مرثیهای برای تعطیلی «کافه کراسه»
اگر هزاران کافه کراسه در کشور داشتیم، تعطیلی حتی یکی از آنها باعث اندوه شدید بود، چه برسد به اینکه چنین پاتوقهای خوبی تعدادشان اندک است و دود سیگار و قلیان و خندههای بیخیال از کافههای مجاور بالا میرود.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از فارس، دلنشین و کتابهای خوب و به درد بخور. حالا مخاطب کافه کراسه از هر جنسی که بود و علاقهاش در هر حیطهای، کافه کراسه برای او دست پری از پیشنهادهای خوب کتابی داشت. یعنی کتابهای کافه کراسه به واقع گلچینی بود برای آنها که میخواهد کتابهای خوب را یک جا ببینند و بدانند در حوزه جدی نشر ما چه میگذرد. (جدی در مقابل کتابهای زرد و کتاب سازیها استفاده شده که در بازار نشر ما بیشتر به یک شوخی میمانند!)
, شبکه اطلاع رسانی دانا, !),,
, ,
کافه کتاب کراسه مجهز بود به اینترنت پر سرعت رایگان و انواع نوشنیدنیها در نوع سرد و گرمش و خوردنیهای سبک که رمقی برای خواندن بگذارد و کافه را از هدف اصلیش یعنی کتاب دور نکند.
, .,,
در کافه سیدی و مستندهای خوب هم پیدا میشد،. میشد مجله خواند و خبر گرفت. میشد نویسندگان و شاعران مشهور و محبوب را در دو قدمی خود دید و با آنها صحبت کرد، گپ زد و خلاصه کافه جایی بود برای خواندن و دانستن و گپ زدن درباره مهمترین و جدیترین دغدغه کشورمان یعنی فرهنگ.
,,
, ,
در این دو سالی که کافه سر پا بود و چتر گسترده بود بر سر علاقه مندان کتاب و ادب و هنر، برنامههای متعددی در آن برگزار شد؛ از نقد فیلم و کتاب گرفته تا نشستهای خودمانی با اهل فرهنگ. خیلیها از مشاوره کتاب کافه کراسه استفاده کردند و آنهایی که عضو کافه شده بودند، دلشان به پیامکهایی گرم بود که آنها را در هر لحظه و هر جا فرا میخواند به سمت کتاب. آن هم نه هر کتابی بلکه کتابهای خوب.
, .,,
, ,
امروز دقیقا بعد از دو سال از فعالیت مستمر و پربار کافه کراسه، جایی که نامش از مصحف شریف و قرآن مجید وام گرفته بود، با تعطیلی کافه کراسه مواجه شدهایم که به گفته مسئولانش دو هفتهای از این تعطیلی ناخواسته میگذرد. تعطیلی که هم حمایت خیلیها را میطلبد و هم نازک اندیشی و تامل در تاثیر چنینی جاهایی که واقعا نبودشان، خسران است و مایه اندوه
,,
, ما اگر امروز برای یکی از مهمترین مراکز فرهنگیمان مرثیه میخوانیم، به خاطر این است که فرزندان این انقلاب، آنهایی که قرار است زیر بار بخشی از سنگینی وزن فرهنگ در این نظام مقدس بروند و در سالهای آینده آن را جلو ببرند، جاهای مشابه چندانی در دسترس ندارند که حامی آنها باشد و خوراک فکری سالم و مفید در یک فضای امن به آنها بدهد.
, .,,
, ,
اگر ما صد کافه کراسه در تهران و هزاران کافه کراسه در کشور داشتیم، تعطیلی حتی یکی از آنها باعث اندوه شدید بود، چه برسد به اینکه چنین پاتوقهای خوبی هم اکنون تعداشان خیلی اندک است و هر روز دود سیگار و قلیان و خندههای بیخیال خیلیها از کافههای مجاور همان حوالی بالا میرود...
, ...,,
انتهای پیامخ/
, خ/,دلنشین و کتابهای خوب و به درد بخور. حالا مخاطب کافه کراسه از هر جنسی که بود و علاقهاش در هر حیطهای، کافه کراسه برای او دست پری از پیشنهادهای خوب کتابی داشت. یعنی کتابهای کافه کراسه به واقع گلچینی بود برای آنها که میخواهد کتابهای خوب را یک جا ببینند و بدانند در حوزه جدی نشر ما چه میگذرد. (جدی در مقابل کتابهای زرد و کتاب سازیها استفاده شده که در بازار نشر ما بیشتر به یک شوخی میمانند!)
کافه کتاب کراسه مجهز بود به اینترنت پر سرعت رایگان و انواع نوشنیدنیها در نوع سرد و گرمش و خوردنیهای سبک که رمقی برای خواندن بگذارد و کافه را از هدف اصلیش یعنی کتاب دور نکند.
در کافه سیدی و مستندهای خوب هم پیدا میشد،. میشد مجله خواند و خبر گرفت. میشد نویسندگان و شاعران مشهور و محبوب را در دو قدمی خود دید و با آنها صحبت کرد، گپ زد و خلاصه کافه جایی بود برای خواندن و دانستن و گپ زدن درباره مهمترین و جدیترین دغدغه کشورمان یعنی فرهنگ.
در این دو سالی که کافه سر پا بود و چتر گسترده بود بر سر علاقه مندان کتاب و ادب و هنر، برنامههای متعددی در آن برگزار شد؛ از نقد فیلم و کتاب گرفته تا نشستهای خودمانی با اهل فرهنگ. خیلیها از مشاوره کتاب کافه کراسه استفاده کردند و آنهایی که عضو کافه شده بودند، دلشان به پیامکهایی گرم بود که آنها را در هر لحظه و هر جا فرا میخواند به سمت کتاب. آن هم نه هر کتابی بلکه کتابهای خوب.
امروز دقیقا بعد از دو سال از فعالیت مستمر و پربار کافه کراسه، جایی که نامش از مصحف شریف و قرآن مجید وام گرفته بود، با تعطیلی کافه کراسه مواجه شدهایم که به گفته مسئولانش دو هفتهای از این تعطیلی ناخواسته میگذرد. تعطیلی که هم حمایت خیلیها را میطلبد و هم نازک اندیشی و تامل در تاثیر چنینی جاهایی که واقعا نبودشان، خسران است و مایه اندوه.
ما اگر امروز برای یکی از مهمترین مراکز فرهنگیمان مرثیه میخوانیم، به خاطر این است که فرزندان این انقلاب، آنهایی که قرار است زیر بار بخشی از سنگینی وزن فرهنگ در این نظام مقدس بروند و در سالهای آینده آن را جلو ببرند، جاهای مشابه چندانی در دسترس ندارند که حامی آنها باشد و خوراک فکری سالم و مفید در یک فضای امن به آنها بدهد.
اگر ما صد کافه کراسه در تهران و هزاران کافه کراسه در کشور داشتیم، تعطیلی حتی یکی از آنها باعث اندوه شدید بود، چه برسد به اینکه چنین پاتوقهای خوبی هم اکنون تعداشان خیلی اندک است و هر روز دود سیگار و قلیان و خندههای بیخیال خیلیها از کافههای مجاور همان حوالی بالا میرود...
انتهای پیام/
- See more at: http://farsnews.com/newstext.php?nn=13920923001133#sthash.ECZWl2MI.dpufدلنشین و کتابهای خوب و به درد بخور. حالا مخاطب کافه کراسه از هر جنسی که بود و علاقهاش در هر حیطهای، کافه کراسه برای او دست پری از پیشنهادهای خوب کتابی داشت. یعنی کتابهای کافه کراسه به واقع گلچینی بود برای آنها که میخواهد کتابهای خوب را یک جا ببینند و بدانند در حوزه جدی نشر ما چه میگذرد. (جدی در مقابل کتابهای زرد و کتاب سازیها استفاده شده که در بازار نشر ما بیشتر به یک شوخی میمانند!)
,
, کافه کتاب کراسه مجهز بود به اینترنت پر سرعت رایگان و انواع نوشنیدنیها در نوع سرد و گرمش و خوردنیهای سبک که رمقی برای خواندن بگذارد و کافه را از هدف اصلیش یعنی کتاب دور نکند.
,در کافه سیدی و مستندهای خوب هم پیدا میشد،. میشد مجله خواند و خبر گرفت. میشد نویسندگان و شاعران مشهور و محبوب را در دو قدمی خود دید و با آنها صحبت کرد، گپ زد و خلاصه کافه جایی بود برای خواندن و دانستن و گپ زدن درباره مهمترین و جدیترین دغدغه کشورمان یعنی فرهنگ.
,در این دو سالی که کافه سر پا بود و چتر گسترده بود بر سر علاقه مندان کتاب و ادب و هنر، برنامههای متعددی در آن برگزار شد؛ از نقد فیلم و کتاب گرفته تا نشستهای خودمانی با اهل فرهنگ. خیلیها از مشاوره کتاب کافه کراسه استفاده کردند و آنهایی که عضو کافه شده بودند، دلشان به پیامکهایی گرم بود که آنها را در هر لحظه و هر جا فرا میخواند به سمت کتاب. آن هم نه هر کتابی بلکه کتابهای خوب.
,,
, امروز دقیقا بعد از دو سال از فعالیت مستمر و پربار کافه کراسه، جایی که نامش از مصحف شریف و قرآن مجید وام گرفته بود، با تعطیلی کافه کراسه مواجه شدهایم که به گفته مسئولانش دو هفتهای از این تعطیلی ناخواسته میگذرد. تعطیلی که هم حمایت خیلیها را میطلبد و هم نازک اندیشی و تامل در تاثیر چنینی جاهایی که واقعا نبودشان، خسران است و مایه اندوه.
,ما اگر امروز برای یکی از مهمترین مراکز فرهنگیمان مرثیه میخوانیم، به خاطر این است که فرزندان این انقلاب، آنهایی که قرار است زیر بار بخشی از سنگینی وزن فرهنگ در این نظام مقدس بروند و در سالهای آینده آن را جلو ببرند، جاهای مشابه چندانی در دسترس ندارند که حامی آنها باشد و خوراک فکری سالم و مفید در یک فضای امن به آنها بدهد.
,,
, اگر ما صد کافه کراسه در تهران و هزاران کافه کراسه در کشور داشتیم، تعطیلی حتی یکی از آنها باعث اندوه شدید بود، چه برسد به اینکه چنین پاتوقهای خوبی هم اکنون تعداشان خیلی اندک است و هر روز دود سیگار و قلیان و خندههای بیخیال خیلیها از کافههای مجاور همان حوالی بالا میرود...
,انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه