مرثیه ای بر جنگل های بلوط
دل نوشته زیر از نابودی تدریجی جنگل های بلوط خبر داده و بی تفاوتی آحاد جامعه را نسبت به این موضوع نشان می دهد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا به نقل از بُلفَت، "بلوط"، رمز ماندگاری است. بلوط هویت ملتی است که سالها طعم تلخ محرومیت چشیده اند و همچنان سراپا مانده اند!
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, بُلفَت,بلوط شناسنامه ی سرزمینی است که هر وجبش با عرق تلاش و خون شهدا تقدیس یافته است!
,بلوط سمبل مقاومت مردمانی است که سال های سال حریم های جغرافیایی را با شهامتی بی مثال چنان محفوظ داشته اند که مادر فرزندش را!
,بلوط رمز بقای مردمانی است که خون دادند تا خاک ندهند! جوانی دادند تا پیری آسیب نبیند! موی مشکی سپید کردند تا داغ دلی تازه نکنند!
,بلوط رمز چتر مهرورزی در آفتابی ترین روزهای سال است و سمبل گرمابخشی در برفی ترین ایام زمستانی!
,بلوط آن داروخانه ی بیماری زًُدایی است که شیره، هسته و پوسته اش نیز درمانی بر دردهای بی دوای زمانه!
,بلوط آن منبع ذخیره ی آبی است که ٩ ماه سال ریشه هایش را می پراکند تا آب حیات روزهای بی آبی آدمی را تأمین کرده باشد!
,بلوط آن نگهبان نگهدارنده ی خاک سرزمین ماست که همتش، رانش را می راند و ایستادگی اش زلزله و تکانش زمین را می ایستاند!
,بلوط آن سبزه چتری است که چتر مهربانی اش نه فقط محدوده ای خاص از جغرافیا، بلکه جغرافیای زیست محیط را شامل می شود!
,بلوط آن مادر وارسته ای است که خود تاب تحمل گرسنگی ها و تشنگی ها و بی نوایی ها را می کشد اما خوراک و آب و نوای فرزندان زادبومش را مهربانانه می نوازد! و حتی گله های گوسفندان و بُزان ما را بی نصیب نمی کند!
,بلوط آن یار ثابت زاگرس است که گردبادهای سهمگین و خشمگین زمانه اش را پا به پای مردمانش تحمل کرده و بسیار درس صبوری نیز منتقل کرده است!
,بلوط آن شاهد عینی بی مدعایی است که خروارها خاطره ی تاریخی از رشادت ها، مقاومت ها و وطن دوستی مردمان این دیار را به یادگار ثبت و ضبط کرده و برای نسل های بعدی ذخیره کرده است.
,اما اینک ...؟!!!!!
,- ده ها جنگ نابرابر، رانش و زمین لرزه، طوفان و گردباد زمانه بر خراش روحش می فزایند!
,- تیغ بلدوزر، لودر و گریدر و بیلِ بیل مکانیکی یکی پس از دیگری بر پهن وجود مهر وی مهمان می شوند!
,- از جرقه ای زغالی تا شعله های مهیب آتش بر پیکر تنومند و استوارش سوار می شوند
,- ده ها تبرزین و تبر با دسته هایی از جنس خود، تنش را می نوازند!
,- حشره های بلوط خوار و ده ها حشره ی جنگل خوار بر پیکر نیمه جانش انگل می شوند!
,- گله های بُز بر سفره ی مهرش تناول می کنند و حتی بر جوانه های حاصل از فعالیت "فعالان چالش بلوط " هم رحم نمی کنند!
,- برخی در ردای چوپانی گله و برخی نیز در لباس شکارچی صرفاً برای پرکردن لحظات تنهایی شان کبریت و فندک شان را بر تنه ی بلوط نشانه می روند و با شعله های آتش حاصل از سوختنش، طراوتی به دل غافل شان می بخشند!
,- گروه های انسانی به زعم خودشان در لباس گردشگر بر سر و دست و شاخ و برگ بلوط می تازند و شاخه های زنده اش را نیز طعمه ی آتش می کنند تا با کتری زغالی شان چای دم کنند و لختی طبیعت را نوش جان کنند!
,- از همه مهم تر خراش گاز خردل بعد از ٢٨ سال در زیباترین جنگل های زاگرس و در منطقه ی سردشت آن سرزمینی که "حسن زیرک " بهشت کوردستان می نامیدش بر پیکره بلوط، ژنراتور اکسیژن ساز هنوز که هنوز است خودنمایی می کند و کوچک ترین منافذ خروجی اکسیژن را مسدود کرده تا ریه های مصدومان همچنان در فقر اکسیژن حاصل از بلوط، چون کودکان گرسنه ی آفریقایی شکار کرکس بی رحمی بعث و یاوران و وارثان ناصالحش باشد!
,- ...
,اینها و صدها گونه "ژینوساید جنگل های بلوط " را در اطراف خود شاهدیم و نه مسئولی را به اقدامی وا می دارد و نه رسانه ای را به عکس العملی و نه اندیشمندی را به تحلیل و واکاوی عمق مسأله و نه ...
,تنها و تنها چند فعال مستقل زیست محیطی و چند ان جی اوی منطقه ای و چند مسئول دست و پا بسته و برنامه ای از رسانه ای و صفحه ای از روزنامه یا هفته نامه و گاهنامه ای که دل می سوزانند و بال و پر می زنند تا شاید تلنگری زنند بر این فاجعه و آگاهی بخش اند بر عمق این نامهربانی ها که متأسفانه آن صداهای حداقلی هم در گلو خفه می شود!
,انجمن های زیست محیطی با جریان و حزب سبز جهانی هم پیمانه نشان داده می شوند!
,صدای رسانه و روزنامه تا چند صباحی نمی رسد!
,و فعالان مستقل زیست محیطی با دیوار کوتاه شان چون جُزامیانی نشان داده می شوند که هیچ جنبنده ای را دل و جرأت نزدیکی و همراهی بدیشان نمی یابد!
,و در این بین فعالان "چالش جهانی بلوط" بیش از همه مورد اجحاف مسئولان واقع می شوند و این خود سئوالی بس مبهم در ذهن ایجاد می کند که پاسخ بدان را باید به اوراق تاریخ و قضاوت نسل های آتی سپرد! و آن اینست؛
,***"در نهاد درخت بلوط، چه گنجی نهفته است که ملتی را شایسته ی دسترسی بدان نمی دانند و چنین نظام یافته و سازمانی کمر به نابودی آن بسته اند؟"
,راستی آیا عمر ما کفاف آن را خواهد داد تا بتوانیم در مجلسی مجوز دار که با عنوان"مرثیه ای بر جنگل های بلوط "منعقد خواهیم کرد.
,رئوف آذری، فعال چالش جهانی بلوط
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه