گزارشی از همت رزمندگان عرصه سازندگی؛
نگاهی به بازسازی استانی که در جنگ به کلی ویران شد/ حکایتی از روزهای شیرین کرمانشاه پس از سال ها مقاومت + تصاویر
پس از جنگ تحمیلی که باعث ویرانی های گسترده ای در استان کرمانشاه شد، اقدامات متعددی برای سازندگی در استان کرمانشاه صورت گرفته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از مرصاد، استان کرمانشاه به دلیل درگیری مستقیم با دشمن در دوران دفاع مقدس، ویرانی های زیادی را متحمل شد و بسیاری از سازه های شهری و امکانات مورد نیاز مردم برای زندگی در شهرها با خرابی روبرو شد.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مرصاد,در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
در این میان پس از پایان جنگ تحمیلی تا به امروز به همت دستگاه های مربوطه و به خصوص بسیج سازندگی علاوه بر اینکه این ویرانی ها بازسازی شد، تلاشی مضاعفی نیز برای مقابله با محرومیت در برخی از مناطق صورت گرفت.
,در ادامه این گزارش نگاهی به تخریب های صورت گرفته در برخی از شهرستان های استان کرمانشاه و بازسازی انجام شده می شود.
,,
گیلانغرب زیر حملات گسترده دشمن
,,
به گزارش شبکه اطلاع رسانی مرصاد به نقل از مطلع الفجر ،شهرستان گیلانغرب یکی از شهرهای مرزی استان کرمانشاه است که از همان سالهای آغازین جنگ تحمیلی بارها زیر آتش سنگین توپ خانه ای دشمن بعثی قرار گرفت که این مسئله باعث تخریب و ویرانی های بیشماری در این شهر شد.
, شبکه اطلاع رسانی مرصاد, مطلع الفجر ,,
شدت بمباران های دشمن در این شهر مقاوم به حدی بود که تنها در یک روز 150 تن از شهروندان گیلانغربی شهید و 472 تن مجروح شدند.
,,
در دوران دفاع مقدس، گیلانغرب از ابتدا تا انتها در گیر جنگ و بمباران بود و زیر آتش خصمانه توپخانه ای دشمن قرار داشت به نوعی که تاسیسات زیر بنایی آن به کلی تخریب و بنای سالمی در آن یافت نمی شد. حتی در این دیرگیری ها بعثی ها به مسجد این شهر هم رحم نکردند و آن را به کلی تخریب کردند.
,,
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
, ,
مسجد جامع شهر در دوران جنگ
,,
,
بازار و خیابانهای شهر گیلانغرب در دوران جنگ و دفاع مقدس بر اثر شدت انفجارات و بمبارانها به تلی از خاکستر و خرابه ای دلخراش تبدیل شده بود.
,,
شهرستان گیلانغرب واقع در غرب کرمانشاه با بیش از 72 هزار نفر جمعیت در دوران جنگ تحمیلی 750 شهید، دو هزار و 220 جانباز و 133 آزاده تقدیم نظام اسلامی کرده است که این آمار سندی قرار گرفتن این شهر در کانون جنگ و مقاومت و تاییدی بر شجاعت و جسارت مردمان این دیار است.
,,
, ,
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
,,
با وجود آنکه گیلانغرب در آن سالها به کلی در حوزه زیرساخت های آموزشی، خدماتی و رفاهی تخریب شده بود اما بعد از دوران دفاع مقدس دولت ها به فکر تامین خسارتهای ناشی از جنگ بر آمدند. اگر چه خدماتی که آن زمان در قبال آسیب های فیزیکی به منازل و اموال مردم وارد شده بود بسیار نا چیز بود اما در این راستا قدمهای موثری بر داشته شد. در سالهای بعد و در دهه 70 و 80 و اوایل دهه 90 خدماتی چشمگیر در حوزه های مختلف به مردم این شهر ارایه شد.
,,
, ,
,
در کل توجه نظام به تامین نیازها و روند رفع خسارتهای دوران جنگ بیش از پیش معطوف به این منطقه شد و در سالهای بعد از جنگ دو بار مقام معظم رهبری به استان کرمانشاه و گیلانغرب سفر کردند و بر ضرورت توجه به ارتقاء زیر ساختها و وضعیت اشتغال و رفاه مردم این منطقه تاکید کردند. در سالهای قبل لقب دومین شهر مقاوم کشور را به گیلانغرب عطا فرمودند و در سفر دهه 90 نیز از مقاومت و شایستگی مردم گیلانغرب در دوران دفاع مقدس تجلیل کردند.
,,
, مسجد جامع شهر بعد از دوران دفاع مقدس و در دوران بازسازی
,,
, ,
, ,
خیابان اصلی شهر گیلانغرب
,
,
, ,
گیلانغرب اکنون در حوزه سدهای آبی، معادن، بازارچه مرزی و کشاورزی بستر های متنوعی را برای تحقق توسعه پیش روی خود دارد.
,,
تصویر زیر نشان دهنده تغییر بافت شهری در دوران جنگ و پس از آن است.
,,
, ,
نگاهی کوتاه به ساخت و ساز های کنگاور بعد از جنگ
,,
در دوران جنگ تحمیلی استان های مرزی کشور همواره مورد حمله دشمن بعثی بوده که در این میان استان کرمانشاه بدلیل هم مرزی با کشور عراق یکی از شاه راه ها و گذرگاه های مهم برای صدام محسوب میشد و خیال خامی داشت که می تواند به راحتی از این استان عبور کرده و دیگر شهرها را به اشغال درآورد.
,,
اما این توهمات واهی راه به جایی نبرد و صدام و نیروهایش حتی تا شهر های مرزی هم بیشتر نتوانستند حرکت کنند و در همین شهر ها زمین گیر شدند. یکی از شواهدی که صحت این قضیه را نشان میدهد شهر کنگاور است که دشمن نتوانست آنطور که مایل است این شهر را مورد حمله قرار دهد و بیشتر از چند حمله ناجوانمردانه که آن هم توسط جنگنده ها بود نتوانست کاری از پیش ببرد.
,,
آنها یک روستا و یک تاسیسات پخش برق را مورد اصابت قرار دادند که در روستای قوره جیل 8 شهید و بیشتر از 20 جاباز بجای ماند که هیچگونه دلیلی بجز نشان دادن ضعف و ناکامی آنها نداشت. حمله به تاسیسات برق آران نیز موجب تخریب کامل و شهید شدن 3 نفر شد.
,,
در سال های پس از جنگ تا به امروز با همه سختی ها و کمبود منابع و نیروی انسانی تمامی کشور بخصوص شهرهای که مورد تهاجم قرار گرفته بودند شروع به بازسازی و ساخت و ساز کردند که شهرستان کنگاور نیز بی نصیب از این جریان نبود و تا کنون ساخت و ساز های چشمگیری در دوران بعد از جنگ انجام شده است.
,,
با پیگیری های اداره جهاد و سازندگی در آن زمان کلیه خانه های تخریبی در روستای قوره جیل باز سازی و یا با در اختیار گذاشتن وام به صاحبان منازلی که کاملا تخریب شده بود خانه هایی جدید ساختند و به زندگی خود ادامه دادند. در رابطه با تاسیسات برق آران نیز بلافاصله شروع به بازسازی کردند و آنرا در ظرفیتی بیشتر از 12 برابر توسعه دادند.
,,
قارلقی مسئول بخش دایره فنی شهرداری کنگاور در گفتگو با آفتاب کنگاور با اشاره به تاسیس چهار شهرک در کنگاور اظهار داشت: در دوران بعد از دفاع مقدس شهرداری شروع به بازسازی و ترمیم بافت شهری فرسوده و ساخت شهرک هایی جدید کرد که میتوان به شهرک آموزگار با 250هزار متر بافت شهری، شهرک بسیج با بیش از 100هزار متر، شهرک جهاد با بیش از 70هزار متر، شهرک ولی عصر(عج) با بیش از 120هزار متر و همچنین اخیرا ساخت مسکن مهر که در دو نقطه شهر کنگاور در دست اقدام است و تا کنون بیش از 350 خانوار را در خود جای داده است.
,,
وی به بازسازی کلیه بافت های شهری که در دوران جنگ مورد توجه قرار نگرفته بود اشاره کرد و افزود: در دوران سازندگی همگانی کشور تمامی میادین شهری اعم از میدان ها، بازار و مسیر های اصلی مورد ترمیم و زیباسازی قرار گرفت که بعد ها نیز به میدان های شهر و خیابان ها افزوده شد و بافت شهری شکلی زیبا تر و بزرگتر به خود گرفت.
,,
همچنین طاهرآبادی رئیس اداره راه و شهر سازی کنگاور در گفتگو با خبرنگار آفتاب کنگاور از احداث 160 کیلومتر جاده روستایی بعد از انقلاب و جنگ خبر داد و تصریح کرد: پیش از انقلاب هیچگونه جاده آسفالت روستایی نداشیم اما به برکت انقلاب آسفالت شدن این جاده ها آغاز شد و حتی در دوران دفاع مقدس نیز دست از کار نکشیده شد و به خواست خدا تقریبا تمام راه های روستاهایی ما دارای جاده آسفالته هستند.
,,
وی همچنین ساخت 45 کیلومتر اتوبان در حوزه استحفاظی کنگاور را یکی از پروژه های بزرگ در آن دروان خواند و از ساخت 17 راه اصلی بعد از جنگ تحمیلی خبر داد که نشان از خستگی ناپذیر بودن و بی اهمیتی نسبت به حملات دشمنان کشور بود.
,,
شهرستان کنگاور در دوران دفاع مقدس همواره با اعزام نیرو ها و کمک های مادی یکی از شهر های شهید پرور و مقاوم محسوب می شود که اهدای 417 شهید والامقام و بیش از 360 جانباز بالای 25 درصد گواهی این موضوع است.
,,
بازسازی گسترده در پاوه پس از انقلاب و دفاع مقدس
,,
جنگ عراق با ایران که از سوی مردم کشورمان با نام های هشت سال دفاع مقدس و جنگ تحمیلی شناخته می شود در 31 شهریور 1359 با درگیری های پراکنده مرزی دو کشور و یورش همزمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و از طرفی تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد.
,,
این جنگ در نهایت پس از حدود 8 سال در مرداد 1367 و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و 1190 میلیارد دلار خسارات با پیروزی جمهوری اسلامی ایران خاتمه یافت.
,,
این جنگ 554 هزار و 858 رزمنده و جانباز به یادگار گذاشت. 250 هزار رزمنده در معرض گازهای شیمیایی بوده اند که با این آمار می توان گفت که تعداد جانبازان جنگ تحمیلی عددی بیش از 800 هزار جانباز است.
,,
صدام که عملا نتوانسته بود با بمباران های سنگین هوایی، مردم ایران را به ایجاد فشار بر روی دولتمردان سوق دهد و در عمل با سیل عظیم جمعیت زن و مرد و پیر و جوان برای مشارکت داوطلبانه در جبهه مواجه شده بود 3500 بار اقدام به استفاده وحشیانه از سلاح های شیمیایی و در سطح وسیع کرد.
,,
شهرستان مرزی پاوه نیز از این اقدام صدام مستثنی نبوده و مردم این منطقه با تقدیم 640 شهید و 1500 نفر جانباز و رزمنده از کشور، انقلاب و کیان جمهوری اسلامی ایران دفاع کردند.
,,
وضعیت اقتصادی و امکانات لازم مردم شهرستان پاوه در زمان انقلاب به نسبت اکنون در حد خیلی پایین و ضعیفی قرار داشت به طوری که مردم امکانات اولیه خود را به سختی تامین و حتی باعث تردد روزانه مردم به مرکز استان با تمام مشکلات موجود شده بود.
,,
مجموع ایستادگی مردم و امت اسلامی در مرزهای کشور باعث ایستادگی انقلاب اسلامی و دلدادگی امت اسلامی به رهبری انقلاب اسلامی باعث این پیروزی شد.
,,
, 
, ,
جنگ در شهرستان پاوه مشکلاتی را برای مردم با وجود نبود امکانات ایحاد کرد اما خدمات نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران باعث شد که برای دورترین نقطه صفر مرزی از جمله روستاهای هانی گرمله شهرستان پاوه این خدمات مشهود باشد. برق کشی تعداد زیادی از روستاها و شهرها، ایجاد شبکه آبرسانی آب شرب به روستاها و دسترسی آسان مردم این روستاهای محروم به نزدیکترین شهر و مرکز استان با احداث جاده ها و آسفالت راه ها از جمله مهم ترین این خدمات است.
,,
قصرشیرین از ویرانی دیروز تا آبادانی امروز
,,
شهر جنگ زده قصرشیرین نمادی بیبدیل از رشادتها و فداکاریهای جوانانی است که جان خود را در راه حفظ ارزشها و آرمانهای انقلاب اسلامی در دوران دفاع مقدس در طبق اخلاص گذاشته و وارد عرصه نبرد حق علیه باطل شدند.
,,
این شهر تابلویی از مقاومت ملتی است که با کمترین سلاح و با توکل به خدا و ایمان جوانان خود در برابر دشمن متجاوز که از سوی پیشرفتهترین کشورها به لحاظ نظامی تقویت میشد ایستادگی کرد و حتی یک سانتی متر از خاک مقدس آن را به دشمن نداد.
,,
امروز سالهای مدیدی است که از آن روزهای پر خطر و خاطره گذشته و شاید تنها خاطرات آن روزهای سخت اما شیرین به یادگار مانده باشد.
,,
روزها و شبهایی که هر کدام یادآور خاطرات بسیار شنیدنی از مقاومت، ایستادگی، پایمردی، ایثار و از خودگذشتگی مردان و زنان این سرزمین است.
,
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
,
, ,
شش ماه پیش از آغاز رسمی جنگ تحمیلی قصرشیرین هدف گلوله های توپ و خمپاره های عراقی قرار گرفت. قصرشیرین اولین شهری بود که آماج کینه و عداوت آن بعثیان از خدا بیخبر بود. وقتی هم که نیروهای عراق وارد قصرشرین شدند حقد و کینهشان را با خرابی این شهر عملی کردند مخصوصاً از وقتی که سلسله عملیاتهای قصرشیرین و منطقه شروع شد به تخریب قصرشیرین بهشدت دامن زدند و در واقع به غیر از یک پیکره نحیفی که از مسجد مهدیه و چند بنای دیگر باقی مانده بود، همه بناهای شهر با خاک یکسان شده بود.
,,
, ,
مردم قصرشیرین پس از سالها رنج جنگ و ویرانی و دوری از شهر و دیار خود به امید رونق مجدد شهر و بازگردان آن به دوران باشکوه گذشته بلافاصله پس از پایان جنگ از اقصی نقاط کشور به این شهر بازگشتند.
,,
قصرشیرین قبل از جنگ حدود 25000 نفر جمعیت داشت و شهری زیبا با باغهای فراوان و اقتصاد فعال تجارت مرزی بود. رودخانه الوند، بناهای زیبا، بازار پر رونق، آب و هوای گرمسیری و زمستانهای معتدل، تپه باغها و طبیعت سرشار پیرامونی، بخشی از جاذبه های گردشگری این شهر بود.
,,
,
, ,
,
در جنگ تحمیلی، شهرها و روستاهای فراوانی آسیب دیدند، ولی شهری همچون قصرشیرین به دلیل نقشی که در جنگ تحمیلی داشت نام آور بود. این شهر مرزی به کلی ویران و نماد مظلومیت شهرها و روستاهای آسیب دیده در جنگ شد.
,,
شدت گلوله باران ها و تخریب های هشت ساله که از اولین روز تا آخرین روز جنگ ادامه یافت جای جای شهر را به خاطره و یاد بود بدل ساخته است تا جائیکه شاید بتوان گفت هویت شهری قصرشیرین خود اصلی ترین عنصر یادبود حماسه و مقاومت و پیروزی است.
,,
,
, ,
عملیات بازسازی قصرشیرین در اوایل سال های دهه 70 آغاز شد و هنوز نیز ادامه دارد. سالها طول کشید تا اینکه این ویرانیها ساخته و مین گذاریهای رژیم بعثی عراق در منطقه تا حدودی پاکسازی شد و بتدریج مردم به این شهر مقاوم و مظلوم بازگشتند.
,,
اکنون قصرشیرین با تلاشهای خالصانه، شبانه روزی و خستگی ناپذیر جهادگران عرصه سازندگی در زمینه های مختلف عمرانی روزگار پیشرفت و سازندگی را می گذراند. شهری که مردم غیورش هنوز یادگار شهدا و خونهای بیگناه ریخته شده را پاس داشته و یادمان آنان را همچنان روی در و دیوار شهر خود نگه داشته اند.
,,
,
, ,
قصرشیرین امروز شهری است که بعد از جنگ تحمیلی و پشت سرنهادن روزهای سخت و به همت مردم پرتوان و سخت کوش خود و با تکیه بر نیروی صبر و استقامت و توکل، یکی از قطب های بزرگ اقتصادی و کشاورزی کشور است که پویایی و سرزندگی خاصی میان مردم این شهر مرزی به چشم میخورد.
,,
با پیمودن راه بسیار دشوار پس از جنگ تحمیلی هم اکنون روح جوانی در وجودش دمیده شده و زمینه های بسیار مناسبی برای فعالیت های تجاری و صنعتی در خود ایجاد کرده که با برنامه ریزی در این راه می توان مشکل اشتغال بسیاری از جوانان مملکت را حل کرد.
,,
,
, ,
,
, , , , , , , , , , , , , , , انتهای پیام/پ
]
ارسال دیدگاه