وقتی چشمهای مسئولین نمی بیند؛

شهدای روستای جوکار با وجود حک شدن اسمشان در گمنامی به سر می برند

شهدای روستای جوکار با وجود حک شدن اسمشان در گمنامی به سر می برند
انگار این شهدا باوجود حک شدن اسم بر روی سنگ قبر همچنان باید گمنام بمانند، گویا وقتی پدر و مادر و بستگان شهیدی در دنیا نباشند که پیگیر یادمان یا حداقل یک سنگ قبر برای شهیدشان باشد این شهید از یاد مسئولین هم می رود و به فراموشی سپرده می شود.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از  "اقطاع” در هر شهر یا روستایی برخی مکانها آرامش بخش قلبهای خسته ای ست که به دور از غوغای شهر لحظه ای به دنبال آرامشی از جنس ملکوت می گردند، مکان هایی که در بین ما مسلمانان قداست خاصی دارند یکی از این مکان ها گلزار شهید یا شهداست، جایی که انسانهایی به خاک سپرده شدند که روزگاری از با ارزشترین هستی یعنی جان خود گذشتند تا در روزگاری که بسیاری کشورها در ناامنی به سر می برند ما در آسایش و آرامش زندگی کنیم، جایی که انسانهایی آرمیده‌اند که خداوند در وصف آنان فرموده است” وَ لا تَحَسَبَنَّ الَّذینَ قُتِلوا فی سَبیلِ اللهِ اَمواتًا بَل اَحیآءٌ عِندَ رَبِّهِم یُرزَقون ”

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, اقطاع, اقطاع,

مزار روستای جوکار که در ۳۵ کیلومتری شهرستان بافت قرار دارد محل آرمیدن دو شهید است. شهدایی که سنگ قبرشان بر اثر گذر زمان رنگ و رویش رفته و بر اثر بارش باران ساییده شده است به گونه ای خواندن اسم شهید به سختی امکان‌پذیر است متأسفانه غربت جانکاه مزار این دو مهمان ، دل هر عاشقی ر ا به درد می‌آورد.

,


,
, , ,

و این در حالی است که این روستا از جاده اصلی که مسئولین همه روزه در آن تردد می‌کنند بیش از ۲۵۰ متر فاصله ندارد.

,

انگار این شهدا باوجود حک شدن اسم بر روی سنگ قبر همچنان باید گمنام بمانند، گویا وقتی پدر و مادر و بستگان شهیدی در دنیا نباشند که پیگیر یادمان یا حداقل یک سنگ قبر برای شهیدشان باشد این شهید از یاد مسئولین هم می رود و به فراموشی سپرده می شود.

,

شهدا شرمنده ایم اگر نتوانستیم آنگونه که باید سپاسگزار و قدردان آرامش و راحتی که به ما هدیه کردیم باشیم ما شرمنده شرمنده خانواده های شما هستیم، خانواده هایی که هنوز بعضی چشم به راه هستند که نشانی از گمشده شان برای آنها بیایید تا دلشان ذره ای ارام گیرد.
شما زنده اید ونزد پروردگار روزی می خورید و  ما مردگان به ظاهر زنده ی عافیت طلب هستیم که قدر و حرمت مهمان را آنگونه که باید ندانستیم …

,
,

گاهی با خودم فکر میکنم  ما که لحظه ای طاقت دوری  و بی مهری نسبت به عزیزانمان را نداریم، پس خانواده شهدا چه می کشند  که پاره تنشان را در راه آسایش و آرامش ما تقدیم کرده اند و شکر گویان دم نمیزنند.
یاداوری این نکته به برخی مسئولین لازم است که بدانند برای این کرسی مسئولیت آنها چندین شهید به خون غلطیده اند روا نیست حالا که به مسند مسئولیت تکیه زده اید دین خود را نسبت به این عزیران فراموش کنند و در گیر و دار بازی های سیاسی و گروه کشی های جناحی و گروهی انقد درگیر باشد ، یکی پس از دیگری بیایند و بروند ولی مزار  برخی شهدا اینگونه در اتش بی کسی غربت بسوزد.

,
,

انتهای پیام/

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه