به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از سرویس یادداشت«لاهیجان»، غلامرضاپورشعبان در آخرین یادداشت خود نوشت: بحث اشتغال دانشآموختگان همواره یکی دغدغههای اصلی مسئوولین در کشورهای مختلف بخصوص کشورهای در حال توسعه میباشد که کشور ما نیز به لحاظ دارا بودم هرم جمعیتی جوان و اقبال گسترده جوانان و خانوادههای ایشان به تحصیلات دانشگاهی از این قائده مستثنی نمیباشد و در یک دهه گذشته نیز با چالش های متعددی در این خصوص مواجه بوده است.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, «لاهیجان»,در این میان درصد بیکاری در میان دانشآموختگان رشتههای علوم انسانی که نزدیک به نیمی از دانشجویان کشور را تشکیل می دهند، بسیار بالاتر از رشته های فنی و مهندسی و پزشکی است. البته، این وضعیت در رشتههای مختلف متفاوت است مثلا در حال حاضر بازار کار برای برخی از این رشتهها همچون حسابداری، حقوق، برخی از گرایش های مدیریت نسبت به سایر رشتههای شاخه علوم انسانی مناسبتر است.
,یکی از اثرات اصلی این معضل که بصورت یک فرهنگ در خانوادهها تبدیل شده موجب میشود که والدین فرزندان خود را به رشتههای مهندسی و پزشکی ترغیب میکنند و نبود درآمد در حوزه علوم انسانی را عامل اصلی این ترغیب می دانند.
,از جمله مهمترین دلایل نبود فرصت های شغلی برای دانشآموختگان رشته های علومانسانی را میتوان غیرکاربردی بردن اغلب این رشته ها در راستای رفع نیازهای جامعه، عدم تعادل در میان دانشجویان و دانشآموختگان این رشتههای با نیازهای بازارکار، عدم توجه دستگاهها و نهادهای به بحثهای زیر بنایی در راستای رفع نیازهای خود که غالبا از طریق علوم انسانی مرتفع می گردد و نظری بودن صرف رشته های علوم انسانی و عدم انطباق این رشتهها با مباحث فنی و کاربردی میباشد.
,هرچند نقش علوم انسانی در تهیه برنامهها و زیرساخت های جامعه بسیار واضح و مبرهن میباشد ولی بدلایلی آنطور که باید مورد توجه سیاستگذاران و تصمیمسازان قرار نمی گیرد. مواردی همچون شناسایی نیازهای اجتماعی مردم، مباحث اقتصادی و جامعه شناسی و تربیت ذهنی و آسیبهای اجتماعی، فرهنگ عمومی و مباحث مذهبی و روابط بینالملل در گذر توسعه کشورها و … از جمله مهمترین این الزاماتی است که توسط متخصصین علوم انسانی قابل آسیبشناسی و چارهاندیشی میباشد.
,به نظر می رسد برای رفع این مشکلات باید با برنامهریزی و ایجاد یک عزم ملی چند حوزه مورد بازنگری قرار گیرد، اول اینکه توجه به تحلیل اجتماعی و فرهنگی و جوانب انسانی در تمامی طرح های و برنامهریزی های کلان بیش از پیش مورد توجه قرار گیرد، تدوین کنندگان دروس دانشگاهی نیز همسو با مسوولین به دنبال کاربردی ترکردن این رشته متناسب به نیازهای جامعه برآیند و میزان جذب دانشجویان را متناسب با نیازهای هر حوزه تعدیل نمایند، مسئوولین و سیاست گذاران فرهنگی و اجتماعی به استفاده از ابزارهای رسانهای بخصوص رسانههای جمعی و مجازی که در حال حاضر از اقبال عمومی بیشتری برخوردارند، بصورت علمی و هدفمند اهتمام ویژهای به این حوزه داشته باشند، زیرا اثرات آن در میان مدت و بلندمدت میتواند برای کشور عزیزمان بسیار سودمند باشد./پایان پیام
]
ارسال دیدگاه