آیت اخلاص و شجاعت، آیت الله بروجردی(۲)
گاهی اطلاع آیت الله بروجردی از مذاهب اهل سنت به قدری گسترده بود که وقتی برخی از شخصیت های اهل سنت به حضور ایشان می رسیدند و از نزدیک شاهد این حقیقت می شدند، انگشت حیرت به دهان می گرفتند و به عجز و عدم اطلاع خود اذعان می کردند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از سنت نیوز، در یادداشت پیش به بخشی از تاریخ علمی و فقهی زندگی گهربار آیت الله بروجردی پرداختیم. در این یادداشت سعی بر آن است تا تفکرات تقریبی ایشان را واکاوی کنیم و وحدت بین سنی و شیعه را از پنجره فکری آیت الله بروجردی به نظاره بنشینیم.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از , سنت نیوز،,آیت الله بروجردی بر کتب و آراء فقهی علمای اهل سنت تسلط عجیبی داشت و اهتمام به این موضوع از همان آغاز تحصیل و تحقیق در زندگی علمی او مشهود بود. این اشراف و آگاهی نه تنها به فتاوای رهبران مذاهب اربعه(شافعی، حنبلی، حنفی و مالکی) اختصاص داشت بلکه شامل نظرات صحابه و سایر فقها و اندیشمندان اهل سنت مانند لیث ثوری، اوزاعی و ظاهری هم می شد. گاهی این اطلاع به قدری گسترده بود که وقتی برخی از شخصیت های اهل سنت به حضور ایشان می رسیدند و از نزدیک شاهد این حقیقت می شدند، انگشت حیرت به دهان می گرفتند و به عجز و عدم اطلاع خود اذعان می کردند.(چشم و چراغ مرجعیت، ص ۱۲۷، به نقل از آیت الله صافی گلپایگانی)
,او در اثر مطالعات و تحقیقات گسترده ای که در این وادی داشت به این نتیجه رسیده بود که با آگاهی از محتوای روایات و فتاوای رایج اهل سنت در زمان امامان معصوم(علیهم السلام) بهتر، راحت تر و دقیق تر می شود محتوای روایات و منظور فرمایشات ائمه معصومین(علیهم السلام) را دریافت و جمله ی معروفی از ایشان نقل شده است که می فرمود«فقه شیعه در حاشیه فقه اهل سنت است.»(زندگی آیت الله العظمی بروجردی، ص ۸۴)
,زیرا در طول تاریخ شیعیان حکومت نداشتند و اغلب حکومت در دست بنی عباس بود و بیشتر فتاوای اهل سنت در میان مردم رواج داشت، بنابراین محدثان و اصحاب امامان(علیهم السلام) نیز با توجه به فضای حاکم بر جامعه ی آن روز از ائمه سوال می کردند و امامان(علیهم السلام) هم با توجه به همین معنا پاسخ می دادند. به عبارت دیگر، فقه شیعه ناظر بر فقه اهل سنت است؛ چراکه جواب ها و فرمایشات امامان(علیهم السلام) ناظر بر فتاوای فضای حاکم می باشد.
,از این رو، آیت الله بروجردی تحقیق و مطالعه ی کتب و فتاوای اهل سنت را از مقدمات لازم برای فهم فقه و اجتهاد می دانست و خود ایشان در حد اعلی به آن مسلح بود. این تسلط و اشراف، او را در جایگاه رفیعی قرار داده بود که نسبت به نظرات و آراء اهل سنت هرگز با دید منفی نگه نمی کرد بلکه بیشتر سعی داشت تا به ادله ی آن ها دست یابد و موضوع و مسئله را درست بررسی و ریشه یابی کند.
,از مرحوم شیخ محمدتقی قمی نقل شده است که:«… وقتی نامه ی آقای بروجردی را برای شیخ مجید سلیم، رییس اسبق دانشگاه الازهر می بردم، بلند می شد و نامه ی آقای بروجردی را می گرفت و می بوسید. رییس دیگر جامع الازهر هم موقع دریافت نامه ی آیت الله بروجردی می ایستاد و با احترام نامه را قرائت می کرد.»(چشم و چراغ مرجعیت،ص۱۳۵،به نقل از آیت الله صافی لطف الله گلپایگانی)
,انشالله در شماره بعد شیوه ی پیشنهادی آیت الله بروجردی پیرامون وحدت بین مذاهب را بررسی خواهیم کرد.
,انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه