وقوع فاجعه زیست محیطی در منطقه کامیاران:
خروش رودخانه "رازآور" رازگونه ازمیان رفت و"دشت کامیاران" مرثیه خوان شد/تصویر
رودخانه "رازآور" نماد شور و شرر مردمان دیار دشت بزرگ کامیاران رازدار نماند و بعد از میلیون ها سال خروش وشرر نفسش به شماره افتاد و خشک شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از شاهو خبر؛ وقتی بر فراز کوه" آژوان" رو به سوی دشت "بیله وار " می نگری در میان این تصویر طلائی، رودخانه ایی پیچ در پیچ و رازگونه به مانند هیجانی هزارساله بر این دشت پیش می می رفتو خرامان خرامان خود را به سوی دشت "میان دربند" به پیش می کشد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, وقتی بر فراز کوه" آژوان" رو به سوی دشت "بیله وار " می نگری در میان این تصویر طلائی، رودخانه ایی پیچ در پیچ و رازگونه به مانند هیجانی هزارساله بر این دشت پیش می می رفتو خرامان خرامان خود را به سوی دشت "میان دربند" به پیش می کشد.,رودخانه "رازآور" نماد شور و شرر مردمان دیار دشت بزرگ کامیاران که آغوشی به بزرگی دشت های "بیله وار، پشت دربند، کلیایی، شنه وان، گرگان و شاهینی دارد، دیگر رازدار نماند و بعد از میلیون ها سال خروش، نفسش به شماره افتاد و خشک شد.
,جنگل ها و بیشه های چنار به همراه نیزارهای باستانی دامنه کوه آژوان و سلسله جبال "بیستون" چند روزی ست که عزاداراند، خون گریه می کنند؛ رازآور خشکِ خشک شد.
,چند روز است که بزهای کوهی و گراز و گرگ های حاشیه نشین رود ،دیگر در پگاه آژوان بوی گس آب رودخانه را حس نمی کنند و به مانند بره ها و توله های از شیر مادر گرفته، نعره ایی به وسعت صدای تیشه فرهاد سر می دهند.
,مردمان دیار "قیسوند" و "قلعه شاخانی" تا "دینور" به گاه آبیاری مزرعه گسترده ذرت و یونجه زارهای سبزگون حاشیه رود، دیگر آواز "هه ی له یل له کانی، دله که م له کانی، روژی له روژان قه زای له بانی، پلیکم هه ل خست و چوومه بان کانی... را با رقص چوپی بر کنار رودخانه راز آور تجربه نخواهند کرد و به گاه دلگیری از مصب خشک رودخانه، مرثیه ایی این چنینی را زمزمه خواهند کرد که " ئاخ له یلی له یلی له یلی گیان، دل تووریایه که م، وه ئاو زه مزه م له یلی زولف شووریایه که م، که ی ئه و رووژه بای له یلی گیان، بی وه فا، سه ر گونات بگرم... ئاخ بسوووزم..." .
, هه ی له یل له کانی، دله که م له کانی، روژی له روژان قه زای له بانی، پلیکم هه ل خست و چوومه بان کانی... , " ئاخ له یلی له یلی له یلی گیان، دل تووریایه که م، وه ئاو زه مزه م له یلی زولف شووریایه که م، که ی ئه و رووژه بای له یلی گیان، بی وه فا، سه ر گونات بگرم... ئاخ بسوووزم...",راز آور خشک و شد و چشمه جوشان آبگرم میان دامنه کوه آژوان و این رودخانه دیگر به گاه چهارشنبه میهمان زنان و مردان ایندیار نخواهد بود که که در حوضچه این آب شفا بخش دمی بیاسایند و دردهای مفصلی را فراموش نمایند.
,رازآور دیگر رازدار عاشقان دیار کوه و دامنه دشت فراخ نخواهد بود، حال خود به مرثیه ای عاشقانه و پاک باخته مبدل گشته است؛ سال ها این رود روحانیتی خاص برای تنگه نشینان کوه های "کلوچه" و" کرگان" داشت و امروز روحش به آسمان آب های صدف بی مروارید پیوست.
,راستی علاوه بر طبیعت و ابرهای بی باران چه کسانی دیگر در این خشک شدن تأثیر داشتند!
,
, 
,
, 
,
, 
, انتهای پیام/ف
]
ارسال دیدگاه