کارشناس برنامه سمت خدا در تفت:
امام حسن عسکری(ع) در میان عامه مردم شناخته شده نیست
حجتالاسلام فرحزاد در مراسم شب شهادت امام حسن عسکری(ع) در تفت گفت:زندگی و شخصیت امام حسن عسکری (ع) همچون معصومین دیگر آن چنان که باید و شاید در میان عامه مردم شناخته شده نیست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا به نقل از یزدرسا از تفت، کارشناس برنامه سمت خدا در مراسم شب شهادت امام حسن عسکری(ع) که در مصلی قدس تفت برگزار شد ضمن تسلیت سالروز شهادت امام عسکری(ع) گفت: زندگی و شخصیت امام حسن عسکری (ع) همچون معصومین دیگر آن چنان که باید و شاید در میان عامه مردم شناخته شده نیست و انتظار می رود با برپایی جلساتی به نام آن امام معصوم (ع) بتوان به شناخت صحیح دست یابیم.
, شبکه اطلاع رسانی دانا, یزدرسا, تفت,«حجتالاسلام حبیب الله فرحزاد» با بیان اینکه عمر شریف امام حسن عسکری (ع) ۲۹ سال بود افزود: حضرت به مدت ۶ سال امامت شیعیان را بر عهده داشتند.
وی با اشاره به شباهت دوران امامت امام حسن عسکری (ع) به امام هفتم شیعیان ادامه داد: با توجه به خفقان جامعه و ظلم بنی عباس حضرت سه سال از دوران امامت خود را در زندان بسر بردند.
کارشناس برنامه سمت خدا با بیان اینکه حتی در زندان نیز جاسوسانی برای گزارش رفتار و گفتار امام حسن عسکری (ع) وجود داشت گفت: زندانبان حضرت شخصی به نام «صالح بن وصیف» بود که دو غلام ستمگر را برای آزار بیشتر حضرت گماشته بود که در نهایت به واسطه نوع برخورد، این دو نفر مورد تاثیر افکار امام قرار گرفتند و مسلمان شدند.
فرحزاد با اشاره به لقب عسکری (ع) برای پیشوای یازدهم شیعیان گفت: این لقب به دلیل تبعید این امام به شهر سامرا (عسگر) و حضور دائم زیر نظر خلفای بنی عباس به ایشان داده شده است.
این واعظ در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت: انسان باید همواره و در همه حال به خداوند متعال امیدوار و خوشبین باشد چرا که او می گوید من همان طوری که بنده مومنم گمان می کند با او رفتار خواهم کرد، اگر گمان خوب ببرد رفتاری خوب و اگر گمان بد ببرد رفتار بدی با او خواهم داشت.
وی افزود: حسن ظن به خدا این است که به جز او به کسی امیدوار نباشیم و جز از گناهانمان از چیزی نترسیم، خیر دنیا و آخرت به هیچ مومنی داده نمی شود مگر با خوش بینی به خدا و امیدواری به پروردگار و هیچ بنده مومنی گمان خود را نسبت به خدا نیکو نمی کند، مگر این که خدا همان طور با او رفتار می کند، زیرا خداوند شرم می کند که بنده اش به او خوشبین باشد و او مخالفت گمان و امیدش نماید؛ بنابراین خوشبینی به خدا و رغبت به او واجب است.
این روحانی خاطرنشان کرد: فرد مومن اگر می خواهد به خیر دنیا و آخرت برسد باید با خوشبینی و امیدواری به خداوند متعال نظر کند و کسانی که می گویند ما امیدواریم، اما عمل نمی کنند و بر طبق خواسته های خودشان رفتار می کنند دروغ می گویند و در واقع امید ندارند، کسی که به چیزی امید داشته باشد آن را طلب می کند و کسی که از چیزی بترسد ازآن فرار می کند در نتیجه می توان گفت خوشبینی به خداوند نیز همواره همراه با امید به اوست.
«حجتالاسلام حبیب الله فرحزاد» با بیان اینکه عمر شریف امام حسن عسکری (ع) ۲۹ سال بود افزود: حضرت به مدت ۶ سال امامت شیعیان را بر عهده داشتند.
,وی با اشاره به شباهت دوران امامت امام حسن عسکری (ع) به امام هفتم شیعیان ادامه داد: با توجه به خفقان جامعه و ظلم بنی عباس حضرت سه سال از دوران امامت خود را در زندان بسر بردند.
,کارشناس برنامه سمت خدا با بیان اینکه حتی در زندان نیز جاسوسانی برای گزارش رفتار و گفتار امام حسن عسکری (ع) وجود داشت گفت: زندانبان حضرت شخصی به نام «صالح بن وصیف» بود که دو غلام ستمگر را برای آزار بیشتر حضرت گماشته بود که در نهایت به واسطه نوع برخورد، این دو نفر مورد تاثیر افکار امام قرار گرفتند و مسلمان شدند.
,فرحزاد با اشاره به لقب عسکری (ع) برای پیشوای یازدهم شیعیان گفت: این لقب به دلیل تبعید این امام به شهر سامرا (عسگر) و حضور دائم زیر نظر خلفای بنی عباس به ایشان داده شده است.
,این واعظ در بخش دیگری از سخنانش اظهار داشت: انسان باید همواره و در همه حال به خداوند متعال امیدوار و خوشبین باشد چرا که او می گوید من همان طوری که بنده مومنم گمان می کند با او رفتار خواهم کرد، اگر گمان خوب ببرد رفتاری خوب و اگر گمان بد ببرد رفتار بدی با او خواهم داشت.
,وی افزود: حسن ظن به خدا این است که به جز او به کسی امیدوار نباشیم و جز از گناهانمان از چیزی نترسیم، خیر دنیا و آخرت به هیچ مومنی داده نمی شود مگر با خوش بینی به خدا و امیدواری به پروردگار و هیچ بنده مومنی گمان خود را نسبت به خدا نیکو نمی کند، مگر این که خدا همان طور با او رفتار می کند، زیرا خداوند شرم می کند که بنده اش به او خوشبین باشد و او مخالفت گمان و امیدش نماید؛ بنابراین خوشبینی به خدا و رغبت به او واجب است.
,این روحانی خاطرنشان کرد: فرد مومن اگر می خواهد به خیر دنیا و آخرت برسد باید با خوشبینی و امیدواری به خداوند متعال نظر کند و کسانی که می گویند ما امیدواریم، اما عمل نمی کنند و بر طبق خواسته های خودشان رفتار می کنند دروغ می گویند و در واقع امید ندارند، کسی که به چیزی امید داشته باشد آن را طلب می کند و کسی که از چیزی بترسد ازآن فرار می کند در نتیجه می توان گفت خوشبینی به خداوند نیز همواره همراه با امید به اوست.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه