ده روز از ضیافت اشرافی با پول بیت المال گذشت؛
تاکسیرانی کاشان قصد عذرخواهی ندارد؟
ماه مبارک رمضان به نیمه نرسیده بود که یکی از گرانترین سفرههای افطاری در کاشان از پول بیت المال پهن شد. با پیگیری کاشان اول برای جلوگیری از شکستن قبح این اقدام حرام (به تصریح رهبر معظم انقلاب اسلامی)، عذرخواهی از سوی مسئولین سازمان صورت نگرفت. اکنون ۱۰ روز از این واقعه میگذرد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاشان اول، شامگاه روز سیزدهم ماه مبارک رمضان بود که افطاری مدیران سازمان تاکسیرانی و بعضی دیگر مسئولین شهرداری و فرمانداری کاشان در یکی از مجللترین رستورانهای شهر کاشان با ۴ نوع غذای اصلی و … برپا شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا , کاشان اول,کاشان اول در مطلبی که فردای این مراسم منتشر شد (لینک مطلب)، نکاتی را به مسئولین برگزاری این مراسم گوشزد کرد و سؤالاتی را مطرح نمود.
, کاشان اول, لینک مطلب,البته انتظار نداشتیم که فرماندار محترم کاشان مهندس ابوالفضل صدرائیه (به عنوان رئیس شورای سازمان) در این زمینه توضیحی بدهد. ظاهراً مسئله اشرافیگری مسئولین و تجملگرایی در زمینه استفاده از بیتالمال، چیز چندان مهمی نیست تا بخواهد دغدغهای برای پاسخگویی فرماندار ویژه شهرستان کاشان و معاون استاندار ایجاد کند.
,از شهردار محترم (به عنوان نائب رئیس شورای سازمان) نیز توقعی برای موضعگیری در این زمینه نمیرفت. اساساً بعید میدانیم ایشان از برگزاری چنین مراسمی مطلع باشند.
,از آقای حسین حیدریان به عنوان ناظر شورای اسلامی شهر هم قاعدتا نباید انتظار میداشتیم در این موارد جزئی و حاشیهای ورود کرده و نقش نظارتی ایفا نماید.
,از سویی دیگر هم میپذیریم که پرداختن به مسائل کلان سازمان و نظارت و برنامهریزیها و سیاستگذاریهای مربوط به امور تاکسیرانان، فرصتی برای آقایان امیر هوشنگ میردامادی به عنوان رئیس هیئت مدیره سازمان و طحانی و فخری؛ اعضای هیئت مدیره باقی نگذاشته تا بخواهند مانع این اشرافیگریها و تبعیضها شوند. یا اینکه پس از این اقدام غلط، عذرخواهی کنند تا تبدیل به یک اقدام عادی و پذیرفتنی نشود.
,اما آیا مدیرعامل محترم سازمان، جناب آقای چایچی نباید حداقل با چند کلمه عذرخواهی رسمی در سایت سازمان، از شکستن قبح اشرافیگری به خرج بیتالمال جلوگیری میکرد؟
,چه اتفاقی برای مسئولین ما افتاده که چنین ضیافتی را به خرج بیت المال برپا و در آن شرکت میکنند و احساس اشتباه و پشیمانی هم نمیکنند؟ یک ضیافت که به هیچ عنوان در سطح سفرههای افطاری رایج در بین عموم مردم نیست. تازه سفرههای مردم هم شخصی است.
,آیا ذائقه و خلق و خوی مسئولین ما عوض شده است؟ آیا در این وضعیت میتوان از مردم (خصوصاً قشر زحمتکش تاکسیدار که سر و کار مستقیم با سازمان دارد.) توقع داشت صبرشان در برابر سختیهای شغلی و صنفی بالا رود؟ آیا با چنین حرکاتی، آه حسرت از نهاد خیلی از خانوادههای طبقه متوسط جامعه بر نمیآید؟ آیا با این چنین رفتارهایی، مردم به سمت اشرافیگری سوق پیدا نمیکنند؟
,جای تأکید دارد که کاشان اول به هیچ عنوان تلاشها و دستاوردهای مجموعه زحمتکش سازمان مدیریت و نظارت بر تاکسیرانی شهرداری کاشان را زیر سؤال نبرده و اصلاً ورودی به این حوزه نکرده و فعلاً هم محل بحث نیست. طبعاً خدمات مدیران و کارکنان این مجموعه در پیشگاه الهی مأجور است و تاکسیرانان و مردم نیز میتوانند کیفیت این خدمات را به قضاوت بنشینند. حتی شاید کاشان اول نیز در آینده به بررسی عملکرد این سازمان بپردازد و گزارشها و نظرسنجیهایی در این رابطه منتشر کند.
, کاشان اول, کاشان اول,در پایان، توجه مسئولین مذکور و عموم مخاطبین کاشان اول را به گوشهای از بیانات امام راحل و امام حاضر انقلاب اسلام مبنی بر لزوم پرهیز مسئولین از اشرافیت و نحوه مصرف بیت المال و … جلب میکنیم.
,امام خمینی (ره) :
, امام خمینی (ره),« برای حیثیت خودتان، برای حیثیت کشورتان، باید این سر و پا برهنهها را نگهشان دارید؛ اگر یک وقت سر خورده بشوند از دولت و خیال کنند که دولت دارد برای خودش یک کارهایی انجام میدهد و برای ما نیست و چطور، آن وقت هست که شما هر کدامتان ـ خدای نخواسته ـ از بین بروید، یک کسی برایتان فاتحه نمیخواند.» ۷/۶/ ۱۳۶۱
,«آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخنشینی بیرون برود و به کاخنشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا میشود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخنشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزندۀ کوخنشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم.» ۰۱/۰۱/۱۳۶۲
,«ملت عدالت میخواهد، اتاق بزرگ نمیخواهد. ملت وزارتخانه میخواهد، وزارتخانۀ اسلامی، نه آن وزارتخانۀ کاخ دادگستری، کاخ نخستوزیری، کاخ وزارتِ مالی، هی کاخ! کاخ مال ملت است. این تزییناتی که الآن در این کاخها موجود است، علاوه بر اینکه بسیاریاش یا بعضیاش از محرّمات است و حتماً باید دولت توجه کند به آن، دولتی که میگوید دولت اسلامی است ـ و هستند ـ نباید تحت تأثیر واقع بشود و هر طوری سابق بوده همان طوری که در زمان محمدرضاشاه خان بوده است حالا هم همان فرم باشد. پس شما چکارهاید! تو که میگویی من مسلمان هستم، چکاره هستی؟ ما یکی یکی باید بگوییم؟ دانهدانه باید بسپاریم؟ اینها باید اصلاح بشود و شماها ـ من میدانم ـ مسلمانید ـ من همۀ افراد اینها را بعضیشان را میشناسم، بعضیشان را هم معرفی کردهاند به من ـ اینها همه متعهدند، همه مسلمانند، لکن ضعیفالنفسند! میترسند که مبادا یک وقت میهمانی از اجانب بیاید در کاخ دادگستری یا در کاخ نخستوزیری و آنجا ببیند که یک [محیط] محقری است؛ باید حتماً به فرم غرب باشد؟!» (۱۵/۱۲/۱۳۵۷)
,«همه شما باید کوشش کنید ، هر کس در هر وزارتخانه هست باید کوشش کند که اجزای این وزارتخانه، افرادی که در آن وزارتخانه هستند، وضع روحیاش جوری باشد که با مردم بسازد. مردم باز احساس نکنند که در این وزارتخانه وقتی ما بخواهیم کارمان را به وزیر بدهیم، باید یک مدتی دم در بایستیم ، این وضع اگر یک وقت ـ خدای نخواسته ـ دیدید دارد این طور میشود، بدانید که دارید رو به تباهی میروید. اگر بین مردم فرق میگذارید و یک ثروتمند و یک بقال سر محله برای شما فرق می کند آن روز ، روز حرکت به سمت تباهی است.» (صحیفه امام خمینی (ره)جلد ۱۸ )
,«سرچشمۀ همۀ مصیبتهایی که ملتها میکشند این است که متصدیان امورشان از قشر مرفه و از اشراف و اعیان ـ به اصطلاح خودشان ـ از آنها باشد. و آنها این طور هستند، اشراف و اعیان این طور هستند که تمام ارزشها را به این میدانند که آنجایی که زندگی میکنند بهتر از دیگران باشد، آن رفتاری که مردم با آنها میکنند، رفتار عبید با موالی باشد؛ تمام افکارشان متوجه به این مسائل است. باید حتماً چند تا پارک داشته باشد، چند تا باغ داشته باشد در شمیران، در تهران، در کجا، تا اینکه بشود یک نفر آدم ـ عرض میکنم که ـ نخست وزیر یا یک نفر آدم وزیر کذا. و اینها وضع روحیشان، به حسب نوع، وضع روحیشان این طور بود که چون قدرت را، تمام ارزشها را به قدرت میدانستند، تمام ارزشها را به قدرت مالی میدانستند، به قدرتهای دیگر میدانستند، در مقابل قدرت بالاتر از خودشان خاضع و عَبد بودند، در مقابل ضعفایی که قدرت ندارند، فرمانفرما و حکومت بودند.» ( ۰۷/۰۶/۱۳۶۱)
,«شما اگر توجه کنید به حکومتهائی که در تاریخ بوده است و خصوصاً در این پنجاه سال، ملاحظه میکنید که آنهایی که در رأس امور بودند، آنها از این «مُلک»ها و «سلطنه»ها و ـ عرض میکنم که ـ از این سنخ مردم و ـ به اصطلاح ـ از اشراف بودند. وقتی که اشراف ـ به قول خودشان ـ و اعیان و متمکنین و یال و کوپالدارها متصدی امور یک کشور شدند، قهراً اینها مردم را به حساب نمیآورند. این یک امر قهری است و در مقابل یک قدرتمند بزرگتر، از خودشان خاضعاند و در مقابل ضعفا و ملت خودشان، جابر وستمگر. (صحیفه امام خمینی(ره) جلد۱۸)
,«اشرافیت و اشرافیگری به عنوان یکی از آفات بسیار مضر برای جامعه عنوان میشود که اگر مسئولین جامعه دچار آن شوند نوع زندگی و مرامشان بر مردم تاثیر مستقیم خواهد گذاشت و جامعه با یک مشکل و معظل بزرگ رو به رو خواهد شد . مال اندوزی مسئولان و فاصله گرفتن از بدنه اصلی مردم سبب انحراف و ایجاد شکاف عظیمی در صفوف منسجم ملت میشود و این زمان، زمانی است که دشمن برای تصاحب آن جامعه دندان طمع، تیز میکنند . از ویژگیهای اعیانیت و اشرافیت و به اصطلاح رفاه این است که چون یک مسئول همیشه خوف این را دارد که مبادا از این مقام، پایین بیایم و مبادا یک لطمهای به اشرافیت من بخورد، این خوف، سبب میشود که نسبت به زیر دستها ظالم و نسبت به بالا دستها توسری خور باشد. خاصیت اعیانیت و اشرافیت به اصطلاح و رفاه این است که چون همیشه خوف این مطلب که نبادا از این مقام، پایین بیایم و نبادا یک لطمهای به اشرافیت من بخورد، این خوف، اسباب این میشد که نسبت به زیر دستها ظالم و نسبت به بالا دستها توسری خور باشد.» (صحیفه امام جلد ۱۸)
,رهبر معظم انقلاب اسلامی (حفظه الله) :
, رهبر معظم انقلاب اسلامی , (حفظه الله) , :,
«یک وقت هست که ما در زندگی شخصی خود مثلاً حرکت اشرافگونهیی داریم بین خودمان و خدا؛ که اگر حرام باشد، حرام است؛ اگر مکروه باشد، مکروه است؛ اگر مباح باشد، مباح است؛ اما یک وقت هست که ما جلوی چشم مردم یک مانور اشرافیگری میدهیم؛ این دیگر مباح و مکروه ندارد؛ همهاش حرام است؛ بهخاطر اینکه تعلیمدهندهی اشرافیگری است به: اولاً زیردستهای خودمان، ثانیاً آحاد مردم به این کار تشویق میشوند. ما نباید مردم را به این کار تشویق کنیم. ممکن است در داخل جامعه کسانی پولدار باشند و ریخت و پاش کنند – البته این کار بدی است، ولی به خودشان مربوط است – اما ریخت و پاش ما اولاً از جیبمان نیست، از بیتالمال است؛ ثانیاً ریخت و پاش ما مشوق ریخت و پاش دیگران است. واقعاً «النّاس علی دین ملوکهم». ملوک در اینجا به معنی پادشاهان نیست که بگوییم ما پادشاه نداریم؛ نه، ملوک شماها هستید؛ النّاس علی دین ماها.
در یکی از تاریخها خواندم زمانی که ولیدبنعبدالملک خلیفه شده بود، چون خیلی اهل جمعکردن ثروت و جواهرات و اشیاء قیمتی بود، مردم کوچه و بازار وقتی به همدیگر میرسیدند، مکالماتشان از این قبیل بود: آقا! فلان لباس را آوردند، شما خریدید؟ آقا! فلان نگین را فلان کس آورده، شما خریدید؟ یعنی مردم همهاش راجع به خرید و فروش وسایل و اشیاء زینتی و امثال اینها حرف میزدند. بعد از ولید، سلیمانبن عبدالملک خلیفه شد. او اهل ساختمانسازی بود و به کاخسازی و ساختمانسازی خیلی عشق میورزید. این مورخ میگوید مردم حتّی وقتی برای نماز به مسجد میآمدند، یکی میگفت: آقا! شما کار ساختمانیِ منزلتان را تمام کردید؟ دیگری میگفت: آقا! شما فلان خانه یا زمین را خریدید؟ دیگری میگفت: آقا! شما آن دو اتاق را اضافه کردید؟ حرفهایشان همه از این قبیل بود. بعد از این دو نفر، عمربنعبدالعزیز آمد. او اهل عبادت بود. مورخ میگوید مردمِ کوچه و بازار وقتی به هم میرسیدند، یکی میگفت: آقا! راستی شما دیروز دعای ماه رجب را خواندید؟ دیگری میگفت: آن دو رکعت نماز را خواندید؟ بنابراین رفتار ماها یک تأثیر قهری در رفتار مردم دارد. » ۸/۶/۱۳۸۴
,
«از جمله چیزهایى که روند حرکت به سمت عدالت را در جامعه کند مىکند، نمود اشرافیگرى در مسوولان بالاى کشور است. » ۵/۶/۱۳۸۰
,«از جمله چیزهایی که روند حرکت به سمت عدالت را در جامعه کُند میکند، نمود اشرافیگری در مسؤولان بالای کشور است؛ از این اجتناب کنید. اشرافیگری دو عیب دارد؛ عیب دومش از عیب اوّلش بزرگتر است. عیب اوّلِ اشرافیگری، اسراف است – اشرافیگریِ حلال را میگوییم؛ یعنی آن چیزی که پولش از راه حلال و بحق به دست آمده – اما عیب دوم بدتر است و آن این است که فرهنگسازی میکند؛ یعنی چیزی برای مسابقه دادن همه درست میکند. البته در این زمینه مسؤولان درجه یک بسیار نقش دارند؛ تلویزیون بسیار نقش دارد؛ منش من و شما هم بسیار نقش دارد.» ۵/۶/۱۳۸۰
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه