به آیلانهای آواره و بی پناه؛
تضاد دنیانت و سیاست، ظلمت و تاریکی درجوار خانه امن خدا
گویا رسم زمانه بر این است که زورگویان و مستکبران خون محرومان و مستضعفان را با پیاله های عیش و عشرت شبانه خودسر کشند.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کلات نادر، تو را ماهیان با آب زلال و پاک دریا غسل دادند زیرا نمی خواستند دستان ناپاکان پیکر پاک تورا لمس کند،تو دریایی بودی و بدینسان آنگاه که در یا تورا بر ساحل جا گذاشت غمگنانه خروشید وبا سهمگین موجهای خود برگرده ی زمین آلوده همچون شلاق فرو آمد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کلات نادر,
زمین مامن و مسکن خونخواران است، انگار رسم زمانه بر این است که زورگویان و مستکبران خون محرومان و مستضعفان را با پیاله های عیش و عشرت شبانه خودسر کشند و در حالت مستی به خواب روند ولی که می داند که آیا خوابشان آرام است و یا متلاطم.
آری امن ترین مکان برای یک کودک خردسال در هنگامه وحشت آغوش مادر است ،اما امواج دریا تورا منع نمود لحظات آخر را در آغوش مادر آرام بگیری و مادرت مسرور چشم از دنیا فرو بندد.در آغوش دریا آرمیدی و چه آرمیدنی زیبا.
دراین روزها که بال گشوده ای به سوی خورشید تصویری دیگر از چهره مخوف لاشخوران دنیای فانی نمایان ساختی،ازپیکر های بی سر جوانان مسلمان سوری و عراقی،از آوارگی وبی خانمانی پیر زنان و پیرمردان یمنی و فلسطینی.
تو دیگر سه ساله نیستی بلکه آنقدر بزرگ شده ای که امروزبیرق رهبری جنبش های مبارزه با ظلم را دردست گرفته ای ،از امروز تو اسطوره ی کودکان مظلوم و ستم دیده جهان هستی نام تو شکوه دیگری به قامت قوم مسلمان کرد به خصوص کوبانی ستم کش داده است.آری تو از آن خدا بودی و به سوی او بازگشتی.
نمی دانم آنگاه که قطرات آب دریا در هر دم تو در ریه هایت جا می گرفت به کجای ظلمت دنیا مستکبر می اندیشیدی ،به آوارگی هزاران کودک همچون خویش یا به مرگ هزاران نفر از قوم خود در یک شب ظلمانی.
,
,
,
,
به ضجه مادران فلسطینی و لبنانی یا به لکنت زبان کودکان هراسان از هیبت هولناک غرش بمب افکنهای سعودی در یمن،به سالخوردگی یتیمان خردسال عراق ویا …نمی دانم به چه می اندیشیدی.
,
می دانم آنگاه که قلب کوچکت آخرین تپشهای خود را می زد دریا راآنچنان دچار تلاطم نمودی که اگر راهی بر زمین داشت با سیلابهای سهمگین خود همچون طوفان عهد نوح زمین را از لوس جنایتکاران و جانیان پاک می نمود.
نمی دانیم چه بر سر انسانیت آمده است،هر روزباید شاهد ظلم انسان بر انسان باشیم،این چه رسمی است که یک گروه برای بقای خود و رسیدن به اهداف شوم خود باید قانونهایی را وضع کنند که در آن حتی به کودکان هم رحم نشود.
,
ماراچه شده است که بی تفاوت شده ایم و فقط اندکی و لختی شاید محزون شویم از دیدن این گونه صحنه ها.چند آیلان باید از دنیا بروند تا وجدانهای خفته آنان که از این گرگهای درنده حمایت می کنند بیدار شود.
,
این چه سیاست است ،این چه دیانت است که درجوار خانه امن خدا قیام نماز خود را با اقتدا به تفکر پوچ و واهی تکبیر می گویید.آیا به این اندیشیده اید که در هر رکوع و سجود تان سربازان مست و بی خود از خودتان چند بمب و موشک را با دستوری که صادر کرده اید بر سر کودکان و بی پناهان آزادگان یمنی می ریزند.
اگر خوب بیندیشیم امروز آیلان غرق نشده است بلکه حامیان تفکر تکفیری و هم کیشان اسراییل کودک کش در هواسرانی و قماربازی بر سر ریختن خون بی گناهان غرق شده اند،انسانیت غرق شده است،غیرت اسلامی غرق شده است و… .
,
رسول زیدانلو
انتهای پیام/ج
,
]
ارسال دیدگاه