پیوستن به باندهای خلاف از تهدیدات جدی کودکان کار/ 70 درصد کودکان را پسران و 30 درصد دختران تشکیل می‌دهند

وی افزود: مراکز نگهداری این کودکان شامل مرکز کودکان خیابانی سطح دو با اقامت کوتاه‌مدت است که براساس وظایف قانونی، کودکان خیابانی را پذیرش کرده و نگهداری موقت آنها را حداکثر تا 20 روزه برعهده خواهند داشت. 
فرایند توانمندسازی کودکان خیابانی و خانواده آنها 
رحمانی در ادامه با اشاره به خدمات انجام شده توسط این مرکز توضیح داد: این مرکز از طریق ارائه خدماتی نظیر مددکاری اجتماعی، معاینات بالینی، روانپزشکی و روانشناسی همچنین انجام حمایت‌های اجتماعی از کودک یا نوجوان و خانواده، نسبت به فراهم آوردن هر چه سریع‌تر زمینه‌های جایگزینی و توانمند سازی آنان اقدام می‌نمایند. 
وی خاطرنشان کرد: فرایند توانمندسازی کودکان خیابانی و خانواده آنها از طریق ارائه خدمات تخصصی و حمایتی انجام می‌شود. 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین تصریح کرد: فرآیند توانمندسازی مجموعه اقدامات و خدماتی است که با هدف تحقق زندگی عادی با حداقل وابستگی به منابع حمایتی و ارتقاء تواناییها و مهارت‌های آموزشی، اجتماعی و حرفه آموزی به کودک و یا خانواده وی ارائه می‌شود. 
وی در ادامه بیان کرد: کودکان خیابانی به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند دسته اول گروهی هستند که با وجود کار در خیابان، هنوز با خانواده خود در تماسند. 
رحمانی عنوان کرد: ماهیت و میزان این تماس متفاوت است و می‌تواند از هر روز تا یکی دو بار در سال تغییر کند. اما به هر حال، این کودکان کم و بیش احساس می‌کنند که دارای خانواده هستند و تعداد این کودکان خیابانی بیش از سایر گروه‌ها است. 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین اظهار کرد: کودکانی که در خیابان به سر می‌برند عمدتا کارگران خیابانی هستند؛ آنها به دلیل شرایط خانواده مجبور به کار شده و به در آمد خانواده کمک می کنند. 
وی با اشاره به مهم‌ترین رویکردهای مداخله‌ای در مورد این قبیل کودکان گفت: حمایت از خانواده به منظور تقویت توانایی در انجام کارکردهای طبیعی نظیر رشد و تربیت فرزندان و حمایت از آنان، فراهم آمدن زمینه رشد یکپارچه کودکان همچنین تاکید بر تحصیل کودکان به عنوان راهکاری مناسب جهت جلوگیری از کار کودکان از جمله اقدامات انجام شده برای این کودکان است. 
اغلب کودکان کار توسط نامادری یا ناپدری به خیابان رانده می‌شوند 
رحمانی به ویژگی گروهی دیگر از کودکان خیابانی اشاره کرد و افزود: این گروه کوچکتر اما پیچیده‌تر است زیرا کودکان این گروه، خیابان را خانه خود می‌دانند و سرپناه، خوراک، در میان دیگران بودن و نوعی احساس داشتنِ خانواده را در خیابان جستجو می‌کنند. 
وی خاطرنشان کرد: وابستگی خانوادگی در کودکان این گروه وجود دارد اما جزئی است و ملاقات به ندرت صورت می‌گیرد. 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین خاطرنشان کرد: این کودکان به این دلیل در خیابان زندگی می‌کنند که خیابان از خانه آنها امن‌تر است و خانواده آنها به دلایلی مانند اعتیاد به مواد مخدر یا الکل یا سوءاستفاده جنسی کاری برای آنها انجام نمی‌دهند. 
وی افزود: اغلب این کودکان توسط نامادری یا ناپدری به خیابان رانده می‌شوند و بخشی از بازار کار کودکان را تشکیل می دهند. 
رحمانی با اشاره به رویکردهای مداخله‌ای برای این گروه بیان کرد: با وجود تمام موانع و مشکلات، همچنان تاکید اولیه بر ساماندهی خانواده به گونه‌ای است که بتواند حتی با حمایت‌های مستمر و یا غیر مستمر، وظایف طبیعی خود از قبیل رشد و تربیت فرزندان و تامین پایگاه عاطفی مناسب برای اعضاء خود را فراهم آورد. 

وی عنوان کرد: برای آن‌دسته از کودکانی‌ که به هیچ طریق امکان ساماندهی آنان از طریق خانواده فراهم نمی‌باشد، انجام اقدامات قانونی جهت سپردن این کودکان به خانه‌های تربیتی و مراکز شبانه‌روزی به عنوان آخرین راه حل توصیه می‌شود. 
85 درصد  کودکان کار دارای پدر و مادر هستند 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین عنوان کرد: به این گروه‌ها دسته دیگر را نیز می‌توان اضافه کرد، این گروه شامل کودکانی است که با خانواده خود در خیابان بوده و کار و یا تکدی گری می‌کنند. 
وی یادآور شد: در خصوص این گروه نیز اقدامات و پیگیری‌ها همچون مراحل قبل با هدف پیش‌بینی می‌شود هدف اصلی از اجرای این فعالیت‎ها، کنترل و کاهش آسیب‌های اجتماعی ناشی از کار و زندگی کودکان در خیابان است. 
 

رحمانی عنوان کرد: حمایت از حقوق کودکان خیابانی، کاهش آسیب‌های اجتماعی وارد بر کودکان خیابانی، ارتقاء کیفیت زندگی کودکان خیابانی و خانواده‌های آنها، سالم سازی محیط زندگی در شهرها از اهداف فرعی این طرح است. 
رحمانی تاکید کرد: در صورتی که نهادهای مختلف همکاری های لازم را برای ساماندهی کودکان کار و خیابان نداشته باشند همین تعداد افراد ساماندهی شده دوباره جایگزین خواهند شد. 
پیوستن به باندهای خلاف از تهدیدات جدی کودکان کار 
وی اظهار کرد: انتظار داریم که حداقل در هر استان یک بیمارستان برای درمان و ارائه خدمات به کودکان کار و خیابان در اختیار سازمان بهزیستی قرار گیرد. 
رحمانی گفت: باتوجه به اینکه 85 درصد این کودکان دارای پدر و مادر هستند، زمانی که به دلایل مختلف توسط اورژانس اجتماعی، مراجع قضایی، انتظامی و شهرداری به مراکز نگهداری کودکان خیابانی ارجاع می‌شوند، پس از مدتی خانواده این افراد با اخذ حکم مرجع قضایی کودک را از این مراکز ترخیص می‌کنند که این مسئله نیز از جمله مشکلات ما در زمینه ساماندهی این کودکان است. 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین عنوان کرد: قرارگرفتن سرپرست خانوارها و افرادتحت تکفل این افراد در چتر حمایتی سازمان‌هایی مانند بهزیستی و کمیته امداد از جمله راهکار‌های برون رفت از کار کودکان است. 
وی افزود: رسانه‌ها نیز می‌توانند از طریق پرداختن به مساله کودکان کار در ابعاد گسترده و نمایش زندگی کودکان کار همچنین مصاحبه با افراد صاحب نظر نقش موثری درکاهش این آسیب‌ها ایفا نمایند. 
رحمانی تصریح کرد: عدم برخورداری از مسکن، تغذیه مناسب، بهداشت و درمان، تحصیل و تفریح همچنین مورد آزار جسمی، جنسی، روانی، انواع بیماری‌ها و نیز مورد سوء استفاده دیگران قرارگرفتن از مهمترین عوامل تهدیدکننده دراجتماع در رابطه باکودکان کار است. 
وی بیان کرد: از آنجایی‌که کودکان کار فرصتی برای یادگیری و فراگرفتن مهارت‌های اجتماعی ندارند، هم خود در معرض آسیب های اجتماعی قرار می‌گیرند و هم زمینه قربانی شدن دیگران را فراهم می‌کنند. 
آمار دقیقی در مورد تعداد کودکان کار و خیابان وجود ندارد/ 7 درصد کودکان کار نان آور خانواده خود هستند
این مسئول عنوان کرد: یکی از آسیب‌های جدی که زندگی کودکان کار را تهدید می‌کند، پیوستن آنها به باندهای خلاف است زیرا کودکان فرصتی پیدا نمی‌کنند تا از لحاظ روانی و جسمانی پرورش یابند لذا به سمت باندهایی سوق داده می‌شوند تا از آنها برای توزیع موادمخدر و انجام انواع جرائم استفاده نمایند. 
رحمانی در ادامه گفت: آمار دقیقی در مورد تعداد کودکان کار و خیابان وجود ندارد اما بر اساس آمار پذیرش بهزیستی، 70 درصد این افراد را پسران و 30 درصد را دختران تشکیل می‌دهند که 8 درصد از آنها از تحصیل بازمانده‌اند.

وی افزود: میانگین سنی کودکان کار 12 سال است که 7 درصد از این کودکان مسئول تامین اقتصادی خانواده و یا به عبارتی نان آور خانواده هستند و 4 درصد آنها دارای والدین با سابقه محکومیت هستند. 
محرومیت از تحصیل، مهارت آموزی و امنیت، مهم‌ترین آسیب کودکان کار 
این مسئول در ادامه بیان کرد: مهم‌ترین آسیب کودکان کار در اجتماع محرومیت از تحصیل، مهارت آموزی و امنیت است. 
وی با اشاره به راهکارهای برون رفت از این مشکلات عنوان کرد: افزایش رفاه اجتماعی و پیش بینی دولت به منظور تامین منابع مالی جهت تحصیل، تغذیه و ... کودکان و خانواده‌های آنها از جمله راه‌های رفع مشکلات مربوط به کودکان کار است. 
رحمانی تاکید کرد: انجام پژوهش‌ها و انعکاس آن به عموم مردم در خصوص آسیب کار کودکان در خیابان‌ها و مکان‌های پرخطر به منظور آگاه سازی آحاد جامعه در راستای عدم تشویق آین موضوع در سطح چامعه موثر است. 
معاون امور اجتماعی بهزیستی استان قزوین در پایان تصریح کرد: موضوع کار کودکان باید در رأس پژوهش‌های اجتماعی قرار گیرد و برخورد قانونی مناسب با خانواده‌های کودکان کار و باندهای غیر مجازی که اقدام به استثمار کودکان می کنند، انجام شود. 
انتهای پیام/پ