حکایت های تلخ شهرستان شعارزده راور؛
آرتمیای راور به جای خوراک میگوهای پرورشی خوراک مصاحبه و شعار مسئولان شد
افسوس و صد افسوس که آرتمیای تولید راور بیش از آنکه خوراک میگوهای پرورشی باشد,خوراک مصاحبه و شعار مسئولان این شهرستان بوده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از کاروانسرا؛ همانگونه که در هفته گذشته در خبر ها شنیدیم، در هفتمین روز از هفته دولت با حضور معاون سازمان شیلات کشور، استاندار کرمان و رئیس سازمان جهاد کشاورزی استان، بزرگترین مزرعه مجهز و فعال پرورش آرتمیا و تولید سیست در خاورمیانه در سطح چهل هکتار در شهرستان رفسنجان در روستای جوادیه نوق به بهره برداری رسید….
این خبر در کنار صدها خبر دیگر در هفته دولت از طریق رسانه ها و مطبوعات منتشر شد؛ شاید شما هم جزو هزاران نفر از کسانی باشید که آنرا خواندند و شنیدند و توجه چندانی نکردند اما حقیقت این است که ما با خواندن این خبر ناخودآگاه بیاد مطلب و موضوعی افتادیم که برایمان تأمل برانگیز و جالب توجه اما بسیار تلخ و مرارت بار و تکرار سمفونی کابوس وعده های بی سرانجام و مدیریت آلوده به شعار زدگی و حرف و حرف و حرف بود!!
بقول معروف این مطلب ناخودآگاه ما را یاد این شعر شاعر شیرازی انداخت که：
مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو یادم از کشته خویش آمد و هنگام درو
و اما موضوع از این قرار است که مردم راور خوب بخاطر دارند که از حدود شش سال قبل تا به امروز در طی دو دولت قبلی و فعلی همه فرمانداران و مسئولان طراز اول شهرستان شعارزده راور در هر مجلس و محفل و نشست کاری و مردمی و مصاحبه مطبوعاتی و رسانه ای با ژست حق بجانبی از راه اندازی طرح تولید آرتمیا با بهره گرفتن از ظرفیت بسیار مساعد آب جاری و بلا استفاده گلوشور که از راور به سمت کویر طبس در حال جریان می باشد، سخن فرسایی کرده و وعده و وعیدها داده اند؛
و جالب اینکه با محاسبات دقیق ارزی و ریالی که برای واردات این موجود آبزی ارزشمند و استراتژیک نموده اند که شبیه نوزاد قورباغه می باشد و بعنوان خوراک میگو مورد استفاده قرار می گیرد، در حقیقت فقط، با حرف و شعار مدعی شده اند که با تولید آن خواهند توانست از آب تلخ و شور رودخانه گلوشور محصولی را تولید کنند که از خروج مقادیر قابل توجهی ارز از کشور جلوگیری خواهد کرد!
اما افسوس و صد افسوس که آرتمیای تولید راور بیش از آنکه خوراک میگوهای پرورشی باشد، خوراک مصاحبه و شعار فرمانداران و مسئولان این شهرستان بوده است!!
حداقل سه فرماندار و چندین مسئول اجرایی آمدند و رفتند و هم اینک بر مسند مسئولیت تکیه زده اند ولی دریغ از حل مشکل جزئی این طرح یعنی گرفتن موافقت زیست محیطی و منابع طبیعی و… از مراجع ذیصلاح!!!
واقعاً جای تأسف نیست که این شهرستان تا این حد گرفتار سرطان شعارزدگی و ضعف افکار مدیریت های ضعیف و ناتوان می باشد؟!
و براستی تدبیر و مدیریت کارآمد عجب عنصر و معجون شگفت انگیز و گره گشایی است!! بی شک اگر بگوییم مهمترین عامل موثر در پیشرفت و توسعه اقتصادی، برنامه ریزی صحیح است،سخنی به گزاف نگفته ایم.
رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمایند:
ما أخافُ عَلى امَّتِی الفَقرَ ولکِن أخافُ عَلَیهِم سوءَ التَّدبیرِ ؛ من بر امّتم، نه از فقر، که از برنامه ریزى نادرست، بیم دارم.
امروز در شهرستانی زندگی می کنیم که به فضل الهی در چهار فصل سال از نعمت کشاورزی برخوردار است و وجود معادن متعدد و ذخایر خدادادی فراوان و متنوع … آن هم آباد؛ اما شاهد آنیم که طعم فقر، اعتیاد، بیکاری و فقدان نشاط و شادابی و رفاه نسبی و حتی شاخص امید به زندگی و اقامت، کام بخشی از مردم ما را تلخ کرده است که به نظر می رسد بخش عمده ای از این نقص، نتیجه سوء مدیریت و برنامه ریزی در بهره برداری و به کارگیری از این نعمتهای فراوانی است که ما را در برگرفته است.
آیا می توان امیدوار بود که در طی مدت کمتر از دو سال عمر دولت فعلی، شعار تدبیر و امید کارساز افتد و بزودی شاهد بهره برداری از طرح آرتمیای راور باشیم؟!!
هیچ شکی نداریم که：
فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
,
دیگران هم بکنند آنچه مسیحا میکرد
انتهای پیام/گ
]
ارسال دیدگاه