به مناسبت فرا رسیدن هفته عفاف و حجاب:
بدحجابی نتیجه عدم توجه به زنگ خطر تهاجم فرهنگی
اگر به وضعیت حجاب در شهر های شهرستان البرز نگاهی گذرا داشته باشیم، این تغییر فرهنگ در شهرهای با سابقه ایی همچون الوند، بیدستان و شریف آباد که در گذشته دارای سبک زندگی دینی، سنتی و فاقد برخی مظاهر علنی بدحجابی بودند مشهود است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پایگاه خبری،تحلیلی ندای البرز، هر سال با شروع فصل تابستان و فرا رسیدن روز هایی همچون روز عفاف و حجاب، اظهار نظرها درباره بی حجابی نیز پر رنگتر می شود. طبعاً علت این مساله این است که با گرم شدن هوا پوشش برخی بانوان کمتر شده و به این شکل فضای نامناسبی در خیابانها و سطح شهر ایجاد میشود. به این شکل کم کم داریم به این کلیشه عادت میکنیم که در روز هایی مانند روز عفاف و حجاب و از اواسط بهار تا اواخر تابستان بحث حجاب داغ میشود و بلافاصله بعد از آن این موضوع فروکش میکند و دوباره سال آینده ماجرا به این شکل ادامه می یابد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری،تحلیلی ندای البرز, پایگاه خبری،تحلیلی ندای البرز,طبعاً حفظ و گسترش حجاب و عفاف در جامعه یکی از اصلیترین مسایل فرهنگی ماست که به تبع آن بسیاری مشکلات دیگر فرهنگی ما نیز حل خواهد شد اما شکل برخورد با این مساله در مواردی قابل نقد است.
,«حجاب به معنای مانع و حائلی است که بین دو چیز جدایی ایجاد می کند». (ابن منظور، 1414: ج 1: 289) البته در اصطلاح، حجاب معنای خاصی یافته که همان پوشش ویژه زنان است. به کار بردن واژه حجاب درباره پوشش زن، اصطلاح جدیدی است. فقها در قدیم کلمه «ستر» را برای پوشش به کار می بردند. امروزه نیز حجاب به معنای پوشش شرعی زنان به کار می رود. این تعریف و برداشت از حجاب که مستند به متون فقهی مسلمانان است، زن مسلمان را ملزم می کند که در رفتارهای فردی و اجتماعی، محدودیت هایی را برای مصالح دینی و فردی و اجتماعی اش بپذیرد.
,عفت به معنای پاک دامنی و رعایت حد اعتدال است که موجب حفظ و احیای فضایل اخلاقی می شود. عفت باطن شامل مراقبت از ذهن و قلب در توجه به چیزهایی است که شریعت از آن نهی کرده است که بی توجهی به آن موجب از بین رفتن عفت ظاهری خواهد شد.
,با توجه به تعاریف حجاب و عفاف، رابطه میان این دو، عام و خاص مطلق است. به سخنی دیگر، حجاب زیرمجموعه عفاف و از مصادیق آن برای زنان به شمار می آید. حجاب، شرط لازم برای رسیدن به عفاف است، اما شرط کافی نیست؛ زیرا عفاف شامل پوشش در گفتار و رفتار فرد می شود. بنابراین، فرد با وجود پوشش ظاهر باید غرایز خویش را مهار کند و در تعاملات اجتماعی و در گفتار و کردار خود نیز عفاف را در نظر بگیرد.
,به عبارت دیگر، عفاف، روح پوشش و فلسفه آن است که موجب خود نگه داری و بازداشتن نفس انسان از محرمات و خواهش های شهوانی می شود. حجاب می تواند تحمیلی و ظاهری یا غیراختیاری باشد، اما عفاف، ارزش و فضیلتی اختیاری است.
,اگر به وضع ایرانیان تا قبل از دستور کشف حجاب رضاخان مراجعه کنیم، خواهیم دید که اکثریت قریب به اتفاق ایرانیان از دیرباز، حجاب را به عنوان یکی از اصلی ترین نمادهای دینداری و مسلمانی به حساب می آوردند. حتی در برهه هایی همچون کشف حجاب، ممانعت از دختران با حجاب برای ورود به مدارس و ادامه تحصیل نیز بسیاری از خانواده ها، عطای تحصیل و پیشرفت را به لقای حفظ اعتقادات خود بخشیدند تا ثابت کنند، حکومت ها تنها و تنها بر نوع زندگی، سیاست حاکم و برخی مسائل اجتماعی و اقتصادی آنها حکم رانی می کنند و نه بر اعتقاداتشان.
,زن مسلمان ایرانی همواره مفتخر به داشتن حجاب برتر بوده است. حجاب از آن رو واجب شد که زن بتواند در اجتماع آزادانه و آسوده حاضر شود و برخلاف آنچه غافلان و مغرضان می گویند، حجاب، وسیله نگه داشتن زن ها در پستوی خانه ها نیست. امروزه زنان محجبه ایرانی، در تمام عرصه ها به موفقیت های بزرگی دست می یابند و آنانی که حجاب برتر- یعنی چادر- را انتخاب کرده اند موفق ترند.
,اما برای ترویج فرهنگ عفاف و رفع معضل بد حجابی چه باید کرد؟ همه ی ما می دانیم که فرهنگ سازی بیشترین طرفدار را دارد؛ بنابراین باید کار فرهنگی کرد که صد البته پیشقراولان این حرکت، دستگاه های فرهنگی اند و سایر نهادهای اجتماعی هم در این مورد باید کمک کنند؛ از خانواده گرفته تا صدا و سیما. برنامه ریزی، تلاش و صبر راهگشاست و هماهنگی بین دستگاه های فرهنگی، یک اصل انکارناپذیر.
,در این میان وظیفه چند نهاد و دستگاه از بقیه سنگین تر است، اما به نظر می رسد مهمترین نهاد در میان همه اینها، «نهاد مردم» است. در واقع ما باید مراقب باشیم و به خود و یکدیگر تذکر دهیم. به این ترتیب اولین جایی که باید حجاب نهادینه شود، خانواده است؛ به شرطی که دلیل پوشیده بودن را برای نونهال و نوجوانمان توضیح دهیم آن هم به زبان روز و با منطق قوی.
,امروزه با پیشرفت سریع تکنولوژی و در دسترس بودن ابزارهایی همچون تلفن همراه، فضا های مجازی، شبکه های اجتماعی و ماهواره، خانواده ها تحت تأثیر تهاجم فرهنگی و خوراک رسانه ایی غرب قرار گرفته است.
,خوراکی که با برنامه ریزی هوشمندانه کوتاه مدت و دراز مدت، در سدد تغییرنگرش و حمله به موضوعاتی است که دارای قبح اجتماعی و الزامات شرعی هستند. داشتن حجاب ، رعایت حدود شرعی درارتباط با نامحرم ، ترویج و عادی جلوه دادن خیانت زن به همسرر و البته شوهر به زن، هویت زدایی از مفهوم خانواده به عنوان کوچکترین واحد اجتماعی مستقل و مؤثر، عفت و حیا ، تعصب زدایی از کانون خانواده و ترویج بی تفاوتی نسبت به حریم خانواده از جمله موضوعاتی است که غرب در تلاش است با حربه های مختلف جلوه ایی دیگر از به این موضوعات را به جامعه القاء کند.
,اگرچه بی حجابی علل گوناگونی دارد که هریک در جای خود نیازمند بررسی وتحلیل دقیق می باشند؛ اما حضور نا مناسب و آنچنانی برخی خانمها در انظار عمومی ، جدای از دلایل روانشناختی ، نشانگر تأثیر این اقدامات ضد دینی و فرهنگی است.
,شاید برخی با نگاهی خوشبینانه در سدد مطلوب نمایی وضعیّت حجاب در کشور باشند، اما آنچه امروز در جامعه مشهود است، وضعیّت غیر قابل قبول پوشش در برخی بانوان و حتی آقایان است.
,برای روشن شدن موضوع نیازی به توضیح و رفتن به راه دور نیست، موضوع در همین نزدیکی ها قابل مشاهده است.اگر به وضعیت حجاب در شهر های شهرستان البرز نگاهی گذرا داشته باشیم، این تغییر فرهنگ در شهرهای با سابقه ایی همچون الوند، بیدستان و شریف آباد که در گذشته دارای سبک زندگی دینی، سنتی و فاقد برخی مظاهر علنی بدحجابی بودند مشهود است.
,حتماً شاهد مردانی خواهید بود که غیرت برایشان مفهومی دیگر پیدا کرده و به همراه همسر بد پوشش خود بگونه ایی در انظار عمومی حضور پیدا می کنند که انگار در مملکتی اسلامی زندگی نمی کنند و در مقابل؛ شاهد حضور برخی از مردان جامعه با لباس های نا متعارف، دارای نقوش ضد فرهنگی و آرایش زن گونه خواهیم بود که البته این موضوع در شهرهای مختلف کشور نیز مشهود و دارای شدت و ضعف است.
,در بخشی دیگر هم نباید نقش دانشگاه ها در کشور را نادیده گرفت، مانند مراکزی که در شهر الوند و محمدیه پذیرای دانشجویان غیر بومی هستند ، بصورتی که اگر دقائقی را در مقابل درب این مراکز به نظاره بنشینیم، شاهد منکرات مختلفی خواهیم بود که بررسی تأثیرات آنها در این مجال نمی گنجد.
,به هرحال آنچه که در موضوع مقابله با تغییر فرهنگ، مخدوش کردن باور های دینی و از بین بردن حیاء در جامعه نقش بسزایی را دارد، بازهم خانواده خواهد بود ،اما نباید نقش دیگر نهاد های آموزشی را فراموش کرد.
,بارها شنیدهایم فردی که به مرحله دیپلم رسیده، از ابتداییترین مسایل شرعی خود آگاه نیست و مثلا یک دختر نمی داند که اساسا چرا باید حجاب خود را حفظ کند! داستان دانشگاه هم که مشخص است چه اینکه به دفعات قابل مشاهده بوده مواردی که خانمی با چادر وارد دانشگاه شده و بعد از ترم دو و سه چادر را کنار گذاشته یا در حجابش اتفاقات محسوسی رخ داده است. بگذریم از استثناهایی که به واسطه برخی معلمین دلسوز و متعهد اتفاقات ارزشمندی در مدارس و دانشگاهها رخ داده ولی شکل کلی ماجرا دلگرم کننده نیست. در رسانه ملی و دیگر رسانهها نیز برآیند خیلی به نفع حفظ حجاب نیست.
,سریالها، آگهیهای تجاری، فیلمهای سینمایی و از آن طرف برنامههای بسیار ضعیف برای ترویج حجاب از مواردی است که برای هر بیننده قابل درک و بررسی است. سینما هم که سالهاست تکلیف خود را با این مساله روشن کرده است. از آن طرف ضعف مساجد و منابر و عدم انتقال مفاهیم دینی به مخاطب میتواند یکی از موارد باشد.
,چه بسیار با افرادی برخورد داشته ایم که حجاب را یک مساله دینی نمیدانستند ، چه بسیار مساجدی که بواسطه روحانی «به روز» و «مطلع» خود انباشته از جوانان جور واجور است و چه بسیار مساجدی که به علت ضعف امام جماعت خود در ارتباطگیری با جوانان تبدیل به پایگاهی بیرمق شده که این بیرمقی ربطی به جوانان و مخاطبان ندارد. عدم اطلاع و به تبع آن ناآگاهیهای دینی این روزهای ما بخشیاش ناشی از این بیبرنامگی و ضعف است.
,. نهادها و سازمانهای دیگر نیز در این ارتباط، کار تخصصی، بروز و ویژه ای را صورت نداده اند و هرچه دیده ایم یک سری کارهای بی ربط و ضعیف بوده که تنها مخاطب را به خنده واداشته است. بگذریم از برخی مراکز که نه تنها کاری برای ترویج حجاب نکرده اند بلکه درست عکس آن حرکت کردهاند که این موارد متاسفانه کم نیست. با این حساب باز هم میماند خانواده و برخی مراکز خودجوش فرهنگی که باید همه این بار را بر دوش کشند، اما به راستی اینها چقدر می توانند یک فرد را در رسیدن به حجاب و حفظ آن یاری کنند؟ آیا نصب بنر و توزیع برو شور تنها راه مقابله با شبیه خون فرهنگی و دینی دشمن است؟
,انتهای پیام/ر
,]
ارسال دیدگاه