در صورت التفات مسئولان به هنرمندان اصفهانی؛
هنر مینا به جای آذین بخشی موزه ها به هنر- صنعت تبدیل می شود
دیرباز اصفهان هنرهایش هنر- صنعت بود و رزق و روزی عده ای کثیر در زیر سایه هنر به کام می نشست. تا آنجا که هزینه جنگ با عثمانی ها را زری بافان اصفهان تامین می کردند. اما کم کم صنعت از خانه هنر رخت بربست و تنها آزین بخش موزه ها شد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از صاحب نیوز، هنوز هستند هنرهایی که رزق و روزی عده ای را تامین می کنند. هرچند کم اما عده ای چشم شان به آبی آسمانی میناست تا رزق و روزی زن و فرزندشان را مهیا کنند. هنوز عده ای در راسته هنرمندان میدان امام چندین شاگرد به خدمت گرفته اند هنر می آفرینند و به مشتاقان خود می فروشند و از قبلش رزق و روزی می گیرند. مینا هنری است حاصل پیوند آسمان با زمین و حاصل هنرنمایی هنرمندانی که جز قناعت و صبوری چیزی در سبد هنرنمایی شان ندارند.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, صاحب نیوز, مینا,هنری که اگر مسولان به آن توجه ویژه کنند، به صنعتی بزرگ تبدیل خواهد شد. این هنر به قدری زیباست که مردم به خصوص توریست ها برایش سر و دست می شکنند. اما به دلیل اینکه قدری قیمتش بالاست معمولا ارگان های دولتی خریدار این آثار هنری هستند و البته توریست ها برای خریداری اش سر و دست می شکنند.
,
, , اما غلامعلی فیض الهی هنرمند میناکار واستاد دانشگاه هنر در زمینه هنر مینا می گوید: طرح هایی که این روزها در بازار هنر مینا رایج شده است طرح های اسلیمی و تکراری است که عدم وجود خلاقیت و به کاربردن طرح های نو بازار مینا را دچار رکود می کند.
, غلامعلی فیض الهی, هنرمند میناکار,وی می افزاید: در این عرصه می توان از طرح هایی مثا گل و مرغ ختایی و با استفاده از ابرنگ، رنگ وروغن،و…فروش را بالا برد.
,فیض الهی ادامه داد: این روزها اگر در میدان امام سری بزنیم تنها طرح های اسلیمی را می بینیم که یک هنرمند با سرعت ان را می سازد تا تنها به بازار فروش برسد.
, میدان امام,اما در کتاب «بررسی هنر ایران» اثر پروفسور پوپ درباره ی هنر میناکاری چنین آمده است که سابقه این هنر به ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد می رسد و ظهور آن بر روی فلز در طول سده ی ششم تا چهارم پیش از میلاد و پس از سال ۵۰۰ پیش از میلاد مشاهده می شود. هنر میناکاری در ایران بیش از نقاط دیگر تجلی داشته و یکی از نمونه های قدیمی آن درعهد صفویه توسط شاردن جهانگرد فرانسه ذکر شده است که قطعه ی مینایی از کارهای اصفهان بوده، مشتمل بر طرحی از پرندگان و حیوانات بر زمینه گل و بته به رنگ آبی کم رنگ و سبز و زرد و قرمز.
,
اصفهان مبدا میناکاری کشور
اصفهان صنف میناکاری خاص خود را داشت. اگرمطالعه ای در کتاب «جغرافیای اصفهان» داشته باشیم اینگونه در آن نوشته شده است که میناکاری در اصفهان استادان معروف داشت مانند؛ آقاعلی فرزند آقا باقر نقاش که در فن نقاشی و مینا سازی همردیف پدرش بود و در اواخر سلطنت محمد شاه قاجار درگذشت و اینک برخی از نقاشان این زمان در هنر میناکاری هم استادی دارند و اگر به آنها سفارش کار مینا بشود مانند استادان مشهور گذشته از عهده ی انجام آن به خوبی بر می آیند و هم اکنون سرقلیان های میناکاری خوبی ساخته می شود.
, میناکاری, اصفهان,
دوران پهلوی دوره ای بود که به هنر میناکاری بسیار توجه نشان می داد. به عبارت دیگر می توان گفت که اوج رواج صنعت میناکاری در اصفهان از دوران پهلوی بود و مخصوصاً طی سی سال اخیر این صنعت به وسیله ی یکی از استادان هنرمند و بنام اصفهان، شکرالله صنیع زاده، بسط و توسعه یافت و شاگردانی در این مکتب تربیت شدند که هر یک دریچه ی دیگری را برای هنر میناکاری گشودند.
,اما هنر میناکاری را می توان یکی از اختراعات خلاقه ی بشر دانست؛ چراکه این هنر شامل فعل و انفعال های پیچیده ای است که به هم ربط داده می شوند. از یک سوی عوامل ساده ای از قبیل سیلیس و منیزیم و پتاسیم و از سوی دیگر سنگ قیمتی که ترکیب آنها مینا را به وجود می آورد. از این رو این یک هنر آزمایشگاهی است و در حقیقت ماده ای است از ترکیب اکسیدهای فلزات که بر اثر حرارت، رنگ های مورد نظر را به دست می دهد در اختلاط با نمک به دست می آید در این عمل رنگ ها با درجه حرارت و طول زمان حرارت ارتباط زیاد پیدا می کند.
,
, , بنابراین برای دسترسی به این پدیده هنری زیبا باید آتش و حرارت به دقت مراقبت و مهار شود. مینا که طبعاً شفاف است، شفافیت بیشتر خود را از اکسید قلع به دست می آورد که ترکیبات آن از زمان های قدیم تا به امروز ثابت و بدون تغییر مانده است.
,قدیمی ترین نمونه های یافت شده ی مینا کاری، نشان دهنده ی این ادعا ست که مینا کاری نیز مانند بسیاری از هنر های دیگر برای اولین بار در ایران پیدا شده و از ایران به سایر کشورها راه یافته است. نمونه ی بازو بند طلا با تزئینات مینا از دوران هخامنشی به جا مانده که هم اکنون در موزه ی ویکتوریا آلبرت لندن نگهداری می شود در دوران مغول سبک جدیدی در مینا کاری ایران به وجود آمد.
,اما در دوره ی صفویه زمینه ی هنر مینا کاری تغییر یافت . ظروف نقره در این دوره با نقوش مینیاتور و مجا لس بزم و رزم و شکار و دربار تزئین یافته و نقوش اسلیمی و ختایی نیز جایی در میان نقوش فوق خود نمایی می کردند. هنر مینا کاری را می توان یکی از اختراعات خلاقا نه ی ایرانیان دانست ، زیرا زیبایی این هنر ، مهارت هنرمند در مهار آتش و خاک و رنگ و لعاب است.
,
مینا به لحاظ روش تولید به دو دسته تقسیم می شود: اول مینای خانه بندی و دوم مینای نقاشی
در مینای خانه بندی مفتول های نازک فلزی را در سطح ظرف در محل نقوش اصلی به وسیله ی لحیم ثابت می کنند. پس از تثبیت مفتول ها، داخل محدوده وسطوح به وجود آمده را با رنگهای مینایی پر می کنند و حرارت می دهند. اکثراً مینا های قدیمی به این روش ساخته می شوند.
,
در روش مینای نقاشی که امروزه متد اول است، ابتدا سطح کار را با رنگ سفید وغلیظ ( با رنگی دیگر ) می پوشانند و پس از حرارت روی این بوم سفید را نقاشی می نمایند به همین دلیل به آن مینای نقاشی می گویند.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه