برگرفته ازبیانات رهبر انقلاب در دیدار با اساتید دانشگاه ها در سال های اخیر
بازخوانی بیانات مقام معظم رهبری درباره عدم توقف رشد علمی کشور
مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاهها همواره بر این موضوع تأکید داشتهاند که شتاب علمی کشور، به هیچ دلیلی نباید کاهش یابد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سایت گرو، در دیدار سالانه مقام معظم رهبری با اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سالهای اخیر، ایشان همواره بر رشد علمی کشور تأکید داشتند و بهصراحت اعلام کردند این رشد علمی به هیچ دلیلی نباید کاهش یابد یا متوقف شود.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, سایت گرو,ایشان در دیدار شب گذشته خود با اساتید دانشگاهها، دستیابی ایران به رتبه 16 علمی جهان را نتیجه تلاشهای بیوقفه 10، 15 سال اخیر در دانشگاهها و مراکز علمی خواندند و افزودند: شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد.
رهبر معظم انقلاب در نوعی آسیبشناسی از عوامل کاهنده شتاب پیشرفت علمی کشور، به انتقاد شدید از حاشیهسازی و سیاستبازی در محیطهای علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسیکاری و حاشیه پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی میزند.
مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاههای کشور نیز بر موضوع ادامه داشتن رشد علمی کشور و متوقف نشدن آن تأکید کردند و در دیدار جمعی از اساتید دانشگاهها در تاریخ دوم شهریور 1390 ضمن تأکید بر توطئه دشمن مبنی بر کاهش سرعت علمی کشور با اجرای نقشه دین زدایی و علم زدایی، فرمودند:
دشمن علىالقاعده دو تا کار را براى دانشگاه ما برنامهریزى میکند: یکى علم زدایی، یکى دین زدایی؛ از دانشگاه علم زدایی بشود، از دانشگاه دین زدایی بشود. علم زدایی از دانشگاه چگونه است؟ یکى از کارهاى کوچکش همین ترور دانشمندان است؛ که آخرىاش همین دو سه تا دانشمند عزیز هستهاى ما بودند که در اینیک سال اخیر از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسیعتر از اینهاست؛ اینیکى از آسانترینهایش است. پیچیدهتر از این، این است که دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوى ما را به کار غیرعلمی سرگرم کنند؛ نگذارند این شکوفایی علمى که آرزوى ماست، تحقق پیدا کند.
ایشان در بخش دیگری از سخنانشان اظهار کردند: مطلب دیگر، لزوم دمیدن روح تازه به نهضت علمىِ عمیق و سریع است. حرکت خوب است - قبلاً همعرض کردم - لیکن باید یک روح تازهاى دمیده شود. بخش مهمى از ظرفیت دانشگاهى کشور ما هنوز درگیر پیشرفت علمى نیستند. همهى ظرفیت دانشگاهى باید درگیر بحث پیشرفت علم بشود. دانشگاههای گوناگون، اساتید در همهجا، دانشجوها - بخصوص دانشجوهاى نخبه و خوشفکر که در بینشان نابغه هم پیدا میشوند - همه باید درگیر پیشرفت علم باشند. (بیانات در دیدار جمعی از اساتید در تاریخ 02/06/1390)
مقام معظم رهبری همچنین در جای دیگری و در دیدار اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سال 92 مجدداً بر رشد علمی کشور تأکید میکند و میفرمایند: یک سؤالى در اینجا مطرح است: آیا حالا که ما این پیشرفتهای علمى را در زمینههاى مختلف در کشور مشاهده میکنیم، یکنفس راحتى بکشیم، بنشینیم سر جایمان؟ خب، پیدا است که پاسخ منفى است؛ نه. ما هنوز از خط مقدم علم عقبیم، هنوز در بسیارى از دانشهای موردنیاز زندگى دچار عقبماندگىهاى مزمن هستیم؛ با همهى این پیشرفتى که در بخشى از دانشها داشتهایم. پس چون دچار عقبماندگى هستیم، باید کارکنیم. وانگهى کاروان علم در دنیا متوقف که نمیشود؛ دارند با سرعت حرکت میکنند. ما نهفقط باید جایگاه فعلىمان را حفظ کنیم، بلکه باید جلو برویم؛ اینها همهاش تلاش لازم دارد، مجاهدت لازم دارد.
لذا اولین حرف ما به دانشگاههای کشور و دانشمندان کشور و نخبگان کشور این است که نگذارید این حرکت از دوْر بیفتد، نگذارید حرکت علمى کشور متوقف شود؛ هیچ مانعى نتواند دانشگاه کشور را از رشد به سمت پیشرفت علمى بازبدارد.
خب، نکتهاى که بر این اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقایان و خانمها و اساتید محترم مطرح باشد، این است که «گفتمان علم و پیشرفت علمى» و «گفتمان پیشرفت عمومى کشور» - یعنى انگیزه براى سهیم شدن دانشگاه در پیشرفت کشور - در دانشگاه باید حفظ شود؛ که البته امروز وجود دارد، اما باید حفظ و تقویت شود. هیچچیزی نباید با این گفتمان در دانشگاه مزاحمت کند. باید اصرار بر نوآورى علمى در دانشگاه وجود داشته باشد؛ اصرار برقرار گرفتن پیشرفتهای علمى در خدمت نیازهاى کشور، که یکى از جهتگیریها و معیارهاى اساسى این است. بالاخره ظرفیتها محدود است - همظرفیتهای انسانى، همظرفیتهای مالى و مادى - حتماً باید توجه شود که کار علمى ما در جهت نیاز کشور باشد. ما نیازهاى گوناگونى داریم که دانشگاه میتواند به این نیازها پاسخ دهد، این خلأها را پر کند. این هم یک تجربهى ما است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان در ادامه بیان میکنند: اما چیزى که باید در نظر باشد، این است که یک جبههى دشمن عنودى در مقابل نظام جمهورى اسلامى در میان قدرتهای دنیا وجود دارد. که به خاطر دلایل خاصى با نظام جمهورى اسلامى و بااقتدار نظام جمهورى اسلامى مخالفاند و کارشکنى میکنند؛ یکى از کارشکنىها، همین کارشکنى درزمینهی علمى است. بعضى از دوستان گفتند «دیپلماسى علمى»، «دیپلماسى دانشگاهى»؛ بنده هم اعتقاد به این دارم، تشویق هم کردهام؛ اما توجه داشته باشید که طرف مقابل روى این نکته بخصوص توجه دارد، روى این نکته برنامهریزى میکنند. بر روى همین نقطهى «دیپلماسى علمى» برنامهریزى میکنند و اهداف خودشان را دنبال میکنند.
اگر با توجه، با آگاهى، با بصیرت، کار انجام بگیرد، ما کاملاً موافق هستیم. از پیشرفت علمى ما هم راضى نیستند. بخشى از این کارهایی که امروز درزمینهی تحریم و امثال اینها مشاهده میکنید، مربوط به همین است که نمیخواهند جامعهى ایرانى به این اقتدار درونزا دست پیدا کند؛ که اقتدار علمى، یک اقتدار درونزا است. بنابراین، این پیشرفت باید ادامه پیدا کند. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان همچنین در دیدار اساتید دانشگاهها در سال 1393 بر نقش اساتید در پیشرفت علمی کشورتاکید میکنند و میفرمایند: دانشگاه در اختیار کسانى قرار نگیرد که پیشرفت علمى را به هیچ مىانگارند؛ به آن اهمّیّت نمیدهند؛ دانشگاه در اختیار کسانى قرار بگیرد که عاشق پیشرفت علمى کشورند؛ اهمّیّت این مسئله را براى سرنوشت این ملّت و براى سرنوشت این کشور درک میکنند. این عرض اصلى ما است؛ مخاطب این مسئله، هم مسئولین دولتى هستند، هم مسئولین دانشگاهها هستند، هم خود شما اساتید هستید؛ دانشگاه حرکتى را شروع کرده، نگذارید این حرکت متوقف بشود؛ این حرکت بایست ادامه پیدا کند و باید مضاعف بشود. عرض کردم - حالا جاى تفصیل کلام در اینجا نیست - ما هنوز خیلى راه در پیش داریم تا به آن نقطهاى برسیم که ازلحاظ علمى موردنظر است؛ خیلى باید تلاش کرد؛ خیلى باید مجاهدت کرد.
من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههاى مربوط، و از مسئولان دولتى ذىربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهى پیشرفت علمى و ارتباط علم با فنّاورى در کشور را جدی بگیرند؛ یعنى نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهى صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهى اساسى ما است؛ یکى از اصلىترین، اساسىترین و فورىترین مسائل ما است. کار تحقیقات بهجاى خود، [امّا] در پژوهشها و آنچه در این زمینه لازم است انجام بگیرد، به نظر ما هیچ نبایستى کوتاهى صورت بگیرد.
من خواهش میکنم از مدیران دانشگاهها و مسئولان گوناگون مدیریتی که دانشگاه را مرکز جوَلان سیاسى و تلاشها و فعالیتهای جناحهای سیاسى قرار ندهید. سم مهلک حرکت علمى این است که دانشگاهها تبدیل بشوند به باشگاههاى سیاسى؛ کارى که در یک دورهاى انجام گرفت.
این به معنای نفى حرکت سیاسى در بین دانشجویان دانشگاهها نیست؛ بنده همیشه مدافع و منادى کار سیاسى دانشجوها و دانشگاهیان بودهام و هستم - الان هم معتقدم - منتها نگاه سیاسى، مَشرب سیاسى، فهم سیاسى و فعالیت سیاسى داشتن، یک حرف است و دانشگاه را و کلاس درس را و محیط علمى را جولانگاه کار سیاسى قرار دادن، یک حرف دیگرى است؛ اینها با همدیگر تفاوت دارد.
آرامش دانشگاه کمککنندهى به این است که دانشگاه بتواند درزمینهی مسائل علم - که اینهمه اهمیت دارد - کار خودش را انجام بدهد، وظیفهى خودش را انجام بدهد، و اگر خداینکرده عکس این بشود، اولین ضربهاى که خواهیم خورد، این است که حرکت علمى در دانشگاه و به تبع آن در کشور متوقف خواهد شد، یا کند خواهد شد؛ و عرض کردیم توقّف، به معنای عقبگرد است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 11/04/1393)
انتهای پیام/پ
ایشان در دیدار شب گذشته خود با اساتید دانشگاهها، دستیابی ایران به رتبه 16 علمی جهان را نتیجه تلاشهای بیوقفه 10، 15 سال اخیر در دانشگاهها و مراکز علمی خواندند و افزودند: شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد.
رهبر معظم انقلاب در نوعی آسیبشناسی از عوامل کاهنده شتاب پیشرفت علمی کشور، به انتقاد شدید از حاشیهسازی و سیاستبازی در محیطهای علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسیکاری و حاشیه پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی میزند.
مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاههای کشور نیز بر موضوع ادامه داشتن رشد علمی کشور و متوقف نشدن آن تأکید کردند و در دیدار جمعی از اساتید دانشگاهها در تاریخ دوم شهریور 1390 ضمن تأکید بر توطئه دشمن مبنی بر کاهش سرعت علمی کشور با اجرای نقشه دین زدایی و علم زدایی، فرمودند:
دشمن علىالقاعده دو تا کار را براى دانشگاه ما برنامهریزى میکند: یکى علم زدایی، یکى دین زدایی؛ از دانشگاه علم زدایی بشود، از دانشگاه دین زدایی بشود. علم زدایی از دانشگاه چگونه است؟ یکى از کارهاى کوچکش همین ترور دانشمندان است؛ که آخرىاش همین دو سه تا دانشمند عزیز هستهاى ما بودند که در اینیک سال اخیر از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسیعتر از اینهاست؛ اینیکى از آسانترینهایش است. پیچیدهتر از این، این است که دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوى ما را به کار غیرعلمی سرگرم کنند؛ نگذارند این شکوفایی علمى که آرزوى ماست، تحقق پیدا کند.
ایشان در بخش دیگری از سخنانشان اظهار کردند: مطلب دیگر، لزوم دمیدن روح تازه به نهضت علمىِ عمیق و سریع است. حرکت خوب است - قبلاً همعرض کردم - لیکن باید یک روح تازهاى دمیده شود. بخش مهمى از ظرفیت دانشگاهى کشور ما هنوز درگیر پیشرفت علمى نیستند. همهى ظرفیت دانشگاهى باید درگیر بحث پیشرفت علم بشود. دانشگاههای گوناگون، اساتید در همهجا، دانشجوها - بخصوص دانشجوهاى نخبه و خوشفکر که در بینشان نابغه هم پیدا میشوند - همه باید درگیر پیشرفت علم باشند. (بیانات در دیدار جمعی از اساتید در تاریخ 02/06/1390)
مقام معظم رهبری همچنین در جای دیگری و در دیدار اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سال 92 مجدداً بر رشد علمی کشور تأکید میکند و میفرمایند: یک سؤالى در اینجا مطرح است: آیا حالا که ما این پیشرفتهای علمى را در زمینههاى مختلف در کشور مشاهده میکنیم، یکنفس راحتى بکشیم، بنشینیم سر جایمان؟ خب، پیدا است که پاسخ منفى است؛ نه. ما هنوز از خط مقدم علم عقبیم، هنوز در بسیارى از دانشهای موردنیاز زندگى دچار عقبماندگىهاى مزمن هستیم؛ با همهى این پیشرفتى که در بخشى از دانشها داشتهایم. پس چون دچار عقبماندگى هستیم، باید کارکنیم. وانگهى کاروان علم در دنیا متوقف که نمیشود؛ دارند با سرعت حرکت میکنند. ما نهفقط باید جایگاه فعلىمان را حفظ کنیم، بلکه باید جلو برویم؛ اینها همهاش تلاش لازم دارد، مجاهدت لازم دارد.
لذا اولین حرف ما به دانشگاههای کشور و دانشمندان کشور و نخبگان کشور این است که نگذارید این حرکت از دوْر بیفتد، نگذارید حرکت علمى کشور متوقف شود؛ هیچ مانعى نتواند دانشگاه کشور را از رشد به سمت پیشرفت علمى بازبدارد.
خب، نکتهاى که بر این اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقایان و خانمها و اساتید محترم مطرح باشد، این است که «گفتمان علم و پیشرفت علمى» و «گفتمان پیشرفت عمومى کشور» - یعنى انگیزه براى سهیم شدن دانشگاه در پیشرفت کشور - در دانشگاه باید حفظ شود؛ که البته امروز وجود دارد، اما باید حفظ و تقویت شود. هیچچیزی نباید با این گفتمان در دانشگاه مزاحمت کند. باید اصرار بر نوآورى علمى در دانشگاه وجود داشته باشد؛ اصرار برقرار گرفتن پیشرفتهای علمى در خدمت نیازهاى کشور، که یکى از جهتگیریها و معیارهاى اساسى این است. بالاخره ظرفیتها محدود است - همظرفیتهای انسانى، همظرفیتهای مالى و مادى - حتماً باید توجه شود که کار علمى ما در جهت نیاز کشور باشد. ما نیازهاى گوناگونى داریم که دانشگاه میتواند به این نیازها پاسخ دهد، این خلأها را پر کند. این هم یک تجربهى ما است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان در ادامه بیان میکنند: اما چیزى که باید در نظر باشد، این است که یک جبههى دشمن عنودى در مقابل نظام جمهورى اسلامى در میان قدرتهای دنیا وجود دارد. که به خاطر دلایل خاصى با نظام جمهورى اسلامى و بااقتدار نظام جمهورى اسلامى مخالفاند و کارشکنى میکنند؛ یکى از کارشکنىها، همین کارشکنى درزمینهی علمى است. بعضى از دوستان گفتند «دیپلماسى علمى»، «دیپلماسى دانشگاهى»؛ بنده هم اعتقاد به این دارم، تشویق هم کردهام؛ اما توجه داشته باشید که طرف مقابل روى این نکته بخصوص توجه دارد، روى این نکته برنامهریزى میکنند. بر روى همین نقطهى «دیپلماسى علمى» برنامهریزى میکنند و اهداف خودشان را دنبال میکنند.
اگر با توجه، با آگاهى، با بصیرت، کار انجام بگیرد، ما کاملاً موافق هستیم. از پیشرفت علمى ما هم راضى نیستند. بخشى از این کارهایی که امروز درزمینهی تحریم و امثال اینها مشاهده میکنید، مربوط به همین است که نمیخواهند جامعهى ایرانى به این اقتدار درونزا دست پیدا کند؛ که اقتدار علمى، یک اقتدار درونزا است. بنابراین، این پیشرفت باید ادامه پیدا کند. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان همچنین در دیدار اساتید دانشگاهها در سال 1393 بر نقش اساتید در پیشرفت علمی کشورتاکید میکنند و میفرمایند: دانشگاه در اختیار کسانى قرار نگیرد که پیشرفت علمى را به هیچ مىانگارند؛ به آن اهمّیّت نمیدهند؛ دانشگاه در اختیار کسانى قرار بگیرد که عاشق پیشرفت علمى کشورند؛ اهمّیّت این مسئله را براى سرنوشت این ملّت و براى سرنوشت این کشور درک میکنند. این عرض اصلى ما است؛ مخاطب این مسئله، هم مسئولین دولتى هستند، هم مسئولین دانشگاهها هستند، هم خود شما اساتید هستید؛ دانشگاه حرکتى را شروع کرده، نگذارید این حرکت متوقف بشود؛ این حرکت بایست ادامه پیدا کند و باید مضاعف بشود. عرض کردم - حالا جاى تفصیل کلام در اینجا نیست - ما هنوز خیلى راه در پیش داریم تا به آن نقطهاى برسیم که ازلحاظ علمى موردنظر است؛ خیلى باید تلاش کرد؛ خیلى باید مجاهدت کرد.
من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههاى مربوط، و از مسئولان دولتى ذىربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهى پیشرفت علمى و ارتباط علم با فنّاورى در کشور را جدی بگیرند؛ یعنى نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهى صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهى اساسى ما است؛ یکى از اصلىترین، اساسىترین و فورىترین مسائل ما است. کار تحقیقات بهجاى خود، [امّا] در پژوهشها و آنچه در این زمینه لازم است انجام بگیرد، به نظر ما هیچ نبایستى کوتاهى صورت بگیرد.
من خواهش میکنم از مدیران دانشگاهها و مسئولان گوناگون مدیریتی که دانشگاه را مرکز جوَلان سیاسى و تلاشها و فعالیتهای جناحهای سیاسى قرار ندهید. سم مهلک حرکت علمى این است که دانشگاهها تبدیل بشوند به باشگاههاى سیاسى؛ کارى که در یک دورهاى انجام گرفت.
این به معنای نفى حرکت سیاسى در بین دانشجویان دانشگاهها نیست؛ بنده همیشه مدافع و منادى کار سیاسى دانشجوها و دانشگاهیان بودهام و هستم - الان هم معتقدم - منتها نگاه سیاسى، مَشرب سیاسى، فهم سیاسى و فعالیت سیاسى داشتن، یک حرف است و دانشگاه را و کلاس درس را و محیط علمى را جولانگاه کار سیاسى قرار دادن، یک حرف دیگرى است؛ اینها با همدیگر تفاوت دارد.
آرامش دانشگاه کمککنندهى به این است که دانشگاه بتواند درزمینهی مسائل علم - که اینهمه اهمیت دارد - کار خودش را انجام بدهد، وظیفهى خودش را انجام بدهد، و اگر خداینکرده عکس این بشود، اولین ضربهاى که خواهیم خورد، این است که حرکت علمى در دانشگاه و به تبع آن در کشور متوقف خواهد شد، یا کند خواهد شد؛ و عرض کردیم توقّف، به معنای عقبگرد است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 11/04/1393)
انتهای پیام/پ
ایشان در دیدار شب گذشته خود با اساتید دانشگاهها، دستیابی ایران به رتبه 16 علمی جهان را نتیجه تلاشهای بیوقفه 10، 15 سال اخیر در دانشگاهها و مراکز علمی خواندند و افزودند: شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد.
رهبر معظم انقلاب در نوعی آسیبشناسی از عوامل کاهنده شتاب پیشرفت علمی کشور، به انتقاد شدید از حاشیهسازی و سیاستبازی در محیطهای علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسیکاری و حاشیه پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی میزند.
مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاههای کشور نیز بر موضوع ادامه داشتن رشد علمی کشور و متوقف نشدن آن تأکید کردند و در دیدار جمعی از اساتید دانشگاهها در تاریخ دوم شهریور 1390 ضمن تأکید بر توطئه دشمن مبنی بر کاهش سرعت علمی کشور با اجرای نقشه دین زدایی و علم زدایی، فرمودند:
دشمن علىالقاعده دو تا کار را براى دانشگاه ما برنامهریزى میکند: یکى علم زدایی، یکى دین زدایی؛ از دانشگاه علم زدایی بشود، از دانشگاه دین زدایی بشود. علم زدایی از دانشگاه چگونه است؟ یکى از کارهاى کوچکش همین ترور دانشمندان است؛ که آخرىاش همین دو سه تا دانشمند عزیز هستهاى ما بودند که در اینیک سال اخیر از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسیعتر از اینهاست؛ اینیکى از آسانترینهایش است. پیچیدهتر از این، این است که دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوى ما را به کار غیرعلمی سرگرم کنند؛ نگذارند این شکوفایی علمى که آرزوى ماست، تحقق پیدا کند.
ایشان در بخش دیگری از سخنانشان اظهار کردند: مطلب دیگر، لزوم دمیدن روح تازه به نهضت علمىِ عمیق و سریع است. حرکت خوب است - قبلاً همعرض کردم - لیکن باید یک روح تازهاى دمیده شود. بخش مهمى از ظرفیت دانشگاهى کشور ما هنوز درگیر پیشرفت علمى نیستند. همهى ظرفیت دانشگاهى باید درگیر بحث پیشرفت علم بشود. دانشگاههای گوناگون، اساتید در همهجا، دانشجوها - بخصوص دانشجوهاى نخبه و خوشفکر که در بینشان نابغه هم پیدا میشوند - همه باید درگیر پیشرفت علم باشند. (بیانات در دیدار جمعی از اساتید در تاریخ 02/06/1390)
مقام معظم رهبری همچنین در جای دیگری و در دیدار اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سال 92 مجدداً بر رشد علمی کشور تأکید میکند و میفرمایند: یک سؤالى در اینجا مطرح است: آیا حالا که ما این پیشرفتهای علمى را در زمینههاى مختلف در کشور مشاهده میکنیم، یکنفس راحتى بکشیم، بنشینیم سر جایمان؟ خب، پیدا است که پاسخ منفى است؛ نه. ما هنوز از خط مقدم علم عقبیم، هنوز در بسیارى از دانشهای موردنیاز زندگى دچار عقبماندگىهاى مزمن هستیم؛ با همهى این پیشرفتى که در بخشى از دانشها داشتهایم. پس چون دچار عقبماندگى هستیم، باید کارکنیم. وانگهى کاروان علم در دنیا متوقف که نمیشود؛ دارند با سرعت حرکت میکنند. ما نهفقط باید جایگاه فعلىمان را حفظ کنیم، بلکه باید جلو برویم؛ اینها همهاش تلاش لازم دارد، مجاهدت لازم دارد.
لذا اولین حرف ما به دانشگاههای کشور و دانشمندان کشور و نخبگان کشور این است که نگذارید این حرکت از دوْر بیفتد، نگذارید حرکت علمى کشور متوقف شود؛ هیچ مانعى نتواند دانشگاه کشور را از رشد به سمت پیشرفت علمى بازبدارد.
خب، نکتهاى که بر این اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقایان و خانمها و اساتید محترم مطرح باشد، این است که «گفتمان علم و پیشرفت علمى» و «گفتمان پیشرفت عمومى کشور» - یعنى انگیزه براى سهیم شدن دانشگاه در پیشرفت کشور - در دانشگاه باید حفظ شود؛ که البته امروز وجود دارد، اما باید حفظ و تقویت شود. هیچچیزی نباید با این گفتمان در دانشگاه مزاحمت کند. باید اصرار بر نوآورى علمى در دانشگاه وجود داشته باشد؛ اصرار برقرار گرفتن پیشرفتهای علمى در خدمت نیازهاى کشور، که یکى از جهتگیریها و معیارهاى اساسى این است. بالاخره ظرفیتها محدود است - همظرفیتهای انسانى، همظرفیتهای مالى و مادى - حتماً باید توجه شود که کار علمى ما در جهت نیاز کشور باشد. ما نیازهاى گوناگونى داریم که دانشگاه میتواند به این نیازها پاسخ دهد، این خلأها را پر کند. این هم یک تجربهى ما است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان در ادامه بیان میکنند: اما چیزى که باید در نظر باشد، این است که یک جبههى دشمن عنودى در مقابل نظام جمهورى اسلامى در میان قدرتهای دنیا وجود دارد. که به خاطر دلایل خاصى با نظام جمهورى اسلامى و بااقتدار نظام جمهورى اسلامى مخالفاند و کارشکنى میکنند؛ یکى از کارشکنىها، همین کارشکنى درزمینهی علمى است. بعضى از دوستان گفتند «دیپلماسى علمى»، «دیپلماسى دانشگاهى»؛ بنده هم اعتقاد به این دارم، تشویق هم کردهام؛ اما توجه داشته باشید که طرف مقابل روى این نکته بخصوص توجه دارد، روى این نکته برنامهریزى میکنند. بر روى همین نقطهى «دیپلماسى علمى» برنامهریزى میکنند و اهداف خودشان را دنبال میکنند.
اگر با توجه، با آگاهى، با بصیرت، کار انجام بگیرد، ما کاملاً موافق هستیم. از پیشرفت علمى ما هم راضى نیستند. بخشى از این کارهایی که امروز درزمینهی تحریم و امثال اینها مشاهده میکنید، مربوط به همین است که نمیخواهند جامعهى ایرانى به این اقتدار درونزا دست پیدا کند؛ که اقتدار علمى، یک اقتدار درونزا است. بنابراین، این پیشرفت باید ادامه پیدا کند. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان همچنین در دیدار اساتید دانشگاهها در سال 1393 بر نقش اساتید در پیشرفت علمی کشورتاکید میکنند و میفرمایند: دانشگاه در اختیار کسانى قرار نگیرد که پیشرفت علمى را به هیچ مىانگارند؛ به آن اهمّیّت نمیدهند؛ دانشگاه در اختیار کسانى قرار بگیرد که عاشق پیشرفت علمى کشورند؛ اهمّیّت این مسئله را براى سرنوشت این ملّت و براى سرنوشت این کشور درک میکنند. این عرض اصلى ما است؛ مخاطب این مسئله، هم مسئولین دولتى هستند، هم مسئولین دانشگاهها هستند، هم خود شما اساتید هستید؛ دانشگاه حرکتى را شروع کرده، نگذارید این حرکت متوقف بشود؛ این حرکت بایست ادامه پیدا کند و باید مضاعف بشود. عرض کردم - حالا جاى تفصیل کلام در اینجا نیست - ما هنوز خیلى راه در پیش داریم تا به آن نقطهاى برسیم که ازلحاظ علمى موردنظر است؛ خیلى باید تلاش کرد؛ خیلى باید مجاهدت کرد.
من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههاى مربوط، و از مسئولان دولتى ذىربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهى پیشرفت علمى و ارتباط علم با فنّاورى در کشور را جدی بگیرند؛ یعنى نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهى صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهى اساسى ما است؛ یکى از اصلىترین، اساسىترین و فورىترین مسائل ما است. کار تحقیقات بهجاى خود، [امّا] در پژوهشها و آنچه در این زمینه لازم است انجام بگیرد، به نظر ما هیچ نبایستى کوتاهى صورت بگیرد.
من خواهش میکنم از مدیران دانشگاهها و مسئولان گوناگون مدیریتی که دانشگاه را مرکز جوَلان سیاسى و تلاشها و فعالیتهای جناحهای سیاسى قرار ندهید. سم مهلک حرکت علمى این است که دانشگاهها تبدیل بشوند به باشگاههاى سیاسى؛ کارى که در یک دورهاى انجام گرفت.
این به معنای نفى حرکت سیاسى در بین دانشجویان دانشگاهها نیست؛ بنده همیشه مدافع و منادى کار سیاسى دانشجوها و دانشگاهیان بودهام و هستم - الان هم معتقدم - منتها نگاه سیاسى، مَشرب سیاسى، فهم سیاسى و فعالیت سیاسى داشتن، یک حرف است و دانشگاه را و کلاس درس را و محیط علمى را جولانگاه کار سیاسى قرار دادن، یک حرف دیگرى است؛ اینها با همدیگر تفاوت دارد.
آرامش دانشگاه کمککنندهى به این است که دانشگاه بتواند درزمینهی مسائل علم - که اینهمه اهمیت دارد - کار خودش را انجام بدهد، وظیفهى خودش را انجام بدهد، و اگر خداینکرده عکس این بشود، اولین ضربهاى که خواهیم خورد، این است که حرکت علمى در دانشگاه و به تبع آن در کشور متوقف خواهد شد، یا کند خواهد شد؛ و عرض کردیم توقّف، به معنای عقبگرد است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 11/04/1393)
انتهای پیام/پ
ایشان در دیدار شب گذشته خود با اساتید دانشگاهها، دستیابی ایران به رتبه 16 علمی جهان را نتیجه تلاشهای بیوقفه 10، 15 سال اخیر در دانشگاهها و مراکز علمی خواندند و افزودند: شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد.
رهبر معظم انقلاب در نوعی آسیبشناسی از عوامل کاهنده شتاب پیشرفت علمی کشور، به انتقاد شدید از حاشیهسازی و سیاستبازی در محیطهای علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسیکاری و حاشیه پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی میزند.
مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاههای کشور نیز بر موضوع ادامه داشتن رشد علمی کشور و متوقف نشدن آن تأکید کردند و در دیدار جمعی از اساتید دانشگاهها در تاریخ دوم شهریور 1390 ضمن تأکید بر توطئه دشمن مبنی بر کاهش سرعت علمی کشور با اجرای نقشه دین زدایی و علم زدایی، فرمودند:
دشمن علىالقاعده دو تا کار را براى دانشگاه ما برنامهریزى میکند: یکى علم زدایی، یکى دین زدایی؛ از دانشگاه علم زدایی بشود، از دانشگاه دین زدایی بشود. علم زدایی از دانشگاه چگونه است؟ یکى از کارهاى کوچکش همین ترور دانشمندان است؛ که آخرىاش همین دو سه تا دانشمند عزیز هستهاى ما بودند که در اینیک سال اخیر از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسیعتر از اینهاست؛ اینیکى از آسانترینهایش است. پیچیدهتر از این، این است که دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوى ما را به کار غیرعلمی سرگرم کنند؛ نگذارند این شکوفایی علمى که آرزوى ماست، تحقق پیدا کند.
ایشان در بخش دیگری از سخنانشان اظهار کردند: مطلب دیگر، لزوم دمیدن روح تازه به نهضت علمىِ عمیق و سریع است. حرکت خوب است - قبلاً همعرض کردم - لیکن باید یک روح تازهاى دمیده شود. بخش مهمى از ظرفیت دانشگاهى کشور ما هنوز درگیر پیشرفت علمى نیستند. همهى ظرفیت دانشگاهى باید درگیر بحث پیشرفت علم بشود. دانشگاههای گوناگون، اساتید در همهجا، دانشجوها - بخصوص دانشجوهاى نخبه و خوشفکر که در بینشان نابغه هم پیدا میشوند - همه باید درگیر پیشرفت علم باشند. (بیانات در دیدار جمعی از اساتید در تاریخ 02/06/1390)
مقام معظم رهبری همچنین در جای دیگری و در دیدار اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سال 92 مجدداً بر رشد علمی کشور تأکید میکند و میفرمایند: یک سؤالى در اینجا مطرح است: آیا حالا که ما این پیشرفتهای علمى را در زمینههاى مختلف در کشور مشاهده میکنیم، یکنفس راحتى بکشیم، بنشینیم سر جایمان؟ خب، پیدا است که پاسخ منفى است؛ نه. ما هنوز از خط مقدم علم عقبیم، هنوز در بسیارى از دانشهای موردنیاز زندگى دچار عقبماندگىهاى مزمن هستیم؛ با همهى این پیشرفتى که در بخشى از دانشها داشتهایم. پس چون دچار عقبماندگى هستیم، باید کارکنیم. وانگهى کاروان علم در دنیا متوقف که نمیشود؛ دارند با سرعت حرکت میکنند. ما نهفقط باید جایگاه فعلىمان را حفظ کنیم، بلکه باید جلو برویم؛ اینها همهاش تلاش لازم دارد، مجاهدت لازم دارد.
لذا اولین حرف ما به دانشگاههای کشور و دانشمندان کشور و نخبگان کشور این است که نگذارید این حرکت از دوْر بیفتد، نگذارید حرکت علمى کشور متوقف شود؛ هیچ مانعى نتواند دانشگاه کشور را از رشد به سمت پیشرفت علمى بازبدارد.
خب، نکتهاى که بر این اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقایان و خانمها و اساتید محترم مطرح باشد، این است که «گفتمان علم و پیشرفت علمى» و «گفتمان پیشرفت عمومى کشور» - یعنى انگیزه براى سهیم شدن دانشگاه در پیشرفت کشور - در دانشگاه باید حفظ شود؛ که البته امروز وجود دارد، اما باید حفظ و تقویت شود. هیچچیزی نباید با این گفتمان در دانشگاه مزاحمت کند. باید اصرار بر نوآورى علمى در دانشگاه وجود داشته باشد؛ اصرار برقرار گرفتن پیشرفتهای علمى در خدمت نیازهاى کشور، که یکى از جهتگیریها و معیارهاى اساسى این است. بالاخره ظرفیتها محدود است - همظرفیتهای انسانى، همظرفیتهای مالى و مادى - حتماً باید توجه شود که کار علمى ما در جهت نیاز کشور باشد. ما نیازهاى گوناگونى داریم که دانشگاه میتواند به این نیازها پاسخ دهد، این خلأها را پر کند. این هم یک تجربهى ما است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان در ادامه بیان میکنند: اما چیزى که باید در نظر باشد، این است که یک جبههى دشمن عنودى در مقابل نظام جمهورى اسلامى در میان قدرتهای دنیا وجود دارد. که به خاطر دلایل خاصى با نظام جمهورى اسلامى و بااقتدار نظام جمهورى اسلامى مخالفاند و کارشکنى میکنند؛ یکى از کارشکنىها، همین کارشکنى درزمینهی علمى است. بعضى از دوستان گفتند «دیپلماسى علمى»، «دیپلماسى دانشگاهى»؛ بنده هم اعتقاد به این دارم، تشویق هم کردهام؛ اما توجه داشته باشید که طرف مقابل روى این نکته بخصوص توجه دارد، روى این نکته برنامهریزى میکنند. بر روى همین نقطهى «دیپلماسى علمى» برنامهریزى میکنند و اهداف خودشان را دنبال میکنند.
اگر با توجه، با آگاهى، با بصیرت، کار انجام بگیرد، ما کاملاً موافق هستیم. از پیشرفت علمى ما هم راضى نیستند. بخشى از این کارهایی که امروز درزمینهی تحریم و امثال اینها مشاهده میکنید، مربوط به همین است که نمیخواهند جامعهى ایرانى به این اقتدار درونزا دست پیدا کند؛ که اقتدار علمى، یک اقتدار درونزا است. بنابراین، این پیشرفت باید ادامه پیدا کند. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
ایشان همچنین در دیدار اساتید دانشگاهها در سال 1393 بر نقش اساتید در پیشرفت علمی کشورتاکید میکنند و میفرمایند: دانشگاه در اختیار کسانى قرار نگیرد که پیشرفت علمى را به هیچ مىانگارند؛ به آن اهمّیّت نمیدهند؛ دانشگاه در اختیار کسانى قرار بگیرد که عاشق پیشرفت علمى کشورند؛ اهمّیّت این مسئله را براى سرنوشت این ملّت و براى سرنوشت این کشور درک میکنند. این عرض اصلى ما است؛ مخاطب این مسئله، هم مسئولین دولتى هستند، هم مسئولین دانشگاهها هستند، هم خود شما اساتید هستید؛ دانشگاه حرکتى را شروع کرده، نگذارید این حرکت متوقف بشود؛ این حرکت بایست ادامه پیدا کند و باید مضاعف بشود. عرض کردم - حالا جاى تفصیل کلام در اینجا نیست - ما هنوز خیلى راه در پیش داریم تا به آن نقطهاى برسیم که ازلحاظ علمى موردنظر است؛ خیلى باید تلاش کرد؛ خیلى باید مجاهدت کرد.
من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههاى مربوط، و از مسئولان دولتى ذىربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهى پیشرفت علمى و ارتباط علم با فنّاورى در کشور را جدی بگیرند؛ یعنى نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهى صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهى اساسى ما است؛ یکى از اصلىترین، اساسىترین و فورىترین مسائل ما است. کار تحقیقات بهجاى خود، [امّا] در پژوهشها و آنچه در این زمینه لازم است انجام بگیرد، به نظر ما هیچ نبایستى کوتاهى صورت بگیرد.
من خواهش میکنم از مدیران دانشگاهها و مسئولان گوناگون مدیریتی که دانشگاه را مرکز جوَلان سیاسى و تلاشها و فعالیتهای جناحهای سیاسى قرار ندهید. سم مهلک حرکت علمى این است که دانشگاهها تبدیل بشوند به باشگاههاى سیاسى؛ کارى که در یک دورهاى انجام گرفت.
این به معنای نفى حرکت سیاسى در بین دانشجویان دانشگاهها نیست؛ بنده همیشه مدافع و منادى کار سیاسى دانشجوها و دانشگاهیان بودهام و هستم - الان هم معتقدم - منتها نگاه سیاسى، مَشرب سیاسى، فهم سیاسى و فعالیت سیاسى داشتن، یک حرف است و دانشگاه را و کلاس درس را و محیط علمى را جولانگاه کار سیاسى قرار دادن، یک حرف دیگرى است؛ اینها با همدیگر تفاوت دارد.
آرامش دانشگاه کمککنندهى به این است که دانشگاه بتواند درزمینهی مسائل علم - که اینهمه اهمیت دارد - کار خودش را انجام بدهد، وظیفهى خودش را انجام بدهد، و اگر خداینکرده عکس این بشود، اولین ضربهاى که خواهیم خورد، این است که حرکت علمى در دانشگاه و به تبع آن در کشور متوقف خواهد شد، یا کند خواهد شد؛ و عرض کردیم توقّف، به معنای عقبگرد است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 11/04/1393)
انتهای پیام/پ
ایشان در دیدار شب گذشته خود با اساتید دانشگاهها، دستیابی ایران به رتبه 16 علمی جهان را نتیجه تلاشهای بیوقفه 10، 15 سال اخیر در دانشگاهها و مراکز علمی خواندند و افزودند: شتاب علمی شوق برانگیزی که این افتخار را نصیب ایران کرد، امروز کم شده است و مسئولان باید همت مضاعف کنند که حرکت پیشرفت علمی از دور نیفتد و متناسب با نیاز کشور شتاب گیرد.
,رهبر معظم انقلاب در نوعی آسیبشناسی از عوامل کاهنده شتاب پیشرفت علمی کشور، به انتقاد شدید از حاشیهسازی و سیاستبازی در محیطهای علمی پرداختند و خاطرنشان کردند: محیط دانشگاه باید محیط فهم سیاسی، آگاهی و دانش سیاسی باشد اما سیاسیکاری و حاشیه پردازی به کار اصلی دانشگاهها یعنی تلاش و پیشرفت علمی ضربه جدی میزند.
,مقام معظم رهبری در دیدارهای سالهای اخیر با اساتید دانشگاههای کشور نیز بر موضوع ادامه داشتن رشد علمی کشور و متوقف نشدن آن تأکید کردند و در دیدار جمعی از اساتید دانشگاهها در تاریخ دوم شهریور 1390 ضمن تأکید بر توطئه دشمن مبنی بر کاهش سرعت علمی کشور با اجرای نقشه دین زدایی و علم زدایی، فرمودند:
,دشمن علىالقاعده دو تا کار را براى دانشگاه ما برنامهریزى میکند: یکى علم زدایی، یکى دین زدایی؛ از دانشگاه علم زدایی بشود، از دانشگاه دین زدایی بشود. علم زدایی از دانشگاه چگونه است؟ یکى از کارهاى کوچکش همین ترور دانشمندان است؛ که آخرىاش همین دو سه تا دانشمند عزیز هستهاى ما بودند که در اینیک سال اخیر از دست ما گرفته شدند. برنامه، وسیعتر از اینهاست؛ اینیکى از آسانترینهایش است. پیچیدهتر از این، این است که دانشگاه ما را، استاد ما را و دانشجوى ما را به کار غیرعلمی سرگرم کنند؛ نگذارند این شکوفایی علمى که آرزوى ماست، تحقق پیدا کند.
,ایشان در بخش دیگری از سخنانشان اظهار کردند: مطلب دیگر، لزوم دمیدن روح تازه به نهضت علمىِ عمیق و سریع است. حرکت خوب است - قبلاً همعرض کردم - لیکن باید یک روح تازهاى دمیده شود. بخش مهمى از ظرفیت دانشگاهى کشور ما هنوز درگیر پیشرفت علمى نیستند. همهى ظرفیت دانشگاهى باید درگیر بحث پیشرفت علم بشود. دانشگاههای گوناگون، اساتید در همهجا، دانشجوها - بخصوص دانشجوهاى نخبه و خوشفکر که در بینشان نابغه هم پیدا میشوند - همه باید درگیر پیشرفت علم باشند. (بیانات در دیدار جمعی از اساتید در تاریخ 02/06/1390)
,مقام معظم رهبری همچنین در جای دیگری و در دیدار اساتید دانشگاههای سراسر کشور در سال 92 مجدداً بر رشد علمی کشور تأکید میکند و میفرمایند: یک سؤالى در اینجا مطرح است: آیا حالا که ما این پیشرفتهای علمى را در زمینههاى مختلف در کشور مشاهده میکنیم، یکنفس راحتى بکشیم، بنشینیم سر جایمان؟ خب، پیدا است که پاسخ منفى است؛ نه. ما هنوز از خط مقدم علم عقبیم، هنوز در بسیارى از دانشهای موردنیاز زندگى دچار عقبماندگىهاى مزمن هستیم؛ با همهى این پیشرفتى که در بخشى از دانشها داشتهایم. پس چون دچار عقبماندگى هستیم، باید کارکنیم. وانگهى کاروان علم در دنیا متوقف که نمیشود؛ دارند با سرعت حرکت میکنند. ما نهفقط باید جایگاه فعلىمان را حفظ کنیم، بلکه باید جلو برویم؛ اینها همهاش تلاش لازم دارد، مجاهدت لازم دارد.
,لذا اولین حرف ما به دانشگاههای کشور و دانشمندان کشور و نخبگان کشور این است که نگذارید این حرکت از دوْر بیفتد، نگذارید حرکت علمى کشور متوقف شود؛ هیچ مانعى نتواند دانشگاه کشور را از رشد به سمت پیشرفت علمى بازبدارد.
,خب، نکتهاى که بر این اساس بنده اصرار دارم در ذهن آقایان و خانمها و اساتید محترم مطرح باشد، این است که «گفتمان علم و پیشرفت علمى» و «گفتمان پیشرفت عمومى کشور» - یعنى انگیزه براى سهیم شدن دانشگاه در پیشرفت کشور - در دانشگاه باید حفظ شود؛ که البته امروز وجود دارد، اما باید حفظ و تقویت شود. هیچچیزی نباید با این گفتمان در دانشگاه مزاحمت کند. باید اصرار بر نوآورى علمى در دانشگاه وجود داشته باشد؛ اصرار برقرار گرفتن پیشرفتهای علمى در خدمت نیازهاى کشور، که یکى از جهتگیریها و معیارهاى اساسى این است. بالاخره ظرفیتها محدود است - همظرفیتهای انسانى، همظرفیتهای مالى و مادى - حتماً باید توجه شود که کار علمى ما در جهت نیاز کشور باشد. ما نیازهاى گوناگونى داریم که دانشگاه میتواند به این نیازها پاسخ دهد، این خلأها را پر کند. این هم یک تجربهى ما است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
,ایشان در ادامه بیان میکنند: اما چیزى که باید در نظر باشد، این است که یک جبههى دشمن عنودى در مقابل نظام جمهورى اسلامى در میان قدرتهای دنیا وجود دارد. که به خاطر دلایل خاصى با نظام جمهورى اسلامى و بااقتدار نظام جمهورى اسلامى مخالفاند و کارشکنى میکنند؛ یکى از کارشکنىها، همین کارشکنى درزمینهی علمى است. بعضى از دوستان گفتند «دیپلماسى علمى»، «دیپلماسى دانشگاهى»؛ بنده هم اعتقاد به این دارم، تشویق هم کردهام؛ اما توجه داشته باشید که طرف مقابل روى این نکته بخصوص توجه دارد، روى این نکته برنامهریزى میکنند. بر روى همین نقطهى «دیپلماسى علمى» برنامهریزى میکنند و اهداف خودشان را دنبال میکنند.
,اگر با توجه، با آگاهى، با بصیرت، کار انجام بگیرد، ما کاملاً موافق هستیم. از پیشرفت علمى ما هم راضى نیستند. بخشى از این کارهایی که امروز درزمینهی تحریم و امثال اینها مشاهده میکنید، مربوط به همین است که نمیخواهند جامعهى ایرانى به این اقتدار درونزا دست پیدا کند؛ که اقتدار علمى، یک اقتدار درونزا است. بنابراین، این پیشرفت باید ادامه پیدا کند. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 15/05/1392)
,ایشان همچنین در دیدار اساتید دانشگاهها در سال 1393 بر نقش اساتید در پیشرفت علمی کشورتاکید میکنند و میفرمایند: دانشگاه در اختیار کسانى قرار نگیرد که پیشرفت علمى را به هیچ مىانگارند؛ به آن اهمّیّت نمیدهند؛ دانشگاه در اختیار کسانى قرار بگیرد که عاشق پیشرفت علمى کشورند؛ اهمّیّت این مسئله را براى سرنوشت این ملّت و براى سرنوشت این کشور درک میکنند. این عرض اصلى ما است؛ مخاطب این مسئله، هم مسئولین دولتى هستند، هم مسئولین دانشگاهها هستند، هم خود شما اساتید هستید؛ دانشگاه حرکتى را شروع کرده، نگذارید این حرکت متوقف بشود؛ این حرکت بایست ادامه پیدا کند و باید مضاعف بشود. عرض کردم - حالا جاى تفصیل کلام در اینجا نیست - ما هنوز خیلى راه در پیش داریم تا به آن نقطهاى برسیم که ازلحاظ علمى موردنظر است؛ خیلى باید تلاش کرد؛ خیلى باید مجاهدت کرد.
,من خواهش میکنم از مسئولان وزارتخانههاى مربوط، و از مسئولان دولتى ذىربط که مرتبط با مسائل علم و دانشگاه و صنعت هستند، مسئلهى پیشرفت علمى و ارتباط علم با فنّاورى در کشور را جدی بگیرند؛ یعنى نسبت به این مسئله واقعاً هیچ کوتاهى صورت نگیرد. این مسئله، مسئلهى اساسى ما است؛ یکى از اصلىترین، اساسىترین و فورىترین مسائل ما است. کار تحقیقات بهجاى خود، [امّا] در پژوهشها و آنچه در این زمینه لازم است انجام بگیرد، به نظر ما هیچ نبایستى کوتاهى صورت بگیرد.
,من خواهش میکنم از مدیران دانشگاهها و مسئولان گوناگون مدیریتی که دانشگاه را مرکز جوَلان سیاسى و تلاشها و فعالیتهای جناحهای سیاسى قرار ندهید. سم مهلک حرکت علمى این است که دانشگاهها تبدیل بشوند به باشگاههاى سیاسى؛ کارى که در یک دورهاى انجام گرفت.
,این به معنای نفى حرکت سیاسى در بین دانشجویان دانشگاهها نیست؛ بنده همیشه مدافع و منادى کار سیاسى دانشجوها و دانشگاهیان بودهام و هستم - الان هم معتقدم - منتها نگاه سیاسى، مَشرب سیاسى، فهم سیاسى و فعالیت سیاسى داشتن، یک حرف است و دانشگاه را و کلاس درس را و محیط علمى را جولانگاه کار سیاسى قرار دادن، یک حرف دیگرى است؛ اینها با همدیگر تفاوت دارد.
,آرامش دانشگاه کمککنندهى به این است که دانشگاه بتواند درزمینهی مسائل علم - که اینهمه اهمیت دارد - کار خودش را انجام بدهد، وظیفهى خودش را انجام بدهد، و اگر خداینکرده عکس این بشود، اولین ضربهاى که خواهیم خورد، این است که حرکت علمى در دانشگاه و به تبع آن در کشور متوقف خواهد شد، یا کند خواهد شد؛ و عرض کردیم توقّف، به معنای عقبگرد است. (دیدار با اساتید دانشگاه در تاریخ 11/04/1393)
,انتهای پیام/پ
,]
ارسال دیدگاه