آیین بازخوانی زندگانی شهید رضا بهادری در اراک برگزار شد

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا، به نقل از دیار آفتاب، در این آیین که تعدادی از همرزمان شهید خاطراتی را از دوران دفاع مقدس و رشادت ها  شهید رضا بهادری بیان کردند

شهید جاوید رضا بهادری در اول دی ماه ۱۳۴۳ در شهرستان کمیجان از توابع استان مرکزی و در خانواده ای مذهبی دیده به جهان گشود.

با شروع جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۰ و در حالی که ۱۷ سال بیشتر نداشت و در مقطع دبیرستان مشغول تحصیل بود به خوزستان اعزام و در عملیات طریق‌القدس (آزاد سازی بستان) شرکت کرد و مجروح شد.

بعد از بهبود دو مرتبه به خوزستان اعزام شد و در عملیات بیت‌المقدس حضور یافت و از جمله فاتحان خرمشهر شد.

این شهید بزرگوار مربی آموزش نظامی عمومی بود و به عنوان فرمانده گروهان مالک اشتر از گردان نجف اشرف در جبهه‌های جنگ مشغول رزم بود.

شهید رضا بهادری پس از فتح خرمشهر در عملیات رمضان در منطقه شلمچه و سپس در عملیات والفجر مقدماتی حضور داشت و این حضور او در چندین عملیات بزرگ تجربه فراوانی برای او به همراه داشت.

 
وی مدتی در اراک به تعلیم نیروهای بسیج پرداخت و یک سال بعد با تعدادی از افراد آموزش نظامی جهت سرکشی به نیروهای اراکی در جبهه های کردستان عازم مهاباد شد و کار خود را در سمت فرماندهی گروهان شروع کرده و در چندین عملیات پاکسازی محورهای عملیاتی مهاباد شرکت داشت.

سرانجام در تاریخ ۱۷ شهریور ۱۳۶۲ در حین پاکسازی محور مهاباد - سردشت در بلندای ارتفاعات کاپری و در مبارزه با عناصر ضد انقلاب به شهادت رسید و در گلزار شهدای اراک به خاک سپرده شد.

وصیت نامه  شهید رضا بهادری:

بسم الله الرحمن الرحیم

«... و من یقاتل فی سبیل الله فیقتل اویغلب فسوف نؤتیه اجرا عظیما»

«...و هر که در راه خدای جنگ کند پس کشته یا فاتح گردد بزودی او را اجر عظیم عطا می کنیم»    ( نساء آیه ۷۴)                                                           

با سلام و درود بر رهبر کبیر انقلاب اسلامی و بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران امام خمینی و با سلام و درود بر تمامی رزمندگان اسلام و با درود فراوان نثار ارواح پاک شهداء و با سلام و درود فراوان به خانواده های شهداء ....

حال که به یاری خداوند تبارک وتعالی و به همت پدر و مادر به جبهه های حق علیه باطل اعزام می شوم چند کلمه ای با شما خواهران و برادران صحبت می کنم.

پدر، مادر، خواهران، برادرانم می دانم که من پاره ای از تن شما بودم و می دانم که شما به وجود من احتیاج داشتید که بر می گشتم و مانند گذشته در کنار یکدیگر زندگی می کردیم ولی چه کنم که امروز روزی است که این کشور و اسلام در خطر هستند، امروز روزی است که ما می خواهیم انقلاب اسلامیمان را به تمام جهان صادر کنیم.

اما آیا می شود که با فرار از جنگ و با تحمیل تجاوز و با دست روی دست گذاشتن آن هم در حالی که دشمن در خاک ماست، انقلاب اسلامی را صادر نمود و اسلام را از خطر دور ساخت؟ مسلماً نه! پس امروز که اسلام و کشور احتیاج به کمک دارند بشتابیم. چه کنیم که تا کفر و زور و ستم و تجاوز هست و تا ما خود را مسلمان می دانیم باید بجنگیم و این کثافات بعثی را از خاک این سرزمین شهید پرور دور سازیم.

ما امروز به یاری رزمندگان اسلام می شتابیم تا بلکه بتوانیم دین خود را به اسلام و قرآن وفا نماییم.

البته می دانم که جان من در مقابل اسلام خیلی بی ارزش است، ولی باشد تا که مورد رحمت خداوند تبارک وتعالی قرار گیرد و در ضمن میل ندارم بعد از شهادتم هیچگونه استفاده عادی از من بشود و در خاتمه باید بگویم:

خدایا خدایا تا انقلاب مهدی ترا به حق مهدی ترا به جان مهدی خمینی را نگهدار

انتهای پیام/