گزارش/
فرشته ای که تشنگی را از لبان یک روستا گرفت
در این بحبوبه بی آبی و عدم توجه مسئولان محمد گل مرادی از ساکنان روستای باینچقلو که چشمه ای به نام "کانی کوچکینه" در پنج کیلومتری روستا دارد و از آن برای آبیاری باغ خود استفاده می کند تصمیم می گیرد باغ خود را بخشکاند تا آب چشمه "کانی کوچکینه" نجات بخش روستا و مانع کوچ همسایگانش به شهر باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از کُردتودی، بحران آب به خودی خود وحشت آور است اما بحران آب فقط بحران آب نیست. مرگ و میر و بیماری انسانها، کاهش محصولات کشاورزی و فعالیت صنایع، نابودی زیستبومها و کاهش تنوع زیستی، وقوع جنگ آب میان همسایه ها، مهاجرت و حاشیه نشینی، آلودهشدن آبهای قابل شرب، عدم دسترسی مردم به آب، تخریب محیط زیست، مرگ گونههای جانوری، بیابانزایی و گرد و غبار، وابستگی غذایی و تهدید امنیت ملی و نشست زمین از جمله پیامدهای ناشی از بحران آب است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, به نقل از کُردتودی، بحران آب به خودی خود وحشت آور است اما بحران آب فقط بحران آب نیست. مرگ و میر و بیماری انسانها، کاهش محصولات کشاورزی و فعالیت صنایع، نابودی زیستبومها و کاهش تنوع زیستی، وقوع جنگ آب میان همسایه ها، مهاجرت و حاشیه نشینی، آلودهشدن آبهای قابل شرب، عدم دسترسی مردم به آب، تخریب محیط زیست، مرگ گونههای جانوری، بیابانزایی و گرد و غبار، وابستگی غذایی و تهدید امنیت ملی و نشست زمین از جمله پیامدهای ناشی از بحران آب است., کُردتودی,همه ما می دانیم که آب مایه حیات است و شاید مهمترین چیزی که در مورد آب در سال های تحصیل خود در مدرسه آموخیتم، «چرخه آب» بود. این چرخه برخلاف ظاهر ساده اش، نجات بخش بشر از ابتدا تاکنون بوده است. آب به گونه ای در زمین قرار داده شده است که دوباره به حالت اول برگشته و برای استفاده در دسترس بشر قرار می گیرد. از زمین به آسمان می رود و از آسمان به زمین برمی گردد. آب نابود نمی شود و از کره زمین هم خارج نمیشود. اینها یعنی آب تمام نمی شود. حتی اگر در بدن انسان، گیاهان و حیوانات هم وارد شود، از طرق مختلف، خود را به چرخه اش می رساند. پس بشر امروز چه بر سر این نعمت الهی آورده است که خود را با تهدید کم آبی روبرو ساخته؟ نعمتی که عمده بدن ما را تشکیل می دهد، برای تولید محصولات کشاورزی مان حیاتی است، در صنایع از پوشاک گرفته تا رایانه مورد استفاده قرار می گیرد، با چرخه خود آلودگی را از زندگی انسان خارج می کند و محیط زیستی سالم را برای ما و جانداران به ارمغان می آورد، چرا دارد از دست ما می گریزد؟
,روستای باینچقلو که در 55 کیلومتری شهر سنندج قرار دارد سال گذشته به دلیل مشکل بی آبی ساکنان این روستا که شغل اصلی آنان دامداری و کشاورزی است تصمیم می گیرند زندگی خود را رها کرده و به شهر کوچ کنند.
,هر روزی که از سال 93 می گذرد زندگی بر آنان سخت تر می شود و برای تأمین آب مورد نیاز خود و دام هایشان مجبور می شوند با تانکرهای دو هزار لیتری و پنج هزار لیتری و به وسیله تراکتور های خود دست به دامان روستای همجوار خود یعنی "سراب" شوند.
,در این میان کسانی هم که وسیله نداشتند باید به دو تا سه دبه آب قناعت می کردند، در اویل سال جاری عرصه بر مردم روستای باینچقلو تنگ می شود تا جایی که منبع آب آشامیدنیشان به کلی خشک شده و وحشت تشنگی بر زندگی مردم این روستا سایه می اندازد.
,مردم این روستا هراسان و پریشان احوال دست به دامان مسئولان استانی و شهرستانی می شوند اما دریغ از دست یابی به نتیجه ای مثبت!
,در این بحبوبه بی آبی و عدم توجه مسئولان محمد گل مرادی از ساکنان روستای باینچقلو که چشمه ای به نام "کانی کوچکینه" در پنج کیلومتری روستا دارد و از آن برای آبیاری باغ خود استفاده می کند تصمیم می گیرد باغ خود را بخشکاند تا آب چشمه "کانی کوچکینه" نجات بخش روستا و مانع کوچ همسایگانش به شهر باشد.
,حاج توفیق نجاتی از ساکنین روستای باینچقلو می گوید: همه مردم روستا از آقای گل مرادی تشکر می کنیم و زندگی خود را مدیون از خود گذشتگی ایشان هستیم.
,او می گوید: شرایط روستا کاملا بحرانی شده بود و در آن شرایط حساس آقای گل مرادی نقش فرشته نجات بخش روستا را ایفا کرد و مانع از هم پاشیدگی روستا و کوچ ما به شهر شد.
,وی حفر چاههای عمیق و نیمه عمیق در دشت های دهگلان و قروه را عامل اصلی خشک شدن روستاهای منطقه حسین آباد می داند و ادامه می دهد: استفاده نادرست از این چاهها، قناتها و چشمه ها را خشک کرده است.
,حاج توفیق تصریح کرد: با حفر این چاه ها که قبلاً موتوری بود و اکنون برقی شده است، سطح آبهای زیرزمینی ۱۰۰ تا ۲۰۰ متر پایین رفته است.
,وی اظهار داشت: جا دارد که از صلاح زارع بخشدار بخش حسین آباد تشکر ویژه داشته باشم چرا که ایشان با خودرو شخصی خود بارها ما را برای پیگیری این مشکل به تک تک اداره های مربوطه می برد و زحمات بسیاری می کشید.
,حال پروژه انتقال آب از مسیر "کانی کوچکینه" تا روستای باینچقلو نیازمند مقدار قابل توجهی اعتبار و هزینه است که تأمین آن از توان مردم روستا خارج می باشد، این مسئله به گوش حمیدرضا گودرزی فرمانده ناحیه مقاومت بسیج سپاه حسین آباد می رسد و وی به صورت ضرب الأجلی از محل اعتبارات "قرارگاه حمزه سیدالشهداء" مبلغ دویست میلیون ریال به این پروژه اختصاص می دهد.
,با همکاری و همدلی مردم روستا و زحمات و تلاشهای ناحیه مقاومت بسیج سپاه حسین آباد و بخشداری این منطقه آب چشمه "کانی کوچکینه" با هزینه ای بالغ بر 500 میلیون ریال که سهم مردم روستا از آن بیش از 300 میلیون ریال و سهم سپاه حسین آباد 200 میلیون ریال است به روستای باینچقلو انتقال می یابد و ساکنین روستا از آن بهره مند می شوند.
,محمد گل مرادی می گوید: این کار را در راه خدا انجام دادم که امیدوارم مورد رضایت پروردگار باشد.
,او می گوید: پس از حفر چاه های بی رویه، معضل کم آبی با سد سازی بدون مدیریت در استفاده درست ادامه یافت. متأسفانه اکنون ما افتخار میکنیم در زمینه سدسازی در دنیا در جایگاه سوم قرار داریم، در حالی که به دلیل سوءمدیریت در بسیاری از مناطقی که باید در آنجا سد ساخته میشد، سدی احداث نشده است و در مناطقی هم با جایابی نادرست با مشکلات جدی مواجه شدیم.
,حاج حبیب نوبخت یکی دیگر از ساکنین روستای باینچقلو ضمن تشکر از اقدام خیرخواهانه و خدا پسندانه محمد گلمرادی می گوید: رسانه ها باید به این گونه کارها بیشتر بها بدهند تا الگویی برای سایر مناطق ایران و روستاهایی که به دلیل عدم داشتن آب شرب مجبور به مهاجرت به شهرها می شوند باشد.
,حمیدرضا گودرزی فرمانده ناحیه مقاومت بسیج سپاه حسین آباد نیز طی گفتگویی از اقدام مردم روستای باینچقلو از جمله شخص محمد گل مرادی به عنوان جهاد اکبر یاد می کند و می گوید: اکثر مدارس روستاهای بخش حسین آباد فرسوده هستند که باید مسئولان شهرستانی علی الخصوص اداره توسعه و نوسازی مدارس استان به این مقوله بیشتر توجه کنند.
,مشکل بی آبی روستای باینچقلو با اقدام خیر خواهانه آقای گل مرادی بر طرف شد، در جاهای دیگر از کشورمان که شرایطی سخت تری از روستای باینچقلو دارند باید چکار کرد؟
,به هر حال چالشی که ما با آن روبرو هستیم، یافتن راه های حفظ، مدیریت و توزیع مناسب منابع آب شیرین است. متأسفانه ایران در بین 133 کشور جهان در رتبه بندی مدیریت منابع آب، بر پله 132 ایستاده است. واشنگتن پست سه نشانه مدیریت ناکارآمد بر منابع آبی را فناوری نامناسب در حوزه کشاورزی، یارانههای سنگین دولت بر حوزه آب و فقدان برنامه ریزی بلند مدت می داند.
,به نظر می رسد باید برای کاهش مصرف آب از روش های متنوعی بهره گرفت و الا به زودی با مشکلات لاعلاجی روبرو خواهیم شد.
,گزارش: عادل پیرویسی
, گزارش: عادل پیرویسی]
ارسال دیدگاه