گاردین مطرح می کند:
رهبر عالیمرتبهایران تصمیمهای بزرگ کشور را میگیرد/ ایشان کاملاً موفق شده است ثبات ایران را در منطقه درگیر جنگ و بیثباتی حفظ کند
به برکت تصمیمات آیتالله خامنهای، منازعه قدیمی هستهای ایران و سپس توافق تاریخی وین به نتیجه رسید، وگرنه چنین اتفاقی روی نمیداد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از سرویس ترجمه صبح توس، روزنامه گاردین در مقاله ای آورده است، رهبر عالیمرتبهایران، آیتالله علی خامنهای در ۲۵ سال گذشته با شرایط حساسی روبرو بوده است؛ حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ و ترس ایران از هدف بعدی واقعشدن، کشمکش انتخاب دوباره محمود احمدینژاد که مشروعیت حکمرانی ایشان را به لرزه درآورد وسالهای تلخی که به دنبال تحریمها و زخم خوردن اقتصاد کشوربه وجود آمد.
شاید بزرگترین تصمیمی که ایشان تا به اکنون اتخاذ کردهاند همین تصمیمی باشد که هفته پیش گرفتند. به برکت آیتالله علی خامنهای بود که توافق تاریخی وین انجام شد، وگرنه چنین اتفاقی روی نمیداد. ایشان حرف آخر را در تمام مسائل کشوری میزند و تصمیم او تعریفکننده رهبریاش است.
,
در این ۲۲ ماه مذاکره، در یک سوی میز مذاکرات هفت کشور در حال بحث و گفتگو بودند تا به فرمولی برای رسیدن به یک توافق جامع با ایران دست یابند، توافقی که تأثیرات بسیار زیادی بر خاورمیانه خواهد گذاشت. در سوی دیگر این میز، حضور مردی احساس میشد که تصمیمات حول ایشان میچرخید و همه از حضور ایشان اطلاع داشتند.
,
[آیتالله] خامنهای نیز بر مهم بودن تصمیم خود واقف هستند. ایشان میخواهنددر تاریخ به عنوان فردی شناخته شوند که توانسته است غرب و بالاخص آمریکا و شورای امینت سازمان ملل که خواستار لغو کامل فعالیتهایهستهای ایران بود را قانع کندکه “حق برنامه هستهای صلحآمیز جمهوری اسلامی را به رسمیت بشناسند”.
,
او [آیتاللهخامنهای] نمیخواهد رهبری باشد که تحریمها را با خود آورده است و از “جام زهر” نوشیده باشد؛ اصطلاحی که رهبر سابق ایران، آیتالله روحالله خمینی در هنگام پذیرش قطعنامه شورای امنیت و پایان دادن به جنگ هشت ساله با عراق در سال ۱۳۶۷ به کار برد.
,
آن جنگ طولانیترین جنگ تحمیلی قرن گذشته محسوب می شود که به کشته شدن ۵۰۰٫۰۰۰ ایرانی انجامید. بیشتر افرادی که در حلقه مرکزی [آیتالله] خمینی قرار داشتند مخالف صلح بودند و معتقد بودند که “دفاع مقدس” باید ادامه یابد تااینکه صدام سقوط کند. با وجود این، در پایان، با نفوذ مصلحتگرایان، خمینی راه میانه را در پیش گرفت.
,
[آیتالله] خامنهای نیز در این هفته خود را در موقعیتی همچون رهبر پیشین دید. همچون زمان جنگ با عراق، دو جبهه در ایران فعالیت دارند. یکی مخالف توافق با “دشمن” است و این توافق را تمسخری برای تهران برمیشمارد و دیگری، که از اصلاحطلبان و اعتدالگرایان تشکیل شده است، خواستار پایان یافتن حماسه هستهایاند.باری دیگر، رهبری در ایران خود را در میان دو جبهه داخلی دید.
,
«علی علیزاده» تحلیلگر ایرانی واقع در لندن چنین گفته است که “از [آیتالله] خامنهای خوشمان بیاید یا نه، او را یک دیکتاتور ببینیم یا یک رهبر با عطفت، ایشان کاملاً موفق شده است ثبات ایران را در منطقه درگیر جنگ و بیثباتی حفظ کند”. او همچنین بیان داشته است که “صحبت درباره نوشیدن جام زهر از سوی عناصر داخلی و خارجی برای این به میان میآید که این توافق را یک شکست برای [آیتالله] خامنهای معرفی کنند، توافقی که به نظر من یک پیروزی بود”.
,
[آیتالله] خامنهای نمونه یک فرد محافظهکار کلاسیک و همراستا با هنری کسینجر قرار میگیرد، “کسی که نگرانی اصلیاش در ۱۴ سال گذشته، برقراری ثبات جمهوری اسلامی بوده است”.
,
علیزاده اظهار میدارد که ” ایشان به مطالبات خود رسیده است و این توافق الگوی رفتاری واشنگتن و ریاض را تغییر خواهد داد و عصری جدید در خاورمیانه و روابط بینالملل به وجود خواهد آورد”.
,
مترجم: رضا خزائیان مقدم
,
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه