شهیدی که نامش در شناسنامه کودکان کردستانی ثبت شده است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از پیشمرگ روح الله، ناصر کاظمی در 12 خردادماه 1335 در خانواده‌ای معتقد و اهل تقوا در تهران دیده به جهان گشود و از همان ابتدای زندگی، با قشر محروم جامعه، ‌آشنا و همراه شد.

ناصر دوره ابتدایی را با نمره‌های خوب پشت سر گذاشت تا وارد دبیرستان شد. او در این سنین، با شور و علاقه به مطالعه کتاب های دینی پرداخت تا بنیادهای اعتقادی و اخلاقی خود را با معارف اسلامی استوار سازد.

وی پس از پایان دوره متوسطه، با شرکت در کنکور، در رشته ها « پیراپزشکی و تربیت بدنی» پذیرفته شد و بنا به علاقه‌ای که داشت تحصیلاتش را در تربیت بدنی ادامه داد ناصر همزمان با تحصیل، به کار معلمی و تدریس در مدارس جنوب شهر تهران همت گماشت و بخش مهمی از حقوق معلمی خود را صرف خرید کتابهای دینی برای شاگردانش کرد. کاظمی در این کلاس ها با طرح مباحث دینی، اجتماعی و سیاسی دانش آموزانش را نسبت به مشکلات روز و نیازهای قشر جوان آْگاه کرد.

او در روند همین مطالعات و فعالیتهای اجتماعی خود، به ماهیت وابسته و فاسد رژیم شاه پی برد و از سال 1356به مبارزات سیاسی خود شدت بخشید. در همین سال بعد از دستگیری به دادگستری منتقل و از آن پس ‌در زندان قصر ‌محبوس شد.

شهید ناصر کاظمی با اوج گیری مبارزات مردم مسلمان ایران علیه رژیم ستمشاهی، همراه جمعی از زندانیان سیاسی، ‌از زندان آزد شد و جدی تر از گذشته به مبارزه ادامه داد و تا پیروزی انقلاب اسلامی، لحظه ای آرام نگرفت. ناصر کاظمی، در خردادماه 1358 به عضویت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد تا تجربیات خود را در این نهاد مقدس به کار گیرد.

پس از طی دوره کوتاه آموزش نظامی، برای خدمت در استان سیستان و بلوچستان راهی آن منطقه شد و حدود چهار ماه در شهرستان زابل  به مردم محروم و مستضعف ناحیه خدمت کرد.

به دنبال ناآرامی های خلق عرب در خوزستان به این استان رفته و به مقابله با توطئه گران برخاست و تا آخر توطئه در خرمشهر ماند.

کاظمی هنوز از این توطئه نیاسوده بود که برای مبارزه با گروهکهای ضد انقلاب کردستان، راهی این خطه از میهن اسلامی شد و به پیشنهاد شهید محمد بروجردی ـ فرمانده وقت سپاه کردستان ـ همراه چند نفر، در 10 دی ماه 1358 به  پاوه رفت. ناصر فعالیت خود را در پاوه، با سمت فرماندار آغاز کرد. وی که در این مسئولیت شایستگی لیاقت و کاردانی خود را نشان داد و علاوه بر مسئولیت فرمانداری، به فرماندهی سپاه پاوه نیز منصوب شد. او بیشتر جلسات خود را با مسئولان شهر، پس از فعالیت طاقت فرسای روزانه و در نیمه های شب می‌گذاشت و در تمام مدت مسئولیت خود برای حل مشکلات مردم شهر، از هیچ کوششن دریغ نکرد.

ناصر کاظمی از راه ایجاد وحدت بین سپاه و ارتش و به کارگیری نیروهای مردمی و طراحی چند عملیات، موفق می‌شود تمام مناطق تحت اشغال ضد انقلاب را از چنگ آنها خارج کند و آْرامش را به منطقه برگرداند. او برای پاکسازی مناطق کردنشین، از مردم بومی استفاده می کرد که این اعتقاد او سبب برقراری ارتباط عاطفی میان او و مردم شد و موجبات آزادی و پاکسازی منطقه نوربان و«قشلاق‌ در راه پاوه را فراهم کرد. خبر این پیروزی ها در منطقه ‌پیچید و رعب و وحشت زیادی در دل ضدانقلاب ‌افکند.

آزاد سازی و پاکسازی « باینگان» ،‌« نودشه»، « نیسانه» ،‌« نروی«‌، «نوسود» ،‌«کله چناره»‌، ‌«‌ شمشی »‌ ‌از دیگر فعالیتهای این شهید بزرگوار است. وی همچنین برای مقابله با گروههای مسلح ضد انقلاب در کردستان، «تیپ ویژه شهدا» را تشکیل داد و فرماندهی آن را بر عهده گرفت.

ناصر پس از یک سال و نیم خدمات ارزشمند در پاوه، به سنندج رفت و به عنوان مسوول سپاه پاسداران کردستان منصوب گردید. پاکسازی مناطق حساسی همچون جاده «‌بانه - سردشت» ، «کامیاران»، «‌مریوان»، « تکاب»،‌ «‌بوکان» و « سد بوکان» از جمله اقدامات متهورانه او به شمار می‌رود.

شهید کاظمی با تمام عشق، در خدمت مردم محروم بود. در کردستان، درخشید و چنان شخصیت والایی از خود بروز داد که مردم، دل در گرو محبت او سپردند و حتی نام«ناصر» را برای کودکانشان برگزیدند و بر این نام مباهات می کردند.

این میداندار بزرگ جهاد سرانجام در روز ششم شهریورماه سال 1361،‌ در حین پاکسازی محور« پیرانشهر- سردشت»‌، در یکی از روستاها به شهادت رسید و کردستان را در سوگ خود نشاند.