عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران تاکید کرد؛
ویرانی بنای کهن شعر و ادبیات فارسی در برخی اشعار امروزی/انجمن ادبی سیاسی، وصله ناجور ادبیات و شعر فارسی
عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران گفت: برخی از انجمنهای ادبی تحت شعاع مسائل سیاسی و تاریخ مصرف دار قرار می گیرند که این برازنده ادبیات و شعر فارسی نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ افشین علا، عضو هیئت مدیره انجمن شاعران ایران در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار صبح محلات با اشاره به نقش غیر قابل انکار انجمن های ادبی در بسط و گسترش زبان و ادبیات فارسی گفت: انجمنهای ادبی تشکلهای خود جوش و مردمی بودند که معمولا به واسطه حضور یک استاد یا چهرههای پیشکسوت ساکن در هر منطقه شکل میگرفتند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا,,
وی اظهار کرد: از دل همین انجمنهای ادبی اتفاقهای خیلی برازندهای هم رخ داده و شعرای بزرگی در سطح ملی مطرح شدند. قطعا انجمنهای ادبی نقش غیر قابل انکار در بسط، گسترش و زنده نگه داشتن زبان و ادبیات فارسی داشته و خواهند داشت و داشتن یک انجمن ادبی می تواند یکی از با ارزش ترین دغدغه های جوانان یک شهرستان باشد.
,,
وی لازمه حرکت انجمن های ادبی در مسیر بسط و گسترش زبان و ادبیات فارسی را توجه به چشم اندازی در خور شعر و ادبیات فارسی دانست و گفت: انجمن های ادبی باید افق دید خود را مشخص کرده و راه رسیدن به آن را نیز ترسیم کنند.
,,
انجمن های ادبی در کنار تشویق، به نقد جدی نیز توجه کنند
,این عضو انجمن شاعران ایران عدم توجه به نقد جدی را یکی از آسیبهای انجمنهای ادبی دانست و گفت: انجمنهای ادبی بیشتر جنبه تشویقی دارند و قطعا توجه به جنبه نقد آثار در این روزگار نیز لازم است. انجمن نباید صرفا محلی برای خواندن اشعاری باشد که گاهی از نظر ساختاری و عروضی سست و از نظر مفهومی گنگ هستند بلکه باید به نقد جدی اشعار و آثار ادبی نیز توجه شود.
,,
انجمنهای ادبی تحت شعاع مسائل سیاسی قرار نگیرند
,علا با مؤثر خواندن حمایتهای دولتی از انجمنهای ادبی گفت: در حال حاضر در بحث حمایت از انجمن های ادبی حرکت رو به جلو را شاهد هستیم ولی انجمن های ادبی بومی و محلی خیلی نباید منتظر حمایت های دولتی باشند و کار اصلی باید توسط خود شاعران و تشکلها انجام شود و در کنار آن حمایتهای دولت میتواند کار را تقویت کنند.
,,
وی ادامه داد: برخی از انجمنهای ادبی تحت شعاع مسائل سیاسی و تاریخ مصرف دار قرار می گیرند که این برازنده ادبیات و شعر فارسی نیست.
,,
ترانه سرایی برای موسیقی با شعر متفاوت است/اخلال در زبان و افراط در بی پروایی مضمونی و اخلاقی شگرد ترانه سرایان است
,علا همچنین در خصوص ترانه سرایی برای موسیقی بخصوص موسیقی رپ نیز گفت: من علاقه و اشرافی به این سبک کارها ندارم، اما بحث شعر و ترانه همیشه بوده است و پدیده نو ظهوری نیست، همیشه ما در کنار قالب رسمی شعر یک قالب عمومی تری به نام ترانه هم داشتیم که بیشتر به محاورات نزدیک و دست مایه موسیقی بود و در میان مردم نفوذ پیدا میکرد که متاسفانه در این حیطه نیز تنزل داشته ایم.
,,
وی ادامه داد: اگر ترانههای ترانه سرایان نسلهای قبل را بررسی کنیم به روز بودن، همخوانی داشتن با فرهنگ کشور و همچنین قوت و استحکام شعری مناسب را در کنار عامیانه و نوآورانه بودن مشاهده خواهیم کرد، ولی در حال حاضر خیلی از ترانه سرایان برای جلب توجه به هر شگردی دست میزنند این شگرد میتواند اخلال در زبان، افراط در بیپروایی مضمونی، اخلاقی و در به ابتذال کشیدن کلام و سخن و ضعف تالیف در جملات باشد. در حالیکه دلیلی برای وارد کردن جملاتی که شاید زبان زد مردم کوچه و بازار نیز باشد به حریم شعر وجود ندارد.
,,
این عضو انجمن شاعران ایران افزود: به طور طبیعی ادبیات هر نسل و هر عصر باید متاثر از ویژگیهای همان زمان باشد نه این که بر اساس ویژگیهای زمان دوباره ساخته شود. ما این امکان را داریم که از ویژگیهایی زمانی که در مقابل ما قرار دارد برای بروز کردن شعر استفاده کنیم ولی این به این معنی نیست که بنای کهن و بیش از هزار ساله شعر و ادبیات فارسی را که فردوسی، رودکی و سعدی برای ما ساختند را ویران کنیم.
,,
وی ادامه داد: متاسفانه من گرایشی را در نسل جوان میبینیم که در عمل، منکر همه عظمت و زیبایی ادبیات کهن است و حتی قلههای ادبیات معاصر را نیز نادیده میگیرند و صرفا به سمت پیچیدگی در قالب های سپید و ابتذال در قالب های مثلا غزل به بهانه نوع آوری حرکت کردهاند که بسیار خطرناک است. جوانان علاقهمند باید با یک اشراف توامان به گنجینه ادبیات کلاسیک و معاصر با بهره گیری از واژگان، مفاهیم، تکه کلامها و سوژههای امروزی و نوین وارد عرصه شعر، ادبیات و زبان فارسی شوند.
,,
لزوم ارتباط بین شاعر آیینی و مداحان و تفکیک بین شعر آیینی و مداحی
,علا با اشاره به لزوم تفکیک بین شعر آیینی و مداحی و روضه خوانی گفت: یکی از دستاوردهای زبان و ادبیات فارسی پس از انقلاب، ارتقاء شعر آیینی است که باید به صورت جدی به آن توجه کرد و متاسفانه با درآمیخته شدن شعر و ادبیات آیینی در مداحی و روضه خوانی، لحن و لهجهای خاص در خوانش اشعار آیینی نیز پدیدار شده است.
,,
وی در خصوص چرایی این موضوع گفت: بخشی از حمایت های دولتی، جشنوارهها، سوگوارهها که بانیان آنها سلایق خاصی دارند باعث شده افراد نیز پس از شناسایی سلایق آنها آثار خود را بسرایند و متاسفانه این امر موجب شده تا خوانش اشعار مذهبی و آیینی نیز دست خوش تغییر کلی شده و لحن و لهجه خاصی به خود گرفته که قالبا نیز تقلیدی است.
,,
علا در پایان گفت: مداحان باید ذوق و سواد ادبی خود را بالا ببرند شعرا نیز باید اخلاص و تقید دینی خود را همانند مداحان ارتقاء دهند اما این دو حیطه نباید باهم یکی شود و باید میان شعر آیینی و ساحت مداحی ضمن حفظ و تقویت ارتباط تنگاتنگ شاعر و مداح تفکیک قائل شد.
,,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه