بوم‌گردی در روستاهای شهرستان فاروج مغفول مانده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پایگاه خبری فاروج، روستای ریزه یکی از روستاهای زیبای شهرستان است که در 21 کیلومتری فاروج واقع شده است این روستا دارای 75 خانوار با جمعیتی بالغ بر 281 نفر است.

این روستا دارای ظرفیت های مختلفی در حوزه طبیعت گردی است، چشمه آب، رودخانه، کوه سنگی، خانه های پلکانی، باغات سرسبز با درختان سر به فلک کشیده، سنت ها وآداب و...

طبیعت‌گردی پدیده ای نسبتا تازه در صنعت جهانگردی است که فقط بخشی از کل این صنعت را تشکیل می‌دهد. این شکل از جهانگردی فعالیت‌های فراغتی انسان را به طور عمده در طبیعت امکان‌پذیر می‌سازد و مبتنی بر مسافرت‌های هدفمند توام با برداشت‌های فرهنگی، معنوی، دیدار و مطالعه از جاذبه های طبیعی و بهره گیری و لذت جویی از پدیده‌های متنوع آن است.

طبیعت‌گردی از طیف گسترده‌ای از گزینه‌های ویژه تشکیل شده است و از بازدید علمی تا یک بازدید اتفاقی در یک منطقه طبیعی به عنوان فعالیت آخر هفته یا بخش جنبی از یک مسافرت کلی و طولانی را شامل می‌شود. (نویل گر،1975).

 چشم‌اندازها و مناظر زیبای طبیعت مانند سواحل دریاها، دریاچه‌ها، تالاب‌ها، جزایر، بیشه‌زارها و نقاط سر سبز و خرم، گیاهان وحشی، جنگل‌ها و پارک‌های ملی، نواحی تفرجگاهی، مناطق کوهستانی و ییلاقی، پتانسیل‌های ورزشی – تفریحی مانند غار پیمایی، کوهنوردی، کوه‌پیمایی، کاوش‌های زمین شناسی، پیاده‌روی در طبیعت، شنا، قایق‌رانی، ماهیگیری و استفاده از غذاهای دریایی، جاذبه‌های موثر در درمان مانند چشمه‌های آب معدنی و حتی مناطق بیابانی و کویری از کانون‌ها و جاذبه‌ای توریست پذیر این نوع از جهانگردی است. (فصلنامه علمی سازمان حفاظت محیط زیست،1372).

لزوم توجه هر چه بیشتر به مقوله طبیعت‌گردی  بر کسی پوشیده نیست اما به این مهم در عمل محقق شود.

به تعبیر بسیاری از کارشناسان،گردشگری یکی از اهرم‌های اساسی توسعه اقتصادی است که می‌تواند حتی زمینه رشد و شکوفایی سایر حوزه‌ها را به دنبال داشته باشد.

یکی از اهداف تعریف شده سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، گسترش تورهای تخصصی بوم‌گردی به مقاصد روستاهای هدف گردشگری است که در این راستا موسسات و سازمان‌های غیردولتی می‌توانند در معرفی دیگر مکان‌های طبیعی که به عنوان جاذبه گردشگری مطرح هستند، نقش بسزایی داشته باشند.

ایجاد اقامتگاه‌های بوم‌گردی در توسعه این حوزه بسیار موثر است.

بخش اعظم میراث طبیعی به روستاها برمی‌گردد  ودراین حوزه باید اقدامات موثرتری صورت بگیرد.

این مسئله در روستاهای هدف گردشگری شدت بیشتری دارد.

با وجود راه اندازی کمیته گردشگری روستایی و عشایری کشور از سال ۸۳ تا کنون، متاسفانه با غفلت مسئولان، ایران با وجود دارا بودن آبادیهای مختلف دارای جاذبه های تاریخی و طبیعی بکر از مزایای توریسم روستایی بجز در چند روستا بهره ای نبرده این در حالی است که گردشگری روستایی شاخه ای از صنعت ۱۷۰ ساله گردشگری اروپایی است که طی پنج دهه گذشته رونق گرفته است.

در سال ۸۳ حدود ۳۸۰ روستا در کشورمان به عنوان روستاهای هدف گردشگری معرفی شدند، اما باوجود جذاب و منحصر به فرد بودن این روستاها بجز روستاهای کندوان، ابیانه، سهولان و طرقبه هیچ کدام مشمول قانون روستاهای هدف گردشگری نشدند.

 براساس قانون کمیته گردشگری روستایی و عشایری کشور روستاهای هدف گردشگری باید دارای امکاناتی از قبیل آب، برق، تلفن، پارکینگ، نمایشگاه، فروشگاه صنایع دستی، مهمانپذیر و…باشند که این زیرساخت ها در این مناطق نه تنها وجود نداشت بلکه با تصویب قانون فوق نیز پس از گذشت سالها نیز در این روستاها ایجاد نشده است.

به رغم اینکه روستای ریزه در زمره روستاهای گردشگری شهرستان نیست اما دارای ظرفیت های گردشگری گسترده است که نیازمند توجه متولیان این حوزه است تا با رونق بوم گردی در این روستا، فرصت های اقتصادی وفرهنگی مناسبی در آن ایجاد شود.

روخانه وکوه سنگی بخشی از ظرفیت های طبیعی این روستا است.

عکاس: محمد سلیمی

انتهای پیام/ج