وی تصریح کرد: نوع طراحی و معماری در هر منطقه باید بیانگر هویت، تاریخ و فرهنگ آن منطقه باشد. اما امروزه در شهرهای ما فقط به صرف ساخت و ساز پرداخته می شود و هیچ برنامه ای برای طراحی نمای بیرونی این ساخت و ساز ها متناسب با نوع فرهنگ منطقه وجود ندارد.
استاد دانشگاه در ادامه راجع به رشد و توسعه شهری و ارتباط آن با فرهنگ عمومی اظهار داشت: رشد شهری امروزه نمایش بسیار سخیف از معماری و تکنولوژی می باشد و متاسفانه هیچ یک از اصول معماری منطقه در آن رعایت نمی شود و تنها به کاربرد مصالح آن هم به جهت قیمت در توسعه شهری مهم شده است.
وی افزود: طراحی های توسعه شهری، ارتباط کمی با فرهنگ مردم ساکن در شهر دارد و متاسفانه می توان گفت که در جهت حفظ کانون های خانواده پیش نمی رود. فضاهایی را که ما متناسب با فرهنگ خود به آن نیاز داریم رعایت نشده و تداخل بسیاری در ارتباطات بین فضاها وجود دارد.
عسکری در مورد پاسخگویی معماری سنتی متناسب با پیشرفت تکنولوژی گفت: الگوی زندگی امروزه با توجه به تغییر نیازها، خواسته ها، افزایش ارزش زمین، تراکم جمعیت و … تغییر کرده است. الگوی معماری بومی گذشته برای زندگی جدید پاسخ کافی و نهایی نمی باشد و نیاز به کاربرد تکنولوژی در ساخت مصالح است.
وی تصریح کرد: معماران مدرن هم موفق به ارائه الگویی کامل و جامع نشده اند. نتیجه این سرگردانی باعث زندگی کردن مردم در مسکن وارداتی از کلانشهر هایی مثل تهران شده است که آن نیز خود وارداتی از یک جامعه دیگر بدون تناسب با فرهنگ ماست. دستاورد این زندگی وارداتی به خصوص برای مردم شمال کشور تنها باعث از بین رفتن تعادل اقلیمی و فرهنگی شده است.
کارشناس ارشد معماری در رابطه با تاثیر حفاظت از بناهای تاریخی در حفظ فرهنگ جامعه گفت: به دور از پیش داوری و سیاست زدگی با بررسی تحولات اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی جامعه ما به این نتیجه میرسیم که در طی ۱۵۰ سال گذشته جامعه در تلاش برای گذر از سنت به سوی مدرنیته بوده است. بیگانگی و همت کم برخی از نسل های گذشته و فرزندان امروزی این مرز و بوم به میراث فرهنگی از مهمترین عوامل ناپایداری در تاریخ معاصر بوده است.
وی افزود: از مهمترین تاثیرات حفاظت از بناهای تاریخی، حفظ هویت تاریخی و بومی به منظور شناساندن آن به جوانان، غنی سازی فرهنگ ملی، تحکیم وحدت بومی، تقویت فرهنگ خود باوری، ایجاد انگیزه در نسل جوان برای کار و تلاش با اتکا به توانمندی ها و امکانات موجود و امید به زندگی بهتر ، آشنایی اقوام داخل و گردشگران خارجی با عناصر مختلف فرهنگ منطقه به خصوص در گیلان می باشد.
انتهای پیام/
ارسال دیدگاه