الگوی فرزندان ما کیست؟

سوپرمن ، باربی یا اسطوره های ایران؟/ لزوم همت مسئولین برای ترویج نوشت افزار ملی

سوپرمن ، باربی یا اسطوره های ایران؟/ لزوم همت مسئولین برای ترویج نوشت افزار ملی
توزیع نوشت افزار ملی و ترویج فرهنگ استفاده از لوازم‌التحریر بومی نیازمند عزم جدی مسئولان و دلسوزان فرهنگی شهرستان است. نهادهایی مثل «شهرداری»، «اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی» و «اداره آموزش و پرورش».
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا،به نقل از دقیانوس علیرضا تیموری نسب در یادداشتی نوشت:یک قانون نانوشته وجود دارد: «چیزی که در رسانه ندیده‌ایم، حق نداریم انجام دهیم.» مانند افرادی که تمایل ندارند لباس خاصی را بپوشند؛ فقط به خاطر اینکه ندیده‌اند کسی مشابه آن را بپوشد. این باورپذیری در سنین کودکی و نوجوانی بسیار بیشتر از سنین دیگر است. در واقع ذهن کودک قابلیت بیشتری دارد تا نمادهای موجود را با زندگی خودش تطبیق دهد.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, دقیانوس,

نوشت‌افزار یک رسانه است که مثل مواد درسی مدرسه، قسمتی از کار آموزش فرزندان ما را تشکیل می‌دهد. همه ما ضمن اینکه تصویر چند درس از کتاب‌های دوران مدرسه را یادمان هست، پشت جلد دفترهای دهه هفتاد و هشتاد که نوشته بود «تعلیم و تعلم عبادت است» را هم در ذهن داریم.
این تصویر ذهنی به همراه بازنمایی‌های عینی متاثر از آن، بی‌شک بخش عمده‌ای از باور و اعتقاد فرد را تشکیل می‌دهد.
از طریق نوشت‌افزارها فرهنگ‌سازی در روح کودکان و نوجوانان صورت می‌گیرد که باعث می‌شود نحوه رفتار، پوشش و ارزش‌گذاری‌های آن‌ها برگرفته از شخصیت‌هایی باشد که به طور مرتب با آن در تماس هستند.
از همین رو است که دستگاه عظیم رسانه‌ای و فرهنگی غرب ضمن تولید برنامه‌های تلویزیونی با محتوای ابتذال و پوچ‌گرایی، نمادها و شخصیت‌های تولید شده را به سایر عرصه‌ها از جمله نوشت‌افزار مثل کیف و دفتر وارد می‌کنند. برای مثال به تحلیل یک نمونه کوچک از شخصیت‌های تلویزیونی غربی که پا به عرصه دنیای نوشت‌افزار در کشور ما هم گذاشته می‌پردازیم تا بهتر روشن شود که در پس تولیدات فرهنگی غربی و در پس بی‌توجهی ما چه اتفاق شومی در حال وقوع است؛ «باب اسفنجی» برنامه‌ای که به خاطر قدمت پانزده ساله و حضور دائمش در صدا و سیمای جمهوری اسلامی، نامش برای همه ما آشناست. در مجموعه «باب اسفنجی» اگر ما به بازنمایی خانواده توجه کنیم، مشاهده می‌کنیم که شخصیت‌های اصلی آن یعنی باب اسفنجی، پاتریک، هشت پا، خرچنگ و پلانگتون، هر کدام در خانه‌ای مستقل زندگی می‌کنند. باب اسفنجی با حلزونش به نام گری زندگی می‌کند، گری برای او مانند یک حیوان خانگی است اما بقیه شخصیت‌ها، تنها زندگی می‌کنند و حتی حیوان خانگی هم ندارند. در این مجموعه، جامعه و خانه وجود دارد اما خانواده وجود ندارد و حذف شده است. «باب اسفنجی» مجموعه خانه‌های بدون خانواده است، جامعه‌ای متشکل از افراد تنها. این مجموعه از سال ۱۹۹۹در حال پخش است و مخاطبان زیادی در سراسر دنیا دارد. کسانی که در شروع این مجموعه، پنج سال داشته‌اند، اکنون بیست ساله‌اند. این مخاطبان، پانزده سال است که شاهد جامعه‌ای متشکل از افراد تنها هستند. اگر مخاطبان، این موضوع را ناخودآگاه بپذیرند، تمایل آن‌ها برای تنها زندگی کردن بیشتر می‌شود و این موضوع به سست شدن خانواده می‌انجامد. در واقع یکی از علل سست شدن روابط خانوادگی این است که افراد احساس کنند خانواده برای داشتن یک زندگی خوب چندان ضرورتی ندارد و بیشتر دست و پا گیر است تا اینکه مفید باشد. این معنا می‌تواند ناخواسته وارد ذهن مخاطب شود و مخاطبان بدون اینکه متوجه شوند به تدریج آن را بپذیرند. فاجعه زمانی بیشتر احساس می‌شود که این معانی و نمادها به طور گسترده در نوشت‌افزارها هم به کار رفته است.
حال در کنار باب اسفنجی، اسطوره‌های کارتونی دیگرمثل «انگری برد»، «لاک‌پشت‌های نینجا»، عروسک‌های «باربی» و «سوپرمن» و «مرد عنکبوتی» نیز در راستای پروژه عظیم فرهنگی غرب و در تضاد با هویت اسلامی و ایرانی، فضای ذهنی کودکان ما را پر کرده است.
در حقیقت کشورهای غربی برای تخریب فرهنگ و هویت بومی کشورهای دیگر، برنامه ریزی کرده و ابتدا شخصیت‌های تلویزیونی خلق می‌کنند و سپس لوازم‌التحریر و کیف و حتی کفش آن شخصیت‌ها را وارد بازار می‌کنند.
در ایران نود درصد بازار سه هزار میلیاردی نوشت‌افزارها در اختیار برندهای خارجی است. حالا هم که چیزی به شروع فصل مدرسه‌ها باقی نمانده، بازار خرید نوشت‌افزار و لوازم مدرسه گرم گرم است، سری به کتابفروشی‌های جیرفت زدیم تا هم برندهای عرضه شده را ببینیم و هم از میزان عرضه و تقاضای لوازم‌التحریر ایرانی اسلامی چیزی دستگیرمان شود. جز یک کتابفروشی که تعداد معدودی دفترهای تولید داخل( آن هم نه طرح های برتر و مشهور) داشت، لوازم بقیه کتابفروشی‌ها تماما از طرح‌های غربی بود. یکی از فروشندگان می‌گفت: بچه‌ها طرح‌های خارجی را بهتر از ما که فروشنده‌ایم می‌شناسند؛ این هم به یمن همان برنامه‌های تلویزیونی شخصیت‌های روی نوشت‌افزارهاست.
یکی دوجا هم می‌گفتند سال گذشته دفترهای طرح«شکرستان» آوردیم که استقبال خیلی خوبی شد. اما حالا خریداران می‌آمدند و اگر دفتر طرح ایرانی هم می‌خواستند، فروشنده معذور بود.
این خلأ توریع در حالی است که حرکت‌های جهادی خوبی در سطح ملی برای تولید نوشت‌افزارهای ملی صورت گرفته و زمینه‌های توزیع هم فراهم شده است. موسسات فرهنگی مختلفی مثل ایام، قاصدک، روشنا و … با طراحی‌های زیبا و جذاب شخصیت‌ها و قهرمانان بومی مثل کاراکترهای شکرستان، شهدای هسته‌ای، ثنا و ثمین و… در این زمینه فعالیت دارند که توزیع این لوازم و ترویج فرهنگ استفاده از لوازم‌التحریر بومی نیازمند عزم جدی مسئولان و دلسوزان فرهنگی شهرستان است. نهادهایی مثل «شهرداری»، «اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی» و «اداره آموزش و پرورش» که از جمله نهادهای فرهنگی مرتبط و موثر هستند، باید این موضوع را به عنوان یک اقدام فرهنگی و نه صرفا تجاری قلمداد کرده و پوشش لازم را در جهت ترویج و توزیع آن به کار بندند.

,
,
,
,
,
,
,
,
,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه