مصاحبه با عکاس و خبرنگار فعال تاکستانی؛
عاشق خبرنگاری هستم/ پشت دراتاق مسئولین ماندن من را از رسالت خطیرخبری دور نکرد
جواد طاهرخانی :آنهایی که ماندن فقط عاشق بودندو پشت در ماندن باعث نشد از رسالت خطیر خبری کناره بگیرم و این علاقه بود که تا به کنون من را سرپا نگه داشته است .[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از تاک پرس،مردادماه همیشه بهانه خوبی است که سراغ هم صنف هایمان برویم و این بار از حال و روز خودشان خبر بگیریم،خبرنگاران چشمان بیدار و آگاه جامعه اند و همه سختی و مرارتها را تحمل می کنند تا مردم را از رویدادها آگاه کنند و نقشی ارزنده در تنویر افکار عمومی دارند، در واقع مطبوعات سالم می تواند یک جامعه سالم بسازد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,ظرفیت رسانه در هر جامعه ای مهمترین بستر اطلاع رسانی و پل بین مردم و مسئولین است که بتوانند راحت با آنها ارتباط برقرار کنند، مسئولین باید با درایت از ظرفیت خبرنگار به نحو احسن استفاده کنند و نگذارند خبرنگار به حواشی کشیده شود
,در ادامه مشروح مصاحبه با خبرنگار دیرین شهرستان تاکستان را مطالعه خواهید کرد :
,با سلام و عرض احترام خدمت شما و همچنین تبریک روز خبرنگار لطفا در ابتدا معرفی مختصری از خود داشته باشید و بفرمایید کار خبرنگاری را از چه زمانی و از کجا شروع کردید ؟
,اینجانب جواد طاهرخانی متولد تاکستان در سال1375به دعوت از جمشیدطاهرخانی پیشکسوت و روزنامه نگار استان قزوین در فاصله زمانی به مدت 6ماه به جمع خبرنگاران پیوستم و در اولین ویژه نامه پگاه زنجان را به همراهی جمشید طاهرخانی و مهران ربیعی به چاپ رساندیم و در چند شماره و نشریه که طاهرخانی مدیریت آن را به عهده داشت همکاری کردم و با گذشت یک سال و با درگذشت پدرم از صحنه خبرنگاری کنار رفتم.
,در 1382 و بعد از 5سال دوباره توسط پیشکسوت هفته نامه سلوک دعوت به همکاری شدم و جرقه خبرنگاری در من زده شد،و پس از آن در هفته نامه تابان مشغول به فعالیت شدم و به دلیل اینکه رشته اصلی بنده عکاسی بود و علاوه بر عکاسی کارخبری نیز انجام می دادم، و همین موضوع باعث معرفی بنده به عنوان مدیر مسئول و صاحب امتیاز نشریات استانی شد.
,
, , از دوران طلایی کار خبرنگاری خودتان بفرمایید.
,طی این سالها بطور پراکنده با نشریات آرمان جوان،صبح امید،ستاره صبح،پگاه میهن به عنوان مدیر ویژه نامه شهرستان تاکستان این نشریه را به چاپ می رساندم که این دوران در واقع دوران طلایی و پیشرفت بنده بود،تا اینکه به پیشنهاد مدیرمسئول و صاحب امتیاز روزنامه ولایت و رئیس خانه مطبوعات فعلی استان مشغول به جمع آوری اخبار برای چاپ خبرنامه ولایت ویژه تاکستان به مدت یک سال فعالیت کردم.
,از مینوی خرد بگید که چندین سال با زحمات شما به چاپ می رسید.
,طی درخواست های از سوی سردبیرهفته نامه تاک در عوامل اجرایی آن به عنوان مدیر ویژه نامه شهرستان تاکستان مشغول به فعالیت شدم که در اواخر این ویژه نامه به علت بروز برخی مشکلات این هفته را ترک کردم که سرانجام شخصی بنام آقای پیشرویان به دفتر بنده آمد و پیشنهاد ویژه نامه ای در تاکستان را به بنده داد که و پس از آن یک ویژه نامه که هر دوهفته یک بار به چاپ می رسید مشغول شدم و این کار از سال1389 صورت گرفت و همکاری بنده با این نشریه تا تیرماه امسال ادامه داشت که به علت فرازی از مشکلات نتوانستم با صاحب امتیاز این نشریه همکاری کنم.
,چطور شد شما در ادامه کار خبرنگاری، کارتان را مشکوه بصیرت را انتخاب کردید؟
,پس از کسب تجارب بسیار در حوزه خبری با رایزنی 6ماهه و جلسات مختلف با دکتر مهدی رحمانی از بنده خواسته شد که هفته نامه مشکوه بصیرت را در مقام سردبیری پذیرفته و مشغول فعالیت شدم که حدود یک ماه است از این همکاری می گذرد که اولین شماره آن به چاپ رسید.
,امیدوارم در آینده با کمک آقای ابراهیم گودرزی،خانم افلاطونی و عسگری و بهمت و تلاش و تجربه ای که طی سالیان دراز کسب کرده ام بتوانم هفته نامه مشکوه بصریت را برجسته کنم.
,از سختی ها و مشکلات عرصه خبری برای مخاطبان بگید.
,مشکلات و مشقت ها که زیاد بود ولی در دهه هفتاد کار کردن بسیار سخت بود که در آن برهه مشکلات با الان قابل مقایسه نیست چرا که در آن زمان صغحه بندی ها به صورت دستی بود و به شکل امروزی کامپیوتری نبود،ما اخبار به صورت دست نوشته و بریده بریده در صفحه برگهA3قرار می گرفت و که گاها اگر در قسمتی از این نوشته اشتباهی رخ می داد ما ملزم به ویراست مجدد بودیم چرا که در آن برهه خدمات کامپیوتری در تاکستان نبود که دوستان برای برخی امورات مثل چاپ به قزوین می آمدند. اکنون به حول و قوه الهی بسیاری از این مشکلات برطرف شده است.
,اولین تیتری که به زغم عده ای از پیشکسوتان نوشته بودم این بود”احترام به خبرنگاران گذشته باعث می شود نسل جدید ما را به نیکی یاد کند”
,مدیرمسئول و صاحب امتیازها؛کسانی که همچون من که قبلا خبرنگار بودم و اکنون سردبیر هستم را مورد کم لطفی قرار می دهند و تنها با برگزاری جشن کوچک بسنده می کنندکه به نظرم شان خبرنگاری را زیر سوال می برد،و این موضوع باعث شد بسیاری از فعالان این عرصه ماندگار نشدندو عرصه را ترک کردند،درآمد کم,عدم حمایت از سوی مسئولین.
,چیزی که باعث شده شما باگذشت بیست سال هنوز در شغل خطیر خبرنگاری ماندگار باشید علارغم اینکه فعالان خبری در این شهرستان بیش از چند سال دوام نمی آورند.
,آنهایی که ماندن فقط عاشق بودندو پشت در ماندن باعث نشد از رسالت خطیر خبری کناره بگیرم و این علاقه بود که تا به کنون من را سرپا نگه داشته، گاها گفته می شود خبرنگاران چشم و چراغ اداره هستند و از مسئولین می پرسم شما برای خبرنگاران چه کردید؟سکوت اختیار می کنند و جوابی نمی دهند.
,اولین و یا زیبا ترین خبری که کار کردین چی بوده؟
,با وجود کمیته امداد و کمک های مردمی عده ای از کودکان هنوز کیف و کفش ندارند که در سال1384کار کردم.
,برخی منتقدان می نویسند این نشریان روزی نامه است روزنامه نیست،وقتی بحث اقتصادی یک نشریه تامین نشود مطمئنا جراید زرد توان این را ندارند و هرهفته نشریه چاپ کند.فرهنگ از نشریه فاصله گرفته است،تامین نبودن خبرنگار و نشریه باعث دوری فرهنگ از نشریات شده است.
,خبرنگاران و اهالی مطبوعات که در تمام سطوح توان و رویارویی با مسئولینی که کار می کنند و تلاش و می کنند و مسئولینی که ضعیف عمل می کنند را به چالش می کشانند
,بنده یکی از بانیان برگزاری نکوداشت روز خبرنگارو تقدیر مسئولین شهرستان از فعالان رسانه در تاکستان هستم که اکنون بعد از گذشت چند سال این موضوع در شهرستان نهادینه شده و هر سال برخی از مدیران در 17مرداد از خبرنگاران تقدیر می کنند.
,انتهای پیام /ج
]
ارسال دیدگاه