کاظم آل محمد؛ الگوی بهبود روابط خانوادگی و اجتماعی
زندگی امام موسی کاظم(ع) بهترین الگو برای قوت بخشیدن صبر و شکیبایی در افراد است که موجب بهبود روابط اجتماعی می شود؛ نظر برخی علما پیرامون این امام بزرگوار چگونه است؟
[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز،دوران امامت امام موسی کاظم (ع) عصر شکوفایی علم و دانش بود و شخصیت های بسیاری پا به عرصه علم و دانش گذاشتند. متأسفانه برخلاف عشق و علاقه وافر ایرانیان به دستگاه ولایت و ائمه هدی سلام الله علیهم اما شناخت ما از برخی از امامانمان کمتر است. در مظلومیت امام موسی کاظم (ع) همین بس که روز ولادت ایشان نیز از نظرها پنهان است و در این روز مقدس عده ای همچنان به عزاداری مشغول هستند. این جمله بدون آنکه بخواهد ذره ای از ارزش عزاداری های ما را کم کند اما قصد دارد توجه ما را به ایام ولادت ائمه نیز بیشتر جلب نماید که خودشان فرموده اند در غم های ما غمگین و در شادی هایمان شاد باشید.
,
شبکه اطلاع رسانی دانا ,
صاحب نیوز,
سرویس دین و اندیشه صاحب نیوز گوشه ای از سخنان بزرگان را پیرامون این امام عزیز آورده است.
,
,
,
,
صبر و بردباری
,
حجت السلام ناصر نقویان در یکی از سخنرانی های خود گفت: صبر و بردباری یکی از بارزترین خصوصیت امام موسی کاظم (ع) است. آن حضرت آنقدر صبور بود، به طوری که ایشان به کاظم یعنی فرو برنده خشم ملقب شدند. با توجه به اینکه بسیاری از اختلافات خانوادگی و اجتماعی از شکیبایی و کمتحملی افراد ناشی می شود، الگوپذیری از امام موسی کاظم تا حدود زیادی می تواند موجب بهبود روابط خانوادگی و اجتماعی می شود.
,
بسیاری از تنشهای اجتماعی بر اثر بیحوصلگی ایجاد می شود. به عنوان مثال بسیاری از تصادفات رانندگی به دلیل عدم رعایت حقوق دیگران و ناشکیبایی رانندگان بوجود می آید. در روایات آمده است که خوش اخلاقی نیمی از ایمان است. افراد باید کنترل بیشتری روی اعمال و رفتار خود داشته باشند و با صبر و بردباری در مقابل ناملایمات زندگی مقابله نمایند. در این صورت حس همکاری و همدلی در جامعه افزایش می یابد.
,
در زمان امام موسی کاظم (ع) عباسیان روی کار آمده بودند. آنها امام موسی کاظم (ع) را تحت فشار قرار می دادند. به طوری که امام موسی کاظم مدت طولانی از عمر خویش را در زندان سپری می کردند. این امام همام از درون زندان به هدایت مردم می پرداختند. ایشان پیامهای لازم را به ملاقاتدهندگان خود می دادند و سعی می کردند از طریق آنها به تبیین احکام اسلام و انتقال آموزههای دینی به مردم بپردازند. امام موسی کاظم (ع) با صبر و تحمل عظیم خود دوران سخت اسارت را تحمل کردند و پیوسته در راه خدمت به مردم می کوشیدند.
,
دوران امام کاظم (ع) عصر شکوفایی دانش با روح آزاداندیشی بود
,
دکتر صادق آئینه وند در پاسخ به این سوال که در دوران امام موسی کاظم (ع) تا چه اندازه علم و دانش با روح آزاداندیشی رشد کرد، گفت: ولادت امام موسی کاظم (ع) در زمانی اتفاق افتاد که حکومت امویان رو به ضعف نهاده بود و عباسیان مشغول سرکوب آنها بودند. این زمان فرصت مناسبی بود که دانشمندان از یک موقعیت ویژهای برخوردار باشند و باعث گسترش علم و دانش در آن عصر شوند. امامت امام موسی کاظم (ع) از سده ۱۴۸ آغاز شد و تا سال ۱۸۳ یعنی به مدت ۴۵ سال به طول انجامید. به دلیل ارادت مهدی عباس به خاندان پیامبر (ص) در زمان حکومت ایشان، شیعیان توانستند بیشتر به اهل بیت نزدیک بشوند و با آنها ارتباط برقرار کنند.
,
در زمان امام موسی کاظم (ع) شخصیت های علمی بسیاری پا به صحنه علم و دانش گذاشتند و تعداد آنها روز به روز بیشتر شد.
,
شرح حدیث امام کاظم(ع) و تأملی در مفهوم «مرگ جاهلی»
,
مرحوم علامه سید محمد حسین حسینی طهرانی در جلد سوم کتاب امام شناسى که به معرفت امام، شناخت شیعه و تفسیر آیه تطهیر اختصاص دارد، در ذیل تفسیر آیه شریفه «وَ مَنْ اضَلُ مِمَنِ اتَبَعَ هَواهُ بِغَیْرِ هُدًى مِنَ اللهِ انَ اللهَ لا یَهْدِى الْقَوْمَ الظَالِمینَ»، روایاتی را از حضرت موسی بن جعفر(ع) در خصوص معنا و مفهوم مرگ جاهلینقل می کند:
,
عمر بن یزید مىگوید: از حضرت موسى بن جعفر(ع) شنیدم که مىفرمود: «مَنْ ماتَ وَ لَیْسَ لَهُ امامٌ یَسْمَعُ لَهُ وَ یُطیعُ ماتَ میتَة جاهِلِیَة»؛ کسی که بمیرد و امام زندهاى نداشته باشد که او را بشناسد مانند مردن اهل جاهلیت مرده است.
,
عرض کردم: من از پدر شما حضرت صادق علیه السلام نشنیدم که در روایت خود از رسول در متابعت از امام، قید حیات و زنده بودن را نموده باشد.
,
حضرت فرمود: سوگند به خدا که پیغمبر این طور فرمودند. موسى بن جعفر(ع) فرمود که رسول خدا فرمودند: کسی که بمیرد و امامى زنده نداشته باشد که کلام او را بشنود و فرمان او را پذیرفته و اطاعت کند مانند مردمان جاهلى مرده است.
,
مفهوم مرگ جاهلى: از نقطه نظر مفاد و دلالت این حدیث، بسیار جاى دقت و تحقیق است. اولًا باید دید مردن جاهلى یعنى چه، و مردم جاهلیت در چه درجه از بدبختى و زبونى بودهاند که شخصى که بدون امام بمیرد مانند آنان جان سپرده است؛ گرچه فعلًا از قرآن و سنت پیغمبر اکرم تبعیت مىکند، ولى در عین حال چون امام را مربى خود نمى داند، و احکام اسلام را طبق سلیقه و تشخیص خود به جاى مىآورد همانند مردمان جاهلیت است.
,
اهل جاهلیت، با ملت اسلام از نقطه نظر شقاوت و سعادت در دو قطب مختلف و متباعد از یکدیگر قرار دارند. تمام نکبتها و زشتىها و رذائل اخلاقى و مفاسد اجتماعى و کژروىهاى عقیدتى در آنها موجود بود از جمله: آدمکشى، قربانى کردن طفل و جوان خود را در برابر بت، زیر خاک نمودن دختر زنده بىگناه، شرب خمر، دزدى و قطع طریق، قمار، و رِبا به حد اعلى و مضاعف، زنا و هتک نوامیس، شرک و بتپرستى عمیق و سایر مفاسد روحى، قساوت دل، ماده پرستى، فقدان حمیه و انصاف.
,
اما در تربیت اسلامى رحم و مروت، صفا و وفا، ایثار و اغماض، حیا و عفت، خدا شناسى و عبودیت، معاملات از روى تراضى، حفظ حقوق فردى و اجتماعى، فداکارى براى هدایت کفار و مشرکین، یتیم نوازى و احسان به فقرا و مستمندان، روشنى دل، حصول یقین، انشراح صدر، و تجلى انوار ملکوتیه الهیه در قلب، به طورى که این ملت را ملت علم و آن را ملت جهل، این را نور، و آن را ظلمت، این را ترقى و تکامل، آن را جمود و نقصان، این را طیران و پرش، آن را توقف و تقید مىتوان شمرد و همه آن رذائل براى آن ملت بخت برگشته از ناحیه جهل آنان، و این همه فضائل و ملکات براى ملت اسلام به علت علم و سعه نور در وجود و روح آنان بوده است. از این رو آن زمان را قرآن مجید به زمان «جاهلیت» نامگذارى نموده است، و این زمان را اسلام.
,
دل نوشته
,
حجت الاسلام جواد محدثی به مناسبت میلاد فرخنده باب الحوائج، امام موسی کاظم(ع) چنین می نویسد:
,
سلام بر تو که وارث نیکان و آبروبخش نیاکانی.
,
سلام بر تو که نیازمندان را باب الحوائجی.
,
سلام بر نام معطر و زیبایت، که الهام بخش صبوری ، شکیبایی، بردباری و حلم است.
,
سلام بر سجاده ای که از اشک هایت خیس می شد.
,
و بر زمینی که پیشانی و صورت بر آن می نهادی.
,
و بر آن دست ها، که به درگاه خدا می گشودی.
,
سلام بر آن گوهرهای غلطانی که از آسمان چشمانت بر گونه ی نورانی ات می چکید.
,
سلام بر غـُل و زنجیری که از بوسه بر دست و پایت قداست یافت.
,
سلام بر مرقد نورافشانت، که آسمان تیره عراق را روشن و جان های شیعیان مظلوم آن دیار را گلشن ساخته است.
,
سلام بر تو، بر پدران و فرزندانت و بر شیفتگان و پیروانت.
,
سلام بر تو، که مایه افتخار اسلامی و شیعه به وجود تو می بالد.
,
ایران، همراه عشق تو، پیکر فرزندان بسیاری از نسل تو را در آغوش کشیده است.
,
خراسان، راضی است که “رضا” ی تو را دارد.
,
شیراز، حمد می کند که ” احمد” تو در آنجاست.
,
قم به خود می بالد که عاصمه ی تشیع و فقاهت، “معصومه” تو را در بردارد.
,
و… شهرها و روستاهای بسیار، نوادگان تو را چونان گنجی در سینه های خود به امانت نگه می دارند که هر کدام منبع برکات فراوانند.
,
حتی ” حوزه علمیه” ، درخت پرثمری است که در بوستان حرم دخترت روییده و شکوفه ای است که بر شاخه” حرم اهل بیت” شکفته است.
,
سلام بر تو و بر اراده و صبوری ات.
,
سلام برتو، که حکومت ستم، از نستوهی تو به ستوه می آمد.
,
زندانبانان، اسیر صفا و عبودیت تو می شدند.
,
سلام بر تو و بر تن رنجورت که در ژرفای تاریک مطامیر، محبوس و معذب بود، و بر جنازه مطهرت که بر “جسر بغداد” نهاده شد.
,
سلام برتو… امام مظلوم و مسموم، زجر دیده ی زندان جفا، رداپوش محنت درراه خدا، جرعه نوش جام بلا و به عشق مولا مبتلا.
,
سلام بر تو و برحرم تو در کاظمین، که قبله ی اهل ولاست و کعبه ی عشق است و منزلگه شوق.
,
سلام بر تو، کاظم آل محمد(صلی الله علیه و آله و سلم)
,
انتهای پیام/
]
به اشتراک گذاری این مطلب!
ارسال دیدگاه