عرفه، روز نیایش؛
دعای مجاهدی چون حسین انسان را به حرکت می آورد/ انسان خالی از معنای امروز از بی دعایی رنج می برد
امام حسین علیه الاسلام در شروع حرکت اصلاحی بزرگ در عرفات چند ساعت شروع می کنند به دعا کردن. چرا که قرار است موثرترین قیام اصلاحی تاریخ تا ظهور صورت بگیرد. امامی که اتصال به وحی دارد و عقلش در نهایت رشد عقل بشریت است، دعا میکند و دعای مجاهدی چون حسین در حالت ایستاده انسان را به حرکت می آورد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، بعد از رنسانس، غرب به سمت تجربه گرایی و دانشی رفت که بتوان در آزمایشگاه آن را آزمود . اینکه جریانِ روشنفکری غرب چگونه این مسیر را طی کرد در این یادداشت نمی گنجد اما در نهایت شاهد آن بودیم که اندیشیدن در غرب مکانیزه شد و هر آنچه که با عقل بشری آن هم هر شخص به حسب خودش ارتباطی بر قرار نمی کرد،خود به خود محکوم به طرد توسط اندیشه ها بود چرا که اندیشه ی عصر مدرنیته به بشر آموخته بود وحی را هم اگر با عقل بتوانی بفهمی چون عقل همگان توان درک آن را ندارند باید کنارش زد و مقبول نیست.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,چنین بود که در دنیا مفاهیم و ارزش های مافوق اندیشه های بشری به کنار رفت آن هم به دلیلی که با مبادی اولیه عقلانی قابلیت انطباق نبود. خب تکلیف معلوم بود بشری که مخلوق خدا بود و قرار بود خلیفه الهی باشد و جانشین خدا در زمین باشد ،به جای خدا نشست. کار به کجا رسید اینکه بشری که دیگر به جای خدا، خدایی می کند.دچار نقصان شد.کمالش را از دست داد. مگر نه این است که عدالت یعنی هر چیزی به جای خود .
,انسان دیگر در جای خودش نبود.این انسان از اسارت خدای عادل و حکیم آزاد شده بود ولی به اسارت خدایان روی زمین در آمده بود خدایانی که هر روز برای آرامش بشری که خالی از معنا بود نسخه های معنوی می نوشتند. از بندگی آلت و آتش و دود و دامن گرفته تا اذکار و اوراد و کنجها. انسانی که مانند یک بادبادک پر از باد در حال اوج بود سوراخ شده بود و کارش به در و دیوار خوردن بود بلکه نسخه ای معنوی آرامش کند.
,نسخه ای که از همان اول خدا به حال بنده اش پیچیده بود. خالق احسان در نظام احسن خود، برای دعا جایگاهی قائل است که بشر با ناعقلی کردن نتواند هیچگاه معنای آن را درک کند. آن ها که خیال می کنند دعا باعث خرق عادت و یا معجزه ای بر خلاف روال معمول نظام خلقت می شود در اشتباه هستند. شاید علت پس زدن دعا توسط برخی تازه به عرصه اندیشه رسیدند چنین باشد. اما در حقیقت دعا جزئی از نظام آفرینش و روال عادی سیستم انسان ها بوده است. انسانی که متکی به عقل و امکانات یدی خود باشد، خب با معیوب شدن هر کدام به زمین خواهد خورد.
,دعا موجب می شود تا آن زمینه ارتباطی انسان با خدای متعال برقرار شده و حاصل این اتصال معنوی گشایش باشد. هر کس در دعا عقده ای دارد و گره ای که برای هر فردی به تناسب خودش راهکاری وجود خواهد داشت. یکی نیاز دارد آرامش کسب کند تا فکر کند و به نتیجه در حاجت خود حاصل شود.
,یکی هم فکرش به جایی که فراخی مشکلش هست نمی رسد. در دنیایی که هر کس به گره ای دچار شده است که همان عقول بشری که نقل مجلس گردانی روشنفکران هست هیچ کاره ای نیست به دعا روی بیاور. چرا که همان خدایی که فرموده است: هر کس تلاش و کوشش کند راه می یابد می فرماید: مرا بخوانید تا اجابت کنم شما را. و یا فرمود: اگر دعای شما نبود خداوند به شما توجهی نداشت. دعا جایگاهی دارد که حتی در میان برخی اهل فهم در حاشیه قرار دارد. اما واقعیت آن است که دعا منزلت دارد یعنی بخشی از چهارچوب مسیر حرکتی انسان است، مسیری که انسان بدون آن نمی تواند پیش برود گویا قطعه ای از پازل هنوز تکمیل نشده است.
,مگر ما با امکانات یدی و قوای تسلیحاتی انقلاب کردیم. انقلابی که تحلیلش هنوز برای بشر مدرن دشوار است. خب انقلاب و رشد فردی انسان ها نیز به اندیشه صرف نخواهد بود هر چند که اندیشه و تعقل آینه زلالی است از مسیر اما بدون دعا چرخ های ما حرکت نخواهد کرد. مگر قصد از حرکت رسیدن به مقصد نیست؟ خب برخی میگویند. ما دعا نکردیم و حرکت کردیم! باید گفت پس چرا به مقصد نرسیدید. امروز مگر در دنیا شیعیان با امکانات مادی از خودشان و هویتشان صیانت می کنند.شیعیان یمن به خدا توکل کرده اند از خدا خواسته اند،همانطور که خرمشهر ما را خدا آزاد کرد. ما هر جا شکست خوردیم. از اتصال خدا ماندیم.
,اباعبدالله الحسین علیه السلام طبق آنچه در تاریخ نقل شده بسیار رفتار منطقی، هوشمندانه و هنرمندانه ای در حرکات سیاسی خودش داشته است. این امام بزرگوار در شروع حرکت اصلاحی خودشان در عرفات چند ساعت شروع می کنند به دعا کردن. چرا که قرار است موثرترین قیام اصلاحی تاریخ تا ظهور صورت بگیرد. امامی که اتصال به وحی دارد و عقلش در نهایت رشد عقل بشریت است، دعا میکند از همه جا می گوید از همه چیز میخواهد.
,حتی در آن شرایط حساس نمی گوید دعای کوتاهی بگویم و طلبی کنم و تبرکا استمداد بجویم می ایستد و اشک می ریزد، تضرع میکند، دل عرش را می لرزاند، قرار است کربلا خون به پا شود حسینی که تا قیامت نگران بشریت است چند ساعت خشوع می کند. و با دلی آرام به سوی کربلا می رود.
,
برای خدا روزهایی است که طبق همان نظام احسن آن روزها جایگاه و منزلت پیدا کرده اند. مثل شب قدر که همگان با بی قراری آن شب را به کار می گیرند. عرفه هم آن مقام را دارد. مقام که میگویم یعنی جایگاه دارد خب شما به هر خودرویی به مقصد دراز نمی رسید و با هر خودرویی از جاده هایی تنگ و سخت و آسیب پذیر سالم به منزل نمی رسید باید به جایگاه ها و مقام ها توجه کرد. این روز مقام دارد این دعا شرافت دارد.حسینی که مجاهد است ایستاده است. دعای منزویان آدم را به شور در نمی آورد دعای مجاهدی چون حسین در حالت ایستاده انسان را به حرکت می آورد.
____________
سید محمد حسین اخوان
,
, سید محمد حسین اخوان,
,
انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه