سیری بر یک روضه زنانه:

عاشورا حقیقتی دو مرحله ای؛ توجه کمتر به مرحله اسارت و پیام رسانی در روضه ها

عاشورا حقیقتی دو مرحله ای؛ توجه کمتر به مرحله اسارت و پیام رسانی در روضه ها
عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که در روز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت و پیام رسانی است که در روز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.
[

به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛به نقل از زن امروز ،پرچم سیاه رنگی مزین به نام امام حسین(ع) بر سر خانه نصب شده است آخرین رضه ای که در محله برگزار شده, اعلام کردند، منزل خانم دیگری از همسایه ها، فردا ساعت 4-5 بعدازظهر مراسم روضه برگزار می شود، این نوع دعوتها معمولا در محلات برای فراخواندن به روضه ها مرسوم است.

, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, زن امروز,

 

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

 

 

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

 

 

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

 

 

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

 

 

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

 

 

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

 

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

 

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

 

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

 

 

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

 

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

 

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

 

 

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

 

انتهای پیام/

,

 

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

 

 

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

 

 

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

 

 

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

 

 

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

 

 

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

 

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

 

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

 

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

 

 

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

 

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

 

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

 

 

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

 

انتهای پیام/

,

 

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

 

 

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

 

 

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

 

 

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

 

 

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

 

 

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

 

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

 

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

 

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

 

 

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

 

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

 

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

 

 

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

 

انتهای پیام/

,

 

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

 

 

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

 

 

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

 

 

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

 

 

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

 

 

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

 

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

 

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

 

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

 

 

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

 

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

 

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

 

 

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

 

انتهای پیام/

,

 

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

 

 

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

 

 

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

 

 

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

 

 

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

 

 

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

 

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

 

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

 

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

 

 

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

 

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

 

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

 

 

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

 

انتهای پیام/

,

 

,

بوی اسپند و گلاب فضای کوچه را پر کرده ، اندک اندک زنان وارد منزل می شوند و همان ابتدا دختر کوچک خانم همسایه که چادر مشکی بر سر دارد است و به همه گلاب می دهد. هریک از خانمها گلاب که می گیرند به صورت می ریزند و صلوات می فرستند و به داخل منزل می روند، کم کم  اتاقها مملو اززنان می شود وسط اتاق پارچه مشکی پهن شده است که روی آن مهر و تسبیح  و کتاب زیارت عاشورا گذاشته شده هر کدام از خانمها که می آیند تسبیحی برمی دارند و تا موقع آمدن آخوند شروع به صلوات فرستادن می کنند تا آخر جلسه  یک دور با تسبیح ها صلوات فرستاده می شود.

,

 

,

 

,

 آخوند هم از راه می رسد و همان ابتدا شروع به خواندن زیارت عاشورا می کند،  بیست دقیقه ای می گذرد و همه سر به سجده می برند و آخرین فراز زیارت عاشورا خوانده می شود و بعد هم چند نکته احکام و طرح مسائل شرعی .... وسپس شروع به روضه خواندن می کند.

,

 

,

 

,

معمولا روضه خوانهای قدیمی سعی می کنند در مدح اهل بیت (ع) ابیاتی را بگویند و با زیبایی زندگی ائمه علیه السلام، مردم را آشنا کنند و بعدهم به خاطر مصیبتهایی که بر ائمه گذشته است ذکر مصیبتی می خوانند.

,

 

,

 

,

روضه به پایان می رسد و البته از چای روضه هم نمی توان گذشت و معمولا میزبان در همان ابتدای ورود ، همه را مهمان چای  روضه اباعبدالله الحسین(ع) می کند.

,

 

,

 

,

 اما روال برخی از روضه ها به خصوص در چند سال اخیر اینگونه نیست و هر فردی که به صورت تجربی مداحی و روضه خوانی می دانسته به جلسات می رود و روضه می خواند. عمدتا هم پیاز داغ روضه را زیاد می کنند تا زنان بیشتر گریه کنند و انگار به اشک، بیشتر از معرفت و شناخت مزد می دهند؟ البته مسئول اموربانوان سازمان تبلیغات گفته است برای مداحان سنتی زن کارگاههای آموزشی برگزار کردند و مداحان و روضه خوانان زن ساماندهی شده اند.

,

 

,

 

,

بعضا برخی خرافات و عدم مطالعه در زمینه زندگی ائمه از سوی روضه خوانان و هم چنین مستمعین باعث شده است که جریانات زندگی ائمه به شیوه ای غلو آمیز در اختیار مردم قرار گیرد، که خود یک آسیب است.

,

 

,

مداحی اهل بیت علیه‌السلام مسئولیت بسیار بزرگ است که شئون و ابعاد مختلفی را در بر می‌گیرد، مداحی فقط ذکر مصیبت و مرثیه‌سرایی در مظلومیت و شهادت حضرات معصومین(ع) نیست بلکه بعدی از ابعاد متعدد مداحی است اما پرداختن بیش از حد به این بعد سبب بروز مشکلات و سوالات فراوانی شده و حتی می‌توان گفت وجهه دین و مذهب ارزشمند تشیع را نیز خدشه دار کرده است.

,

 

,

کسانی که در ارتباط با عام مردم به ویژه قشر جوان و نوجوان جامعه هستند این سوال را بسیار شنیده‌اند که آیا اسلام و تشیع غیر از گریه و روضه ، چیز دیگری هم دارد؟

,

 

,

پرداختن بیش از حد به ذکر مصیبت و به اصطلاح روضه خوانی، سیمایی غم آلود و حزن انگیز از دین و آیین آسمانی و الهی ما به تصویر کشیده است و سبب گریز بسیاری از مردم به ویژه نوجوانان و جوانان از آنچه رنگ و بوی دین دارد، شده است.

,

 

,

 

,

اگر ما به این امر معتقد باشیم که محرم و صفر است که اسلام را زنده نگه داشته است، اذعان می‌کنیم که حیات محرم و صفر به اشک در مصائب سیدالشهدا علیه‌السلام و یاران مظلوم آن حضرت است، پس نقش کلیدی و محوری گریه و زاری در مظلومیت اولیای حق غیرقابل انکار است اما نکته بسیار مهم و دقیق آن است که اگر هنر و فن مداحی را به بدن انسان تشبیه کنیم، ذکر مصیبت و نوحه سرایی و بکاء و ابکاء به منزله سر آن است و حیات بدن بدون سرامکان پذیر نیست، اما این بدان معنا نیست که از نقش سایر اعضا و جوارح در بدن غافل باشیم، نوع رفتارمان در مواجهه با مقوله مداحی سبب شده پرداختن بیشتر به بعد ایجاد حزن و غم آن را تبدیل به بدنی کرده که دارای سری بسیار بزرگ و دست وپایی بسیار کوچک است و ناظران را با تصویری بدنما از آن روبه رو می کند.

,

 

,

یک آسیب دگیر هم شکل گیری افراطی روضه های زنانه  است

,

ابتدا عدم محوریت ( سخنران ، مداح ) عامل درجلسات ، این گونه مجالس یا صرفا توسط بانوان اداره می شود یا ازروحانیون ومداحانی استفاده می کنند که در کنار سوز از سواد کمتری بهره مندند. دوم اینکه ایجاد آسیبهای روانی زنانه ، طبق مبانی دینی وروان شناسی احساسات زنان بسیار قویتر از مردان می باشد که اگر به خوبی جهت گیری نشود به نقطه بحران آسیب های روحی – روان آنان تبدیل گشته رقابتهایی درنوع پوشش ، نحوه پذیرایی و...از این قبیل اند. تجمیع این جلسات که علاوه بر کاهش هزینه، می توان با بهره گرفتن ازعالم ویژه به تقویت هرچه بیشتر محتوایی آن پرداخت ، بعنوان یک راهکار دراین راستا پیشنهاد می شود .

,

 

,

این نکته هم قابل تامل است که آنچه دراین سالها کمتربه آن پرداخته شده اینست که عاشورا حقیقت دومرحله ای است یک مرحله قیام وشهادت است که درروز دهم به بهترین وجه ممکن انجام شده ومرحله بعدی اسارت وپیام رسانی است که درروز یازدهم محرم با محوریت حضرت زینب وامام سجاد (ع) آغاز شده است.

,

 

,

 

,

 اینکه تمرکز اصلی صرفا بروقایع روز عاشورا باشد نیز آسیب است چراکه ضروری است خطبه حضرت زینب درکوفه وسخنرانی امام سجاد(ع) در کوفه وشام  که درمنابع شیعه وسنی آورده شده نیزدراین ایام بازگوگردد.

,

 

,

انتهای پیام/

,

 

]

به اشتراک گذاری این مطلب!

ارسال دیدگاه