به مناسبت سالروز شهادت امام مجتبی(ع)؛
نفوذی ها امام حسن را کشتند
بالاخره معاویه با فریب دادن «جعده» دختر «اشعث» که همسر امام بود، امام حسن را مسموم کرد و به او وعده ی همسری پسرش یزید و مبلغ صد هزار درهم را داد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از رهیاب نیوز، معاویه که به بهانه ی جوان بودن امام حاضر نبود خلافت را به ایشان واگذار کند، در آخر عمر سراسر جنایتش درصدد برآمد که برای یگانه پسر کثیف و پلید خود «یزید» ولایتعهدی را مسلم کند و از مردم بیعت بگیرد، تا پس از مرگش اشکالی از جهت سلطنت او پیش نیاید.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, رهیاب نیوز,
اما در این راه، امام مجتبی را بزرگترین مانع خود می پنداشت، چرا که گمان میبرد اگر پس از هلاکت خودش، امام زنده باشد، این امکان هست مردمی که از دودمان معاویه دل خوشی نداشتند، دوباره به امام روی بیاورند. پس چند بار درصدد برآمد تا حضرت را از میان ببرد و چند بار نیز امام را مسموم کرد. اما خداوند جان حضرت را نجات داد.
,
بالاخره معاویه با فریب دادن «جعده» دختر «اشعث» که همسر امام بود، امام حسن را مسموم کرد و به او وعده ی همسری پسرش یزید و مبلغ صد هزار درهم را داد. در اثر این سم، امام چهل روز بیمار بود تا آنکه از دنیای بیوفا رخت بربست. معاویه پول را برای جعده فرستاد، اما او را به عقد پسرش درنیاورد و گفت: «میترسم همان کاری را که با فرزند رسول خدا کردی با پسر من هم بکنی!»[1] .
,
امام صادق علیهالسلام در این باره میفرماید: «اشعث، در خون امیرالمؤمنین شرکت داشت؛ دخترش، حضرت حسن بن علی را مسموم کرد؛ و پسرش، از همکاران قتل حسین بن علی بود.»[2] .
,
و شاعری سالها بعد در این باره سرود: «ای روزگار! تا به کی میخواهی آسوده و خرسند باشی، در حالی که اندوه سراسر عالم را گرفته است. چرا که رسول خدا محمد مصطفی وفات یافته، علی مرتضی به شهادت رسیده، حسین بن علی سر بریده شده و حسن مجتبی مسموم گردیده است.»[3] .
,
در تقویم رسمی کشور ، هفتم صفر به عنوان روز میلاد امام هفتم امام موسی کاظم(ع) اعلام شده، در حالی که بر اساس قول صحیح این روز مصادف با سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) است که اصلاح تقویم ضروری است.
در تقویم رسمی کشور ، هفتم صفر به عنوان روز میلاد امام هفتم امام موسی کاظم(ع) اعلام شده، در حالی که بر اساس قول صحیح این روز مصادف با سالروز شهادت امام حسن مجتبی(ع) است که اصلاح تقویم ضروری است.
,
[1] علامه سید محسن امین - در آستان اهلبیت - ص 93.
,
[2] مدرک بالا - ص 94.
,
[3] مدرک بالا.
,
[4] مسعودی - مروج الذهب - ج 2 - ص 427.
]
ارسال دیدگاه