اگر هزاران جان داشتیم در راه خدا نثار می کردیم

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از پیشمرگ روح الله، شهید سید منصور بیاتیان در سال ۱۳۲۷ در روستای دارغیاث شهرستان بیجار متولد شد. در سال ۱۳۳۴ به مدرسه رفت و تا پایان سال چهارم مقطع ابتدایی درس خواند. در سالهای نوجوانی پدر بزرگوارش را از دست داد و سرپرستی خانواده را به عهده گرفت، به همین علت نتوانست ادامه تحصیل دهد و در حالیکه سن و سال زیادی نداشت، مجبور بود مخارج خانواده اش را تامین کند.

همزمان با اوج گیری نهضت اسلامی حضرت امام (ره)، شهید بیاتیان نیز به حامیان آن نهضت پیوست و ضمن شرکت در فعالیت های سیاسی، علیه رژیم منفور پهلوی به آگاه سازی مردم پرداخت. پس از آنکه این نهضت بزرگ به پیروزی رسید به عضویت کمیته انقلاب اسلامی شهرستان بیجار درآمد. در سال ۱۳۵۸ با همکاری چند نفر از برادران دیگر؛ سپاه پاسداران انقلاب اسلامی را در آن شهرستان بنیان نهاد و خود نیز به جمع نیروهای آن پیوست و بعد از مدتی فرمانده عملیات سپاه بیجار شد.

در سال ۱۳۶۱ به سپاه سردشت رفت و چند ماه در آنجا منشأ خدمات ارزشمندی شد. بعد از آن فرماندهی اطلاعات و عملیات سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شهرستان سقز را پذیرفت و نزدیک به سه سال در آن جا به فعالیت پرداخت.

شهید سید منصور بیاتیان در روز چهارم شهریورماه سال 1363، طی یک درگیری با نیرو های ضدانقلاب در روستای آیچی سقز از ناحیه سینه مورد اصابت گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید و پیکر پاک و مطهرش در گلزار شهدای شهرستان بیجار به خاک سپرده شد.

شهید سید منصور بیاتیان خوش صورت و نورانی بود. سخنان شیرین و سرشار از مهربانی اش تلخی غربت را از دل دوستانش می زدود. سادگی و متانت در وجودش موج می زد و هیچ گاه فرماندهی خود را وسیله ای برای ترقی مادی و دنیایی قرار نمی داد. شجاع بود و در برابر دشمنان اسلام و قرآن قاطعانه و باصلابت می ایستاد. علاقه و ارادت بسیاری به سالار شهیدان، حضرت امام حسین(ع) داشت. ایثار و از خود گذشتگی او به اندازه ای بود که بیشتر حقوق ماهانه خود را به فقرا می داد. بطوریکه در سپاه پاسداران شهرستان بیجار صندوقی را تحت عنوان صندوق کمک به فقرا تأسیس کرده بود.

فرازهایی از وصیت نامه شهید بیاتیان:

اکنون که در میان شما نیستم و خداوند لیاقت شهادت را نصیب من کرد، پس چند جمله ای می گویم که آن را با صدای بلند به گوش منافقان برسانید که از کرودلی خود ما را ناآگاه می خوانند. به آن ها بگویید که آگاهانه در این راه قدم نهاده ایم و خون خود ریخته ایم که ناچیز بود، اگر هزاران جان داشتیم در راه خدا و اماممان نثار می کردیم.

شهیدان یوش، سید منصور بیاتیان، محمدجمال صالحی