بازخوانی عملیات کربلای 4 از زبان خط شکن هرمزگانی؛
از تمرین غواصی در سد یخ زده و منجمد شدن خون رزمندگان تا اقامه نماز صبح در باتلاق اسارت
رزمنده خط شکن هرمزگانی با اشاره به اهمیت گروهان غواصی در جنگ تحمیلی اظهار کرد:سد دز محل آموزش رزمندگان بود و زمانی که بچه های رزمنده در آب سرد خونشان منجمد می شد آنها را با آمبولانس برگردانیم . محض اینکه دمای بدن بچه ها پایین می آمد دوباره برای تمرین برمی گردانند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا منصور دیناری، رزمنده هشت سال دفاع مقدس و از غواصان بازمانده از عملیات کربلای چهار در گفتگو با خبرنگار هرمز با اشاره به جنگ های نظامی در کشور هایی همچون عراق و سوریه گفت:امنیت و آرامش کشورمان با تمام کمبود ها و مشکلات به بهای ریخته شدن خون هزاران مدافع انقلاب بدست آمده است که باید چشم ها را باز کرد و این رشادت ها را دید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, هرمز,
وی با بیان اینکه عملیات های غواصی از اواخر سال 63 در میدان نبرد شروع شد، اظهار کرد:یکی از عملیات آبی و خاکی سپاه والفجر 8 بود که به واسطه آن فاو را آزاد شد که این عملیات آغازگر عمیات غواصان بود.
دیناری یادآور شد:سرعت موج در رودخانه اروند در زمان جز و مد 70 کیلومتر است که در زمان اگر یک نفر در رودخانه فین بزند می توانست حداقل 27 کیلو متر بالا برود.
وی با بیان اینکه در زمان عملیات والفجر 8 زمانی که بچه ها برای نقطه رهایی آزاد شدن فاو ترسمان از این بود بی سیم هایی را که آکبند بودند آب داخلشان نرود که راه حل آن این بود که بی سیم ها را بچه های غواص ببرند، اظهار کرد:وقعی که به خاکریز عراق رسیدیم آن موقع زمان فین زدن بچه را در آب پیچید و ما لو رفته بودیم در هر حال به واسطه معجزه الهی و رمز عملیات که یا زهرا بود، حضرت زهرا(س) کمکمان کرد و در همان موقع هوا طوفانی شد و باران شروع به باریدن کرد و آسمان صاف و پر ستاره که پیش بینی کرده بودیم طوفانی شد.
رزمنده غواص عملیات کربلا چهار ادامه داد:عراقی ها در این موج باران و رعد وبرق گوش ها یشان کر شد وما نیز پشت دژ با بچه های اطلاعات عملیات بین سیم خاردار گیر کرده بودند ولی با این وجود خط شکسته شد و زمانی که پایمان را در شهر گذاشتیم دیگر توان مقاومت نداشتند و عملیان با موفقیت انجام شد.
وی تصریح کرد: این عملیات اولین سال ورود غواصان به میدان جنگ بود که آزادی فاو را به همراه داشت و پس از آن رزمنده ها را برای آموزش غواصی به بندرعباس و شمال کشور فرستادند.
دیناری بیان داشت: عراق در عملیات در سال 1361 منطقه شلمچه آب رودخانه دجله را به شلمچه پمپاژ کرد که راهی را که ماشین رو بود باید با قایق رفت و آماد می کردیم و سپاه ایران برای آزادی این قسمت از خاک کشور نیاز به غواص داشت.
وی با بیان اینکه در آن زمان لشکرها که تصمیم می گرفتند که توجه هاشان به روی بچه های هرمزگان ، بوشهر و شمال کشور متمرکز کنند چرا که به دلیل آشنایی با دریا بهتر می توانستند غواصی کنند،تاکیدکرد: غواص بودن در آن زمان شهامت می خواست و آموزش آن خیلی سخت بود از سوی دیگر در زمستان سال 64 و 65 هوا بسیار سرد بود که وقتی دست هایمان را وارد آب می کردیم انگشتان یخ می زد و خوزستان که سرمای آن شدید و استخوان سوز بود دراین وضعیت در حال آموزش بودیم که بعدها توجه به گروهان غواصی به دلیل سختی کارشان به گروهان خط شکن معروف شد.
رزمنده هرمزگانی گفت:هرکس جزو غواص ها می شد قطعا در عملیات شرکت خواهد کرد و در آن زمان آرزوی هر رزمنده ای شرکت در عملیات بود سختی عملیات غواصی برایشان مهم نبود.
وی با بیان اینکه سد دز محل آموزش رزمندگان بود، اظهار کرد: زمانی که بچه های رزمنده در آب سرد خونشان منجمد می شد آنها را با آمبولانس برگردانیم که هر آمبولانس با 20 تا پتو و چند نفر همراه بود که به محض اینکه دمای بدن بچه ها پایین می آمد با استفاده از ماساژ و سرم دوباره بچه ها را برگردانند و با آب سرد و امکانات کم دوران غواصی سپری شد.
دیناری یادآور شد: در زمان جنگ کشور در تحریم به سر می برد و بابت هر لباس غواصی 180 هزار تومان پرداخت می شد که در سال 1365 که این نرخ بالایی بود و افراد با حقوق دو هزار تومانی توان خرید آن را نداشتیم که به همت سپاه پاسداران این لباس ها وارد شد و هر دست لباس بین دو نفر تقسیم شد که مثلا یک نفر بالا تنه آن را بر می داشت و یک نفر پایین تنه و و در این صورت جوراب غواصی هم نداشته ایم و با هر دفعه ی که فین می زدیم مچ و دور پا زخم می کرد.
وی با اشاره به لو رفتن عملیات کربلای 4 تصریح کرد: به دستور حضرت امام این عملیات انجام شد و حرکت رزمندگان از اروند شروع شد که نقطه رهایمان خرمشهر بود و شب را در خرمشهر ماندیم .
رزمنده غواص عملیات کربلا چهار تاکید کرد: چهار گروهان غواص و یک گروهان کامل در این عملیات حضور داشت و درون کانال های مرز شلمچه منتظر بودیم تا ساعت 9 شب وارد اروند شویم که ناگهان حمله هواپیماهای عراقی ساعت 12:30 آغاز شد و در همان لحظه 40 نفر از رزمندگان به شهادت رسیدندو ما چون ارکان گردان بودیم در چند روز قبل بچه های اطلاعات 8 نجف را به اسارت گرفتن و عملیات به این دلیل لو رفته بود.
وی بیان داشت:در آن زمان وقتی که فهمیدیم که عملیات لو رفته و دلیل ادامه جنگ را می پرسیدم می گفتند رهبری گفته ادامه دهید دیگر هیچ کس سخنی نمی گفت و می گفتند حتما مقدر است.
دیناری باصدای بغض آلود افزود:شب وداع عملیات برای رزمندگان شب خاصی بود و حال و هوای عجیبی داشت، همه یکدیگر را به بغل می گرفتیم و از هم حلالیت می طلبیدیم و خودمان را به اروندی زدیم که بارانی از گلوله بر رزمندگان می بارید و در همان موقع رفتن یکی یکی سر بچه ها را می زدند.
وی ادامه داد:غواصی به گونه ای بود که یک طناب می بستیم به کمر هم تا آخرین نفر و دست هایمان را به هم قفل می کردیم و پا ها خوابیده و پا می زدیم و زمانی که نفر بعدی پا نمی زد طرف سنگین می شد،و در همان زمان هم دستور داده بودند اگر اتفاقی برای کناری پیش آمد باید دستش را رها کنید، آن شب سختی بود غواص ها را می دیدیم که دست هایمان از هم رها می شود.
رزمنده هرمزگانی با چشمان بارانی اش گفت: کسانی که یک سال با هم آموزش می دیدیم و در یک چادر با هم بودیم مجبور بودیم در رها کنیم و این موضوع خیلی دردناک بود و با رها کردن دست هر غواص روح مان نیز از تنمان جدا می شد.
وی با بیان اینکه در آن زمان عباس رضایی سر محور و فرمانده دسته ما بود و زمانی که ما رسیدیم بدن عباس رضایی نصف شده بود و ما 20 غواص که بودیم سریع از روی هشت پرها رد شدیم ،یادآور شد:زمانی که ما به خاک آماده ساز رسیدیم درگیری هایمان خیلی شدید شد و 11 نفر از بچه ها همان لحظه اول به شهادت رسیدن و زخمی شدند؛ خیلی هایشان عامل گردانی مان بودند که یکی از این افراد شهید ذاکری است که الان اسکله قشم به نام ایشان است.
دیناری تصریح کرد: با وجود اینکه تیرباران ها امانمان نمی داد تا روشنی هوا جلو رفتیم و بچه هنا با وجود اینکه در باتلاق بودند نمازشان را برپا داشتند؛ ساعت 8 صبح تیر بارها یکسره کار می کردند و کربلای 25 وارد عملیات شده بود و آنها را دور داده بود.
وی ادامه داد: بالاخره آتش دشمن خاموش شد و بعد از عملیات به بی سیم چی دستور داده شده بود که گردان های یگان غواص خودشان را عقب بکشندو در حد امکان مجروحین را با خود بیاورند.
رزمنده غواص عملیات کربلا چهاربا بیان اینکه زمانی که بچه ها خودشان را ساحل رساندند دیگر قایقی نبود تا غروب منتظر گروههای تخریب چی ماندیم که عراقی ها آنها را هم زدند، گفت: قایقی را دیدیم که خمپاره دشمن جلوی آن را زده بود که همه بچه ها را در آن جا دادیم و بالاخره به اسکله نهررسیدیم و با جانشین لشگر بچه ها را درون کانال جا دادیم و آن شب را آنجا ماندیم و فردا ظهر که نیروهای جایگزینی آمدند و ما رفتیم.
دیناری که دیگر بغضش را فرو می داد، خاطر نشان کرد:کربلای 4 در حالی تمام شد که از یک گروهان 66 نفری تنها 20 نفر برگشتند و 46 نفر از همرزمانمان شهید،اسیر و جانباز شدند؛ زمانی از ماشین که پیاده می شدیم و برگشته بودیم از یک طرف خوشحال بودیم که امدیم و از یک طرف ناراحت بودیم که دوستان صمیمی مان را از دست داده بودیم .
انتهای پیام/
,
,
وی با بیان اینکه عملیات های غواصی از اواخر سال 63 در میدان نبرد شروع شد، اظهار کرد:یکی از عملیات آبی و خاکی سپاه والفجر 8 بود که به واسطه آن فاو را آزاد شد که این عملیات آغازگر عمیات غواصان بود.
,دیناری یادآور شد:سرعت موج در رودخانه اروند در زمان جز و مد 70 کیلومتر است که در زمان اگر یک نفر در رودخانه فین بزند می توانست حداقل 27 کیلو متر بالا برود.
,وی با بیان اینکه در زمان عملیات والفجر 8 زمانی که بچه ها برای نقطه رهایی آزاد شدن فاو ترسمان از این بود بی سیم هایی را که آکبند بودند آب داخلشان نرود که راه حل آن این بود که بی سیم ها را بچه های غواص ببرند، اظهار کرد:وقعی که به خاکریز عراق رسیدیم آن موقع زمان فین زدن بچه را در آب پیچید و ما لو رفته بودیم در هر حال به واسطه معجزه الهی و رمز عملیات که یا زهرا بود، حضرت زهرا(س) کمکمان کرد و در همان موقع هوا طوفانی شد و باران شروع به باریدن کرد و آسمان صاف و پر ستاره که پیش بینی کرده بودیم طوفانی شد.
,,
رزمنده غواص عملیات کربلا چهار ادامه داد:عراقی ها در این موج باران و رعد وبرق گوش ها یشان کر شد وما نیز پشت دژ با بچه های اطلاعات عملیات بین سیم خاردار گیر کرده بودند ولی با این وجود خط شکسته شد و زمانی که پایمان را در شهر گذاشتیم دیگر توان مقاومت نداشتند و عملیان با موفقیت انجام شد.
,وی تصریح کرد: این عملیات اولین سال ورود غواصان به میدان جنگ بود که آزادی فاو را به همراه داشت و پس از آن رزمنده ها را برای آموزش غواصی به بندرعباس و شمال کشور فرستادند.
,دیناری بیان داشت: عراق در عملیات در سال 1361 منطقه شلمچه آب رودخانه دجله را به شلمچه پمپاژ کرد که راهی را که ماشین رو بود باید با قایق رفت و آماد می کردیم و سپاه ایران برای آزادی این قسمت از خاک کشور نیاز به غواص داشت.
,وی با بیان اینکه در آن زمان لشکرها که تصمیم می گرفتند که توجه هاشان به روی بچه های هرمزگان ، بوشهر و شمال کشور متمرکز کنند چرا که به دلیل آشنایی با دریا بهتر می توانستند غواصی کنند،تاکیدکرد: غواص بودن در آن زمان شهامت می خواست و آموزش آن خیلی سخت بود از سوی دیگر در زمستان سال 64 و 65 هوا بسیار سرد بود که وقتی دست هایمان را وارد آب می کردیم انگشتان یخ می زد و خوزستان که سرمای آن شدید و استخوان سوز بود دراین وضعیت در حال آموزش بودیم که بعدها توجه به گروهان غواصی به دلیل سختی کارشان به گروهان خط شکن معروف شد.
,رزمنده هرمزگانی گفت:هرکس جزو غواص ها می شد قطعا در عملیات شرکت خواهد کرد و در آن زمان آرزوی هر رزمنده ای شرکت در عملیات بود سختی عملیات غواصی برایشان مهم نبود.
,,
وی با بیان اینکه سد دز محل آموزش رزمندگان بود، اظهار کرد: زمانی که بچه های رزمنده در آب سرد خونشان منجمد می شد آنها را با آمبولانس برگردانیم که هر آمبولانس با 20 تا پتو و چند نفر همراه بود که به محض اینکه دمای بدن بچه ها پایین می آمد با استفاده از ماساژ و سرم دوباره بچه ها را برگردانند و با آب سرد و امکانات کم دوران غواصی سپری شد.
,,
دیناری یادآور شد: در زمان جنگ کشور در تحریم به سر می برد و بابت هر لباس غواصی 180 هزار تومان پرداخت می شد که در سال 1365 که این نرخ بالایی بود و افراد با حقوق دو هزار تومانی توان خرید آن را نداشتیم که به همت سپاه پاسداران این لباس ها وارد شد و هر دست لباس بین دو نفر تقسیم شد که مثلا یک نفر بالا تنه آن را بر می داشت و یک نفر پایین تنه و و در این صورت جوراب غواصی هم نداشته ایم و با هر دفعه ی که فین می زدیم مچ و دور پا زخم می کرد.
,,
وی با اشاره به لو رفتن عملیات کربلای 4 تصریح کرد: به دستور حضرت امام این عملیات انجام شد و حرکت رزمندگان از اروند شروع شد که نقطه رهایمان خرمشهر بود و شب را در خرمشهر ماندیم .
,,
رزمنده غواص عملیات کربلا چهار تاکید کرد: چهار گروهان غواص و یک گروهان کامل در این عملیات حضور داشت و درون کانال های مرز شلمچه منتظر بودیم تا ساعت 9 شب وارد اروند شویم که ناگهان حمله هواپیماهای عراقی ساعت 12:30 آغاز شد و در همان لحظه 40 نفر از رزمندگان به شهادت رسیدندو ما چون ارکان گردان بودیم در چند روز قبل بچه های اطلاعات 8 نجف را به اسارت گرفتن و عملیات به این دلیل لو رفته بود.
,,
وی بیان داشت:در آن زمان وقتی که فهمیدیم که عملیات لو رفته و دلیل ادامه جنگ را می پرسیدم می گفتند رهبری گفته ادامه دهید دیگر هیچ کس سخنی نمی گفت و می گفتند حتما مقدر است.
,,
دیناری باصدای بغض آلود افزود:شب وداع عملیات برای رزمندگان شب خاصی بود و حال و هوای عجیبی داشت، همه یکدیگر را به بغل می گرفتیم و از هم حلالیت می طلبیدیم و خودمان را به اروندی زدیم که بارانی از گلوله بر رزمندگان می بارید و در همان موقع رفتن یکی یکی سر بچه ها را می زدند.
,,
وی ادامه داد:غواصی به گونه ای بود که یک طناب می بستیم به کمر هم تا آخرین نفر و دست هایمان را به هم قفل می کردیم و پا ها خوابیده و پا می زدیم و زمانی که نفر بعدی پا نمی زد طرف سنگین می شد،و در همان زمان هم دستور داده بودند اگر اتفاقی برای کناری پیش آمد باید دستش را رها کنید، آن شب سختی بود غواص ها را می دیدیم که دست هایمان از هم رها می شود.
,,
رزمنده هرمزگانی با چشمان بارانی اش گفت: کسانی که یک سال با هم آموزش می دیدیم و در یک چادر با هم بودیم مجبور بودیم در رها کنیم و این موضوع خیلی دردناک بود و با رها کردن دست هر غواص روح مان نیز از تنمان جدا می شد.
,,
وی با بیان اینکه در آن زمان عباس رضایی سر محور و فرمانده دسته ما بود و زمانی که ما رسیدیم بدن عباس رضایی نصف شده بود و ما 20 غواص که بودیم سریع از روی هشت پرها رد شدیم ،یادآور شد:زمانی که ما به خاک آماده ساز رسیدیم درگیری هایمان خیلی شدید شد و 11 نفر از بچه ها همان لحظه اول به شهادت رسیدن و زخمی شدند؛ خیلی هایشان عامل گردانی مان بودند که یکی از این افراد شهید ذاکری است که الان اسکله قشم به نام ایشان است.
,,
دیناری تصریح کرد: با وجود اینکه تیرباران ها امانمان نمی داد تا روشنی هوا جلو رفتیم و بچه هنا با وجود اینکه در باتلاق بودند نمازشان را برپا داشتند؛ ساعت 8 صبح تیر بارها یکسره کار می کردند و کربلای 25 وارد عملیات شده بود و آنها را دور داده بود.
,,
وی ادامه داد: بالاخره آتش دشمن خاموش شد و بعد از عملیات به بی سیم چی دستور داده شده بود که گردان های یگان غواص خودشان را عقب بکشندو در حد امکان مجروحین را با خود بیاورند.
,,
رزمنده غواص عملیات کربلا چهاربا بیان اینکه زمانی که بچه ها خودشان را ساحل رساندند دیگر قایقی نبود تا غروب منتظر گروههای تخریب چی ماندیم که عراقی ها آنها را هم زدند، گفت: قایقی را دیدیم که خمپاره دشمن جلوی آن را زده بود که همه بچه ها را در آن جا دادیم و بالاخره به اسکله نهررسیدیم و با جانشین لشگر بچه ها را درون کانال جا دادیم و آن شب را آنجا ماندیم و فردا ظهر که نیروهای جایگزینی آمدند و ما رفتیم.
,,
دیناری که دیگر بغضش را فرو می داد، خاطر نشان کرد:کربلای 4 در حالی تمام شد که از یک گروهان 66 نفری تنها 20 نفر برگشتند و 46 نفر از همرزمانمان شهید،اسیر و جانباز شدند؛ زمانی از ماشین که پیاده می شدیم و برگشته بودیم از یک طرف خوشحال بودیم که امدیم و از یک طرف ناراحت بودیم که دوستان صمیمی مان را از دست داده بودیم .
,,
انتهای پیام/
,]
ارسال دیدگاه