نگاهی به لباس مردمان کُرد؛
لباس زنان و مردان کُرد؛ زیباترین و پوشیده ترین لباس محلی ایرانی
لباس کُردی یکی از زیباترین و پوشیده ترین لباس های محلی ایرانی است که به نوشته سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ دنیا کم نظیر است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از کُردتودی، لباس کُردی یکی از زیباترین و پوشیده ترین لباس های محلی ایرانی است که به نوشته سیاحان در سفرنامه هایشان در سطح فرهنگ دنیا کم نظیر است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, کُردتودی,,
لباس کُردی در نوع خود منحصر بفرد بوده، بطوریکه در چندین جشنواره مختلف بین المللی، مقام اول را از لحاظ پوشش و زیبایی و تنوع کسب کرده است.
,,
هرچند پوشاک نواحی مختلف کردستان مانند اورامان، سقز، بانه، گروس، سنندج، مریوان و... متفاوت است، اما از نظر پوشش کامل بدن، همه با هم یکسان هستند.
,,
پوشاک مردان و زنان کُرد شامل تنپوش، سرپوش و پایافزار است و در واقع این زیبایی و پوشیدگی هم در لباس زنان و هم در لباس مردان دیده می شود.
,,
ساخت و کاربرد هریک از اجزای لباس مردان و زنان، بسته به فصل، نوع کار و معیشت و مراسم و جشنها با یکدیگر تفاوت دارد.
,,
پیش از ورود پارچه، کفشهای خارجی و سایر محصولات داخلی به کردستان، بیشتر پارچهها و نیز پایافزار مورد نیاز توسط بافندگان و دوزندگان محلی بافته و ساخته میشد.
,,
بطوریکه حرفه و کار یا کار جنبی بخشی از آبادی نشینان مناطق مختلف کردستان، جولایی و بافت پارچه و انواع منسوجات مانند بوزو، برمال، جاجم، بره، پوشمین، موج، جوراب، دستکش، زنگال و کلاء بوده است.
,,
از نظر بافت پارچه، منطقه سقز و از نظر ساخت پایافزار "گیوه" یا "کلاش" و "کالی" اورامانات و آبادیهای پیرامون کوهستان شاهو مانند هجیج، نودشه و آبادیهای نوسود شهرستان پاوه چون میریه، خانهدره، مژگان، مزوی و وزلی از عمدهترین نواحی بافت و صدور پارچه و پایافزار در استان به شمار میرفتند.
,,
در چهار قسمت کردستان که شامل کردستان ایران، عراق، ترکیه و سوریه میباشد شاهد پوششهای گوناگونی از لباس کُردی می باشیم به گونهای که با کمی تغییر نسبت به یکدیگر، اما همچنان شکل زیبای خود را دارا هستند.
,,
شکل و ظاهر لباس ها برگرفته از نیاکانشان و با توجه به شرایط آب و هوایی و اقلیمی درست شده است که این ویژگی، آنها را در جایگاه مهمی قرار داده است.
,,
لباس کُردی مردان
, لباس کُردی مردان,لباس کُردی مردان شامل چوخه، پانتول، ملکی، لفکه سورانی، شال، دستار، فرنجی، کله بال، پیچ و کولاو، پیچ، کلاش می شود.
,چوخه؛ نیمتنهای پنبهای یا پشمی است که در شهرهای سقز، بانه و مریوان به آن "که وا" میگویند و در سنندج آن را "چوخه" مینامند.
, .,پانتول؛ شلواری گشاد با دمپای تنگ است که "رانک" نیز نامیده میشود.
,ملکی؛ نیمتنهای بدون یقه است که از پایین نیمتنه تا بالا به وسیله دکمه بسته میشود.
, .,لفکه سورانی؛ پیراهنی با آستین فراخ و بلند و زبانهای مثلث شکل در انتهای آستین است که در حال عادی دور مچ یا بازو میپیچند.
, .,شال؛ که به آن "پشتون" و "پشتینه" نیز میگویند، پارچهای است تقریباً به طول 3 تا 10 متر که بر روی لباس در ناحیه کمر بسته میشود.
, .,دستار یا "کلاغه" که به آن "دشلمه"، "مندلی"، "رشتی"، و "سروین" (سربند) نیز می گویند و مردان به جای کلاه از آن استفاده میکنند.
, .,فرنجی یا "فرهجی" که ویژه مردان ناحیه اورامانات است و از نمد ساخته و آماده میشود.
, .,کله بال؛ نوعی از نمد پوششی است که چوپانان در مناطق چرای گله در صحرا استفاده میکنند.
, .,پیچ و کولاو؛ کلاه محلی کُردها را که معمولا زنان کُرد آن را با دقت و ظرافت خاصی و با نقش و نگارهایی بر جایی مانده از فرهنگ اصیل کُردی میبافند، معمولا به رنگ های سیاه وسفید و به دو صورت کلاه بلند و تخت بافته میشود.
,کلاش؛ پاپوشی است به رنگ سفید که با ظرافت کامل توسط مردان هورامانی ساخته میشود که از بد بو شدن پا جلو گیری میکند و پا را خنک نگه میدارد، فصلی بودن از خصوصیات آن است و نمیتوان از آن در فصل زمستان و یا فصول باران زا استفاده کرد.
, .,,
لباس کُردی زنان
, لباس کُردی زنان,لباس کُردی زنان شامل جافی، کلنجه، شال، کلاو، کلکه، که وا، کراس، پشت تند، دستمال یا روسری، درپه می باشد.
,جافی؛ شلواری همانند شلوار مردان است، این شلوار را زنان کُرد، به ویژه زنان روستایی، هنگام کار میپوشند و در سایر مواقع، زنان شلوار گشاد از جنس حریر به پا میکنند.
, .,کلنجه؛ نیمتنهای است که روی پیراهن بلند میپوشند و در اورامان آن را "سوخمه" مینامند و از پارچهزری یا مخمل دوخته میشود.
, .,شال؛ از پارچهای زیبا بر روی لباس در ناحیه کمر بسته میشود.
, .,کلاو؛ یا کلاه که از جنس مقوا و به شکل استوانهای کوتاه است که آن را با پولکهایی رنگین به صورت بسیار زیبایی تزیین میکنند.
, .,کلکه: روسری یا دستاری است که به جای کلاه مورد استفاده زنان قرار میگیرد کلکه دارای رشته بلندی از ابریشم سیاه و سفید با ملیلهدوزی است.
,که وا؛ که عین کُت مردانه کُردی است با این تفاوت که اولا پارچه آن را رنگی انتخاب می کنند و ثانیا خیلی کوتاه تر می دوزند.
,کراس؛ یا پیراهن زنانه کُرد دارای دوختی ساده با بدنی بلند و دامنی گشاده و دراز است، بطوری که دامن پیراهن روی پای آنها قرار می گیرد و معمولاً آن را از پارچههای بسیار زیبا، نفیس و گران قیمت تهیه می کنند.
, .,پشت تند؛ که عین همان پشتند مردانه است ولی زنها اغلب از نوع رنگارنگ آن استفاده می کنند، زنها وقتی پشتند را می بندند کمی از پیراهن خود را بالا می کشند بطوری که انتهای دامن از مچ پای آنها پایین تر نمی رود.
, .,دستمال یا روسری؛ دستمال زنان کُرد پارچه ای است بسیار نازک و سه گوش که تارهایی در اطراف آن ایجاد می کنند و بدین وسیله بر زیبایی آن می افزایند، اغلب پولک هایی نیز با آن تارها می دوزند تا زیبایی آن را چند برابر کنند.
,درپه؛ به جای شلوار پوشیده میشود و با دهانه ای تنگ روی مچ پای آنها قرار می گیرد ولی پوشش ساقهای آن بسیار گشاد می باشد.
, .,کلاو؛ یا کلاه زنان کُرد بسیار قشنگ و زیباست، این کلاه را از مقوا و به شکل استوانه کوتاهی درست می کنند و روی آن را با پارچه مخملی رنگین "معمولا گلی یا سبزسیر" می پوشانند و بعد روی آن را با پولکهای رنگین یا طلایی و گلابیون های زرین، مزین می سازند.
,,
لباس کُردی زنان و مردان به عنوان نماد فرهنگ کُرد، بر جذابیت جاذبه های گردشگری استان کردستان افزوده است و پوشیدن لباس کُردی (محلی) توسط مردم استان، عامل موثری در شناساندن و معرفی فرهنگ و آداب و رسوم کُردها به مسافران و گردشگران است.
,,
انتهای پیام/ ل.ع
,]
ارسال دیدگاه