کربلا یعنی «شهادت» بی گمان/کربلا یعنی که در خِـفُــّت نـمـان

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ سیاوش امیری شاعر متعهد کشورمان، مثنوی کربلایی "راه مــردان خــدا از «کــربلا»/ بُگـذرد ای رهـــرو راهِ خـــدا" را به عاشقان اباعبدالله الحسین(ع) تقدیم کرده است.

وایِ من این دل غریبی می کند
بی محـابـا نـاشکـیـبی می کند

باز این دل، این دلِ شوریده سر
نالـه هـا سر داده از سوز جـگـر

ناله هـا از نـایِ دل آیـد بـرون
ناله هایی از سر درد و جنون

پُرطنین آوای غم در ناله ها
ناله هـا لبـریـز داغ ِ لاله ها

لالـه هـای پَـرپَــر دشتِ بـلا
خفته در خون بر زمین کربلا

لاله هایی از گلستان حسین(ع)
سُنبلان باغ و بُستـان حسین(ع)

جانفـدایان سپـاهِ «شاهِ دیـن»
از تمـام خلـق ِ عالـم بهتـرین

لاله های تشنه بر آبِ «فرات»
مـایـه های فَـرّ و عِــزّ کائنـات

می دهد بر رهروان رَه را نشان
قصـّهٔ آن لالـه های خون فشان

راه مــردان خــدا از «کــربلا»
بُگـذرد ای رهـــرو راهِ خـــدا:

کربلا یعنی؛ «شهادت» بی گمان
کربلا یعنی؛ که در خِـفُــّت نـمـان

کربلا یعنی؛ که «دین» بازیچه نیست
«رهبـری بر مسلمین» بازیچه نیست

کربلا یعنی؛ کـه «اوج دلبـــری»
بر سر سرنیزه ها خونین سری

کربلا یعنی؛ ستـیــزه با «یـزیـد»
سلسله جُُنبـانِ آن قــوم پلـیــد

قوم گمـراه و دَنی پیمـان شکن
کربلا یعنی؛ شجاعت در سخن

کربلا یعنی؛ کـه «حـق» در انزوا
«باطل» اما سرخوش و فرمانروا

کربلا یعنی؛ بـه عِشرَت پا زدن
پشت پا بـر «لاشهٔ دنـیـا» زدن

کربلا یعنی؛ حسین(ع) تشنه لب
مانده در میـدانِ پُر جنگ و جَـلـَب

کربلا یعنی؛ کـه عـبّـاس(ع) غیـور
هر دو دستش هدیه بر مولای نور

کربلا یعنی؛ «اطـاعـت» از «وَلی»
جـان سپـردن در طـریـق ِبـیـدلی

کربلا یعنی؛ علی اکـبــر(ع) به کـیـن
غوطه ور در خون خود بی سر ببـیـن

کربلا یعنی؛ کـه تـیــــر حَـرمَـلِـه
بر گلوی اصـغــر(ع) آمد تَکـمَـلِـه

کربلا یعنی؛ بـِزَنـگـاهِ خـطـــــــر
لاله های پَرپَر بی دست و سر

کربلا یعنی؛ ستمگر پیشه ها
حظ بَرَند از مَسلخ اندیشه ها

کربلا یعنی؛ وضـو کـردن به خون
کربلا یعنی؛ که ظلمت سرنگون

کربلا یعنی؛ مَـصـافِ خـیــــر و شـر
آتشی از عشق، در جان شعله ور

کربلا یعنی؛ که زینب(س) شد حزین
کربلا یعنی؛ خــــــــــدا انـدوهـگـیـن....

انتهای پیام/خ