لهجه های اصیل مردمی در مخاطره جدی دگرگونی است
مهدی میرابی مقدم مردم شناس هنر در خصوص مخاطره جدی تغییر و دگرگونی زبان، گویش و لهجه تاریخی مردم جاجرم چنین گفت: زبان یکی از عوامل مهم شکل گیری فرهنگ و ادبیات شفاهی و مکتوب هرجامعه می باشد و هرگونه تغییر و دگرگونی آن می تواند تاثیر بسیار جدی در تغییر فرهنگ و ادبیات جامعه داشته باشد.[
به گزارش شبکه اطلاع رسانی راه دانا؛ به نقل از پایگاه خبری جاجرم ؛ عاملی که بیش از هر چیز دیگر می تواند در تغییر و دگرگونی زبان دخیل واقع شود مهاجرت های بی رویه افراد جوامعی است که با زبان؛ گویش و لهجه های متفاوت می باشند.
, شبکه اطلاع رسانی راه دانا, پایگاه خبری جاجرم ,مهاجرت افراد دو جامعه ای که هم زبان نیستند زبان همدیگر را تحت الشعاع یکدیگر قرار می دهند و بسیاری از کلمات زبانهایشان وارد زبان یکدیگر می شود.
,مثلا نفوذ اعراب در پارس؛ که زبانشان عربی است و زبان فارسی را دگرگون کرد که بسیاری از کلمات آنان وارد زبان فارسی شد و تاکنون درصد بسیار زیادی از کلمات که هم اکنون هم فارسی زبانان استفاده می کنند عربی می باشد.
,به همین خاطر بیشترین اشتباهات مکتوب و شفاهی کلمات از نظر املاء و بیان ریشه ی عربی دارند و این امر مهم در جوامع دیگر با زبانهای دیگر هم مشاهده می شود و اما بعضی از مواقع گویش و لهجه های متفاوت جوامع مختلف می تواند در تغییر و دگرگونی گویش و لهجه های یکدیگر را تحت الشعاع قرار داده و باعث شکل گیری گویش و لهجه ای نو و متفاوت شده که متاسفانه بی ریشه و بی هویت خواهد بود.
,شهر تاریخی جاجرم در خراسان شمالی که معروف به مهد تمدن و فرهنگ و اندیشه است با قدمتی چندین هزار ساله خوشبختانه با تمام فراز و نشیب های تاریخی توانسته است تا اکنون هویت و اصالت خویش را خصوصا در مقوله ی زبان و گویش و لهجه حفظ کند. ضمن احترام به تمام زبانهای قومیتها ی مختلف متاسفانه مهاجرت های بی رویه ی افراد قومیت های مختلف زبان و گویش اصیل شهر جاجرم که ریشه در زبان اصیل فارسی دارد را سخت در معرض خطر تغییر و دگرگونی بسیار جدی قرار داده است.
,بعضی ها زبان و گویش مردم شهر جاجرم را نوعی از انواع زبان تاتی می دانند که البته باید توجه داشت که قدمت و پیشینیه و اصالت زبان و گویش و لهجه ی مردم جاجرم فراتر و تاریخی تر از زبان و گویش تات هایی است که به عقیده عده ای ریشه در زبان های مختلف دیگردارد.
,زبان گویش و لهجه ی مردم شهر جاجرم ریشه در زبان اصیل فارسی دری دارد. که شباهت زیادی با گویش و لهجه ی مردم مرکز استان خراسان رضوی مشهد مقدس دارد البته با تغییراتی در استفاده از زیر و زبر های (فتحه،کسره و ضمه) پس میتوان گفت زبان، گویش و لهجه مردم جاجرم، زبان، گویش و لهجه جاجرمی است و بس.
,لذا از مسئولین و مدیران محترم تقاضا می شود راه حلی برای این مسئله در نظر بگیرند یا از مهاجرت های بی رویه ی افراد با زبانهای متفاوت جلوگیری شود یا اینکه در محیط کار و اداره با زبان رایج کشور(زبان فارسی) صحبت شود چرا که اگر غیر از این باشد نوعی بی احترامی به حضار و ارباب رجوع محسوب می گردد و باعث آزرده خاطری افراد حاضر می شود.
,زبان شیرین مردم جاجرم
,بِنازم زبانَم که جاجرمی است چه شیرین و زیبا و در نرمی است
,زبانم اصیل است و با ریشه است که اینگونه ام مهد اندیشه است
,که گفتست مارا زبان تاتی است؟! اگر چه کلامی از آن قاتی است
,زبان مرا ریشه ی فارس هست که اندر من اندیشه ی فارس هست
,زبانی که باشد ز فارس دری بوَد بهتر از گنج و زر، گوهری
,زبانی که شیرینتر است از شکر لطافت در او به زِبالشت پر
,زبانی که چون نفمه ی ساز هست کلامش دِل آرا چو آواز هست
,زبانی که یاد آورد باستان چو لبها گشایند برداستان
,زبانی که غمها زِ بر میبرد خوشا مستمع را که زَر میبرد
,زبانی که یادآور کَهگل است کزان بوی لطف و صفا حاصل است
,زبانی که یادآور مهر هست مزَیّن به لفظ دری ، شعر هست
,زبانی که آرد به هم دوستان برآرد صفای بِه از بوستان
,زبانی که چون بشنوی در فراق برای وطن می کنی اشتیاق
,شنیدی زمهدی نکو این کلام نگویم کلامی دگر و السّلام
,انتهای خبری/رض
]
ارسال دیدگاه