شکر بر مصیبت در زیارت عاشورا

شکر بر مصیبت در زیارت عاشورا
سجده نفسانی (که روح سجده)، رها بودن دل است از امور فناناپذیر و همچنین، روی آوردن، با تمام وجود به امور جاودان و کندن کبر و تعصب بیجا، قطع همه علایق دنیوی و آراسته شدن به اخلاق نبوی.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از صاحب نیوز، در فراز آخر و در سجده زیارت قدسی عاشورا می خوانیم اَللهم لَک الحمد حَمد الشاکرین لک علی مصابهم الحمد لله علی عظیم رَزیتی اللهم ارزقنی شفاعه الحسین یوم الورود و ثبت لی قدم صدق عندک مع الحسین و اصحاب الحسین الدین بذلوا مُهجَهم دُون الحسین (ع)

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, صاحب نیوز,

خدایا تو را ستایش می کنم به ستایش شکر گزاران تو بر غم و اندوهی که به من در مصیبت رسید. حمد خدا را بر عزاداری و اندوه و غم بزرگ من. پروردگارا شفاعت حسین را روزی که بر تو وارد می شوم نصیبم بگردان و مرا نزد خود ثابت قدم بدار به صدق و صفا با حضرت حسین و اصحابش که در راه خدا جانشان را نزد حسین فدا کردند باشیم.

,

این فراز از زیارت را باید در سجده گفت. به راستی در سجده آخر زیارت و جملات و کلمات انتخاب شده، هزاران نکته و پیام وجود دارد.

,

بعد از اهدای بهترین تحیّات و اظهار محبّت و عشق، به امام حسین (ع) و یاران و محبّان آن حضرت و اظهار تنفّر و برائت از قاتلان، ظالمان، دشمنان، انصار و پیروان بنی امیّه، سر به سجده می گذاریم و به درگاهش شکر می گوییم و یک بار دیگر در نزدیک ترین حالت به معبود، تجدید میثاق می کنیم. و توفیق درک و حضور در صراط مستقیم را به درگاهش سپاس می گوییم.

,

و درخواست حیات جاودان، یعنی شفاعت حسین (ع) را می کنیم.

,

نکته :

,

سجده نزدیک ترین حالت به خدا

,

نزدیک ترین حالت بنده به خداوند، سجده است چنان که امام صادق (ع)

,

می فرماید :

,

اقرب ما یکون العبد الی الله عزّ و جل و هو مساجد قال الله عزّ و جل «واسجد واقترب»

,

نزدیک ترین حالت بنده به خداوند بزرگ، وقتی است که در سجده است خداوند فرمود : «سجده کن و تقرب جوی».

,

امام علی (ع) نیز در رابطه با حقیقت، روح و پیام سجده که به نوعی در سجده زیارت عاشورا موجود است، می فرماید :

,

و السجود النفسانی فراق القلب من الفاتیات و الاقبال بکنه الهمه علی الباقیات و خلع الکبر و الحمیه و قطع العلائق الدنیویه و التعلی بالخلائق النبویّه.

,

سجده نفسانی (که روح سجده)، رها بودن دل است از امور فناناپذیر و همچنین، روی آوردن، با تمام وجود به امور جاودان و کندن کبر و تعصب بیجا، قطع همه علایق دنیوی و آراسته شدن به اخلاق نبوی.

,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه