بازارچه مرزی مهاباد فرصتی برای واردات بیشتر!
بازارچه های مرزی با هدف تسهیل صادرات و رونق صنایع و کارگاههای تولیدی در مناطق مرزی کشور ایجاد شده اند، هدفی که نه تنها محقق نشده بلکه به مسیری برای قاچاق قانونی شده و تعطیلی بسیاری از صنایع در مناطق مرزی را در پی داشته است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از مکریان، بازارچههای مرزی محوطهای محصور واقع در نقاط مرزی و در جوار گمرکات هستند که مطابق استانداردهای تعیینشده توسط دولت به صورت مستقل یا در قالب تفاهمنامه منعقد شده میان ایران و کشورهای هم جوار تأسیسشده و دارای چارچوب مشخص سالانهای برای انجام فعالیتها و تبادلات بازرگانی خود هستند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, مکریان,
نکتهی مهم آنکه متأسفانه در حال حاضر این بازارچهها عملاً به نقاط راهبردی وارداتی تبدیلشدهاند و در واقع دولت با ارائهی مجوز برای برپایی بازارچههای یادشده، زمینهی افزایش واردات به کشور را تسهیل و تأیید میکند و این امر نیازمند این است که وضع قوانین و مقررات در این حیطه باید به شیوهای صورت گیرد که افزون بر گسترش بحث صادرات، ارزآوری برای کشور به همراه داشته باشد.
هرچند که مسئولین از مراکز یادشده بهعنوان مراکز رسمی تجارت و تبادلات دو کشور یاد میکنند، اما نمیتوان منکر شد که صادرات از راه این بازارچهها در برابر سیل عظیم ورود کالا از مراکز مذکور، رقم بسیار ناچیزی است.
از میان 31 استان کشور 16 استان، استانهای مرزی محسوب میشوند که براساس آخرین سرشماری که در سال 1390 صورت گرفت بیش از 45 درصد جمعیت کشور را در خود جایدادهاند که این میزان جمعیت، خود نشاندهندهی اهمیت بسیار زیاد استانهای مرزی است.
اهداف تشکیل بازارچههای مرزی
ایجاد اشتغال و حل مشکلات معیشتی مرزنشینان، رونق بخشیدن به اقتصاد مناطق دورافتادهی مرزی، کاهش مهاجرت روستائیان به شهرهای بزرگتر، کسب جایگاه برتر در بازارهای منطقه و حضور قدرتمند در این میدان، برقراری تسهیلات و امکانات رفاهی برای مناطق مرزی و ساکنان آن، جلوگیری از قاچاق کالا و مهار این معضل در مناطق مرزی و افزایش ایمنی مرزها، گشودن روزنههای صادراتی از جمله اهداف ایجاد بازارچه های مرزی در سال 72 بود.
بازارچههای مرزی، فرصتی طلایی برای مرزنشینان
در اوایل دههی هفتاد شمسی، زمانی که برای نخستین بار جرقهی تأسیس بازارچههای مرزی در ذهن مسئولین وقت زده شد و پس از گشایش این بازارچهها، کار بهخوبی آغاز شد. هجوم پیلهوران و متصدیان بازار تجارت در کشور به مرزها، نشان از حضور ظاهری ایران در بازارهای منطقه میداد. برای فتح بازارهای جدید فراخوان زده شد و خیلیها تلاش کردند تا در بازارهای منطقه، بهویژه ترکمنستان، آذربایجان و ارمنستان و نیز عراق و افغانستان در کنار رقبایی بزرگ مانند ترکیه در منطقه و چین در شرق آسیا حضور یابیم.
در آن دوران سرمایهگذاران، بازرگانان و صادرکنندههای کشورمان اعم از با تجربه و بی تجربه سودهای آنچنانی کسب کردند. اما باگذر زمان وضعیت به همین منوال باقی نماند و فعالیت برای تجار تازه کار و بی تجربه سخت شد. دشواری این امر به حدی رسید که عدهای ورشکسته شده و به وطن بازگشتند و عدهای نیز آوارهی دیگر نقاط جهان شدند. پس از مدتی هم بازارهای منطقه مملو از تجار ترک و چینی و آسیای جنوب شرقی شد. همچنین بخشی از ظرفیت بازارچهها به مراکز محدود و کوچک پیلهوری تبدیل شد که اکنون سالهاست برخیها دایر و فعالاند و برخی لنگلنگان به کار ادامه میدهند و برخی سالهاست تعطیل شدهاند.
بازارچه مرزی مهاباد و رویای ایجاد اشتغال پایدار
,
,
,
,
,
,
,
,
چندی پیش فرماندار مهاباد در دیدار با اصحاب رسانه این شهرستان از اخذ مجوز فعالیت بازارچه مرزی در این شهرستان خبر داد. خبری که خوشحالی بازاریان و شهروندان مهابادی را در پی داشت.
,یک کارشناسمسایل اقتصادی در این باره به مُکریان می گوید: بازارچه های مرزی فرصت خوبی برای رونق مناطق مرزی کشور هستند، فرصتی که تاکنون نتوانسته آنگونه که می بایست شکوفا شود. این بازارچه ها با هدف تسهیل صادرات و رونق صنایع و کارگاههای تولیدی در مناطق مرزی کشور ایجاد شده اند، هدفی که نه تنها محقق نشده بلکه به مسیری برای قاچاق قانونی شده و تعطیلی بسیاری از صنایع در مناطق مرزی را در پی داشته است. هم اکنون شاهد هستیم در شهری مثل مهاباد 30 درصد واحدهای تولیدی و صنعتی در حال فعالیت هستند و حدود هفتاد درصد آنها به دلیل مشکلات مالی و نبود سرمایه در گردش تعطیل شده اند و ماشین آلات و دستگاهای صنعتی به جای تولید خاک می خورند.
,وی در این باره افزود: کجای دنیا ایجاد ساخت پاساژ و صدها مغازه لوکس ایجاد اشتغال محسوب شده است؟
,وقتی سرمایه داران ما بجای ایجاد کارگاه و کارخانه های مولد به ساخت و ساز و فروش مغازه و مجتمع تجاری روی می آورند اقتصاد شکننده ای شکل می گیرد که با کوچکترین ناملایمات از جمله تحریم دچار بحران می شوند.به عقیده این کارشناس، مغازه داری در شرایطی شغل پایدار محسوب می شود که صاحب آن واحد تجاری محصولات و تولیدات کشور و منطقه خود را عرضه کند نه تولیدات بی کیفیت کشورهای آسیای شرقی را.
,عدم نظارت درد بی درمان بازارچه های مرزی
,این کارشناس مهابادی عدم نظارت بر اقلام وارداتی از طریق معبر های غیر رسمی استان را یکی از دیگر آفات بازارچه های مرزی می داند و می افزاید: طبق قانون اقلام هدف که شامل، کیف و کفش، دارو، لوازم آرایشی و بهداشتی و تجهیزات پزشکی، لوازم برقی از جله کولر، یخچال، تلویزیون و...، لوازم صوتی و تصویری، گوشی تلفن همراه، کامپیوتر و لوازم آن، کلاهای دخانی، اسباب بازی، البسه نو و دسته دوم(تاناکورا) سنگ های قیمتی و جواهرات، مواد غذایی و خشکبار هستند، نباید از مبادی مرزی وارد کشور شوند که این مساله در استان ما کاملاً بر عکس است و با توجه به ادعای نیروی های انتظامی در خصوص نظارت کامل بر مرزها می گوید: متاسفانه علی رغم حضور مقتدرانه نیروهای نظامی در مرزها و نظارت کامل بر عبور و مرور و ایجاد امنیت پایدار، امنیت اقتصادی ما با ورود کالاهای بی کیفیت که یک چهارم محصولات تولیدی در کشور و منطقه کیفیت ندارند تهدید می شود. در مرزهای منطقه ما هیچگونه نظارت مستمری بر کیفیت کالاهای وارداتی صورت نمی گیرد. خود واردات درد گرانی است اما ورود اجناس بی کیفیت و ممنوع شده توسط قانون، دردی بس گرانتر است. کالاهایی که علاوه بر خروج ارز و سرمایه از کشور عملاً منفعتی هم برای مصرف کننده ندارند.
,وی در خصوص ورود اقلام هدف هم می گوید: متاسفانه حدود دوسال است استانداری محترم مجوز ورود گردو را از معبرهای غیر رسمی صادر کرد است. نبود نظارت کافی بر این مساله، علاوه بر ضربه زدن به کشاورزان و باغداران کشور و منطقه تبعات غیر قابل جبران دیگری هم دارد. در زمان ورود اینگونه اقلام، وارد کننده قبل از اقدام به ورود حجم بالایی از این کالا، باید نمونه ای را در اختیار دستگاه های نظارتی برای بررسی کیفیت آن قرار دهد تا آزمایشات بهداشتی و عدم آلودگی آن به سموم مورد بررسی قرار گیرد.
,دلالان منتفعان اصلی بازارچه های مرزی
,همیشه ادعا می شود که ایجاد گذرگاههای و بازارچه های مرزی برای ایجاد اشتغال و انتفاع ساکنان مناطق مرزی ایجاد می شوند در حالی که این افراد صرفاً نقش حمل کننده بار را ایفا می کنند و منافع و سود اصلی بارها و اقلام وارداتی به جیب صاحبان و دلالان کالاها می رود. پیله وران مناطق مرزی دم مرز جنس را تحویل می گیرند روی دوش خود حمل می کنند و حق الزحمه کمی بابت این کار دریافت می کنند. موضوعی که نیازمند بازبینی است.
,رسول گلباخی
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه