منصور نظری:
مثنوی نینوا
در آستانه فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی، قسمتی از مثنوی بلند «نینوا» تقدیم به عاشقان ذبیحالله الاعظم، حسین علیه السلام، این مثنوی عاشقانۀ عاشورایی شامل هفتاد و دو هزار بیت در 14 دفتر و در وزنهای مختلف میباشد که تاکنون بیش از بیست و پنج هزار بیت آن سروده شده است.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از "چغادک نیوز"، در آستانه فرارسیدن تاسوعا و عاشورای حسینی، قسمتی از مثنوی بلند «نینوا» تقدیم به عاشقان ذبیحالله الاعظم، حسین علیه السلام، این مثنوی عاشقانۀ عاشورایی شامل هفتاد و دو هزار بیت در 14 دفتر و در وزنهای مختلف میباشد که تاکنون بیش از بیست و پنج هزار بیت آن سروده شده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, "چغادک نیوز"، ,,
بـِسـم ِ ربـــــِّـ الشــُّـهـداءِ و الصِّـدیقیــن
,,
آمدهام که نِی شوم، تا که نوایِ او زنم - و زخُمِ سرخِ کربلا، بر سَرِ نِی سبو زنم
,قصۀِ عاشقی کنم،تا زِ قتیلِ شور و شِین - تشنه لبِ بُریده سَر، کُشتۀِ کربلا حُسِین
,گویم از او که تشنهلب، سر زِ قفا بُریدَنَش - کرده به خاکِ نینوا، اسبِ جفا یکی تنَش
,نَقشِ قمر به نیزهها، غرقه به خاک و خون کِشَم - جلوۀِ بینهایتِ عاشقی و جنون کِشَم
,تا زِ خدایِ عاشقی، مثنویِ جنون کنم - از پَسِ پردههایِ غم، سِرِّ مگو برون کنم
,بَر قلم از عزایِ تو، رختِ سیه نموده بَر - از تو بگویم ای شَهِ تشنه لبِ بُریده سَر
,آمدهام که سَر دَهَم در قدمِ خیالِ تو - بالِ مَلَک کفن کِشَم، بر تنِ پایمالِ تو
,خورده ترک لبِ تو را، چون گلِ سرخِ پَرپَری - بر سَرِ نِی کِشَم به خون، غرقه سَرِ پیَمبری
,شُعله به خیمهها کِشَم در شبِ سردِ بیکَسی - نقشِ تو را به خون کِشَم، همچو خدا مُقدَّسی
,ناله و اشک و آتش و، نیزه و تیر و پیکری- چشمِ رُباب و گریه و رأسِ علیِاصغری
,تخمِ سقیفه داده را، میوۀِ کربلا ثَمَر - دستِ پلیدِ ظُلمِ شب، کرده به نیزهها سَحَر
,کُنجِ خرابههایِ غم، اشکِ سهساله دختری - قِصِّۀِ غُصّه میکند، وقت سپیده با سَری
,آمدهام که قصۀِ فرقِ دوپاره گویمت - بر سَرِ نیزه گشتنِ ماه و ستاره گویمت
,دوشِ قَلَم عَلَم کُنم، بیرقِ سُرخِ یا حسین - غلغلهای بیفکنم در دو جهان به شور و شِین
,تشنهلبی کِشَم قمر، کُشته به جُرمِ عشقِ او - بر سَرِ نیزه پابهپا، همسفرِ دمشقِ او
,کرب و بلایِ او کِشَم، دشتِ پُر از شقایقی - غرقهبهخون و بی کفن، پیکرِ صبحِ صادقی
,بر سَرِ نیزه تا کِشَم، غرقهبهخون خُدا جَلی - وَز لبِ او روان مِیِ، سُرخِ علی علی علی
,سِرِّ مگویِ اهلِ حق، فاشِ به نیزهها کنم –تا به سقیفه غِصِّۀِ، بیکسیِ خُدا کنم
,بر سَرِ نِی کِشَم به خون، زُلفِ مُجَعَّدِ قَمَر - وز تن او جدا کِشَم، ساغر و مَشک و دست و سَر
,ساقی و جام و باده را، غرقۀِ خون به نِی کِشَم - مستِ زِ اشکِ چشمِ او، مَشک و سبو و مِی، کِشَم
,فاطمه را به شَهرِ غم غِصِّۀِ بیکَسی کنم -همنَفَسِ دلِ علی، نوحهگری بَسی کنم
,قصّۀِ رویِ نیلی و مَعجر و دیده گویمَت - وقتِ هجومِ ظلمِ شب، مرگِ سپیده گویمَت
,در شبِ سَردِ بیکَسی، قلبِ علی به خون کِشَم - بومِ نگاهِ شیعه را، عاشقی و جنون کِشَم
,سَرزَده در طُلوعِ غم، بر سر نِی شقایقی - چشمِ سپیده را کِشَم، سُرمه به خونِ عاشقی
,کرده به مثنوی عَلَم، بیرقِ کربلا به دست - شعله زنم به خرمنِ، بودونبود و هرچه هست
,آمدهام که جان و دل، بر سَرِ کربلا نِهَم - سینۀِ قومِ شیعه را با غمِ او جَلا دِهَم
,مستِ شرابِ زینبی، در سَحَر دمشقِ او - آمدهام که سَر نَهَم، بر سَرِ دارِ عشقِ او
,بر سَرِ آنم از وِلا، تا که به نیزه سَر نهم - سینۀِ سُرخِ لاله را دلخوشیِ سَحَر دهم
,قومِ به شب نشسته را، وقتِ سَحَر پِیَمبَرم - تا به دیارِ عاشقان، بویِ خوشِ یمن بَرَم
,منتظرِ سپیده را، قِصّۀِ آمدن کنم - دل زِ تمام عاشقان، خونجگرِ یمن کنم
,آمدهام زنم تو را، شعله به آهِ کربلا – تا به شفایِ عاشقی؛ دردِ تو را کنم دَوا
,دست و قلم نمیرود، تا که به نیزه سَر کشد - بر تنِ غرقه خون او، این همه را تَبَر کشد
,زُلفِ قلم به خون زنم، دل به یمِ جنون زنم - از خُمِ کوثرِ علی، بادۀِ لالهگون زنم
,شانه زنم به دستِ غم، زُلفِ تَرِ سپیده را - غرقهبهخون کِشَم به نِی، سَر زِ قَفا بُریده را
,مه بِکِشَم به اوجِ نِی، مَستِ شرابِ لَمیَزَل - حور و مَلَک کشیده از، لَعلِ لبِ تَرَش عسل
,بر سَرِ نِی کِشَم قمر، غرقهبهخون، بُریده سَر - از غمِ عشقِ فاطمه، ناله سُرای و خونجگر
,خون ز غمش خدا جِگر، گریه سُرایِ هر سَحَر - ضجۀ یا علی زند، ماه مدینه پُشتِ دَر
,تیغِ قَلَم بُرون کِشَم، دفترِ دل به خون کِشَم – نقشِ اِلهِ عاشقی، پاره و لالهگون کِشَم
,بر سَرِ دارِ عاشقی، رقصِ سَرِ وِلا کِشَم - پاره و بی کفن تنِ، کُشتۀِ کربلا کِشَم
,آمدهام که قِصِّۀِ کرب و بلایِ او کنم - بر سَرِ نیزهها چو او، غرقهبهخون گلو کنم
,غرقهبهخونِ دل خُدا، از غم و دردِ او کنم - آنچه زِ کینه کرده با، پیکرِ او عَدو کنم
,مَحملِ اشک و آه و غم، بسته به ناقه شمس و مَه - سویِ دیارِ عاشقی، غافلهای فِتاده رَه
,غافلۀِ غدیرِ خُم، سویِ سقیفه میرود - جانبِ قتلگاهِ خود، قبلّۀِ شیعه میرود
,بسته به محملِ آن وَلی، بارِ غریبیِ علی - اَشکِ زُلالِ فاطمه، گَشته زِ چشمِ او جَلی
,او به خدا که مُشتبَه، خوبِ بَری زِ هر گُنَه - بیکس و یار و بی سِپَه، ترکِ وطن نموده شَه
,رویِ مَلَک زِ غم سیَه، شب به سپیده بَسته رَه -غرقهبهخونِ عاشقی، چشمِ خُدا کند نِگَه
,بر سَرِ نیزه میرود، سَر زِ ستارهها و مَه - غرقهبهخون اذان دهد، آن شهِ مَستِ کَج کُله
,جانبِ کربلا رود، غافلۀِ غدیرِ خُم - تا نشود به ظلمِ شب، آمدنِ سپیده گُم
,میرود او به کربلا، ساقیِ کوثر ولا - سِرِّ جلیله تا کند، بر سَرِ نیزه بَرمَلا
,آمده تا که سَر نهد، بر سَرِ دارِ عاشقی - زنده زِ کربلا کند، رسم و رَهِ شقایقی
,-شاهدِ غرقه خون گلو، بَربَطِ عاشقی زن او - خِرقۀِ سُرخِ عاشقی، کرده چو لاله بر تن او
,دل به هوایِ وصلِ او، تا به سپیده پَر کِشَد - شانه چو دست لاله بَر، زُلفِ تَرِ سَحَر کِشَد
,پُر گِرِهَم چو نِی زِ غَم، نایِ شکسته میزنم - خنجرِ تیزِ عاشقی، کرده جُدا سَر از تنم
,آمدهام به سوزِ نِی، شعله کِشَم به سینهها - سویِ دیارِ عاشقی، مرغِ نَفَس کنم رَها
,بر سَرِ نِی چو دیدهام، آن مه سر بُریده را - شرح به مثنوی کنم، آیه به آیه دیده را
,آتشِ در دلم نهان، سَر کِشَد از لب و دهان - تا فِکَنَد شَرار غم، شعله به هیمۀِ جهان
,فاطمه گر مَدَد کند، زُلفِ قلم به خون کِشَم - باده به نام مثنوی، از قدحِ جُنون کِشَم
,تا زِ خمارِ چشمِ او، مِی به پیاله سَر کِشَم - از کَفِ پیرِ عاشقان، خرقۀِ لاله بَر کِشَم
,در سَرِ دل نمیرود، جُز به غم اقتدا کند - بر سَرِ نیزه خواهد او، کرب و بلا به پا کند
,تا به شکوهِ مثنوی، مَحشرِ خون فرا کند - سر ز قلم بِبُرَد و قِصّۀِ نینوا کند
,زُلفِ قلم به رنگِ خون، بر سَرِ نِی قمر کِشَد – بر تنِ شمسِ عاشقی، شَعشَعۀِ تبر کِشَد
,کاخ سپیده را نگون ظلم سِکَندَر آورد - تا زِ امام عاشقان، کُهنه زِ تن دَرآوَرد
,غرقهبهخون و بی کَفنَ، بر سَرِ دارَش آورد - کِشته به دارِ عاشقی، کُشتۀِ یارَش آورد
,او که اذان خون دهد بر سر نیزه در شَفَق - در پِیِ او روان به غم، غافلۀِ اسیرِ حق
,شام غَریبِ غُربتش، تا به همیشه بی سَحَر - خونِ جگر، فرو چِکَد، فاطمه را زِ چشم تر
,باد صبا چو وصف او، با گُلِ نسترن کند - لاله به رسم عاشقی بر تن خود کفن کند
,دل نَکَنَد خدا از آن، ماه بریده سَر گلو - آن به قبیلۀِ ملک، قبلۀِ عشق و آرزو
,چیست به نیزهها روان، جلوۀِ لمیزل مگر - میچکد از لب تَرَش، شهد و شِکَر، عسل مگر
,آنکه فتاده پاره تن، عور و غریب و بی کفن - خون خدا روان از او، گشته چو زمزم از دَهَن
,حور و ملک به سَر زنان، در پِیِ کاروانِ غم - غرقهبهخون به نیزهها، گَشته سَری جُدا عَلَم
,رو به شفق روان شده، غافلۀِ تَبارِ عشق - نعره سپیده میزند، بر شبِ تیرۀِ دمشق
,او که زِ زخمِ پیکرش، خونِ خدا شده روان - وز لب خونیَاش مَلَک، خورده شرابِ ارغوان
,ساقیِ بزمِ لَمیَزَل، آبِ عطَش به ساغَرَش - دورِ سپیده میزند، بر سَرِ نیزهها سَرَش
,قُرصِ قمر زِ شرمِ او، گشته هلال و مُنکَسِر - رأس بریده میکند، بر سَرِ نیزه فاشِ سِرّ
,زُلفِ سپیده را به خون، شانه زند سُروشِ غم – عرشِ خدا به لرزه از، زلزلۀِ خروشِ غم
,بر سَرِ نیزه بسته شب، محملِ چینِ زُلفِ تَر- اشکِ سپیده میچکد، بر سَرِ دامنِ سَحَر
,نورِ خدا زِ رویِ او، در شبِ نیزهها جلی - کرده طلوعِ عاشقی، ماه دوپارۀِ علی
,آینهای به رنگِ خون، بر سَرِ نیزه میرسد - چشمِ خدا به رویِ او، جلوۀ خود کند رَصَد
,فاطمه را تمامِ جان، بر سَرِ نیزهای روان - میزند از غمی گران، بر سَر و سینه آسمان
,از غمِ ماه سَر جُدا، میشکند دلِ خُدا - میچکدش ز دیده خون، او به عزایِ کربلا
,شورِ حسین و عشقِ او، زیر و زِبَر کند جهان - بر سر نیزه میدهد، تا به همیشه او اذان
,شورِ عزا و ماتمَش، جوشوخروش در غَمَش –کون و مکان و نه فلک -کرده به نوحه دَرهَمَش
,مستِ الستِ او که بر نیزه اذان خون کند - سِحرِ خُمارِ چشمِ او، جان و جهان فُسون کند
,پردۀِ عشقِ نابِ او، تا به همیشه تا ابد – بر دلِ تنگِ عاشقان، تارِ شکسته میزند
,بانگِ حجازیِ دَمَش، کوکِ عراقِ جان کند -زخمۀِ کاریِ غمش، خون دِلِ اصفهان کند
,مطربِ غم شوم که تا، پردۀِ کربلا زنم - بادۀِ سرخِ عاشقی، از خُم ِلا اِلا زنم
,غرقهبهخون چو او گلو، وز می او زنم سبو - تا که شوم به مثنوی، راویِ کربلایِ او
,سِرِّ سپیده میکنم، بر سَرِ نیزه فاشِ عشق - بویِ ظهورِ او دهد، حلقِ بریدۀ دمشق
,شاهدِ مقتلِ منا، قصۀِ آمدن کند - نذرِ نگاهِ مستِ او، خونِ دلِ یمن کند
,آمدهام زِ یوسفِ گمشده گفتوگو کنم - تا که زِ آبِدیده در، وقتِ سَحَر وضو کنم
,تا ز طلوعِ عشقِ او بر همگان خبر دهم - مژده به شب نشستگان، آمدن سَحَر دهم
,فاش نگویم این سُخَن، تا به کجا، که دیدهام - بر سر نِی کُنَندَم از، آنچه که من شنیدهام
,در پِیِ او به عاشقی، اسبِ نَفَسبُریدهام - آمدهام ز پا به دَر، بَس به پِیَاش دَویدهام
,سَر زِ خدایِ عاشقی، بر سَرِ نیزه دیدهام - بانگِ اذانِ عشقِ او از سَرِ نِی شنیدهام
,مَستم از آنکه قطرهای، از لب او چِشیدهام - خونِجگر منم که از، دیدۀِ او چکیدهام
,تا به کجا نهان کنم، آنچه به دیده دیدهام - آمدنش ز آسمان وقتِ سپیده دیدهام
,شعله به سینه میزند، سَر زِ زبان شَرارهاَم - عِطرِ خوشِ وِلا دهد، سینۀِ پارهپارهام
,بر سر نیزهها سَرَم، گر نرود چه گو کنم - دم نتوان از او زَدَن، پاره نه گر گلو کنم
,گو که به دارِ عشقِ او، شیعه کِشَد سر از ولا - سَر زِ بَلا کجا کِشَد، مَستِ شرابِ کربلا
,گو که زِ شیعه سر بُرَد ،مَستِ مِیِ سِکَندری - رو نکند نهان از او، مستِ شرابِ حیدری
,دل ز جهان و خان و مان، بر سَرِ او بُریده ها - بر سَرِ دارِ عشقِ او، سَر زِ وفا کشیدهها
,منتظران، خَبَر خَبَر، شب رود و رسد سَحَر - بسته به ناقه محمل آن، رختِ سپیده کرده بَر
,آینهدارِ کربلا، میرسد از رَهِ فَلَق - کرده علم به دوشِ خود، بیرقِ رهبریِّ حق
,آید اذانِ عاشقی، گوید و جان جلا دهد - بر دل ریشِ عاشقان، مرهم کربلا نهد
,در شبِ سردِ هجرِ او، کرده دلم تَبِ سَحَر - بَر دَرِ باغِ فاطمی، سَر همه شب زند به دَر
,در هَوَسِ لِقایِ او، جان دهم از برای ِاو - او که به سجده میزند، بوسه ملک بهپایِ او
,جامه به تن سَحَر دَرَد، از غم و دردِ دوریَات - ضَجّه سپیده میزند، تا به کجا صبوریَات؟
,حِلّۀِ سبزِ عاشقی، دوش تو را چه میسِزَد - وقتِ سَحَر زِ کویِ تو، بادِ ولا چو میوَزَد
,ای نَفَسَت گرهگَشا، فاطمه را تو مَه وُشا - در طلبِ ظهورِ تو، جان بدهم اگر خوشا
,پرده ز رو فکن که تا، سَر ز رُخَت سَحَر زند - لب بِگُشا که بوسه بَر، مُهرِ لبت شکر زند
,–در تبِ گرمِ عاشقی، دل شده مبتلایِ تو - بر سر و سینه میزند، از غمِ کربلایِ تو
,بالوپَر از جنون زند، دل همه در هوایِ تو - بر سر قاف عاشقی تا که زند لَوایِ تو
,نِی شدهام به سوزِ تو، تا به تو خوشنوا شَوَم - نغمه نگارِ عاشقِ، دفترِ نینوا شوم
,منتظران، خَبَر خَبَر، شب رود و رسد سَحَر - بسته به ناقه محمل آن، رختِ سپیده کرده بَر
,آینهدارِ کربلا، میرسد از رَهِ فَلَق - کرده علم به دوشِ خود، بیرقِ رهبریِّ حق
,به امید ظهور حضرت یار ...
,سحرگاه هشتم محرمالحرام 1437 قمری منصور نظری
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه