شهرستان که بیش از دو سوم ترکیب و تراکم آن را روستانشینان تشکیل می دهند با فقدان امکانات و تسهیلات مناسب، بیکاری و نداشتن زیرساختهای توسعه ای در روستاها، به افزایش مهاجرت آنان به شهرها و فعالیتشان در مشاغل کاذبی همچون دست فروشی،دوره گردی و.. منجر گردیده است و این قطب کشاورزی و دامداری استان را به ورطه نابودی سوق می دهد از جمله دستگاه های مرتبط با این امر اداره ای به نام مدیریت جهاد کشاورزی است که این اداره در شهرستان فعالیتش در حدود پاراف کردن نامه های تسهیلات بانکی و واگذاری سهمیه خرید و فروش تراکتور آن هم به کسانی که 2 هکتار زمین هم در روستا ندارند و قصدشان استفاده از تسهیلات بانکی برای امور دیگر است خلاصه نموده که تسهیلات با اسم کشاورزی به افراد غیرکشاورزی داده میشود، باعث هدر رفتن و خرج نابجای این تسهیلات شده است و این می رساند که نظارت این دستگاه ضعیف می باشد.
,اداره ای که از سال گذشته مدیریت آن تغییر یافته است هنوز چند بخش مهم آن بدون مدیریت رها شده و خود مدیر جهاد کشاورزی کارهای مربوطه را انجام می دهد از جمله بخش امور اراضی،بخش امور زراعت و امور باغی،معاونت های مالی و آب وخاک که بدون مدیر رها شده است که مشکل کشاورزی و کشاورزان دیواندره را دو چندان کرده است و این شاید برگردد به بی تدبیری مسئولان در انتخاب مدیران و دخالت های و اعمال نفوذهای بی جا و سیاسی و جناحی در این اداره که عواقب آن دامن کشاورزان و دامداران شهرستان را می گیرد.
,در این شهرستان مشکلات عدیده ای در زمینه کشاورزی و دامداری وجود دارد که باید به آن تاسف بار هم گفت.
,مهمترین معضل و آسیب در حوزه توسعه یافتگی شهرستان، معضل خام فروشی و فقدان صنایع تبدیلی و فرآوری در محصولات زراعی و دامی می باشد.
,کشاورزان دیواندرهای به تولید محصولات نخود وگندم به میزان انبوه میپردازند، اما هنوز کارخانه ای برای تبدیل و بسته بندی و بازاری برای خرید و فروش وجود ندارد و کشاورز مجبور است برای فروش به شهرهای استا نهای همجوار مراجعه کنند وعدهای هم در جلوی منزل با فروش محصول به دلالان سودجو عملاً حاصل دسترنج خود را تقدیم آنها کنند.
,در منطقه دیواندره یک واحد تولید لبنیات وجود ندارد و شیر دیواندره به استانهای دیگر می رود و در یک پاکت به شهرستان بر می گردد.
,کشاورزی سنتی، عدم تخصص و مهارت، واسطهگری، عدم مدیریت بخش کشاورزی و بازار کشاورزان این منطقه را با چالش روبهرو کرده است.
,گرایش به تکمحصولی و نداشتن تنوع در کاشت هم از مشکلات دیگر کشاورزی منطقه می باشدکشاورزان بهخاطر اینکه محصولاتی همانند نخود وگندم و جو را به طور سنتی از گذشته کشت کردهاند به خاطر نبود آموزش کافی حاضربه تغییر زیر کشت خود نیستند.
,منطقه غرب کشور در15 سال اخیر از سال 1378 تا امسال وارد یک دوره خشکسالی شده است که هنوز از آن خارج نشده است و از آنجا که اقتصاد شهرستان وابسته به باران است؛ رویش های طبیعی مراتع و علوفه زارها به حداقلی از بارش نیاز دارد مزارع وسیع دیم گندم، جو و حبوبات و اقتصاد قابل ملاحظه دامداری سنتی و متکی به چراگاه ها نیزبه کیفیت مراتع و به بارش نیاز دارد که در چنین وضعیت کم آبی و کمبود نزولات نیز به دلیل دیم کاری در این شهرستان متاسفانه کشاورزی را به اقلیم کاملا وابسته نموده و کشاورزان در این سالها بسیار متضرر کرده است و مقدار زمین آبی هم که وجود دارد بخاطر سنتی بودن آبیاری با روش غرقابی باعث به هدر رفتن آب شده و کم ترین بازدهی از آن شاهد هستیم.
,نداشتن سند و مرتع خواندن زمین زیر کشت، مشکلاتی اساسی را برای کشاورزان این منطقه فراهم کرده است.
,این زمین ها که غالباً ناشی از تخریب مراتع در سالیان گذشته می باشد ( 40 سال گذشته ) از این مقدار 50% مرغوب و 20% متوسط و 30% جزء اراضی ضعیف و کم بازده می باشد .
,فقط یه مسئله همیشه ما را زجر میدهد تکلیف این سند های خالی در دست کشاورزان روستایی چیست؟ سندهای که سهمیه کود و ….دارند اما زمینی نیست.
,حدود 30 سالی است که زمینهای کشاورزی توسط کشاورزان کشت شده است ولی طی دو دهه اخیر کسانی که زمین از آنها مصادره شده بوده و به کشاورزان واگذار شده اقدام به شکایت کرده اند و خلع ید گرفته اند در حالیکه دولت اوایل انقلاب سندهای قطعی با پرداخت چک برای کشاورزان صادر نموده است.
,اما امروز ما شاهد ادعا و تصرف زمین های کشاورزی عده ای از روستاییان دیواندره ای هستیم که هر روز با یک بهانه یک به اصطلاح "خانزاده " به این مناطق برمی گردند و ادعای زمین و ارث پدری را دارند و متاسفانه یک سری از مراحل اداری به اقتضای نفوذ شان با آنها همکاری کرده و کشاورز روستایی ما را با هزاران دلهره و ناامیدی روبرو می کنند.
,در سال پیش رو به دلیل خشکسالی و سرمازدگی بی موقع اردیبهشت ماه بسیاری از محصولات کشاورزی منطقه دچار خسارت و زییان شده است به گفته حمیدرضا وزیری مدیر جهاد کشاورزی دیواندره قطع بارندگی و سرما دیر رس بهاره و کاهش دما متوالی در چند روز ممتد و رسیدن به زیر صفر و تا حد 9 – درجه سانتی گراد در ادریبهشت ماه باعث آسیب شدید به اندامهای هوایی گیاه گردیده بطوریکه پیش بینی کاهش 50-40 % میزان عملکرد محصول گندم متصور می باشد و همچنین حبوبات نخود دیم در سطح شهرستان نیز عموماً با خشکی خاک مواجه گردیده و قریب به 50% مزارع سبز نشده و بذر در خاک باقی مانده است و مجموعاً اینکه کشاورزان دیم کار شهرستان با مخاطرات شدید اقتصادی دست به گریبان هستند.اما موضوع جالب توجه این است که بیمه محصولات کشاورزی با وجود خسارت نود و صد در صدی مقدار 30 درصد تخمین زده اند!
, .,اگر بخواهیم وضعیت شهرستان را از این منظر بیشتر مورد بررسی قرار دهیم به این مهم دست می یابیم که بی تدبیری مسئولان شهرستانی که نتوانستند برنامه های خوبی را برای مرکز نشینان ارسال کنند، ناتوانی نمایندگان ادوار این حوزه در مجلس شورای اسلامی در زمینه جذب اعتبارات، نبود متخصصان در راس امور این شهرستان،عدم ارائه تسهیلات بانکی کافی به کشاورزان ، نبود تداوم اموزشی برنامه های پویای ترویج کشاورزی ، کمبود نهادهای کشاورزی ، انجام نشدن تحقیقات لازم در منطقه به منظور استفاده بهینه در امر کشاورزی و عدم اجرای طرح مکانیزاسیون در شهرستان اقتصاد و اشتغال شهرستان که وابسته به کشاورزی و دامداری است رو به افول و نزول است.
,انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه