از تعاملات سالم تر تا ژست های اجتماعی
روح اقتصادی سنگینِ حاکم بر مدارس غیرانتفاعی
فعالیت مدارس غیر انتفاعی در کنار مدارس دولتی از جمله اقدامات سال های اخیر نهادهای آموزشی کشور بود که با هدف استفاده بهینه از امکانات آموزشی به وقوع پیوست.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، به نقل از تبریزبیدار، آموزش و به تبع آن پرورش ذهنی، روحی و عاطفی از مهمترین اهداف سازمان های متولی این امور است. سازمان ها و نهادهای دولتی و مردمی متولی آموزش، نقش مهمی در بکارگیری استعدادها و توانایی های بالقوه کوکان و فرزندان ما ایفا می کنند و باید برای رسیدن به این نقش از همه ی امکانات و منابع فکری، مالی و معنوی که اعم از مدارس بهتر، شیوه ی تدریس به روزتر، امکانات قابل دسترس تر است، استفاده کنند. فعالیت مدارس غیر انتفاعی در کنار مدارس دولتی از جمله اقدامات سال های اخیر نهادهای آموزشی کشور بود که با هدف استفاده بهینه از امکانات آموزشی به وقوع پیوست. در گام های اولیه، آزادسازی بخشی از هزینه های آموزش و پرورش از طریق واگذاری آنها به خانواده های مرفه در مدارس غیرانتفاعی، رسیدگی بیشتر به دانش آموزان کم بضاعت تر بواسطه در آمد حاصله و در نهایت ارتقای سطح و کیفیت آموزشی (با تکیه بر توان مردم) به عنوان مهم ترین اهداف شکلگیری این مدارس اعلام شدند. هم اکنون بعد از گذشت نزدیک به دو دهه از فعالیت این مدارس، این سوال مطرح است که آیا اهداف آموزشی مذکور محقق شده است؟
, شبکه اطلاع رسانی دانا, تبریزبیدار,,
نقش مدارس در سازگاری فرزندان
,سجاد بشرپور، دکترای روانشناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه، در گفتگو با خبرنگار تبریز بیدار، در زمینه چرایی علاقه خانواده ها به استفاده از خدمات این مدارس با وجود هزینه های گزاف آن می گوید: وظیفه ی خانواده ها و مدارس، مراقبت از فرزندان و تربیت آنها، برقراری ارتباطات سالم اعضا با هم و کمک به استقلال کودکان است تا زیستن را از طریق همین نهاد اجتماعی که ساعت ها و روزهای زیادی از عمر در آن صرف می شود، بیاموزند و از آنجا که سلامتی، بهزیستی روانی و استفاده از سبکهای مقابلهای کارآمد نقش مهمی در تربیت و سازگاری کودکان دارند، نقش مدارس در این میان، حتی بیش از پیش به چشم می آید. این مدرس دانشگاه می افزاید: سلامت روانی و ارتباطات سالم اجتماعی به مولفه های زیادی بستگی دارند که شالوده ی آن را روابط بین فردی تشکیل می دهد. در بحث از روابط بین فردی، نگرش فرد نسبت به خود و ارزیابی که فرد از خویشتن دارد، نقش کلیدی را ایفا می کند؛ اهمیت مولفه هایی همچون عزت نفس بالا، آمادگی تحصیلی بیشتر، سخنور بودن (به دلیل اعتماد به نفس) و... است که باعث شده است والدین به این باور (حال صحیح یا اشتباه) برسند که آینده فرزندانشان در اینگونه مدارس تامین می شود ولی با توجه با کارکرد کنونی این مدارس نمی توان از حصول این هدف مطمئن بود.
,,
عدم توجه و یادگیری متقابل در مدارس غیر انتفاعی
,بشرپور در توضیح این موارد می افزاید: والدین عموما می اندیشند: فضای آموزشی و تعداد زیاد دانش آموزان در در مدارس دولتی، باعث افت تحصیلی فرزندانشان خواهد شد و همچنین دانش آموزان مدارس دولتی را متحمل فضای خشک و غیرمنعطف می دانند. از طرف دیگر بیشتر این خانواده ها معتقدند: معلمین مدارس غیر انتفاعی می توانند بر تکالیف آموزشی یکا یک دانش آموزان نظارت و رسیدگی کنند و همچنین ارتباط معلمین با والدین درمدارس دولتی بدلیل کثرت دانش آموزان در پایین ترین سطح قرار دارد که برای بیشتر والدین نگران کننده است؛ اما اینکه این اهداف واقعا در مدارس غیر انتفاعی محقق شده است، جای پرسش دارد؟
,,
این استاد دانشگاه که تحقیقات زیادی در زمینه آموزش انجام داده است، می افزاید: در ابتدا مدارس غیر انتفاعی با این هدف بنیادی آغاز به کار کرده اند که تعداد کم دانش آموز و یادگیری متقابلی که در این مدارس وجود دارد، سبب ساز توجه بیشتر به شیوه های تدریس نوین خواهد شد اما واقعیت این است که در گذر زمان در این مدارس تحصیل و فراگیری علوم، قربانی منافع اقتصادی مدیران و موسسان آن گشته و شرایطی را که هم اکنون با آن رو به رو هستیم، ایجاد کرده است.
,,
این کارشناس آموزش می افزاید: متاسفانه تفکر پول زایی این مدارس که صرفا به دو یا سه سال گذشته هم برنمی گردد باعث شده در بیشتر موارد راه را اشتباه را بروند و والدین نیز عموما تحلیل درستی از این وقایع ندارند.
,,
برجسته سازی نمره های بالا در مدارس غیرانتفاعی
,بشرپور در توضیح تحلیل نادرست والدین در مورد مسائل اموزشی می گوید: خانواده ها اصولا فکر می کنند نمره و برتری تحصیلی، اهمیت زیادی در زندگی فرزندان دارد و بر این تصورند که این مدارس می توانند فرزندانشان را در این راه یاری کنند و وقتی در خانواده ها و مدارس بر این اصل (اهمیت نمره در تحصیل) تاکید می شود، توجه و تمرکز دانش آموزان به مرور زمان یک بعدی می شود و هدف تحصیل به صورت کل فراموش شده و صرفا نمره و بالاتر بودن از رقبا برجسته می شود.
,,
محقق نشدن محورهای بنیادی مدارس غیرانتفاعی و لزوم اصلاح چارچوب
,بشرپور از محقق نشدن رسالت کلی مدارس غیرانتفاعی انتقاد کرد ومی افزاید: محورهایی مثل کمک به برقراری عدالت تربیتی از طریق اجرای انواع طرح ها و ایجاد تنوع در ارائه ی دروس، اجرا نشده و صرفا به صورت نظری جزو اساسنامه این مدارس باقی مانده است و در صورت اجرا نیز در عرصه ی عمل دارای اشکالات و معایب فراوانیست؛ باید افراد و مدیرانی که در این حوزه قدرت اجرایی دارند باهم مشارکت کنند و اصلاح چارچوب این مدارس را مد نظر قرار دهند.
,,
تعاملات سالمتر در این مدارس
,یکی از والدین دانش آموزِان مشغول به تحصیل در مدرسه غیرانتفاعی، در پاسخ به پرسشی که چرا با وجود هزینه بالا و فضای کم آموزشی این مدارس، از خدمات آن استفاده می کند،می گوید: در این مدرسه به فرزند من توجه بیشتری می شود و فرزند من نیز تعاملات اجتماعی سالم تری در این مدرسه دارد که سبب شده سازگاری او در خانه بیشتر باشد. این پدر میانسال درباره اینکه بر اساس چه معیاری، از تعاملات اجتماعی سالم تر صحبت می کند، می افزاید: نوع برخورد، حرف زدن، حتی راه رفتن او خیلی بهتر از فرزند بزرگتر من که در مدرسه دولتی درس خوانده است! شده و همچنین پیشرفت تحصیلی او به مراتب بالاتر از فرزند دیگر من است.
,,
اما خودِ این دانش آموز راجع به شرایط و محیط مدرسه اش نظر متفاوتی دارد و می گوید: معلمان اهمیت چندانی به تعاملات اجتماعی ما نمی دهند و در برخی از موارد سن مدرسین ما خیلی زیاد است و بازنشسته ی دیگر سازمان ها می باشند! این دانش آموز با اعلام اینکه حتی از تدریس معلمانش رضایت ندارد، تفاوت رفتاری با برادرش را به تفاوت های شخصی نسبت می دهد و نه به تفاوت مدارسی که در آن درس می خوانند.
,,
یک کارشناس آموزش و پرورش در مورد نقاط مثبت و منفی این مدارس می گوید: سطح آموزش در بین این مدارس یکی نیست.در برخی مدارس غیر انتفاعی شاهد این هستیم که جدا به رسالت واقعی که برایشان ترسیم شده عمل می شود و یادگیری های متقابلی که امکان آن در مدارس دولتی بخاطر کثرت دانش آموزان، وجود ندارد به خوبی انجام می شود. شیوه ی درست و صحیح آموزش اعمال شده و علاوه بر تدریس کتاب های درسی مصوب، به برگذاری کلاس های جداگانه نیز اقدام می کنند اما تعداد این مدارس کم و انگشت شمار است و متاسفانه خود این مدارس هم با ازدحام مواجه هستند!
,,
تضمین آینده، در اولویت اول
,یکی از مدیران شاغل در مدارس غیر انتفاعی در پاسخ به این سوال که چرا هم اکنون با اینکه تعداد زیادی از والدین (مخصوصا مادران) به این مدارس دید خوبی ندارند اما از آن استقبال می کنند، می گوید: در رده اول یکی از عوامل مهمی که باعث می شود والدین به این مدارس رو بیاورند این است که فکر می کنند کلاس های متفاوتی که در این برگزار می شودف می تواند آینده ی فرزندشان را تضمین کند. همچنین توجه بالای اولیا مدارس به دانش آموزان این نوع مدارس از دلایل دیگری است که باعث می شود با توجه تمام انتقادها، خانواده ها از این مدارس استقبال کنند.
,,
دلسوزی های اشتباه والدین
,این مدیر با تجربه می افزاید: در رده دوم، گاها دیده می شود که والدین فرزندانی که از هوش نرمال و طبیعی برخوردار نیستند و امکان دارد در مدارس دولتی پیشرفت چندانی نکند (البته از نظر آنها)، ابتدا برای اینکه شاید فرزندانشان در این مدارس پیشرفت تحصیلی داشته باشند و بعد برای اینکه در میان اقوام مورد شماتت و تمسخر واقع نشوند، به این مدارس رجوع می کنند؛ چون شنیده اند که در این مدارس، دانش آموز از نظر نمره و ارتقا به سطح بالاتر مشکلی ندارد و به نوعی در این موارد مساعدت می شود.
,,
چشم و هم چشمی معضلی غیر قابل اصلاح
,این فعال آموزشی همچنین از حسادت والدین و چشم و هم چشمی آنان نیز سخن به میان آورده و می گوید: بیشتر افراد چون هزینه ی بیشتری را صرف ثبت نام فرزندانشان در این مدارس می کنند، انتظارات غیرواقعی دارند و خود این انتظارات غیر واقعی از نقاط ضعف اینگونه مدارس است. وی همچنین با رد اخذ هزینه های بالا و غیر متعارف در این مدارس می گوید: هزینه ها ی بالاتر برای آموزش سطح بالاتر است و اگر آموزش سطح بالا در این مدارس اجرا نشود باید این موارد را با مدیران ارشد مدارس در میان گذاشت.
,,
یک کارشناس علوم اجتماعی اما در مورد دلیل توجه والدین به این مدارس به نکته دیگری اشاره کرده و می گوید: گاها جدا بودن، راحت بودن و متفاوت بودن برای قشر مرفه جامعه، مهم تر از دریافت خدمات اجتماعی مناسب است. این تفکر تحریف شده _ما از هر نظر از دیگران برتریم، پس فرزند من نباید با بچه های دیگر که در حد ما نیستند یکجا بنشیند_ متاسفانه در توجه قشر مرفه به این مدارس بسیار مهم است. به این صورت استفاده از این مدارس تنها به عنوان "ژست اجتماعی" تعبییر می شود و نه چیز دیگر.
,,
حرف پایانی
,حالا که بیش از دو دهه از زمان تصویب فعالیت این مدارس سپری می شود، زمان آن رسیده است که با دقت بیشتری فعالیت های این مدارس را رصد کرد و نقاط ضعف و قوت آنها را برشمرد. همچنین باید توجه داشت که تا زمانیکه مدیران ارشد آموزش کشور، نسبت به برنامه ریزی های صحیح و کارآمد و مکانیزم های نظارتی اثر گذار اقدام نورزند، فعالیت های این مجموعه ها به طور کلی نمی تواند رونمند، شفاف و مثمر ثمرباشد و تنها شاهد نمونه های موفق محدودی خواهیم بود.
,انتهای پیام/
]
ارسال دیدگاه