یادداشت/
دکترین مقاومت وعدم سازش با استکبار؛ اصل راهبردی سیرۀ سیاسی امام کاظم(ع)
حضرت امام موسی کاظم(ع) در عین اینکه تقیه را به معنای کامل آن در نظر داشت، هرگز از حق مسلم شیعیان که امامت امام معصوم به نوعی اصلی ترین این حقوق می باشد، کوتاه نیامد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از سایت صبح قزوین، امام موسی کاظم(ع) به دلیل کثرت زهد وعبادت به "عبدالصالح" وبه دلیل حلم و فروخوردن خشم و صبر بر ناملایمات زمان، به "کاظم" معروف شد. آن حضرت به کنیه های "ابوابراهیم" و "ابوعلی" نیزمعروف بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, صبح قزوین,
اخلاق او در علم و تواضع، مکارم اخلاق و کثرت صدقات و سخاوت و بخشندگی، مثال زدنی بود. بدان و بداندیشان را با عفو و احسان بی کران خویش تربیت می فرمود.
,
امام کاظم (ع) در راستای مبارزه با ظلم و جور از همۀ مؤلّفه ها سیاسی و اجتماعی ونیز فرهنگی استفاده می نمود،نحوه برخورد حضرت با فرقه ها و تفکرات روز نیز از دیگر روشهای حضرت برای هدایت جامعه اسلامی است. امام(ع) با تربیت شاگردان فرهیخته و پاسخگویی به سوالها و شبهه های موجود در جامعه به مقابله با این فرقه ها و تفکرات پرداخت و اجازه نداد تفکرات انحرافی، خللی در خط اصیل فرهنگ تشیع که از دوران امامت امام علی(ع) آغاز شده بود، ایجاد کند.
,
حضرت امام موسی کاظم(ع) در عین اینکه تقیه را به معنای کامل آن در نظر داشت، هرگز از حق مسلم شیعیان که امامت امام معصوم به نوعی اصلی ترین این حقوق می باشد، کوتاه نیامد. از این احقاق حق و تلاش در مسیر به دست آوردن آن، می توان به عنوان ویژگی بارز دوران امامت حضرت یاد کرد. از دیگر سو، محبوس کردن امام موسی کاظم(ع) موجب نشد معارف و اندیشه های ایشان حبس شود زیرا برای هدایت جامعه تنها حضور فیزیکی شرط نیست، بلکه حضرت در دوران امامت خود با پرورش شاگردان و حضور در مناظره ها و مباحثه های علمی، به مبارزه با تفکرات مادیگرایانه و نظرهای ملحدانه پرداختند، به گونه ای که در دوران اسارت نیز تاثیر علمی، معنوی و معرفتی حضرت در جامعه وجود داشت. این رفتار حضرت نشان دهنده آن است که عدم حضور فیزیکی امام، مانعی برای هدایت جامعه و مبارزه با نظامهای استبدادی نیست.
,
باید اذعان نمود امام کاظم (ع)با رویکرد مبارزه بی امان با استکبار و عدم سازش با خلفای عباسی ،اصل عزت مندی تشیع و عدم انفعال در برابر قدرت های زور گو را برای همگان مورد تأکید قرار دادند، آن بزرگوار هرگز حاضر نشد تا با همه زندان ها و شکنجه ها دست از حق گویی و حق گرایی برداشته و با استکبار کنار آید،آن حضرت حاضر شد 7 تا 14 سال در زندان خلفای زور و باطل بماند ولی دست از مبارزه با ظلم و باطل نشوید و با آنان کنار نیاید که این امر ضرور عدم سازش با استکبار را برای نظام اسلامی و پیروان آن حضرت و دیگر جوامع اسلامی به عنوان اصل انکار ناپذیر اثبات می سازد.
,
به عنوان نمونه سران خلافت سلطنتی از آن حضرت خواستند تا دست از حق گویی و مبارزه بکشد و در برابر گرفتن حق و حقوقی هرچند حتی فدک، با خلافت سلطنتی کنار آید. از این رو به ایشان پیشنهاد می دهند ماهانه حقوقی کلان در اختیارش گذاشته و یا زندگی او را تامین کنند؛ ولی آن حضرت(ع) فرمودند: رب السجن احب الی مما یدعوننی الیه؛ پروردگار من! زندان در نزد من محبوب تر است از آن چه آنان بدان می خوانند.
,
آن حضرت حاضر نمی شود تا دست از حق گویی و حق طلبی و باطل ستیزی بردارد. و لذا در برابر بخشش فدک بیان می کند که مفهوم فدک در اندیشه سیاسی خلافت ولایی الهی، چیزی جز همه دارالاسلام نیست. بر این اساس هنگامی که از او می خواهند تا محدوده فدک را نشان دهد تا آن را به عنوان میراث فاطمی(س) بازگردانند، آن حضرت(ع) همه مرزهای خلافت سلطنتی از آسیای میانه تا سند و ایران و شرق و غرب ممالک اسلامی تا آفریقا و اندلس را نشان می دهد و محدوده فدک را این گونه مشخص می کند.
,
استکبار ستیزی هرچند که بهای سنگینی دارد که باید پرداخته شود ولی آن حضرت(ع) با کاظمیت خویش توانست با صبر و شکیبایی، همه فشارها و اهانت ها و زندان ها را تحمل کند. در این باره آن حضرت خطاب به یکی از یاران خویش می فرماید: یا فلان! اتق الله و قل الحق و ان کان فیه هلاکک فان فیه نجاتک و دع الباطل و ان کان فیه نجاتک فان فیه هلاکک؛ خود را از خشم خدا حفظ کن و تقوا پیشه کن و سخن حق را بی پروا و هیچ ترسی بگو هرچند که نابودی تو در آن باشد؛ اما بدان که حق، موجب نابودی تو نیست بلکه آن نجات دهنده توست. اما باطل را همواره رها کن هرچند که به ظاهر نجات تو در آن باشد؛ زیرا هرگز باطل نجات بخش نیست بلکه در نهایت موجب هلاکت تو می شود.
,
در سیرۀ سیاسی امام کاظم (ع)عقب نشینی حتی به کمرین مقدار و با برخی عناوین و توجیهات مشاهده نمی گردد و آن امام همام در مسیر دفاع از حقانیت تشیع و در مسیر مبارزه با استکبار با کاظمیت خود و دکترین تحمل مصائب وتحریم ها وبا گفتمان مقاومت محض توانست سلطنت خلفای ظالم عباسی را به شدت متزلزل سازد.
,
لذا دوران امامت امام موسی کاظم(ع) در برگیرنده نکات آموزنده ای برای کارگزاران نظام اسلامی است؛وجود تحریم های بی شمار از سوی استکبار جهانی و نیز پافشاری نظام اسلامی بر آرمان ها و ارزش های اسلام اصیل به عنوان راهبرد حیاتی و منبعث از آموزه سیاسی امام کاظم(ع)محسوب می گردد،لذا استمرار گفتمان مقاومت و ایستادگی در برابر استکبار و تحمل همۀ مشکلات اقتصادی و نیز مقابله با تحریم ها و عدم ترس و واهمه از تهدیدات دشمنان اسلام و استکبار جهانی باید به عنوان اصل کلیدی در دستگاه دیپلماسی خارجی کشور مورد نظر قرار گیرد،زیرا سیرۀ سیاسی امامان معصوم به ویژه امام کاظم (ع)مبیّن ایستادگی و استقامت در برابر استکبار به بهای زندانی شدن و تحمل همۀ سختی ها و در نهایت شهادت در راه خدا می باشد،امید است رویکردهای مقاومت محور امام موسی کاظم(ع) و مقاومت آن حضرت در برابر استکبار و عدم سازش با ظالمان ، به عنوان نقشۀ راه رویکردهای سیاسی نظام اسلامی در همۀ عرصه های بین المللی مورد نظر و اجماع قرار گیرد.
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه