یادداشت/

سفر هیئت‌ اروپایی به تهران/ ارائه نسخه غربی اقتصاد در دوران پساتحریم

سفر هیئت‌ اروپایی به تهران/ ارائه نسخه غربی اقتصاد در دوران پساتحریم
چه اتفاقی افتاده که به یکباره قاتلان ملت ایران به مثابه مگسهایی گرد شیرینی برای حضور و غارت منافع مردم ایران، سر از پا نشناخته و در حالی که هنوز متن توافق نامه قطعی نشده است؛ گله وار قصد عزیمت به تهران را در سر می پرورانند.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از صبح توس، بیش از یک هفته از متن توافقی بین ایران با ۱+۵ نگذشته، موج جدیدی از نسخه های جدید و غربی اقتصاد برای کشور در حال تجویز شدن است. سونامی جدید در اقتصاد ایران با اتکاء به واردات از کشورهای اروپایی  نسخه جدید اقتصاددانان دولت اعتدال برای دوران پساتحریم است. با اعلام نتایج مذاکرات و در جدیدترین رویکرد اقتصادی دولت، موجی از شرکتهای اروپایی که صرفا برای پر نمودن جیب خالی خود کیسه دوخته اند؛ قصد ورود به اقتصاد و بازار ایران را دارند.
بسیاری از شرکت‌های اروپایی برای حضور در اقتصاد ایران روز شماری می کنند. در نخستین اتفاق، حضور هیئت اقتصادی آلمانی را برای ورود به بازار ایران شاهد هستیم. همچنین شرکت‌های ایتالیایی، فرانسوی نیز اشتیاق خود برای ورود به بازار صنعت و تولید ایران را ابراز کرده‌اند.
بسیاری از شرکت‌های اروپایی از مدت ها قبل، امید به توافق بسته تا بتوانند بعد از رفع محدودیت‌ها، از بازار پر جمعیت و روبه رشد ایران، رشد صادرات‌شان را دنبال نمایند. بر همین اساس، پیش‌بینی‌های اولیه آنان نیز بسیار خوش‌بینانه است و معتقدند با همکاری اقتصادی با ایران، رونق اقتصادی در راه است.
به هر شکل، هیئتی بلندمرتبه با حضور ۱۸ نفر از مسئولان و اقتصاددانان آلمانی و اتریشی وارد تهران می شوند. نگاهی به گذشته و کارنامه این کشور در طول سه دهه تحریم و دفاع مقدس، برخی از واقعیات را مشخص خواهد کرد. متأسفانه آلمان جزو کشورهایی می باشد که بیشترین کمک لجستیکی را به صدام حسین داشت و با ارسال سلاح ها شیمیایی سهم عظیمی در جنایت هشت ساله بعثی ها علیه مردم مظلوم کشورمان ایفا نموده است. اما چه اتفاقی افتاده که به یکباره قاتلان ملت ایران به مثابه مگسهایی گرد شیرینی برای حضور و غارت منافع مردم ایران، سر از پا نشناخته و در حالی که هنوز متن توافق نامه – که با حاشیه های فراوان مواجه است و امکان نهایی شدن آن در هاله ای از ابهام می باشد– قطعی نشده است؛ گله وار قصد عزیمت به تهران را در سر می پرورانند. به هر شکل، رویکرد اقتصاد لیبرالی و سود محوری ایجاب می­کند که کسب سود و درآمد به عنوان محوری ترین هدف اقتصاد غرب باشد.
اما در این بین رسالت دولت چیست؟ در واقع دولت در شرایطی به سر می برد که عدم استفاده درست از منابع در راه بازگشت به اقتصاد، سبب افزایش تورم می شود. از طرفی دولتمردان باید نسبت به واردات بی رویه با روانه شدن دلارهای آزادسازی شده، هوشیار باشند.
به هر تقدیر، مخاطرات قبل و بعد از تحریم همگی به استراتژی دولت اعتدال در عرصه اقتصاد و به مدیریت اقتصادی کشور بر می گردد. توافق هسته ای امکاناتی را به ما می دهد و فرصتی را فراهم می کند که بتوانیم برخی از قیود و محدودیت ها را نداشته باشیم.
اما در واقع رفع تحریم ها آسیب هایی را برای اقتصاد کشورمان به دنبال خواهد داشت. این در حالی می باشد که انتظارات جامعه نسبت به کاهش قیمت‌ها پس از لغو تحریم‌ها و ارزان شدن نرخ دلار در حال شکل گیری است. اما دولت در نظر داشته باشد که این به معنای باز گذاشتن دروازه های کشور بر روی محصولات خارجی  نمی باشد. چرا که در واقع، نیاز به استراتژی بلندمدت و بادوام، متناسب با نیازهای اقتصادی کشور داریم.
پس از انتخاب دولت روحانی، تولید، صنعت و کشاوری توسعه چشمگیری نداشته و از طرفی إتکا به واردات و صادرات کالاهای اولیه و نفت خام، بدون عرضه صنعت و کشاورزی بیشتر شده است. لذا این باعث می شود که نیاز به واردات بیشتر شود و ادامه این وضعیت قطعاً لطمه جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد خواهد کرد.
در عین حالی که این سیاست غلط دولت و بی توجهی به امر تولید و افزایش واردات، در آینده به دلار فشار وارد خواهد کرد و دولتی ها مجبور خواهند شد تا نرخ گذاری مجددی برای ارز داشته باشند.
از طرفی در کشور ایران ظرفیت های فراوانی وجود دراد که به دلیل سیاستهای غلط دولتها تا حدودی بلااستفاده مانده و لذا اقتصاد کشور دارای ظرفیتهای بسیاری است که می تواند در رشد و توسعه کشور کمک نماید.
لذا دولت نباید به یکباره دچار ذوق زدگی شود و روش صرفه جویی، افزایش بهره وری، اقتصاد مقاومتی و حمایت از تولید ملی را نادیده گیرد. چرا که گول برداشته شدن تحریم­ها سرابی بیش نمی باشد. در واقع با رفع تحریم های اقتصادی، درآمدهای نفتی و سهم نفت بالاتر می رود و این امر باعث می شود که اقتصاد کشور کاملاً نفتی شود و سهم درآمدهای عمومی کاهش یابد و این موضوع لطمات جبران ناپذیری به اقتصاد کشور وارد می کند.
به اذعان بسیاری از کارشناسان اقتصادی، اتکاء به اقتصاد اسلامی و ساخت درونی نظام بهترین نوش داروی اقتصاد بیمار کشور است. در عین حالی که مهمترین مطالبه رهبر انقلاب و مردم از دولتها می تواند عملیاتی نمودن الگوی اقتصاد مقاومتی در جامعه باشد. لذا خوف این می­‌رود که با توجه به سیل ورود شرکتها و وارد کنندگان بین المللی بعد از توافق هسته ای، همه نگاه ها متوجه اقتصاد بیرونی شود و ساخت درونی نظام و پتانسیل های اقتصادی کشور که پس از سه دهه تحریم به آن دست یافته‌ایم مورد بی مهری قرار گیرند.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صبح توس,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,

یادداشت: محسن صابر
انتهای پیام/

,
]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه